บทที่ 5 ปลายยุคหลงฮั่น

ผนวกกับความเชื่อมโยงระหว่างมันกับเขานั้นแนบแน่นจนเกินไป เขาสามารถดูดซับปราณวิญญาณเซียนเทียน กลิ่นอายแห่งวิถีเต๋า หรือแม้กระทั่งถ่ายโอนต้นกำเนิดเซียนเทียนของตนเอง เพื่อให้มันเติบโตต่อไปได้

แม้ว่าเขาจะไม่มีทางยอมเสียสละการบำเพ็ญเพียรของตนเอง สูญเสียต้นกำเนิดเซียนเทียนของตนเอง และส่งผลกระทบต่อรากฐานแห่งเต๋าเพื่อน้ำเต้าหมื่นเต๋าฮุ่นหยวน แต่เขาจำแลงกายมาจากเถาน้ำเต้าเซียนเทียน ต้นกำเนิดย่อมสอดคล้องกับเถาน้ำเต้าเซียนเทียน และแทบจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับเถาน้ำเต้าเซียนเทียน จึงย่อมสามารถให้เถาน้ำเต้าเซียนเทียนรับหน้าที่แทนเขา ในการมอบสารอาหารบำรุงน้ำเต้าหมื่นเต๋าฮุ่นหยวนได้

โดยปราศจากความลังเลแม้แต่น้อย หยวนเหยี่ยนเผยร่างเดิมออกมา กลายร่างเป็นเถาน้ำเต้าเซียนเทียนท่อนหนึ่ง ซึ่งบนเถาวัลย์นั้นยังมีน้ำเต้าวิเศษเซียนเทียนลูกหนึ่งแขวนอยู่

เคลื่อนไปใกล้เถาน้ำเต้าเซียนเทียน หยวนเหยี่ยนหยั่งรากลงบนดินก่อกำเนิดเก้าสวรรค์ และเชื่อมต่อกับเถาน้ำเต้าเซียนเทียนอีกครั้งตามรอยตัดก่อนหน้านี้

ด้านหนึ่งก็ดูดซับปราณวิญญาณเซียนเทียน กลิ่นอายแห่งวิถีเต๋า หรือแม้แต่ต้นกำเนิดเซียนเทียนที่เถาน้ำเต้าเซียนเทียนดูดซับมาอย่างต่อเนื่อง เพื่อหล่อเลี้ยงน้ำเต้าหมื่นเต๋าฮุ่นหยวนต่อไป

อีกด้านหนึ่งก็ปล่อยให้เถาน้ำเต้าเซียนเทียนดูดซับปราณวิญญาณเซียนเทียนและกลิ่นอายแห่งวิถีเต๋า เพื่อฟื้นฟูต้นกำเนิดของตนเอง ป้องกันไม่ให้ต้นกำเนิดเซียนเทียนหมดสิ้นและแห้งเหี่ยวไปอย่างรวดเร็วจนเกินไป

ส่วนน้ำเต้าเซียนเทียนอีกหกลูกที่เหลือน่ะหรือ? คงทำได้เพียงเหมือนดังเช่นก่อนหน้านี้ คือมอบปราณวิญญาณเซียนเทียนและกลิ่นอายแห่งวิถีเต๋าให้เพียงเล็กน้อย เพื่อรักษากลิ่นอายแห่งชีวิตไม่ให้ขาดสะบั้นลง

"เดี๋ยวก่อนสิ!" ทว่าในเวลานี้ หยวนเหยี่ยนก็พลันนึกขึ้นมาได้ "เดิมทีข้าตั้งใจว่าหลังจากจำแลงกายถือกำเนิดแล้ว จะออกไปทัศนาฟ้าดินแห่งนี้เสียหน่อย แต่ตอนนี้กลับเผยร่างเดิม เชื่อมต่อกับเถาน้ำเต้าเซียนเทียน เพื่อหล่อเลี้ยงน้ำเต้าหมื่นเต๋าฮุ่นหยวนต่อไป แล้วข้าจะออกไปได้อย่างไรเล่า?"

"ช่างเถอะ ชั่วคราวนี้ก็ยังไม่ออกไปแล้วกัน!"

"ข้ายังคงบำเพ็ญเพียรอยู่ภายในค่ายกลใหญ่เซียนเทียนต่อไป เพื่อหล่อเลี้ยงน้ำเต้าหมื่นเต๋าฮุ่นหยวน รอจนทะลวงผ่านระดับต้าหลัวจินเซียน และรอน้ำเต้าหมื่นเต๋าฮุ่นหยวนเลื่อนขั้นเป็นของวิเศษเซียนเทียนระดับสุดยอดเสียก่อน ค่อยออกไปก็ยังไม่สาย"

ทว่าอย่างไรเสีย ต้าหลัวจินเซียนที่รู้แจ้งในวิถีเต๋าของตนเอง หลุดพ้นจากสายธารแห่งกาลเวลา เป็นอมตะไม่แตกดับ ก็คงไม่ร่วงหล่นไปโดยง่ายดายนัก

แต่ถ้าเป็นไท่อี่จินเซียนล่ะ? นั่นก็ไม่แน่เสมอไปหรอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งไท่อี่จินเซียนที่มีของวิเศษล้ำค่าอยู่ในมือด้วยแล้ว

"ทว่า ถึงแม้จะยังไม่ออกไปในตอนนี้ แต่ก็ยังต้องสอดส่องโลกภายนอกเสียหน่อย เพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์ภายนอก และยืนยันให้แน่ชัดว่าตอนนี้อยู่ในช่วงยุคสมัยใด"

เมื่อคิดได้ดังนั้น หยวนเหยี่ยนจึงเริ่มทำความเข้าใจค่ายกลใหญ่เซียนเทียนที่ปกปักรักษาเถาน้ำเต้าเซียนเทียน

ค่ายกลใหญ่เซียนเทียนที่ปกปักรักษาเถาน้ำเต้าเซียนเทียนได้ปิดกั้นและตัดขาดระหว่างภายในกับภายนอก แม้ว่าสิ่งนี้จะสามารถปกป้องเถาน้ำเต้าเซียนเทียนไม่ให้ถูกผู้ใดค้นพบได้โดยง่าย แต่มันก็ตัดขาดทุกสรรพสิ่งภายในค่ายกลใหญ่เซียนเทียนออกจากโลกภายนอกด้วยเช่นกัน

นอกเสียจากว่าจะสามารถควบคุมค่ายกลใหญ่เซียนเทียนได้ มิฉะนั้นสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็ไม่อาจเล็ดลอดออกไปนอกค่ายกลใหญ่เซียนเทียนได้เลย และย่อมยากที่จะสื่อสารกับฟ้าดิน หรือคำนวณความลับแห่งสวรรค์ได้

ดังนั้น หากเขาต้องการทำความเข้าใจสถานการณ์ภายนอก เขาจึงจำเป็นต้องทำความเข้าใจและควบคุมค่ายกลใหญ่เซียนเทียนให้ได้เสียก่อน

บางทีอาจเป็นเพราะเถาน้ำเต้าเซียนเทียนคือรากฐานค่ายกลของค่ายกลใหญ่เซียนเทียน หรืออาจเป็นเพราะค่ายกลใหญ่เซียนเทียนแฝงไว้ด้วยการเปลี่ยนแปลงของหยินหยางและเบญจธาตุ ซึ่งเข้ากันได้ดีกับเขาเป็นอย่างยิ่ง

ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งหมื่นปี หยวนเหยี่ยนก็ทำความเข้าใจค่ายกลใหญ่เซียนเทียนได้ในระดับหนึ่ง สามารถใช้เถาน้ำเต้าเซียนเทียนมาควบคุมค่ายกลใหญ่เซียนเทียนได้แล้ว

อีกทั้งยังมีความเข้าใจในระดับหนึ่งต่อค่ายกลใหญ่เซียนเทียนที่ปกปักรักษาเถาน้ำเต้าเซียนเทียน ค่ายกลนี้คือค่ายกลใหญ่หยินหยางแปรผันเซียนเทียน ซึ่งเข้าถึงจุดสูงสุดแห่งการเปลี่ยนแปลงของหยินหยางและเบญจธาตุ เป็นค่ายกลระดับฮุ่นหยวนจินเซียน หากสามารถขับเคลื่อนมันให้ถึงขีดสุดได้ ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับฮุ่นหยวนจินเซียนก็สามารถสกัดกั้นเอาไว้ได้

ทว่าด้วยระดับขั้นการบำเพ็ญเพียรของเขาในตอนนี้ ไม่มีทางเลยที่จะสามารถหยั่งรู้ถึงความลึกล้ำของค่ายกลนี้ได้อย่างถ่องแท้ จึงย่อมยากที่จะแสดงอานุภาพทั้งหมดของค่ายกลนี้ออกมาได้

ภายใต้การควบคุมของเขา ค่ายกลใหญ่เซียนเทียนนี้สามารถสกัดกั้นได้ถึงระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นสมบูรณ์แบบก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

เมื่อสามารถควบคุมค่ายกลใหญ่เซียนเทียนได้ในเบื้องต้น หยวนเหยี่ยนก็เริ่มสัมผัสถึงโลกภายนอก

"ซี๊ด! ปราณพิฆาตและปราณวิบัติช่างหนาแน่นยิ่งนัก!"

แม้ว่าในยามนี้ หากมองด้วยตาเปล่า โลกภายนอกในรัศมีหลายล้านล้านลี้ล้วนเต็มไปด้วยความรกร้างว่างเปล่า ทุกหนทุกแห่งอบอวลไปด้วยแรงกดดันของผานกู่อันกว้างใหญ่และน่าสะพรึงกลัว

ทว่าเขาคือไท่อี่จินเซียน จึงสามารถมองเห็นภาพบางอย่างที่เซียนทั่วไปไม่อาจมองเห็นได้

ฟ้าดินภายนอกเขาปู้โจวดูเหมือนจะกลายเป็นสีดำแดง ปราณวิบัติและปราณพิฆาตเข้มข้นเสียจนไม่อาจสลายไปได้

อีกทั้งในเวลานี้ เขายังสัมผัสได้อย่างเลือนรางว่า หากเขากล้าละทิ้งสถานที่เกิดและออกจากเขาปู้โจวไป แปดหรือเก้าในสิบส่วนเขาคงต้องร่วงหล่นเป็นแน่

ทันใดนั้น หยวนเหยี่ยนก็แน่วแน่ในความตั้งใจที่จะไม่ออกไปในตอนนี้ในทันที!

ด้วยปราณวิบัติและปราณพิฆาตที่หนาแน่นถึงเพียงนี้ในโลกภายนอก เขาไม่จำเป็นต้องสื่อสารกับฟ้าดินหรือคำนวณความลับแห่งสวรรค์ก็รู้ได้ว่าโลกภายนอกกำลังอยู่ในช่วงยุคสมัยใด นั่นคือช่วงปลายหรือช่วงท้ายของมหาภัยพิบัติหลงฮั่น

ในยุคสมัยนี้ สามเผ่าพันธุ์ช่วงชิงความเป็นใหญ่ในหงฮวง พวกเขาแข็งกร้าวและป่าเถื่อนเป็นอย่างยิ่ง หากไม่มีระดับการบำเพ็ญเพียรในขั้นต้าหลัวจินเซียน การออกไปก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาของไปแจกผู้อื่น!

และก็เป็นอย่างที่คิด เมื่อหยวนเหยี่ยนสื่อสารกับฟ้าดินเพียงเล็กน้อยเพื่อรับรู้ข้อมูลพื้นฐานบางอย่าง ก็พบว่าตอนนี้คือยุคแห่งสามเผ่าพันธุ์อย่างแท้จริง

เมื่อได้รู้แล้วว่าปัจจุบันอยู่ในยุคสมัยใด หยวนเหยี่ยนก็ไม่กล้าคำนวณสิ่งใดให้มากความ หรือแม้แต่จะไม่กล้าคิดอะไรมากจนเกินไป

สำหรับผู้มีอิทธิฤทธิ์ยิ่งใหญ่และทรงพลังแล้ว หากเฝ้าคำนึงถึงสิ่งใด ย่อมต้องเกิดการตอบสนอง เขาไม่อยากถูกเพ่งเล็งหรอกนะ

เมื่อหดรั้งสัมผัสศักดิ์สิทธิ์กลับมา หยวนเหยี่ยนก็เร่งพลังอำนาจในการปกปิดและปิดกั้นของค่ายกลใหญ่หยินหยางแปรวิถีเต๋าเซียนเทียนให้ถึงขีดสุด

"คิดไม่ถึงเลยว่าจะอยู่ในช่วงปลายเลี่ยงเจี๋ยหลงฮั่น ไม่ใช่หลังจากสิ้นสุดเลี่ยงเจี๋ยหลงฮั่น!"

"ทว่าสำหรับข้าแล้ว นี่น่าจะเป็นข่าวดี ข้าอาจจะจำแลงกายถือกำเนิดเร็วกว่าพวกซานชิง ตี้จวิ้น ไท่อี และคนอื่นๆ อยู่มาก หรืออาจจะถือกำเนิดในยุคสมัยเดียวกับพวกเขา แต่ก็คงไม่ช้าไปกว่าพวกเขาอย่างแน่นอน บางทีในอนาคต ข้าอาจจะสามารถขับเคี่ยวแย่งชิงความเป็นใหญ่กับพวกเขาได้ก็ไม่แน่!"

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หยวนเหยี่ยนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาในใจ

แม้ว่าในตอนที่เพิ่งตื่นขึ้นมา เขาจะไม่ร้องขอการบรรลุมรรคผลในระดับฮุ่นหยวนต้าหลัว และไม่ปรารถนาที่จะบรรลุมรรคผลเป็นปราชญ์ ขอเพียงหลุดพ้นจากโชคชะตาเดิมและกลายเป็นผู้มีอิทธิฤทธิ์ยิ่งใหญ่ที่ใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรีได้ก็เพียงพอแล้ว

ทว่าจิตใจคนเราย่อมไม่มีวันพอใจ เมื่อได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว ก็ย่อมปรารถนาในสิ่งที่ดีกว่า

ตัวเขาก็ไม่มีข้อยกเว้น!

หากไม่มีโอกาสก็แล้วไปเถิด ทว่าหากมีโอกาส เขาย่อมต้องการบรรลุมรรคผล และย่อมไม่อยากกลายเป็น 'มดปลวก' ภายใต้ปราชญ์อย่างแน่นอน

หยวนเหยี่ยนส่ายหน้าเบาๆ ขจัดความคิดอันสับสนวุ่นวายในใจทิ้งไป และกลับมาเยือกเย็นอีกครั้ง

ไม่ว่าเขาจะต้องการบรรลุมรรคผลในระดับฮุ่นหยวนต้าหลัว หรือต้องการบรรลุมรรคผลเป็นปราชญ์ ล้วนไม่ใช่สิ่งที่สามารถบรรลุได้ด้วยจินตนาการเพ้อฝัน และล้วนไม่อาจหลีกหนีจากการสั่งสมความรู้ความสามารถและความอุตสาหะพยายามในตอนเริ่มต้นไปได้

สิ่งที่เขาควรทำในตอนนี้ ไม่ใช่การมานั่งจินตนาการว่าอนาคตจะเป็นเช่นไร แต่เป็นการลงหลักปักฐานบำเพ็ญเพียรอย่างหนักแน่น และทะลวงผ่านไปสู่ระดับต้าหลัวจินเซียนให้ได้เสียก่อน ค่อยว่ากันอีกที

สำหรับวิธีที่จะทะลวงผ่านระดับต้าหลัวจินเซียนนั้น ในมรดกสืบทอดเซียนเทียนของเขาย่อมมีบันทึกเอาไว้เช่นกัน

ระดับการบำเพ็ญเพียรในโลกหงฮวงแบ่งออกเป็น: ตี้เซียน เทียนเซียน เจินเซียน เสวียนเซียน จินเซียน ไท่อี่จินเซียน ต้าหลัวจินเซียน ฮุ่นหยวนจินเซียน และฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียน

ตี้เซียน: ระดับขั้นที่ต่ำที่สุดของโลกหงฮวงในปัจจุบัน ผู้ที่ยังไม่ควบแน่นจิตวิญญาณดั้งเดิมเซียนเทียนจะถูกจัดให้เป็นตี้เซียน โดยทั่วไปแล้วจะเป็นทายาทของสิ่งมีชีวิตเซียนเทียนที่ยังไม่ถือกำเนิด

เทียนเซียน: ควบแน่นจิตวิญญาณดั้งเดิมเซียนเทียนก็สามารถทะลวงผ่านได้ การบำเพ็ญเพียรของเทียนเซียนคือการเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับจิตวิญญาณดั้งเดิมเซียนเทียน

เจินเซียน: ควบแน่นจิตวิญญาณแท้จริงเซียนเทียนก็สามารถทะลวงผ่านได้ การบำเพ็ญเพียรของเจินเซียนคือการเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับจิตวิญญาณแท้จริงเซียนเทียน

เสวียนเซียน: ลึกล้ำสุดจะหยั่ง ทำความเข้าใจความลี้ลับของฟ้าดินเพียงเล็กน้อย และรู้แจ้งในกฎเกณฑ์เพียงเสี้ยวหนึ่ง

จินเซียน: รู้แจ้งกฎเกณฑ์ในขั้นเริ่มต้น ควบแน่นผลเต๋าระดับจินเซียน ใช้กฎเกณฑ์มาขัดเกลากายเนื้อและจิตวิญญาณดั้งเดิม หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณแท้จริงเซียนเทียน ทำให้กายเนื้อ จิตวิญญาณดั้งเดิม และจิตวิญญาณแท้จริงของตนเองเป็นอมตะ

ไท่อี่จินเซียน: รู้แจ้งในกฎเกณฑ์หนึ่งสายอย่างสมบูรณ์แบบ สามารถทำให้ผลเต๋าระดับจินเซียนลอกคราบกลายเป็นผลเต๋าระดับไท่อี่จินเซียนได้ และหลังจากผลเต๋าลอกคราบแล้วก็จะสามารถทะลวงผ่านระดับไท่อี่จินเซียนได้

หากรู้แจ้งในกฎเกณฑ์อย่างสมบูรณ์แบบถึงสี่สิบเก้าสาย ก็จะสามารถทะลวงผ่านระดับไท่อี่จินเซียนขั้นสมบูรณ์แบบได้ ในเวลานี้ แม้ว่าจะยังสามารถเรียนรู้กฎเกณฑ์ต่างๆ เพิ่มเติม หรือกระทั่งสามารถรู้แจ้งในกฎเกณฑ์ทั้งสามพันสายอย่างสมบูรณ์แบบได้ แต่ก็ไม่สามารถหล่อเลี้ยงและเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับผลเต๋าระดับไท่อี่จินเซียนได้อีกต่อไป