ตอนที่ 123 ไมโตะ ไกกลับมาในวันที่คาคาชิปวดหัว

ตอนที่ 123 ไมโตะ ไกกลับมาในวันที่คาคาชิปวดหัว

"ผู้อาวุโสเซ็ตสึนะก็คงไม่เสียใจกับการตายของคนโง่เขลาเช่นนี้ใช่ไหมครับ?"

อุจิฮะ เซ็ตสึนะ: "..."

ยังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยปาก นินจาหัวรุนแรงคนหนึ่งที่อยู่ข้างอุจิฮะ เซ็ตสึนะก็สวนกลับว่า "ความสามารถของผู้อาวุโสเซ็ตสึนะย่อมไม่ด้อยกว่าอุจิฮะ อาคาอินุ! อุจิฮะ อาคาอินุเคยสังหารอุจิฮะ โอนิกาวาระซึ่งเป็นญาติสนิทเพื่อความยุติธรรม ผู้อาวุโสเซ็ตสึนะย่อมสามารถสละหลานชายของท่านเพื่อภารกิจอันยิ่งใหญ่ของตระกูลอุจิฮะได้เช่นกัน"

อุจิฮะ เซ็ตสึนะ: "???"

...

อีกด้านหนึ่ง

"ท่านพ่อ ทำไมไม่หยุดซาสึเกะ?" อุจิฮะ อิทาจิจ้องมองดวงตาของอุจิฮะ ฟุงาคุอย่างแน่วแน่ เขาเอ่ยปากว่า "[ความยุติธรรมสัมบูรณ์] ยืนอยู่ตรงข้ามกับโคโนฮะ ทันทีที่ซาสึเกะเลือกที่จะศรัทธาใน [ความยุติธรรมสัมบูรณ์] ของอุจิฮะ อาคาอินุ อนาคตของเขาก็จะถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง!"

อุจิฮะ อิทาจิคาดเดาว่า เหตุผลที่เขาในอนาคตไว้ชีวิตซาสึเกะ ก็เพื่อให้ซาสึเกะปกป้องโคโนฮะที่เปราะบาง

ด้วยเหตุนี้ เขาในตอนนี้จึงอยู่ไม่สุข

ซาสึเกะที่ควรจะปกป้องโคโนฮะในอนาคต เมื่อเข้าร่วมกับฝ่าย [ความยุติธรรมสัมบูรณ์] เส้นทางของเขาก็จะผิดเพี้ยนไปโดยสิ้นเชิง!

นี่ไม่เป็นไปตามที่อิทาจิคาดการณ์และวางแผนไว้เลย

ส่วนเหตุผลที่มั่นใจว่าความยุติธรรมสัมบูรณ์อยู่ตรงข้ามกับโคโนฮะ?

นี่คือการตัดสินใจของอิทาจิจากการสังเกตพฤติกรรมของอุจิฮะ อาคาอินุ

ในสายตาของเขา สิ่งที่อุจิฮะ อาคาอินุเรียกว่า "การดำเนินการตามความยุติธรรม" คือการบั่นทอนกำลังของโคโนฮะอย่างต่อเนื่อง

นินจาคนแล้วคนเล่าต้องจบชีวิตลงด้วยน้ำมือเขา แม้แต่ผู้บริหารระดับสูงของโคโนฮะก็ยังได้รับผลกระทบ

ตระกูลชิมูระยังถูกอุจิฮะ อาคาอินุทำลายล้างอย่างโหดเหี้ยม!

[ความยุติธรรม] แบบนี้ทำให้อุจิฮะ อิทาจิรู้สึกต่อต้านอย่างมาก

"อิทาจิ ฉันสับสน" ฟุงาคุถอนหายใจ เปิดใจต่อหน้าลูกชายคนโตและกล่าวอย่างช้าๆ ว่า "อะไรคือสิ่งที่ถูกต้องกันแน่? ลูกเพื่อโคโนฮะ, ฉันเพื่อความสมดุล, อาคาอินุเพื่อความยุติธรรม, เซ็ตสึนะเพื่อแย่งชิงอำนาจ..."

"หลังจากซาสึเกะกลับบ้าน ฉันตั้งใจจะตำหนิเขา แต่แม่ของลูกกลับบอกว่า การเลือกของซาสึเกะถูกต้องแล้ว เธอบอกว่า ความยุติธรรมของอาคาอินุ อย่างน้อยก็สามารถช่วยให้คนส่วนใหญ่ในตระกูลอุจิฮะรอดชีวิตได้"

"มิโคโตะบอกว่า – ยิ่งฉันพยายามรักษาสมดุลระหว่างสองฝ่ายมากเท่าไหร่ ตราชั่งก็ยิ่งไม่มั่นคงมากขึ้นเท่านั้น สุดท้ายก็ไม่เป็นที่พอใจทั้งสองฝ่าย; ยิ่งเซ็ตสึนะต้องการแย่งชิงอำนาจมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้ความขัดแย้งรุนแรงขึ้น และผลักดันตระกูลอุจิฮะลงสู่หุบเหว ส่วนลูกที่มุ่งมั่นเพื่อโคโนฮะ ผลลัพธ์ก็อยู่ในคำทำนายแล้ว"

ฟุงาคุเล่าคำพูดที่ภรรยาของเขาพูดเมื่อคืนอย่างเรียบง่าย

ดวงตาของฟุงาคุฉายแววสับสนที่ไม่เคยมีมาก่อน

แม้แต่คนที่ใกล้ชิดที่สุดของเขาก็ยังไม่สนับสนุนเส้นทางที่เขาเลือก แต่กลับสนับสนุนคนนอก...

นี่คือสิ่งที่ฟุงาคุไม่เคยคาดคิดมาก่อน

ในเวลานั้น อุจิฮะ อิทาจิกลับพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ว่า "ท่านพ่อ ท่านแม่ของผมแคบเกินไป เธอไม่เคยสัมผัสความซับซ้อนของสถานการณ์ด้วยตัวเอง เธอเป็นเพียงผู้หญิงเท่านั้น วิสัยทัศน์ที่เธอเห็นนั้นแคบและสั้นเกินไป จนกระทั่งเธอเชื่ออย่างไร้เดียงสาว่าสิ่งที่อุจิฮะ อาคาอินุเรียกว่าความยุติธรรมสัมบูรณ์คือทางออกในอนาคตของตระกูลอุจิฮะ"

"เธอไม่ควรปล่อยให้ซาสึเกะเดินไปในเส้นทางที่ผิด และท่านพ่อก็ไม่ควรสับสนเพราะคำพูดของเธอ เธอไม่เคยตัดสินใจอะไรเลย แล้วจะมองเห็นทุกสิ่งได้อย่างไร?"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ อุจิฮะ อิทาจิหยุดไปครู่หนึ่ง สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนแปลง: "ท่านพ่อ โอกาสของท่านหมดลงแล้ว"

ฟุงาคุตกตะลึง เขานึกถึงบางสิ่งบางอย่างขึ้นมาทันที

แต่ได้ยินอุจิฮะ อิทาจิกล่าวต่อว่า "ครั้งที่แล้ว ผมเคยบอกว่าผมอยากจะใช้วิธีของผมจัดการกับตระกูลอุจิฮะที่อันตรายและควบคุมไม่ได้มากขึ้นเรื่อยๆ แต่ท่านพ่อกลับบอกว่าจะขอโอกาสแก้ไข ด้วยวิธีการของพ่อ"

"ตอนนี้ ความพยายามของท่านพ่อล้มเหลวแล้ว" อุจิฮะ อิทาจิกล่าวอย่างช้าๆ ว่า "ผมจะไม่ยอมให้ตระกูลอุจิฮะหลุดจากการควบคุม และผมก็จะไม่ยอมให้มันเป็นภัยต่อโคโนฮะ"

จ้องมองดวงตาเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาของฟุงาคุ

อุจิฮะ อิทาจิถามว่า "ท่านพ่อจะหยุดผมหรือครับ? ผมจำได้ว่าท่านเคยบอกว่าไม่ว่าผมจะตัดสินใจอย่างไร ท่านก็จะภูมิใจในตัวผม"

เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาของฟุงาคุค่อยๆ สงบลง

เขาอ้าปาก แต่กลับพูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว

จนกระทั่งเห็นอุจิฮะ อิทาจิจากไปต่อหน้าต่อตา

ฟุงาคุยังคงไม่ลงมือหยุดลูกชายคนโตของเขา

...

"คิดไปเองหรือเปล่า... รู้สึกว่าคนธรรมดาในหมู่บ้านไม่ค่อยมีอคติกับเขาเหมือนเมื่อก่อนแล้ว หรือจะพูดว่า..." คาคาชิพึมพำ "ความเข้าใจผิดที่เล่าต่อๆ กันมาบางอย่างถูกคลี่คลายลงแล้ว พวกเขาค่อยๆ ตระหนักว่า ตราบใดที่ตัวเองไม่ทำชั่ว ก็จะไม่ถูกอุจิฮะ อาคาอินุจับตามอง"

"กระทั่ง พวกเขาก็ดูเหมือนจะตระหนักว่าอุจิฮะ อาคาอินุกำลังช่วยพวกเขาถอนรากถอนโคนอาชญากรในโคโนฮะทีละคน อย่างน้อยเรื่องการลักขโมย การฉ้อโกง ก็ไม่ค่อยได้ยินแล้ว"

ตอนที่นารูโตะยังเรียนอยู่ที่โรงเรียนนินจา คาคาชิก็อยู่ในสภาพที่ว่างงาน

เขาเพียงแค่เดินเล่นไปทั่วโคโนฮะ ก็ได้ยินคนทั้งหมู่บ้านพูดคุยกันเรื่องอุจิฮะ อาคาอินุ

ต่างจากเมื่อก่อน ที่เมื่อก่อนเขาได้ยินคนพูดถึงอุจิฮะ อาคาอินุ ส่วนใหญ่จะเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและเกรงใจ พูดอะไรก็ระมัดระวัง กลัวว่าจะถูกอุจิฮะ อาคาอินุได้ยิน

ตอนนี้กลับพูดคุยกันอย่างออกรสและเปิดเผย

"พลังของเขากำลังเปลี่ยนแปลงรากฐานของโคโนฮะ"

ขณะที่คาคาชิกำลังรู้สึกซาบซึ้งใจอยู่นั้น ก็มีฝ่ามือตบลงบนหลังของเขาอย่างกะทันหัน

"ปุ๊! แค่กๆ! แค่กๆๆ!!" คาคาชิที่ไม่ได้ตั้งตัวก้มตัวลงไออย่างรุนแรง

เขาเงยหน้าขึ้นด้วยดวงตาปลาตายที่ไร้ชีวิตชีวา มองไปยังคิ้วหนาที่โดดเด่นตรงหน้าอย่างพูดไม่ออก ก่อนจะเห็นอีกฝ่ายยิ้มกว้างเผยให้เห็นฟันขาวสองแถว

"คาคาชิ! ฉันกลับมาแล้ว!!!" ไมโตะ ไกชูนิ้วโป้งให้คาคาชิ

อ่า...

คนเจ้าปัญหาคนหนึ่งกลับมาแล้ว

(จบตอน)