บทที่ 310 ราชินี ผู้คู่ควรอย่างแท้จริง

ทุกคนมองไปที่ฉินเฟย ดาราหญิงหลายคนแต่งตัวมาอย่างเต็มยศ แต่กลับไม่ได้รางวัลเลยสักคนเดียว

ถึงขนาดที่ว่ารางวัลที่ได้ติดมือกลับไป ล้วนเป็นรางวัลที่บ่งบอกว่าไร้ฝีมือ ซึ่งนั่นเห็นได้ชัดว่าเป็นการวิพากษ์วิจารณ์นักแสดง

แต่ฉินเฟยกลับไม่เพียงได้รับเกียรติยศมากมายขนาดนี้ ทว่ายังมีถ้วยรางวัลเยอะจนแทบไม่มีที่ให้ถือแล้ว

หูเกอรีบช่วยฉินเฟยประคองถ้วยรางวัลสองอันนั้นไว้พลางหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก "เมื่อไหร่ผมถึงจะมีฝีมือแบบเทพธิดาบ้างนะ ที่สามารถครอบครองถ้วยรางวัลได้ถึงสามอันในคราวเดียว แถมหนึ่งในนั้นยังเป็นรางวัลระดับนานาชาติอีกต่างหาก"

ฉินเฟยประคองถ้วยรางวัลทองคำขึ้นมา ทันใดนั้นทั้งฮอลล์ก็ส่งเสียงฮือฮา

น้ำตานองหน้า นี่คือครั้งแรกที่ชาวหัวเซี่ยอย่างพวกเขาได้รับชัยชนะอย่างสมศักดิ์ศรีในการประชันกับชาวต่างชาติ

บรรยากาศทั่วทั้งงานเต็มไปด้วยความฮึกเหิม เสียงปรบมือดังกระหึ่มขึ้นจากทุกสารทิศ!

จอห์น บลินปรบมือออกมาจากใจจริง ในแววตาของเขาแฝงไปด้วยความเลื่อมใสที่มีต่อเทพธิดา

"ขอบคุณชาวเน็ตทุกท่านที่ช่วยโหวตให้นะ แต่คราวหน้าหวังว่าเวลาแฟนคลับจะส่งชื่อฉันเข้าประกวด ช่วยแจ้งให้ทราบล่วงหน้าสักนิดก็ยังดี!"

ฉินเฟยหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก คนนั่งอยู่บ้านเฉยๆ รางวัลก็หล่นทับ แถมแฟนคลับยังเป็นคนส่งชื่อเข้าประกวดให้อีก นี่มันเป็นเซอร์ไพรส์ที่คาดไม่ถึงจริงๆ

และนี่ก็ถือเป็นการยอมรับในความสามารถของเขาด้วยเช่นกัน "ขอบคุณทุกคนมาก!"

บรรดาแฟนคลับต่างก็ถูกทำให้หัวเราะออกมา พวกเขาเป็นฝ่ายริเริ่มโหวตให้กับไอดอลของตัวเอง ไม่เพียงแค่พวกเขาเท่านั้น แต่ยังมีชาวเน็ตต่างชาติอีกมากมายด้วย

จอห์น บลินถ่ายรูปคู่กับฉินเฟยด้วยความตื่นเต้นเป็นพิเศษ เขาพกปากกาเซ็นชื่อติดตัวมาด้วย "เทพธิดา ช่วยเซ็นชื่อให้ผมหน่อยได้ไหมครับ?"

"ได้สิ"

เขารับปากกามา แล้วเซ็นชื่อลงไปอย่างคล่องแคล่ว

เขาถือถ้วยรางวัลทองคำอันนั้นไว้ในมือ ส่วนอีกสองอัน หูเกอก็ช่วยฉินเฟยประคองไว้อย่างทุลักทุเล

"ผมเองก็มีโอกาสได้สัมผัสความรู้สึกนี้สักพักแล้วเหมือนกัน สมกับคำกล่าวที่ว่ายิ่งสูงยิ่งหนาวจริงๆ ถ้วยรางวัลแบบนี้ ที่เทพธิดารู้สึกกลุ้มใจ ที่แท้ก็เพราะมันหนักเกินไป แถมยังเยอะเกินไปนี่เอง"

"คราวหน้า ก็พุ่งเป้ามาที่ผมได้เลยนะ!"

บรรยากาศทั่วทั้งงานถูกปลุกให้คึกคักขึ้นมา ฉินเฟยกลับไปที่ที่นั่ง และในครั้งนี้ คนที่อยู่ข้างกายเขาไม่ใช่จางอี้โม่ แต่เป็นหลี่ฮุ่ยจู๋

ตั้งแต่ตอนที่ฉินเฟยเพิ่งจะขึ้นไปรับรางวัลบนเวที หลี่ฮุ่ยจู๋ก็สังเกตเห็นแล้วว่า ออร่าของฉินเฟยนั้นโดดเด่นเป็นพิเศษ บังเอิญว่าเธอเพิ่งจะเตรียมงานภาพยนตร์เรื่องหนึ่งไป

ซึ่งน่าจะเหมาะกับฉินเฟยมากๆ เธอจึงนั่งรออย่างใจเย็น

เมื่อเห็นเทพธิดากลับมาที่นั่ง เธอก็แทบจะอดใจรอไม่ไหว รีบยื่นขวดน้ำโซดาให้ทันที

"เทพธิดา รับรางวัลเหนื่อยแล้วใช่ไหม ดื่มน้ำก่อนสิ ฉันมีเรื่องจะปรึกษาคุณหน่อย!"

ส่วนเรื่องถ้วยรางวัล ฉินเฟยก็วางแหมะไว้ในอ้อมแขนของปีเตอร์อย่างไม่ใส่ใจ ฝั่งปีเตอร์นั้นตื่นเต้นเป็นพิเศษ

ถึงขั้นตื่นเต้นยิ่งกว่าฉินเฟยเสียอีก เขาสองมือประคองถ้วยรางวัล น้ำตาคลอเบ้า "เทพธิดา คุณทำได้แล้วจริงๆ ตอนแรกผมยังคิดว่าที่แฟนคลับส่งชื่อคุณเข้าประกวดมันเป็นแค่เรื่องล้อเล่น นึกไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะกล้าทำทุกอย่างจริงๆ"

ฉินเฟย "......"

เขาปรายตามองปีเตอร์อย่างเนิบนาบ ที่แท้เรื่องนี้ ทุกคนก็รู้กันหมด มีแค่เขาที่เป็นคนในข่าวคนเดียวที่ไม่รู้เรื่อง

ปีเตอร์รู้สึกผิดเล็กน้อย จึงกระแอมเบาๆ "ก็เรื่องนี้มันยังไม่แน่นอนนี่นา ผมกลัวว่าจะทำให้คุณเสียเวลา ก็เลยไม่ได้บอก!"

ฉินเฟยดื่มน้ำไปอึกหนึ่ง แล้วหันไปมองหลี่ฮุ่ยจู๋ ในวงการช่วงหลายปีมานี้ หลี่ฮุ่ยจู๋ได้กำกับซีรีส์ไปไม่น้อย

การที่สามารถหลอกล่อให้จางอี้โม่เดินหนีไปได้ หลี่ฮุ่ยจู๋ใช้ความสามารถอะไรกันแน่?

เมื่อเห็นสายตาพิจารณาของฉินเฟย หลี่ฮุ่ยจู๋ก็ขยับเข้ามาใกล้

"เหล่าม่อจื่อน่ะเหรอ ดาราสาวที่เขาพามาด้วยตอนนี้กำลังร้องไห้อยู่น่ะ อย่างน้อยก็เป็นคนในสังกัด เขาเลยวิ่งไปปลอบใจแล้ว"

"ฉันเห็นว่าเทพธิดาไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อน เอาอย่างนี้ ฉันอยู่คุยเป็นเพื่อนเทพธิดาเอง"

พูดพลาง เธอก็หยิบบทของตัวเองออกมา การพกบทติดตัวไว้เสมอถือเป็นนิสัยของหลี่ฮุ่ยจู๋

"นี่คือเรื่อง 'ชายาผมขาว' ที่พวกเราเพิ่งจะเตรียมงานกัน องค์หญิงหรงเล่อในเรื่องมีบุคลิกที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ ฉันคิดว่าเทพธิดาจะต้องรับบทนี้ได้อย่างแน่นอน"

เธอยื่นบทให้ด้วยสองมือ ฉินเฟยวางขวดน้ำในมือลง เปิดดูแล้วก็พบว่า องค์หญิงหรงเล่อในบทนั้นมีความโดดเด่นเป็นพิเศษจริงๆ

โดยเฉพาะหลี่ฮุ่ยจู๋ที่ถึงขนาดยัดไอเดียการจัดแต่งสไตล์ไว้ในบทด้วย ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเตรียมตัวมาดี น่าเสียดายที่จางอี้โม่ผู้เจ้าเล่ห์เพทุบาย วันนี้ก็ยังถูกดัดหลังเข้าไปด้วย

"ไม่ปิดบังเลยนะเทพธิดา ตอนที่ฉันเห็นบทนี้ครั้งแรก คนแรกที่ฉันนึกถึงก็คือคุณ ฉันเลยจงใจเก็บเรื่องบทนี้ไว้ก่อน ไม่ว่างานไหนที่มีโอกาสได้เจอคุณ ฉันก็จะพกมันติดตัวมาด้วยตลอด"

"ถึงแม้ว่าสุดท้ายคุณจะไม่รับแสดง ฉันก็จะไม่ยอมแพ้หรอก คุณว่างเมื่อไหร่ ก็มาหาฉันเมื่อนั้น ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเวลาของคุณเลย!"

คนอย่างหลี่ฮุ่ยจู๋นั้น เป็นคนที่วางตัวเก่งในวงการบันเทิงมานาน ไม่ใช่แค่วันสองวัน

ตัวบทฉินเฟยก็ค่อนข้างชอบ แต่เรื่องที่หลี่ฮุ่ยจู๋คิดจะใช้แผนการกับเขานั้น ก็ไม่ได้ลดละลงไปเลยแม้แต่น้อย

จางอี้โม่เพิ่งจะกลับมา ก็พบว่าที่นั่งของตัวเองถูกคนแย่งไปแล้ว เขาเบิกตากว้าง จ้องเขม็งไปที่หลี่ฮุ่ยจู๋

"เธอบอกฉันว่าดาราสาวในสังกัดของฉันกำลังร้องไห้ พอฉันลุกไปปุ๊บ เธอก็มาเสียบแทนปั๊บ เธอช่างไม่ยอมปล่อยให้โอกาสหลุดมือไปจริงๆ ในวงการนี้ ถ้าเธอบอกว่าตัวเองเป็นพวกฉวยโอกาส ก็คงไม่มีที่ให้ฉันยืนแล้วล่ะ"

เดิมทีตัวเองคิดไว้ว่า จะมาหาฉินเฟย เพื่อดูว่ามีภาพยนตร์เรื่องไหนที่เขาสนใจบ้าง จางอี้โม่จะได้ไปซื้อมาจากมือคนอื่น

อีกอย่าง การที่เทพธิดากวาดรางวัลไปถึงสามรางวัลในครั้งนี้ ก็ทำให้ชื่อเสียงในวงการโด่งดังเป็นพลุแตก การมาหาเทพธิดาให้ไปแสดงภาพยนตร์ในช่วงเวลานี้ย่อมเหมาะสมที่สุดแล้ว

ผู้กำกับทั้งสองคนจ้องตากัน ประกายไฟแลบแปลบปลาบ

แต่ปีเตอร์กลับรู้สึกว่าบรรยากาศแบบนี้ยังไม่พอ จึงยื่นหน้าเข้ามาแทรก "ตารางงานของเทพธิดาฝั่งผมค่อนข้างแน่นนะครับ สู้ให้ผู้กำกับทั้งสองคนเขียนแผนงานเสนอมาไม่ดีกว่าเหรอครับ?"