บทที่ 207 ฉินเฟย เป็นตัวแทนเสียงแห่งประเทศเซี่ย!!

ด้านล่างหัวเราะกันครืนใหญ่

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าฉินเฟยจะมีมุมที่น่ารักแบบนี้ด้วย?

ได้ยินเพียงเขาตอบคำถามของนักข่าวอีกคนต่อไปว่า "แต่ถ้ามาจริงๆ เกรงว่าคงจะดีใจจนตื่นเลยล่ะครับ แล้วยังมีอะไรต้องกลัวอีก?"

"เทพธิดา ผมไม่กลัวครับ กลางดึกมาที่ข้างเตียงผมได้เลย!" ผู้ชมคนหนึ่งด้านล่างตะโกนขึ้นมาอย่างกะทันหัน

จากนั้นก็มีคนตอบกลับทันทีว่า "ฝันไปเถอะ มาหาฉันทางนี้ดีกว่า"

บนหน้าผากของฉินเฟยปรากฏเส้นดำผุดขึ้นมา เขามองไปยังต้นเสียง ก็พบว่าเป็นหวงเสี่ยวหมิงพอดี

"ผมยังคง... ชอบผู้หญิงมากกว่าครับ!"

คำพูดประโยคนี้ ทำเอาแม้นักข่าวที่อยู่ด้านบนเวทียังอดหัวเราะไม่ได้

และในตอนนั้นเอง ก็มีนักข่าวอีกคนมองไปทางด้านล่างเวทีแล้วเอ่ยปากพูดขึ้น

"ฉินเฟย ฉันเห็นว่าในบรรดาผู้ชมครั้งนี้มีบุคคลระดับผู้อาวุโสของประเทศเซี่ยอยู่ไม่น้อย ในฐานะที่คุณเป็นนักแสดงนำของภาพยนตร์เรื่องนี้ พอได้เห็นผู้อาวุโสเหล่านี้ คุณรู้สึกตื่นเต้นไหมคะ?"

"มีอะไรต้องตื่นเต้นล่ะครับ ยินดีให้ผู้อาวุโสทุกท่านช่วยชี้แนะเยอะๆ เลยครับ"

แค่ประโยคเดียว ก็ผ่านไปได้อย่างสบายๆ

"แต่ว่า นอกเหนือจากผู้อาวุโสเหล่านี้แล้ว ก็ยังมีนักวิจารณ์ภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมอย่างมากในวงการอยู่อีกไม่น้อยเลย แม้กระทั่งพี่จินที่ขึ้นชื่อเรื่องฝีปากกล้าและเฉียบคมก็มาด้วย ในอินเทอร์เน็ตมีข่าวลือมาตลอดว่า ที่ไหนมีพี่จิน ต่อให้เป็นไข่ไก่ เธอก็สามารถหาเศษกระดูกออกมาได้ ฉันยังเห็นอี้ลี่จิ้งด้วย พี่สาวคนนี้พูดจาแทงใจดำและไม่ไว้หน้าใครมาตลอด มีเทพทั้งสองท่านนี้อยู่ คุณรู้สึกตื่นเต้นไหมคะ? มีความมั่นใจหรือเปล่า?"

นักข่าวคนอื่นๆ ก็นึกขึ้นมาได้ในชั่วพริบตา

รีบเอ่ยปากพูดตามทันทีว่า "ใช่แล้ว พี่จินได้รับการขนานนามว่าเป็นคณะกรรมการตรวจสอบวินัยแห่งวงการบันเทิง เป็นตัวตนระดับพญายมหน้าเหล็ก เป็นเพราะเธอพูดจาไม่ไว้หน้าใคร ชาวเน็ตจำนวนมากถึงกับพึ่งพาพวกเธอในการตรวจสอบภาพยนตร์โดยตรงเลยนะ!"

จู่ๆ ฉินเฟยก็ไม่พูดอะไร

สายตามองไปยังที่นั่งผู้ชม

แน่นอนว่า ที่มุมหนึ่งของแถวที่สอง เขาได้เห็นร่างของเทพทั้งสองท่านนี้

ชื่อเสียงของพวกเธอ

ฉินเฟยได้ยินมานานจนคุ้นหูแล้ว

พี่จิน โด่งดังมาจากการใช้ฝีปากกล้าและเฉียบคม หลังจากมาทำหน้าที่วิจารณ์ภาพยนตร์แล้วก็ไม่เคยเกรงกลัวใครหน้าไหน มีอะไรก็พูดอย่างนั้น เคยล่วงเกินผู้ยิ่งใหญ่บางคนจนถูกแบนมาแล้วเพราะเหตุนี้

เธอยังคงยืนหยัดครั้งแล้วครั้งเล่า กลับยิ่งได้รับความชื่นชอบจากชาวเน็ตจำนวนมาก

ส่วนอี้ลี่จิ้ง แม้จะมีความแตกต่างจากพี่จินอยู่บ้าง แต่เธอก็เป็นนักวิจารณ์ภาพยนตร์ที่พูดจาแทงใจดำและไม่เกรงใจใครเช่นเดียวกัน

การจะให้เธอช่วยแนะนำนั้น

มีเพียงสองผลลัพธ์เท่านั้น

ไม่แนะนำอย่างสุดตัว ก็วิจารณ์ซะจนไม่มีชิ้นดี หรือไม่ก็ซ่อนเข็มไว้ในปุยนุ่นจนทำเอาคนเถียงไม่ออก

ดังนั้น

งานเปิดตัวภาพยนตร์รอบปฐมทัศน์จึงแทบไม่มีผู้กำกับคนไหนกล้าเชิญพวกเธอสองคนมาโดยตรง

แต่พวกเธอในตอนนี้

ดูเหมือนจะไม่มีสีหน้าที่ดีเท่าไรนัก

ฉินเฟยหันไปทางพวกเธออย่างกะทันหัน ยกสองมือประสานคารวะแล้วเอ่ยปากพูดว่า "ทั้งสองท่าน โปรดยั้งปากด้วยนะครับ!"

ทุกคนต่างพากันหัวเราะลั่นขึ้นมาอีกครั้ง

แม้แต่พวกเธอสองคนก็ยังอดหัวเราะไม่ได้

ในที่สุด

ภาพยนตร์ฉบับเต็มก็เปิดม่านขึ้น

โปเยโปโลเยที่เฝ้าคิดถึงมานานแสนนาน ได้เริ่มฉายแล้ว

ภาพยนตร์เพิ่งเปิดฉากมา ก็เป็นเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนที่รับบทโดยฉินเฟย กำลังอาศัยอยู่ในวัดร้างกลางป่าลึกกับบรรดาพี่น้องสาวๆ

พวกเธอต่างอยู่อย่างสบายใจไร้กังวล

ชุดสีขาวพลิ้วไหว

แต่ว่า

นี่คือฝูงวิญญาณผีสาง

พวกเธออยู่ภายใต้เงื้อมมือของเฒ่าปีศาจเขาดำ คอยดักจับบัณฑิตที่สัญจรผ่านไปมา เพื่อสูบกินพลังชีวิต

ตั้งแต่เริ่มต้น

ผู้ชมทั้งหมดก็ถูกภาพยนตร์ดึงดูดไปจนหมดสิ้น

พระเจ้าช่วย

สวยเกินไปแล้ว

หนังตัวอย่างก่อนหน้านี้ คิดว่าฉินเฟยสวยพอแล้วเสียอีก

แต่คิดไม่ถึงเลยว่า

ในภาพยนตร์ จะยกระดับขึ้นไปอีกขั้น

ทั้งเสื้อผ้าหน้าผม ทั้งฉากหลัง มันยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว

"กองถ่ายที่มีจิตสำนึกดีจริงๆ ไม่เพียงแต่สร้างฉากวัดโบราณในป่าลึกออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่กลับยังมีความงดงามของบรรยากาศอีกด้วย"

"ใช่แล้วล่ะ ยุคสมัยนี้ วัตถุดิบต่างๆ ล้วนขึ้นราคา กองถ่ายบางกองก็ทำลวกๆ หลอกลวงคนดู เอามุ้งมากางคลุมก็ใช้เป็นชุดแต่งงานได้แล้ว เอาผ้าม่านมาทำก็กลายเป็นซีรีส์ย้อนยุคแล้ว หลอกลวงกันเกินไป กองถ่ายโปเยโปโลเยแค่ฉากนี้ฉันก็ให้คะแนนเต็มแล้ว เร็วเข้า เพิ่มน่องไก่ให้ผู้กำกับหน่อย!"

แฟนๆ พากันกระซิบกระซาบอยู่ด้านล่าง

"ฉันกลับรู้สึกว่า ขอแค่เป็นเทพธิดามาแสดง ต่อให้เอามุ้งมาคลุม หรือเอาผ้าม่านมาทำ ก็คงไม่แย่ไปกว่าไหนหรอก"

"จุ๊ๆ พวกตามตื๊อประจบประแจง ตามตื๊อจนสุดท้ายก็ไม่เหลืออะไร! ไม่พูดแล้ว ฉันก็ต้องไปประจบเหมือนกัน"

ขณะที่ดูภาพยนตร์ ผู้ชมต่างก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังเสพความสุขอย่างแท้จริง

นี่มันภาพยนตร์ที่ไหนกัน?

นี่มันงานเลี้ยงฉลองทางสายตาชัดๆ

ผู้ชมต่างทุ่มเททั้งกายและใจดำดิ่งลงไปในภาพยนตร์ เมื่อมองดูการแสดงของฉินเฟย ราวกับเป็นเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนกลับชาติมาเกิด

ประเด็นคือยังสวยขนาดนี้อีก

แถมยังถูกตกด้วยใบหน้าของเธออีก!

"แม่จ๋า ทำไมเทพธิดาถึงได้สวยขนาดนี้!"

กวนเจ๋อฉินเองก็ประหลาดใจมากเช่นกัน "ฉินเฟยเป็นคนทำดนตรีแท้ๆ ทำไมทักษะการแสดงถึงได้ดีขนาดนี้? นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันได้ดูเขาแสดงละคร!"

แม้ว่าเธอจะเป็นปรมาจารย์ด้านดนตรีพื้นบ้าน แต่พอมีอายุแล้ว หลายครั้งก็ยังชอบดูละครโทรทัศน์อะไรพวกนี้อยู่

"ไม่เหมือนกับราชินีเพลงบางคนที่แสดงซีรีส์ย้อนยุคก่อนหน้านี้จริงๆ ความตายมาจ่ออยู่ตรงหน้าแล้วยังทำปากจู๋ตาถลน แสดงบ้าอะไรก็ไม่รู้? แต่พอดูเจ้าหนุ่มฉินเฟยแสดง ยังมีจุดที่น่าชื่นชมอยู่เยอะมาก ดูแล้วสบายตาสบายใจจริงๆ"

เธอพึมพำเสียงเบาออกมาอย่างไม่รู้ตัว "ฉินเฟยนะฉินเฟย ตกลงว่านายยังจะมอบความประหลาดใจให้ฉันอีกมากแค่ไหนกัน?"

พอมองไปที่นักข่าวเหล่านั้นอีกครั้ง

เดิมทีล้วนแต่แบกรับภารกิจมากันทั้งนั้น

กว่าจะมีโอกาสสัมภาษณ์เขาในรูปแบบต่างๆ ได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

เป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่งในรอบพันปี

แต่คิดไม่ถึงเลยว่า พอภาพยนตร์เปิดฉากขึ้น แต่ละคนกลับบ้าคลั่งยิ่งกว่าแฟนคลับที่มาตามเชียร์เสียอีก

"เทพธิดา เทพธิดา ฉันรักคุณ เหมือนหนูรักข้าวสาร!"

"ทักษะการแสดงนี้... ไม่เลวเลยจริงๆ"

หวงเสี่ยวหมิงกำลังทอดถอนใจ

และตัวเขาเอง ก็เคยได้รับรางวัลราชาภาพยนตร์มาแล้ว

แต่พอเอามาเทียบกับฉินเฟย ราชาภาพยนตร์อย่างตัวเองกลับดูไร้ราคาไปเลย

"เทพธิดาเอ๋ยเทพธิดา คุณทำแบบนี้ ทำให้ต่อไปผมไม่มีหน้าไปพบผู้ชมแล้วนะ!"

แบบนี้ ยังจะมีอะไรให้เปรียบเทียบได้อีก?

ส่วนพี่จินล่ะ?

ตั้งแต่เริ่มต้น

พอเห็นเสื้อผ้าหน้าผมที่สมบูรณ์แบบขนาดนั้น ความจริงแล้วเธอก็รู้สึกต่อต้านอยู่บ้าง

คิ้วก็ขมวดเข้าหากันแน่น

ทว่า หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง

"ฉินเฟยคนนี้ มิน่าล่ะถึงได้มีแฟนคลับเยอะขนาดนี้ สวรรค์ นี่คือคนหนุ่มวัยยี่สิบกว่าปีจริงๆ เหรอเนี่ย? ทักษะการแสดงนี้... ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว! แล้วยังการแต่งกายนี้อีก... สวยงามมากจริงๆ!"

พี่จินเปลี่ยนมุมมองไปโดยสิ้นเชิง!

"นั่นมันแน่อยู่แล้ว หรือว่าเทพธิดาของพวกเราดูไม่เด็กเหรอ?"

เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนในภาพยนตร์ มองไม่ออกถึงร่องรอยของความเป็นผู้ชายเลยแม้แต่น้อย

ไม่ว่าจะมองยังไง เธอก็คือผีสาวที่มีเสน่ห์เย้ายวนใจอย่างยิ่ง

พี่จินถึงกับอึ้งไปเลย!

อึ้งไปโดยสมบูรณ์!

นี่มันทำได้ยังไงกันเนี่ย???

...