บทที่161 ฟรี

รอนไม่ได้เริ่มการต่อสู้ในทันที เขาบอกไว้ก่อนแล้วว่าจะรอให้คนของซีพีไนน์เดินทางมาให้ครบก่อน อีกอย่าเขาสัญญาว่าจะไม่ฆ่า

แต่... ตอนนี้มีสิ่งที่ยากมากอยู่อย่าหนึ่ง เขาสนใจผลปีศาจของบรูโน หนึ่งในสมาชิกกลุ่มซีพีไนน์

ผลโดอา โดอาเป็นผลปีศาจที่เกี่ยวข้องกับพลังด้านมิติ สามารถเปิดประตูบนกำแพงได้ แถมยังทำให้ผู้ใช้เข้าไปในประตูบนกำแพงได้ด้วย

ความสามารถนี้ให้อยู่ในมือบรูโนมันก็เสียของเสียเปล่า ๆ มีเพียงรอนเท่านั้นที่จะดึงพลังของมันมาได้อยา่งถึงขีดสุด

จะเกิดอะไรขึ้นหากเพิ่มระดับของผลโดอา โดอาจนเต็ม?

มันอาจจะให้ความสามารถในการตัดผ่านช่องว่างมิติตรงไหนก็ได้

หรือใช้ร่างของศัตรูเป็นกำแพงแล้วเปิดประตูใส่ศัตรู?

อาจจะใช้มันเป็นพื้นที่เก็บของเคลื่อนที่?

สิ่งเหล่านี้รอนก็ไม่รู้จนกว่าจะได้มันมาครอบครอง

รอนอยากได้ผลปีศาจนี้มาก ส่วนเรื่องที่สัญญากับแคลิเฟอร์... ช่างมัน ฆ่าแค่คนเดียว ส่วนคนอื่น ๆไม่ฆ่าแล้วกัน ยังไงบรูโนก็เป็นคนที่ฉันตามหามาตลอดอยู่แล้ว

ไม่นานนัก ก็มีเสียงฝีเท้าดังและหนักหน่วงอยู่ด้านนอกประตู

“เข้ามาเลย!” ลุจจิมองไปที่ท่าทางของรอน เขารู้ว่าคนของเขามาถึงแล้วดังนั้นเขาเลยรู้สึกมั่นใจขึ้นราวกับว่าทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของเขา

“พวกเขามาแล้ว!” แคลิเฟอร์ดูเป็นกังวล เธออยากเห็นสมาชิกกลุ่มคนอื่น ๆเอาชนะรอน แต่ก็กลัวว่ารอนจะแข็งแกร่งเกินไปที่จะเอาชนะได้ การต่อสู้ครั้งก่อนระหว่างเธอกับรอน ทำให้เธอรู้ว่ารอนมีความแข็งแกร่งที่ยากจะหยั่งถึง

“ทุกคนมากันแล้ว” ไอซ์เบิร์กทำหน้าตาเคร่งเครียด จากสิ่งที่ลุจจิกล่าวก่อนหน้านี้ มันหมายความว่าสมาชิกคนอื่น ๆอาจจะไปเอาแบบแปลนพลูตันมาแล้ว แต่จริง ๆภาพนั่นเป็นภาพปลอม ของจริงมันไม่อยู่ในมือของเขา ไม่อยู่แม้แต่กับแฟรงกี้ซึ่งเป็นลูกศิษย์อีกคนของคุณทอมด้วย คุณทอมไม่ปล่อยให้สิ่งอันตรายนี้คงอยู่

แบบแปลนที่อยู่ในมือไอซ์เบิร์กไม่ได้ของจริง มันไม่ใช่แปลนของพลูตันด้วยซ้ำ เป็นเพียงภาพวาดเรือที่เขากำลังออกแบบ แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นนายกเทศมนตรีของวอเตอร์ เซเว่น แต่เขาก็ไม่ได้ละทิ้งวิชาที่คุณทอมสอนให้ ไม่คิดมาก่อนว่าซีพีไนน์จะมองว่านั่นเป็นแบบแปลนของพลูตัน

“มากันแล้วเหรอ?” นามิรู้สึกตื่นเต้น แทนที่เธอจะนั่งอยู่กับคายะและไอซ่า นามิกลับเดินเข้าไปหารอนและถามเขาด้วยน้ำเสียงเจือแววตื่นเต้นแบบปิดไม่มิด “รอน นายยกพวกนั้นให้ฉันได้ไหม ตอนี้ฉันรู้สึกว่าฉันสามารถใช้พลังของผลโกโระ โกโระได้ดีมากขึ้น ให้ฉันลองใช้ดูได้ไหม?”

“ใจเย็นหน่อย เธอเก็บพลังของเธอเอาไว้ก่อน ตั้งใจใช้มันคุมเรือไป เจ้าพวกนี้ไม่เหมือนคนที่พวกเธอเคยพบมาก่อน เอาไว้เธอสามารถใช้มันได้ดั่งใจมื่อไหร่ เธอจะสู้ยังไงก็ได้ ฉันไม่ว่า” ความแข็งแกร่งของนามิตอนนี้ สู้ลุจจิไม่ได้ แม้ว่าเธอจะเป็นสายโรเกียก็ตาม แต่พลังของเธอก็ยังคงเอาชนะลุจจิไม่ได้อยู่ดี รอนไม่อยากให้นามิต้องเจ็บปวดจากการต่อสู้ ดังนั้นเขาเลยปฏิเสธนามิอย่างเด็ดขาด

“แล้วพวกเราล่ะคะ ความแข็งแกร่งของพวกเราน่าจะรับมือพวกเขาได้ใช่ไหมคะ?” วีวีเดินมาขอความเห็น “พวกเขากล้าคุกคามคุณโรบิน มันไม่ใช่เรื่องที่สามารถยกโทษให้ง่าย ๆเลยค่ะ ฉันอยากจะแก้แค้นให้กับคุณโรบิน”

“ปล่อยให้เป็นเรื่องของฉันเองเถอะ อย่าเพิ่งสร้างปัญหาเลย” รอนโบกมือ “ความแ๘็งแกร่งแบบแมวสามขาของเธอใช้จัดการกับคนสองสามคนก็ยังพอได้ แต่ตอนนี้อีกฝ่ายมีแปดคน แต่ละคนใช้วิชาหกรูปแบบได้ แถมยังมีความสามารถของผลปีศาจ วีวีเธอไม่มีผลปีศาจ เธอจะจัดการพวกเขาได้กี่คนกัน”

โรบินมองดูเหตุการณ์วุ่นวายด้วยสีหน้าสงบและดูอ่อนโยน ก่อนจะพบรอน กลุ่มซีพีไนน์เป็นเหมือนฝันร้ายของเธอ ไม่ง่ายเลยที่จะหลบหนีจากพวกเขา แต่ตอนนี้ ต่อหน้ารอน ทุกคนที่อยู่กับเขาต่างก็มั่นใจในตัวกัปตันของพวกเธออย่างเต็มเปี่ยม

“รอน...” โรบินมองไปยังแผ่นหลังของรอน มันอาจไม่กว้างหรือแข็งแรงนักเมื่อเทียบกับคนอื่น แต่คนคนนี้มีการต่อสู้ที่โชกโชน ทำให้ทั่วโลกสั่นสะเทือน บรรดาศัตรูที่เข้ามาโจมตีเขาต่างก็ถูกบดขยี้และปกป้องกลุ่มของเขาทุกคนให้อยู่รอดปลอดภัยได้ตลอดการเดินทางในแกรนด์ไลน์

‘บางทีการรวมเข้ากับกลุ่มดาบกุหลาบก็คงดีเหมือนกัน’ โรบินได้แต่คิดอยู่ในใจเท่านั้น

ปึง!

ประตูถูกผลักให้เปิดออกอย่างแรง มีชายรูปร่างประหลาดเดินเข้ามากันประมาณเจ็ดคน บางคนดูแข็งแรง บางคนผอมแห้ง บางคนอ้วน

“ลุจจิ” ชายหนุ่มสวมหมวดแก๊ปสีดำ จมูกเป็นสี่เหลี่ยมยาวมองไปที่ลุจจิ “สิ่งนั้นอยู่ในมือแล้ว”

ชายคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากคาคุ ผู้ครอบครองพลังของอุชิ อุชิ โมเดลยีราฟ ความสามารถของเขาจะเด่นไปในด้านความเร็ว ทั้งการเคลื่อนไหวและการโจมตี

“ในที่สุดการแฝงตัวของเราก็สิ้นสุดลงในวันนี้แล้วใช่ไหมลุจจิ” ขายที่ดูแข็งแรง ร่างใหญ่ บนหัวมีผมเหมือนเขาวัวถาม คนนี้คือบรูโน ผู้ใช้พลังของผลโดอา โดอา

“อย่าเพิ่งพูดไร้สาระ มันเป็นของจริงไหม?” ลุจจิขัดจังหวะกลุ่มของเขาแล้วถามออกมา

“เรื่องนั้นเราไม่รู้ เราต้องการนิโค โรบินเพื่อยืนยัน” คาคุยื่นแปลนแผ่นนั้นให้กับลุจจิ

คาคุพูดพร้อมกับมองไปทางโรบินที่นั่งอยู่ไม่ไกล

“อืม อย่าเพิ่งจับเธอ เอาแปลนไปส่งให้เบื้องบนก่อน พวกเขาจะยืนยันเองได้แน่” ลุจจิวางแปลนนั้นไว้แล้วพูดด้วยเสียงจริงจัง “ปัญหาตอนนี้คือหมอนั่น!”

“รอน!” ซีพีไนน์ทุกคนต่างก็มองไปเห็นรอน แน่นอนว่าพวกเขารู้ว่ารอนอยู่ที่เมืองวอเตอร์ เซเว่น อย่างไรก็ตาม การมาถึงของรอนก่อให้เกิดคลื่นลูกใหญ่ เสาทองคำขนาดใหญ่ราคามากกว่าสองพันล้านเบรีได้ทำให้คนจากวอเตอร์ เซเว่นตกใจกว่าสองวัน

“ฉันจะลงมืออีกครั้งคืนนี้ แต่ข้อมูลของเรารั่วไหล รอนเป็นคนบอกไอซ์เบิร์กเรื่องข้อมูลของพวกเรา” ลุจจิขี้ไปที่รอน “เขายังไม่ได้ทำอะไร เขารอพวกนายมาเพื่อให้มารวมตัวพร้อมกัน เขาวางแผนจะจับพวกเราทุกคนไป”

“ล้อกันเล่นหรือไงเนี่ย?” ชายร่างใหญ่เย้ยหยัน “พวกเราเป็นซีพีไนน์ ถึงเขาจะเป็นรอน แต่เขาก็ไม่สามารถจัดการพวกเราที่มาเยอะขนาดนี้ได้ใช่หรือเปล่า?”

“ถ้านายกล้าดูถูกพวกเรา เราจะต้องทำให้นายได้เห็น” เนโรหัวเราะเยาะเย้ย

“เนื่องจากเราถูกเปิดโปงแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องซ่อนตัวต่อไป ลุจจิ ลุยกันเถอะ ผู้ชายคนนี้แข็งแกร่ง แต่ตอนนี้เรามีคนมากกว่า ร่วมมือกัน หากมันเกิดแพ้ขึ้นมา เราจะได้รับความสำเร็จที่ใหญ่หลวง แถมยังอาจจะได้เลื่อนขั้นด้วย!” จาบรามองรอนอย่างกับเขาเป็นเหยื่อ เขาหัวเราะน้อย ๆด้วยความตื่นเต้น

“อืม” ในตอนนี้เอง ลุจจิก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้รอนหากสู้กันตัวต่อตัว แต่ตอนนี้เขามีคนอื่น ๆอยู่ด้วย ไม่ว่ารอนจะเก่งแค่ไหนก็ต้องแพ้ ตราบใดที่พวกเขาชนะและจับกุมตัวรอนได้ ชื่อเสียงของพวกเขาในกองทัพเรือและรัฐบาลโลกก็จะพุ่งสูงขึ้น เขาควรรับโอกาสนี้เอาไว้

“เอาเลยสิ ตอนนี้พวกนายมาครบทุกคนแล้ว ไม่ต้องลังเล ฉันจะสู้กับพวกนายแปดคนด้วยตัวคนเดียวเอง”

“ฮึ่ม! ช่างเป็นคนที่โอหังเสียจริง!”

ลุจจิมองรอนที่อยู่ไม่ไกล แววตาเย็นชา เขาได้ยกมือข้งหนึ่งขึ้นแล้วชี้ไปที่รอน ก่นอที่คนอื่นจะทันเคลื่อนไหว ลุจจิก็พุ่งเข้ามาหารอนก่อน เมื่อเขามาถึงตัวรอน เขาก็เปลี่ยนร่างเป็นเสีอขนาดใหญ่ บนร่างเต็มไปด้วยมัดกล้ามดูดุร้ายและน่าสะพรึงกลัว

แคว่ก!!

เล็บของลุจจิตวัดลงมา หมายที่จะฉีกกระชากร่างของรอน

อีกทางหนึ่ง คาคุนั้นเร็วมาก เขาแวบมาด้านหลังรอนแล้วตวัดเตะ คลื่นอากาศที่คมกริบ แหวกอากาศก็ได้พุ่งเข้าหารอน...