บทที่140 ฟรี
บทที่140 ฟรี
“ไอส์บอล!”
อาโอคิยิโบกมืออย่างรุนแรง จากนั้นก็มีลูกบอลพุ่งออกไปห้าลูกพร้อมกัน
“ของกระจอกน่า!”
รอนใช้มือที่เคลือบฮาคิทุบไปที่ลูกบอลทั้งห้าลูกด้วยมือเปล่า มันไม่ได้สร้างความเสียหายอะไรให้เขาเลยแม้แต่นิดเดียว
“ไอซ์บล็อก เฟซเซินท์บีค” ร่างกายของอาโอคิยิกลายเป็นน้ำแข็ง จากนั้นมือข้างหนึ่งก็ยื่นออกไปด้านหน้า พริบตาต่อมามันก็กลายเป็นรูปสัตว์ที่มีรูปร่างคล้ายนกบินไปหารอน
เพล้ง!
รอนตบนกน้ำแข็งอย่างไม่ใส่ใจ
“การโจมตีแบบนั้นไร้ประโยชน์สำหรับฉัน” รอนส่ายหน้า การโจมตีนี้ถ้าเป็นคนอื่นอาจได้ผลบ้าง แต่เขามีฮาคิและร่างกายที่แข็งแกร่ง การโจมตีของอาโอคิยิเลยไม่สามารถทำอะไรเขาได้
“ไม่ได้ผลเลยเหรอ?” อาโอคิยิขมวดคิ้ว
“ฉันบอกแล้วให้เข้ามาทั้งสองคน” สู้กันแบบนี้เขาไม่สนุกเลย รอนยักไหล่
“คุซัน ต้องการให้ช่วยไหม?” คาซารุเอามือล้วงกระเป๋าแล้วถามออกมา
“ไม่ต้อง ยังไม่ใช่ตอนนี้” อาโอคิยิส่ายหัวปฏิเสธแล้วมองไปที่รอน “พลังของนายแข็งแกร่งจริง ๆ”
“เร็วเข้า ฉันรอนายอยู่” รอนพยักหน้า การต่อสู้นี้ไม่ตื่นเต้นเลยแม้แต่น้อย เขาไม่จำเป็นต้องใช้กลยุทธ์หรืออะไรด้วยซ้ำ ตอนนี้เขาอยากจะหันหลังกลับไปแล้วออกเดินทางต่อยิ่งกว่าสิ่งใด
“ฮึ่ม!” ไอซ์บล็อก: ไอซ์บุลเล็ต! อาโอคิยิแทงมือออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว จากนั้นข้าง ๆเขาก็เกิดลูกบอลกลม ๆขนาดเล็กนับไปถ้วน เขาโบกมือครั้งเดียว กระสุนน้ำแข็งพวกนั้นก็ถูกส่งไปหารอนด้วยความเร็วไม่ต่างจากกระสุนจริง
“เฮ้อ... มันไร้ประโยชน์” รอนถอนหายใน เขาไม่ได้เคลื่อนไหวอะไร แต่ภายใต้การทำงานของฮาคิสังเกต ทำให้เขารู้ว่าท่านี้เป็นการโจมตีถ่วงเวลาเท่านั้น อีกฝ่ายกำลังใช้ท่าที่แรงกกว่านี้ออกมา
“ไอซ์บล็อก: พาทิสัน!” หอกน้ำแข็งสองอันปรากฏขึ้นเหรือมือของอาโอคิยิ และเมื่อรอนถูกสะกัดกั้นด้วยไอซ์บุลเล็ต หอกทั้งสองอันก็พุ่งเข้าไปหารอน การโจมตีนี้ หากโดนเข้าไป อาโอคิยิไม่เชื่อว่ารอนจะไม่ได้รับอันตราย
“ฮ่าฮ่าฮ่า ใช่แล้ว นี่ล่ะคือพลังที่แข็งแกร่งจริง ๆของนาย” รอนหัวเราะร่า อาโอคิยิเริ่มเอาจริงขึ้นมาแล้ว แต่ก็ยังทำได้แค่สร้างแรงกดดันให้เขาแค่บางส่วนเท่านั้น
ตูม!
รอนชักดาบออกจากฝัก ภายใต้ความเฉียบคมของดาบ หอกน้ำแข็งทั้งสองอันก็แตกสลายลงเป็นเสี่ยง ๆด้วยดาบในมือเขา
ใบดาบสะท้อนแสงเย็นเยียบ รอนได้พูดอย่างไม่ยี่หระว่า “น่าเสียดายนะ มันยังทำร้ายฉันไม่ได้”
แต่เมื่อรอนพูดจบ อาโอคิยิก็พุ่งเข้ามาด้านหน้ารอนแล้ว อาโอคิยิฉวยโอกาสนี้จับมือของรอนแน่น “นี่เป็นท่าที่แรงที่สุดของฉัน รับไป... ไอซ์เอจ!!!”
แกร่ก ๆ!
น้ำแข็งจากตัวของอาโอคิยิพุ่งไปยังร่างของรอน อากาศลดอุณหภูมิลงอย่างรวดเร็ว เรือรบขนาดใหญ่ทั้งลำถูกแช่แข็งทันที น้ำใต้เรือเองก็ถูกไอซ์เอจแช่แข็งเอาไว้เหมือนกัน ตอนนี้ทะเลทั้งหมดได้กลายเป็นน้ำแข็งและมันได้ลามไปไกล
ตุบ!
ร่างของคิซารุตกลงมาจากบนฟ้า เมื่อาโอคิยิใช้ไอซ์เอจ แม้แต่เขาก็ยังไม่กล้ายืนนิ่งกับที่
“โอ้!” คิซารุหัวเราะเบา ๆแล้วมองรอนที่แข็งเป็นน้ำแข็ง “มันแข็งแล้วล่ะ คุซัน ดูเหมือนว่ามันจะแพ้นายแล้วนะ”
อาโอคิยิยิ้ม แต่ในขณะที่กำลังจะพูด สีหน้าของเขาก็ได้เปลี่ยนไป “ไม่ดีแล้ว!”
ตูม!!!
หมัดของรอนชกทำลายน้ำแข็งที่ปกคลุมร่างออกไป
เพล้ง เพล้ง…
เศษน้ำแข็งร่วงลงพื้น จากนั้นรอนก็เดินออกมาจากน้ำแข็ง สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนแปลง “นี่คือการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของนายแล้วใช่ไหม? ไอซ์เอจ ความหนาวยะเยือกนั้นรุนแรงมากจริง ๆ ด้วยความเย็นเมื่อสักครู่นี้ มันใกล้ถึงศูนย์องศาสัมบูรณ์แล้วใช่ไหม?”
“เป็นไปได้ยังไง!” อาโอคิยิสูดหายใจลึก จ้องมองรอนด้วยสายตาพรั่นพรึงของเขา “โดนการโจมตีนี้เข้าไป นายยังปลอดภัยอยู่ได้ยังไง เป็นไปไม่ได้แน่!”
รอนส่ายหน้า “มันเป็นไปไม่ได้สำหรับนาย แต่สำหรับฉันแล้ว มันก็ไม่ต่างอะไรกับการออกกำลังกายเล็ก ๆน้อย ๆ ด้วยความแข็งแกร่งของร่างกายของฉัน นายไม่สามารถทำอะไรฉันได้จริง ๆ”
ใช่ รอนไม่ได้ใช้ฮาคิเกราะ หลังจากที่เขาถูกแช่แข็ง รอนก็ได้รู้ว่าร่างกายเขาสามารถทนความเย็นนี้ได้อย่างสมบูรณืแบบ เพราะแบบนี้เขาจึงสามารถทำลายน้ำแข็งได้โดยไม่ต้องใช้ฮาคิ แถมยังใช้เพียงหมัดเดียวด้วย
“ต่อไปตาฉันบ้างก็แล้วกัน” รอนกล่าวบอกอีกฝ่าย“พริบตาต่อมา รอนก็มาอยู่ต่อหน้าอาโอคิยิ”รับไป หมัดหมาป่าปีศาจ”
“แช่แข็ง!” อาโอคิยิยื่นมืออกมาข้างหน้า กำแพงน้ำแข็งได้ปรากฎขึ้นขวางหน้าเขาและอีกฝ่ายเอาไว้
ปัง!
รอนเหวี่ยงหวัดออกไปทะลุกำแพงน้ำแข็งนี้ ส่งร่างอาโอคิยิให้กระเด็นออกไปอย่างรุนแรง ร่างของเขากระแทกเข้ากับห้องโดยสารของเรือรบ ทะลุห้องไปด้านหลังจนอาโอคิยิตกจากเรือ โชคดีที่ทะเลด้านหลังถูกไอซ์เอจจนกลายเป็นน้ำแข็งก่อน ทำให้เขารอดจากการตกทะเลไปได้ อาโอคิยิเองก็กินผลปีศาจเหมือนกัน หากตกทะเลไปก็จะแย่เอาได้
“ผ่านไปหนึ่ง” รอนนวดมือ “ต่อไปตานายแล้ว”
“ตาฉันแล้วเหรอ!” คิซารุยังดูอึ้ง ๆอยูเล็กน้อย หน้าตาของเขาก็ไม่ได้เคร่งเครียดเหมือนเดิม อาโอคิยิอยู่ระดับเดียวกับเขาแต่ก็ยังพ่ายแพ้ไปอย่างง่ายดาย นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยคิดมาก่น และท่าที่แข็งแกร่งที่สุดของอาโอคิยิอย่างไอซ์เอจก็ถูกรอนทำลายออกมาอย่างง่ายดาย ต่อให้เป็นเขา เขาก็ยังไม่คิดว่าจะสามารถรับมือด้วยร่างกายเปล่า ๆเหมือนกับรนได้
แต่รอนทำได้
นี่... นี่มันไม่น่ากลัวเกินไปเหรอ?
คิซารุสูดหายใจเข้าลึก สายตาจ้องไปที่รอนแล้วกล่าวว่า “มาต่อกันเถอะน้า!”
คิซารุยื่นมืออกมา จากนั้นดาบที่สร้างจากแสงก็ปรากฏขึ้นบนมือเขา “ดาบคุซานางิ”
รอนยกดาบซังไดคิเทซึขึ้นมาป้องกัน แต่ในใจเขากำลังคิดไปถึงเรื่องอื่น ‘เมื่อไปถึงวอเตอร์เซเว่น ฉันจะต้องหาดาบดี ๆมาใช้สักเล่ม’