บทที่ 15 แม่แมงมุม

หัวหน้าหลี่และเจ้าหน้าที่หลินสบตากัน ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักบางสิ่งในใจ

ในที่สุด หัวหน้าหลี่ก็พูดขึ้นช้าๆ "ตามการสืบสวนของพวกเรา พ่อของเธอ หลิวหมิงหยวน ได้เข้าร่วมในโครงการวิจัยลับเมื่อ 3 ปีก่อน ซึ่งเกี่ยวข้องกับแก่นแท้และต้นกำเนิดของพลังงานพรสวรรค์ และแม่ของเธอ หลี่เสวี่ย ก็ไม่ได้หายตัวไปเฉยๆ..."

หัวใจของหลิวเฟิงเต้นรัว ลมหายใจของเขาถี่กระชั้นขึ้นโดยไม่รู้ตัว "โปรดบอกผมทีเถอะครับ พวกคุณรู้อะไรมาบ้าง"

"การวิจัยของพ่อเธออาจจะเข้าไปพัวพันกับพื้นที่ต้องห้ามบางอย่างเข้า"

หัวหน้าหลี่ลดเสียงลง

"ส่วนแม่ของเธอ... พวกเรามีเหตุผลให้เชื่อได้ว่าเธออาจจะมีความเกี่ยวข้องบางอย่างกับลัทธิเทพสัตว์ประหลาด"

"อะไรนะครับ!"

หลิวเฟิงรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่า ดวงตาเบิกโพลงด้วยความเหลือเชื่อ

"เป็นไปไม่ได้! แม่ของผมจะ..."

เจ้าหน้าที่หลินพูดแทรกขึ้นมา "พวกเราไม่ได้กำลังกล่าวหาเธอนะคะ เพียงแต่ตั้งข้อสันนิษฐานจากเบาะแสที่มีอยู่ ในความเป็นจริง เราสงสัยว่าเธออาจจะเป็นสายลับที่แฝงตัวเข้าไปในลัทธิเทพสัตว์ประหลาด แต่ขาดการติดต่อไปในภายหลังค่ะ"

ข้อมูลมากมายถาโถมเข้ามาจนหลิวเฟิงตั้งรับแทบไม่ทัน

ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา เขาคิดมาตลอดว่าเรื่องราวของพ่อแม่เป็นเพียงอุบัติเหตุและการหายตัวไปธรรมดาๆ ไม่เคยนึกฝันเลยว่าจะมีเรื่องราวซับซ้อนซ่อนเงื่อนอยู่เบื้องหลังมากมายขนาดนี้

"ทำไมพวกคุณถึงเพิ่งมาบอกเรื่องนี้กับผมตอนนี้ล่ะครับ"

ในที่สุดหลิวเฟิงก็เอ่ยถามขึ้น

"เพราะสถานการณ์ของเธออาจจะอันตรายกว่าที่คิดไว้น่ะสิ"

หัวหน้าหลี่จ้องมองเขาตรงๆ

"ลัทธิเทพสัตว์ประหลาดไม่มีทางมาคอยจับตาดูนักเรียนมัธยมปลายธรรมดาๆ โดยไม่มีเหตุผลหรอก พวกเราเชื่อว่าพวกมันอาจจะกำลังตามหาสิ่งของบางอย่างจากตัวเธอ หรือไม่ก็... พวกมันคิดว่าเธอรู้ความลับอะไรบางอย่างเข้า"

หลิวเฟิงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโพล่งถามขึ้นมา "โครงการวิจัยนั่นมันเกี่ยวกับอะไรเหรอครับ"

หัวหน้าหลี่ส่ายหัว "รายละเอียดเป็นความลับขั้นสุดยอด อำนาจของฉันไม่มากพอที่จะเข้าถึงมันได้ แต่ว่ากันว่ามันเกี่ยวข้องกับแก่นแท้ของพลังงานพรสวรรค์และ... ความเป็นไปได้ที่ก้าวข้ามขีดจำกัดความเข้าใจในปัจจุบันไปแล้ว"

หลิวเฟิงตกตะลึง และอดไม่ได้ที่จะนึกถึงพรสวรรค์หลากสีของตัวเองขึ้นมา

การวิจัยของพ่อจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยหรือเปล่านะ

ไม่สิ ไม่ใช่หรอก ฉันปลุกพรสวรรค์นี้ขึ้นมาด้วยตัวเอง ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกันหรอก

"ฉันขอแนะนำให้เธอพยายามอย่าไปไหนมาไหนคนเดียวในช่วงนี้จะดีกว่านะ"

หัวหน้าหลี่ยื่นนามบัตรให้เขา

"ถ้ามีอะไรน่าสงสัย ให้รีบติดต่อฉันทันที พวกเราได้เพิ่มกำลังคนคอยเฝ้าระวังรอบๆ บ้านของเธอแล้ว แต่ยังไงเธอก็ต้องระมัดระวังตัวด้วยตัวเองเช่นกัน"

หลังจากเดินออกจากโรงน้ำชา หลิวเฟิงก็รู้สึกสับสนวุ่นวายใจไปหมด

เรื่องราวของพ่อแม่ซับซ้อนกว่าที่เขาคิดไว้มาก และภัยคุกคามจากลัทธิเทพสัตว์ประหลาดก็กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ การยกระดับความแข็งแกร่งให้เร็วที่สุดจึงกลายเป็นเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่ง

เขาตัดสินใจแล้วว่า เขาจะต้องเสี่ยงเข้าไปในดินแดนลับเขตอันตราย เพื่อรีบหาพรสวรรค์สายรักษามาช่วยพ่อให้เร็วที่สุด และในขณะเดียวกันก็เป็นการยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเองไปในตัวด้วย

เมื่อกลับถึงบ้าน หลิวเฟิงก็รีบติดต่อไปยังทีมที่ลงประกาศรับสมัครบนสกายเน็ตทันที

อีกฝ่ายตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว โดยนัดแนะให้ไปพบกันที่ทางเข้าดินแดนลับเขตอันตรายระดับ 1 "ถ้ำทมิฬ" ในเช้าวันรุ่งขึ้น

เช้าวันต่อมา หลิวเฟิงมาถึงจุดนัดพบก่อนเวลา มีคน 4 คนยืนรออยู่ก่อนแล้ว ประกอบด้วยชายร่างกำยำ คนรูปร่างสูงโปร่งที่สะพายธนูยาว เด็กสาวที่ถือคทา และชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าทีม

"นายคือหลิวเฟิงใช่ไหม"

หัวหน้าทีมสำรวจมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า

"ระดับ 1 ขั้น 4 งั้นเหรอ พรสวรรค์ของนายคืออะไรล่ะ"

"พลังอำนาจเหนือชั้น ระดับสีม่วง โจมตีระยะไกลครับ"

"คิดไวทำไว ระดับสีฟ้า ค้นหาจุดอ่อนครับ"

"แล้วก็สายสนับสนุนระดับสีเขียวอีก 2 อย่างครับ"

หลิวเฟิงตอบกลับอย่างระมัดระวัง โดยเผยความแข็งแกร่งออกไปเพียงบางส่วนเท่านั้น

สมาชิกในทีมต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด

พรสวรรค์ระดับสีม่วงก็ถือว่าเป็นอัจฉริยะแล้ว

"ดีมาก"

หัวหน้าทีมพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

"ฉันชื่อ จางเฉียง ระดับ 1 ขั้น 9 สายป้องกันหลัก ส่วนนี่คือ ต้าหนิว"

เขาแนะนำสมาชิกคนอื่นๆ ต่อ "นี่คือต้าหนิว ระดับ 1 ขั้น 9 พรสวรรค์ 'หัวเหล็ก' ระดับสีฟ้า เมื่อรวมกับพรสวรรค์อื่นๆ ของเขา เขาคือแทงก์หลักของพวกเรา"

ต้าหนิวเป็นชายร่างกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม เขาตบหน้าอกตัวเองเบาๆ ผิวหนังของเขาก็เปล่งประกายราวกับก้อนหินทันที "ไม่ต้องห่วง ฉันจะเป็นคนรับหน้าให้เอง!"

"นี่คือ เจี้ยนซิน ระดับ 1 ขั้น 8 พรสวรรค์ 'ยิงแม่นยำ' ระดับสีเขียว บวกกับ 'ยิงธนูคู่' ระดับสีฟ้า เขาคือสายทำดาเมจระยะไกลของเรา"

ชายร่างสูงโปร่งพยักหน้ารับ พลางยกธนูยาวในมือขึ้นเล็กน้อย แววตาของเขาเฉียบคมดุจพญาเหยี่ยว

"และคนสุดท้าย เสี่ยวอวี่ ระดับ 1 ขั้น 7 พรสวรรค์ 'ควบคุมภูตน้ำ' ระดับสีฟ้า และ 'หญ้าเงินคราม' ระดับสีเขียว เธอคือสายควบคุมและสนับสนุนของเรา"

เด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มส่งยิ้มเขินๆ ปลายคทาของเธอเปล่งแสงสีฟ้าน้ำทะเลอ่อนๆ ออกมา

หลิวเฟิงแนะนำตัวเองอีกครั้ง "หลิวเฟิง ระดับ 1 ขั้น 4 พรสวรรค์ 'พลังอำนาจเหนือชั้น' ระดับสีม่วง โจมตีระยะไกล และ 'คิดไวทำไว' ระดับสีฟ้า สำหรับค้นหาจุดอ่อนครับ"

โดยทั่วไปแล้ว ผู้ใช้พลังระดับ 1 จะเลือกพรสวรรค์ที่เหมาะสมที่สุด 2-3 อย่างมาใช้เป็นความสามารถหลักในการต่อสู้

เพราะพรสวรรค์นั้นเน้นที่คุณสมบัติ ไม่ใช่จำนวน

จางเฉียงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "เยี่ยมมาก องค์ประกอบทีมของพวกเราลงตัวดีทีเดียว เป้าหมายของเราคือแก่นเงาที่อยู่ลึกเข้าไปในถ้ำ มันเป็นวัตถุดิบหายากที่มีมูลค่าสูงมาก ส่วนของดรอปจากสัตว์ประหลาดที่เจอระหว่างทาง จะถูกนำมาแบ่งตามสัดส่วนผลงาน ไม่มีปัญหาใช่ไหม"

หลังจากที่ทุกคนตกลงกันเรียบร้อย ทีมก็เดินเข้าสู่ดินแดนลับ

ถ้ำทมิฬนี้ดูน่าขนลุกและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าดินแดนลับแห่งไหนๆ ที่หลิวเฟิงเคยไปมาเสียอีก

มีเสียงสะท้อนแปลกๆ ดังมาจากส่วนลึกของถ้ำเป็นระยะๆ และยังมีรอยขีดข่วนรวมถึงคราบเลือดปรากฏให้เห็นลางๆ บนผนังถ้ำด้วย

"ระวัง มีการเคลื่อนไหว!"

เจี้ยนซินตะโกนเตือนขึ้นมาอย่างกะทันหัน ประสาทสัมผัสของเขาเฉียบคมมากจริงๆ

ในเงามืดเบื้องหน้า มีดวงตาสีแดงหลายคู่สว่างวาบขึ้น

ฝูงสัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายสุนัขล่าเนื้อแต่มีเกราะกระดูกหุ้มอยู่ทั่วตัว ค่อยๆ เดินก้าวออกมา

[สุนัขล่าเนื้อหุ้มเกราะกระดูก ระดับ 1 ขั้น 5]

"เตรียมพร้อมต่อสู้!"

จางเฉียงตะโกนสั่ง พร้อมกับมีเกราะพลังงานปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา

"ต้าหนิว รับหน้าไว้! เจี้ยนซิน โจมตีระยะไกล! เสี่ยวอวี่ คุมโซน! หลิวเฟิง โจมตีอิสระ!"

ต้าหนิวคำรามลั่น ก่อนจะพุ่งเข้าปะทะกับฝูงสุนัขล่าเนื้อที่กำลังพุ่งเข้ามาอย่างจัง

เจี้ยนซินง้างธนูและยิงออกไป ลูกธนูปักเข้าที่ตาของสุนัขล่าเนื้อตัวหนึ่งอย่างแม่นยำ

เสี่ยวอวี่โบกคทา สายน้ำไหลพันรัดสุนัขล่าเนื้อหลายตัวราวกับเชือก เพื่อจำกัดการเคลื่อนไหวของพวกมัน

หลิวเฟิงเพ่งสมาธิ และพลังอำนาจเหนือชั้นก็ทำงานอย่างเงียบเชียบ

สุนัขล่าเนื้อตัวหนึ่งระเบิดร่างออกเป็นชิ้นๆ อย่างกะทันหัน

สมาชิกในทีมมองเขาด้วยความประหลาดใจ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาตกตะลึงกับวิธีการโจมตีที่ไร้สุ้มเสียงและไร้ร่องรอยเช่นนี้

"เป็นการโจมตีที่ทรงพลังมาก!"

ต้าหนิวเอ่ยปากชม

"พรสวรรค์ระดับสีม่วงนี่มันแข็งแกร่งจริงๆ!"

หลิวเฟิงยิ้มถ่อมตัว "ผมก็แค่โชคดีที่สุ่มได้มันมาน่ะครับ"

การต่อสู้จบลงอย่างรวดเร็ว และหลิวเฟิงก็ได้รับส่วนแบ่งค่าประสบการณ์และวัตถุดิบไปมากที่สุดเพียงคนเดียว

ทีมมุ่งหน้าลึกลงไปเรื่อยๆ และต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดอีกหลายระลอก

มีทั้งโครงกระดูกนักธนูที่สามารถยิงกระดูกแหลมคมออกมาได้ อสูรกรงเล็บเงาที่มุดดินซุ่มโจมตี และหมาป่าผีดิบที่ส่งเสียงหอนชวนขวัญผวา

การต่อสู้แต่ละครั้งล้วนเต็มไปด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ แต่การประสานงานของทีมก็ลื่นไหลเข้าขากันมากขึ้นเรื่อยๆ

หลิวเฟิงควบคุมพลังการโจมตีของตัวเองได้อย่างเหมาะสม เขาแสดงให้เห็นถึงความสามารถที่มี โดยไม่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกตกใจจนเกินไป

เขาพบว่าเพื่อนร่วมทีมกลุ่มนี้ล้วนเปี่ยมไปด้วยประสบการณ์ การป้องกันของต้าหนิวนั้นแข็งแกร่งดั่งหินผา การยิงธนูของเจี้ยนซินก็แม่นยำและอันตราย การควบคุมพื้นที่ของเสี่ยวอวี่ก็ทำได้อย่างพอดิบพอดี และการสั่งการของจางเฉียงก็เยือกเย็นและเฉียบขาด

1 ชั่วโมงต่อมา พวกเขาก็มาถึงโถงถ้ำขนาดใหญ่

ที่ใจกลางถ้ำ มีคริสตัลที่เปล่งแสงสีหม่นลอยอยู่กลางอากาศ นั่นคือเป้าหมายของพวกเขานั่นเอง... แก่นเงา

"เยี่ยมไปเลย ในที่สุดก็หาเจอสักที!"

เสี่ยวอวี่พูดด้วยความตื่นเต้น

แต่ในวินาทีนั้นเอง ดวงตาแห่งความจริงก็ส่งสัญญาณเตือนภัยขั้นรุนแรงออกมาอย่างกะทันหัน!