บทที่128 ฟรี

“โอ้ พวกนายคงพูดไม่เก่งสินะ” รอนถอนหายใจ “ก็แค่ตอบคำถามเอง มันจะยากอะไรขนาดนั้นน่ะ?”

รอนเปลี่ยนเป้าหมาย เขาหันหน้ามาทางกลุ่มแชนโดร่าที่อยู่อีกฟากหนึ่ง “แล้วพวกนายล่ะ ฉันอยากจะถามว่าเอเนลอยู่ที่ไหน พวกนายจะบอกฉันได้ไหม?”

“ฉัน... เรา...” ชาวแชนโดร่าตกตะลึง ขนาดเทพผู้คุมกฎที่พวกเขาสู้กันมานานพวกเขายังไม่สามารถเอาชนะได้ แต่อีกฝ่ายเป็นถึงคนที่สะบัดมือเบา ๆก็เอาชนะคนที่พวกตนเอาชนะไม่ได้ ได้ง่าย ๆ พวกเขาจะเอาอะไรไปสู้ได้?

เมื่อเห็นว่าคนอื่น ๆพูดไม่ออก รากิที่ได้สติก่อนใครก็ได้ก้าวไปข้างหน้าแล้วตอบแทนทุกคน “พวกนายเป็นคนจากทะเลสีฟ้าใช่ไหม ฉันรู้ว่าเอเนลอยู่ที่ไหน!”

“โอ้! เยี่ยมเลย” รอนหัวเราะ “งั้นช่วยพาฉันไปหาเขาได้ไหม?”

“ได้!” รากิยิ้มตอบ “แต่ฉันขอให้นายปล่อยเพื่อนของฉันไปได้ไหม?”

“แน่นอน” รอนเห็นว่าผู้หญิงที่ชื่อรากินั้นน่าสนใจมาก รอนจะมีเหตุผลอะไรที่จะไม่ปล่อยทุกคนไปล่ะ เขาไม่ใช่ราชาปีศาจที่เข่นฆ่าทุกคนไม่เลือกหน้าสักหน่อย และเขาจะไม่ฆ่าคนโดยไม่มีเหตุผล

“รากิ!” ไวเปอร์และคนอื่น ๆต้องการที่จะหยุดไม่ให้รากิไปกับคนแปลกหน้า แต่พวกเขาก็กังวล คนที่อยู่หน้าพวกเขาตอนนี้น่ากลัวไม่น้อยไปกว่าเอเนล รากิไปไม่รู้ว่าจะรอดกลับมาหรือเปล่า แต่คิดไปคิดมาเขาก็คิดว่ารอนน่าจะไม่ใช่พวกของเอเนล แถมอีกฝ่ายยังแข็งแกร่งขนาดฆ่าเทพผู้คุมกฎได้ง่าย ๆด้วย

แต่ก็นั่นแหละ ที่อันตรายที่สุดก็คือเมื่อทั้งสองคนต่อสู้กัน หากเอเนลชนะ เอเนลจะต้องอยากฆ่าคนนำทางอีกฝ่ายอย่างรากิแน่

“ไวเปอร์ นายไม่ต้องพูดอีกแล้ว มันเป็นการตัดสินใจของฉัน!” รากิพูดพร้อมกับหยิบกระเป๋าเป้ใบเล็กที่เต็มไปด้วยของต่าง ๆให้กับไวเปอร์ “นายช่วยเอาไอ้นี่ไปให้ไอซ่าได้ไหม”

ไวเปอร์หยิบกระเป๋า ปากของเขาสั่น แม้ว่าอยากจะพูดบางอย่างแต่พูดไม่ออก เขารู้ว่ารากิเองก็รู้ว่าการไปครั้งนี้อาจหมายถึงการตาย

“ไวเปอร์” รากิกระซิบกับอีกฝ่าย “ชายหนุ่มจากทะลสีฟ้านั้นแข็งแกร่งมาก แค่จากการต่อสู้กับเทพผู้คุมกฎก็รู้ได้แล้ว นายก็เห็นว่าเขามีความแค้นกับเอเนล ครั้งนี้จะต้องเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แน่นอน นายรีบกลับไปเตรียมตัวเถอะ บางทีนี่อาจเป็นโอกาสดีที่จะยึดดินแดนของบรรพบุรุษกลับมา... สุดท้ายแล้ว บอกไอซ่าด้วยว่าฉันอาจไม่สามารถกลับไปหาเธอได้”

“รากิ” ไวเปอร์มองไปที่ด้านหลังของรากิด้วยหัวใจที่เจ็บปวด แต่เขาไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ เขารู้สึกดีกับรากิ แต่การได้ดินแดนเก่าแก่งบรรพบุรุษกลับมาเป็นความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ของชาวแชนโดร่ามานานกว่าสี่ร้อยปี เขาไม่ต้องการเสียโอกาสอันดีแบบนี้ไป

รอนมิงไวเปอร์ด้วยสายตาที่ต่างไปจากเดิมและในฐานะคนที่รู้เนื้อเรื่องเป็นอย่างดี เขารู้แผนการทั้งหมดบนเกาะแห่งท้องฟ้า

เมื่อเขามาถึงเกาะแห่งท้องฟ้า เป้าหมายหลักของเขาคือผลโกโระ โกโระและเรือเหาะทองคำ เป้าหมายรองคือผู้หญิงสามคนบนเกาะแห่งท้องฟ้า คนแรกคือโคนิส ที่สวย ใจดีราวกับนางฟ้า คนที่สองคนรากิที่ดูเป็นคนมุ่งมั่นและจริงจัง คนสุดท้ายคือไอซ่า เด็กสาวในเผ่าแชนโดร่า แม้อายุจะน้อยกว่าอาปิสและแมรี่แอนด์เล็กน้อย แต่เธอมีพรสวรรค์ในการใช้ฮาคิสังเกต เขาเลยต้องการเอาเธอขึ้นเรือของเขาด้วย

ในที่สุดเขาก็เจอเป้าหมายที่สองตรงหน้า

รากิ

เธอเป็นนักรบหญิงจากชนเผ่าพื้นเมืองในแชนโดร่าและลุคเหมือนพี่สาวคนโต

รากิดูงดงาม แข็งแกร่งและอ่อนโยนเวลาไม่ได้ต่อสู้

“ฉันจะเป็คนพานายไปหาเอเนลเอง” รากิเดินมาหารอนและนามิ

“โอเค ขอบคุณมาก” รอนพยักหน้า “นำไปเลย!”

นามิหัวใจเต้นแรง นี่คือสาวสวยอีกคน เธอมองไปที่รอนและรากิ ในใจมีความคิดบางอย่างอยู่ ‘หมอนี่จะต้องใจเต้นแรงอยู่แน่ ๆ’

รากิเดินพารอนไปถึงถ้ำขนาดใหญ่ที่มีผ้าม่านกั้นเอาไว้อยู่

“นี่คือที่ที่เอเนลอยู่” รากิเดินาถึงที่ก็พูดออกมา “เราต่อสู้กับเขามานานหลายปีแล้ว แต่เราไม่สามารถเข้าถึงตัวเขาได้เลย เราได้แต่สู้กับพวกผู้คุมกฎอย่างเดียว”

“เข้าไปข้างในกัน” รอนเดินนำทุกคนเข้าไปข้างใน นามิตามเข้าไป ส่วนรากิกัดริมฝีปากล่างของเธอ ในตอนนี้ถ้าเธออยากย้อนกลับไปก็สามารถทำได้ แต่เธอเลือกที่จะไม่ทำเช่นนั้น เพราะมันเสี่ยงเกินไป มันง่ายที่ชายหนุ่มตรงหน้าจะฆ่าเธอ แถมเธอต้องการดูว่าการต่อสู้ระหว่างทั้งสองคนใครจะชนะ

ดังนั้นรากิเลยตามเข้าไป

เดินมาตามทางเรื่อย ๆในที่สุดก็เห็นพื้นที่โล่งกว้าง

ตาของรอนเป็นประกาย เขาเห็นเรือลำมหึมา เรือลำนี้ใหญ่มาก อย่างน้อย ๆก็มีขนาดเท่าเรือรบของกองทัพเรือขนาดใหญ่ เป็นเรือที่ยอดเยี่ยมอย่างแน่นอน รอนพึงพอใจมากที่ได้เห็นมัน เรือลำนี้เหมาะกับรอนแบบสุด ๆ

“คนจากทะเลสีฟ้า?” เสียงเย็นชาดังมาจากเรือทองคำ ชายที่เปลือยท่อนบนได้เดินมาหยุดที่กราบเรือพร้อมกับกล่องกลม ๆสี่ใบ เขายืนสงบนิ่งข้างเรือมองดูกลุ่มของรอน “แกฆ่าผู้คุมกฎของฉัน?”

“เอเนล!” รอนหัวเราะ “ในที่สุดก็เจอนาย!”

“แกกำลังตามหาฉัน?” เอเนลยิ้มอย่างเย็นชา “เดิมทีแผนการของฉันใกล้จะเสร็จสมบูรณ์ เรือทองคำถูกสร้างขึ้น ฉันจะทำลายเกาะแห่งท้องฟ้า จากนั้นไปที่ทะเลสีฟ้าเพื่อครองโลก แกต้องการจะหยุดฉันเหรอ?”

“ครองโลก?” รอนมองเอเนลเหมือนมองคนโง่ ‘ฉันยอมรับว่าสายฟ้าของนายดีจริง ๆ ตัวนายเองก็เก่ง แต่ด้วยความแข็งแกร่งที่ทำได้เพียงใกล้เคียงกับพลเรือเอกทั้งสามนายไม่มีทางครองโลกได้ อีกอย่างนายไปแกรนด์ไลน์คนเดียว นายแน่ใจจริงเหรอว่าสามารถครองโลกได้น่ะ’

แม้แต่สี่จักรพรรดิก็ยังทำไม่ได้ นายจะทำได้ยังไง?

“มีความฝันเป็นเรื่องที่ดี” รอพยักหน้า “แต่นายประเมินตัวเองสูงเกินไป”

“ฮึ่ม!” เมื่อเอเนลได้ยินรอนกล้าดูถูกตัวเอง เขาก็เริ่มโกรธขึ้นมา “ไอ้หนู แกกล้าดูถูกันแบบนี้ รู้หรือเปล่าว่าผลที่ทำให้พรเจ้าโกรธจะเป็นยังไง!”

“พระเจ้า?”

รอนมองเอเนลด้วยสายตาดูถูก “แม้แต่นายยังกล้าเรียกตัวเองว่าพระเจ้า... ฉันไม่รู้ว่าจพูดกับนายยังไงดีเลย ถ้างั้นให้ฉันยุติความฝันของนายเองเถอะนะ!”

“ไอ้เวร! รับไป!” เอเนลโกรธมากเมื่อได้ยินสิ่งที่รอนพูด มีสายฟ้าฟาดอยู่หลังเขา ทันใดนั้นท้องฟ้าและสายฟ้ารอบตัวเอเนลก็ระเบิดออก สายฟ้าพุ่งเข้ามาหารอนและพยายามระเบิดร่างรอนให้เป็นชิ้น ๆด้วยการโจมตีเดียว!