บทที่98

รอนตาเบิกกว้าง เขาถูกลอบโจมตี?

ถ้าเป็นคายะเขาคงไม่ตกใจเพราะเขามีความใกล้ชิดกับคายะมากที่สุดในกลุ่ม วันปกติคายะกอดเขาอยู่ทุกวัน

แต่นี่คือทาชิงิ

ทาชิงิหน้าแดง เธอกอดรอนเพียงไม่นานแล้วรีบผลักรอนออกไปจากนั้นเธอก็ปิดประตูดังปัง!

ข้างในห้อง ทาชิงิอ้าปากค้าง เธอเอื้อมมือไปแตะแก้มที่ร้อนผ่าวของตัวเอง “พระเจ้า นี่ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย?”

มิสวาเลนไทน์มองจากด้านข้าง เธอมองทาชิงิอย่างไม่อยากจะเชื่อ ทุกวันที่อยู่ด้วยกันทำให้เธอรู้ว่าทาชิงิมีนิสัยแบบไหน สิ่งที่เธอทำวันนี้มันผิดปกติจริง ๆ

“เธอถูกเขาทำอะไรลงไป?” มิสวาเลนไทน์อยากรู้มาก ตอนนี้เธออยากรู้ว่าบรรยากาศรอบตัวมันเกิดขึ้นได้ยังไง

ทาชิงิได้ยินก็ดันแว่นบนหน้านิดหน่อยและตะคอกใส่มิสวาเลนไทน์ “เมื่อกี้เขาบอกความลับเรื่องการเป็นนักดาบอันดับหนึ่งของโลกให้ฉันรู้”

“จะเป็นไปได้ยังไง ฉันเห็นเขาวางมือบนหัวเธอแป๊บเดียวเอง ฉันไม่เชื่อเธอหรอก”

“ไม่เชื่อฉัน?” มุมปากของทาชิงิขยับ เธอเอื้อมมือไปหยิบชิกุเระที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วชักดาบมาจ่อคอของมิสวาเลนไทน์ ความเร็วของเธอนั่นเรียกได้ว่าน่าเหลือเชื่อจนมิสวาเลนไทน์ไม่สามารถแม้แต่จะหลบทัน

“เธอ... ความแข็งแกร่งของเธอ ทำไมเธอมีพลังขนาดนี้?” มิสวาเลนไทน์ถามด้วยความตกใจ

“ฉันบอกไปแล้วนี่ว่ารอนบอกเรื่องวิชาดาบกับฉัน แล้วเมื่อสักครู่นี้ เขาช่วยฉันให้พัฒนามันจนตอนนี้มันได้พัฒนาความแข็งแกร่งของฉันอยู่ในระดับพลเรือโทแลว ก่อนหน้านี้ฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอ แต่ตอนนี้ไม่ใช่”

มิสวาเลนไทน์อึ้งไป จับหัวแล้วพลังเพิ่ม เรื่องแบบนี้มีที่ไหนกัน?

ในตอนนี้รอนได้ออกมาจากห้องของทาชิงิ เขาก็ครุ่นคิดเล็กน้อยจากนั้นก็มุ่งหน้าไปที่ห้องของอาปิสและมิสโกลเด้นวีค

ก๊อก ๆ! รอนเคาะประตู จากนั้นอาปิสก็เปิดประตูออกมาทันที

“พี่รอน มาที่นี่มีอะไรหรือเปล่า?” อาปิสมองรอนอย่างมีความสุข เธอคิดว่ารอนมาส่งพวกเธอเข้านอน

“อาปิส ไม่ใช่ว่าเธอชอบบ่นเกี่ยวกับความสามารถของเธอเหรอ? ฉันมาที่นี่เพื่อช่วยเธอพัฒนาความสามารถของเธอน่ะ” เมื่อเขามองไปที่สาวน้อยทั้งสอง เขาก็เต็มใจจะพัฒนาความแข็งแกร่งของทั้งสองคน มิสโกลเด้นวีคแตกต่างจากมิสวาเลนไทน์ สาวน้อยคนนี้ทำตัวดีตั้งแต่ขึ้นเรือ ดังนั้นรอนก็จะพัฒนาความสามารถของเธอเช่นเดียวกัน

“ใช่ ๆ แล้วพี่รอนจะทำยังไงล่ะ?” อาปิสถามอย่างไม่เข้าใจ มิสโกลเด้นวีคเองก็มองไปที่รอนเหมือนกัน สีหน้าพวกเธอเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“เดี๋ยวพวกเธอก็รู้เอง” รอนกล่าว “เปิดแผงสถานะ”

โฮสต์: อาปิส

ร่างกาย:4

ความแข็งแรง:3

ความเร็ว:3

พลังวิญญาณ: 25

ทักษะ: ทำอาหาร เลเวล1

ผลปีศาจ: ฮิโซะ ฮิโซะ เลเวล5

โฮสต์: แมรี่แอนน์ (มิสโกลเด้นวีค)

ร่างกาย:4

ความแข็งแรง:4

ความเร็ว:3

พลังวิญญาณ: 23

ทักษะ: ชงชา เลเวล5

วาดรูป เลเวล6

สะกดจิต เลเวล9

ทักษะของอาปิส มีแค่การทำอาหารกับผลปีศาจเท่านั้น ในขณะที่มิสโกลเด้นวีคมีสามอย่าง สาวน้อยคนนี้มีความสามารถรอบด้านจริง ๆ

“เริ่มเพิ่มค่าสถานะที่ผลปีศาจก่อนดีกว่า” รอนพึมพำ

รอนเพิ่มความสามารถของผลฮิโซะ ฮิโซะจนเต็ม จากนั้นก็ทักษะวาดรูปของมิสโกลเด้นวีคและความสามารถในการสะกดจิตของเธอ ดังนั้นค่าสถานะของพวกเธอจึงเปลี่ยนไป

โฮสต์: อาปิส

ร่างกาย:7

ความแข็งแรง:8

ความเร็ว:6

พลังวิญญาณ: 67

ทักษะ: ทำอาหาร เลเวล1

ผลปีศาจ: ฮิโซะ ฮิโซะ เลเวล100 (เต็ม)

การตื่นของผลปีศาจ: ฮาร์ทเน็ต

โฮสต์: แมรี่แอนน์ (มิสโกลเด้นวีค)

ร่างกาย:8

ความแข็งแรง:9

ความเร็ว:9

พลังวิญญาณ: 72

ทักษะ: ชงชา เลเวล5

วาดรูป เลเวล100 (เต็ม)

สะกดจิต เลเวล100 (เต็ม)

หลังจากที่พลังจากผลปีศาจของอาปิสขึ้นสู่ระดับสูงสุด พลังของมันก็ถูกปลุกตื่นขึ้น ฮาร์ทเน็ต รอนเองก็ไม่รู้ว่ามันทำอะไรได้

แล้วก็มิสโกลเด้นวีค หลังจกที่ความสามารถทั้งสองระดับเต็มแล้ว เธอไม่มีความสามารถในการตื่นของผลปีศาจเหมือนอาปิส เพราะพลังของเธอไม่ใช่พลังจากผลปีศาจ แต่พลังวิญญาณของเธอเพ่มมากกว่าอาปิส นี่เป็นเรื่องปกติ เพราะอาปิสมีทักษะเดียว ในขณะที่มิสโกลเด้นวีคมาสองทักะ

เป็นเพราะเด็กสาวสองคนนี้เน้นไปที่ค่าสถานะทางวิญญาณ ทำให้ค่าสถานะทางร่างกายยังคงบอบบางและเพิ่มขึ้นน้อย

แต่ถึงจะเพิ่มมาไม่กี่จุด แต่ก็ถือว่าแข็งแกร่งมากแล้ สำหรับผู้ใหญ่ธรรมดา ความแข็งแกร่งด้านร่างกายของพวกเขามีแค่ห้าแต้ม รวมทั้งสี่สถานะมีแค่ยี่สิบแต้ม ด้วยสถานะของสองเด็กสาวสามารถขยี้คนธรรมดาได้นับไม่ถ้วน

“รู้สึกยังไงบ้าง” รอนถาม

“ว้าว ๆ!” อาปิสร้องออกมาด้วยความประหลาดในเป็นคนแรก พี่รอน คือหนู...“

อาปิสพูดไม่ออก

“แปลกจัง!” มิสโกลเด้นวีคมองไปที่รอนด้วยความประหลาดใจ เธอเองก็รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกาย “ในหัวฉันเต็มไปด้วยความรู้เรื่องกรวาดภาพมากมาย มันทำให้ฉันวาดรูปเก่งขึ้นมา แถมการสะกดจิตของฉันยัง... มันยอดเยี่ยมจริง ๆ”

“ใช่ค่ะ” อาปิสพยักหน้า “ผลกระซิบของหนูก็แข็งแกร่งขึ้นเหมือนกัน แถมตอนนี้ก็ปลุกพลังของผลปีศาจได้ด้วย มันเรียกว่าฮาร์ทเน็ต ซึ่งสามารถสื่อสารภายในใจของพี่รอนและพวกพี่สาวได้”

“โห” รอนดวงตาเป็นประกาย ฮาร์ทเน็ตคือความสามารถใารสื่อสารกันภายในใจผ่านระยะทางไกลได้?

“ใช่ค่ะ มันสามารถสื่อสารกันได้โดยที่มีหนูเป็นตัวกลางในการส่งต่อคำพูด ทุกคนสามารถพูดได้เหมือนแมลงสื่อสาร” อาปิสพูดอย่างมีความสุข “ในที่สุดก็ทำตัวมีประโยชน์ได้สักที!”

“ฮ่าฮ่า ความสามารถของเธอนี่ดีจริง ๆ” รอนยิ้มแย้ม “จากนี้ไปเธอจะเป็นคนคอยประสานงานกันระหว่างสมาชิกบนเรือ หากเราติดต่อกันได้ตลอดเวลา มันจะมีประโยชน์มาก”

“ฮี่ฮี่ หนูมีความสุขจริๆที่ช่วยเหลือทุกคนได้!” อาปิสยิ้มร่า

“ความสามารถของฉัน…” มิสโกลเด้นวีคครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ “ความสามารถในการวาดรูปกับความสามารถในการสะกดจิตของฉันเองก็ดีขึ้น ฉันสามารถช่วยนายสู้ได้ในอนาคต”

“เอาไว้ทีหลังนะ ตอนนี้ดึกแล้ว พวกเธอสองคนรีบนอนพักเถอะ พรุ่งนี้เราต้องรีบออกเดินทาง อย่านอนดึก” รอนพูดพลางโบกมือลาเด็กสาวสองคน “ฉันไปก่อนนะ”

“ฝันดีนะพี่รอน” อาปิสโบกมือลา แต่ใบหน้าของเธอไม่สามารถซ่อนอะไรเอาไว้ได้ เธอยิ้มกว้างแล้วใบหน้าก็เต็มไปด้วยความสุข