เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่66

บทที่66

บทที่66


แหลมแฝด ใต้ประภาคาร ชายชราวางหนังสือพิมพ์ในมือลงแล้วจับจ้องไปยังสถานที่ที่กำลังปั่นป่วน

ร่างที่สวมเสื้อคลุมกระโดดมาจากทะเลในระยะไกลมาที่แห่งนี้

“ดราก้อน?” ชายแก่เลิกคิ้ว “แกก็มาที่นี่เหมือนกันเหรอ?”

“แค่ผ่านมาน่ะ!” ชายที่สวมเสื้อคลุมทั้งตัวกระซิบว่า “ฉันไม่คิดเลย ว่าจะบังเอิญมาเห็นการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมพอดี”

“โอ้ ใช่ มันสนุกดีนะ!” ชายแก่ยิ้มแล้วกล่าว แต่ตาของเขามันจ้องมองอยู่บนภูเขาตลอดเวลา

เช่นเดียวกับชายในเสื้อคลุม

บนท้องฟ้าไม่ไกลนัก นกหาข่าวหลายตัวที่กำลังบินไปมาบนท้องฟ้าก็เช่นกัน พวกมันมองดูการต่อสู้ที่จะทำให้แผ่นดินลุกเป็นไฟอย่างไม่ละสายตา

บนรีเวิร์สเม้าท์เทน น้ำทะเลของทั้งสี่น่านน้ำได้ไหลกลับหัว พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ก่อตัวเป็นคลื่นที่น่าสะพรึงกลัว

ท่ามกลางฉากอันน่ากลัวเหล่านี้ ร่างหนึ่งพุ่งออกมาราวกับนกนางแอ่นในพายุ ทะลุแนวกั้นของพายุฝน พุ่งเข้าชนกลุ่มก้อนเมฆและลงไปยืนอย่างมั่นคงบนยอดเขา

“เจ็ดเทพโจรสลัด ตาเหยี่ยว มิฮอร์ค!” รอนเอื้อมมือไปสะบัดเสื้อผ้าที่เปียดชื้นบนร่างกายของเขาแล้วมองไปยังฝั่งตรงข้ามด้วยสีหน้านิ่งสงบ และบนยอดเขาที่อยู่ฝั่งตรงข้าม มีชายวัยกลางคน ถือดาบสีดำขนาดใหญ่คล้ายไม้กางเขนยืนอยู่อย่างภาคภูมิ

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนคนนี้คือเจ็ดเทพโจรสลัด ซึ่งในปัจจุบันทุกคนในโลกต่างก็รู้จักในฐานะนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก

ใบหน้าของมิฮอร์คนิ่งสงบและเมื่อเขาเห็นว่ารอนมาถึงที่แห่งนี้อย่างง่ายดาย เขาก็อดที่จะแสดงความชื่นชมไม่ได้ “รอน กัปตันกลุ่มโจรสลัดดาบกุหลาบ!”

“ใช่แล้ว ฉันเอง!” รอนแสดงรอยยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดคุยกับมิฮอร์คเหมือนคนคุ้นเคย “ฉันต้องการตามหานายมานานแล้ว เดิมทีฉันคิดว่าจะต้องผ่านครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์เข้าไปโลกใหม่ก่อนถึงจะได้ต่อสู้กับคุณ ฉันไม่คิดเลยว่าจะได้พบคุณที่นี่ ดีแล้วล่ะ... มันเหมาะที่จะใช้สถานที่ที่สูงที่สุดในโลกเป็นสนามรบของเรา”

เมื่อเห็นรอนไม่ได้กลัวเขาเลย มิฮอร์คก็มีความอยากรู้อยู่ในใจ เขาคือนักดาบอันดับหนึ่งของโลก นักดาบทียิ่งใหญ่ที่สุด และรอน เขาเป็นเพียงมือใหม่ที่ยังไม่ได้เข้าไปในแกรนด์ไลน์ ตอนนี้เขาต้องมาเผชิญหน้ากับนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกที่ตั้งใจต่อสู้อย่างเต็มที่ เขายังมีอารมณ์มาพูดคุยเล่นกันอีก?

“รอน!” มิฮอร์คคุยกับรอนด้วยและยังไม่ได้เริ่มเคลื่อนไหวอะไร “รู้อะไรไหม อันที่จริง หลังจากที่ฉันเห็นข่าวของนายในหนังสือพิมพ์ ฉันมีความสุขมากที่มีนักดาบมีฝีมือเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน โดยเฉพาะนักดาบที่อายุยังน้อยที่สามารถไปถึงระดับสูงสุดได้ ซึ่งนั่นแสดงให้เห็นว่าวิชาดาบไม่ได้ถดถอยลง”

มิฮอร์คพูดพร้อมกับถอนหายใจ “ในโลกนี้ คนที่แข็งแกร่งส่วนใหญ่จะมาจากความสามารถของผลปีศาจ สามคนในสีจักรพรรดิมีความสามารถจากผลปีศาจ พลเอกของกองทัพเรือทั้งสามคนเองก็ด้วย แม้แต่ในหมู่เจ็ดเทพโจรสลัดยกเว้นฉัน ส่วนใหญ่ก็มีพลังพิเศษ ฉันไม่เชื่อว่าการไปถึงจุดสูงสุดจะต้องพึ่งพาพลังของผลปีศาจ ฉันไม่เชื่อเด็ดขาด!”

มิฮอร์คไม่ใช่คนพูดมาก และตอนนี้เขาก็กำลังเผชิญหน้ากับรอน นักดาบระดับแนวหน้าตามที่เขาอ่านจากข่าวมา เขาเลยต้องการพูดมากกว่าเดิมเล็กน้อย

“ฉันเห็นด้วยกับคุณนะ” รอนพยักหน้าแล้วพูดต่อว่า “อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งก็คือพลัง แม้ว่าฉันจะเป็นนักดาบ ฉันก็ไม่สามารถหักล้างเรื่องนี้ได้ วิชาดาบก็เป็นพลังชนิดหนึ่ง เช่นเดียวกับคุณและผมแดง ต่อให้ไม่มีผลปีศาจ คุณก็สามารถเป็นคนที่แข็งแกร่งอันดับต้น ๆของโลกได้ เช่นเดียวกัน สี่จักรพรรดิและเจ็ดเทพโจรสลัด ต่อให้พวกนั้นพึ่งพาพลังของผลปีศาจ แต่มันก็เป็นหนึ่งในความแข็งแกร่งของพวกเขาเอง เราไม่สามารถปฏิเสธสิ่งนั้นได้”

“ใช่” มิฮอร์คพยักหน้า “ฉันไม่ปฏิเสธเรื่องนั้น ฉันแค่สนใจนักดาบที่พึ่งพาเพียงวิชาดาบอย่างเดียว เพราะเหตุนั้นฉันเลยมาอยู่ที่นี่”

รอนยิ้มอย่างจริงใจ “การต่อสู้กับนักดาบชั้นเลิศอย่างคุณก็เป็นสิ่งที่ฉันต้องการเช่นเดียวกัน”

“รอน ฉันไม่คิดว่าจะโน้มน้าวใจของนายได้หรอกนะ แต่ฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่า นายจะทุ่มเทให้กับวิชาดาบเป็นอันดับแรก” มิฮอร์คกล่าว “นายน่าจะรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร”

รอนพยักหน้าเงียบ ๆ เขาเข้าใจเจตนาของอีกฝ่าย

ทำไมนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกถึงมาหาเขาในเวลานี้?

ในฐานะนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุด แน่นอนว่ามิฮอร์คเป็นเหมือนเหล็กกล้าที่แข็งแกร่ง เขาจะมาเพื่อต่อสู้กับหน้าใหม่ที่ยังไม่ได้ออกเดินทางได้ยังไงหากไม่ได้มีจุดประสงค์บางอย่าง และจุดประสงค์ของอีกฝ่ายคงไม่ง่ายนัก

“อยากให้ฉันใช้วิชาดาบอย่างเดียว ไม่ใช้พลังของผลปีศาจเหรอ?” รอนพูดอย่างใจเย็น “ฉันไม่ปฏิเสธว่าวิชาดาบเพียงอย่างเดียวก็สามารถไปถึงจุดสูงสุดได้ แต่ฉันก็ยังคิดว่า ไม่ว่าจะเป็นพลังแบบไหน ความแข็งแกร่งก็คือความแข็งแกร่ง การปีนยอดเขาสูงชันและการปีนไปถึงจุดสูงสุดของโลกเป็นความฝันของฉัน”

ขนาดใช้ระบบอัพทักษะเพียงอย่างเดียวยังค่อนข้างยากที่จะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ถ้าจะพึ่งพาเพียงวิชาดาบ มันยิ่งยาก ดังนั้นการใช้ผลปีศาจจะนับได้ว่าเป็นทางลัด

วิชาดาบเพียงอย่างเดียวมันก็ทำได้ แต่มันต้องใช้เวลานานเกินไป

รอนไม่คิดว่าเขาจะไปถึงจุดนั้นได้ด้วยวิชาดาบเพียงอย่างเดียว

เขามีเส้นทางที่แตกต่างจากมิฮอร์ค

“ถ้าอย่างนั้น” มิฮอร์คส่ายหน้าแล้วถอนหายใจจากนั้นดวงตาของเขาก็คมกริบ เผยให้เห็นแววตาที่ราวกับเหยี่ยว “ให้ฉันสอนนายว่าวิชาดาบแข็งแกร่งเพียงใด”

“ช่วยแนะนำด้วย!” รอนทักทายมิฮอร์คด้วยสีหน้าเรียบเฉย

สำหรับนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้ การแสดงความเคารพที่ดีที่สุดก็คือการเคารพวิชาดาบและลงมืออย่างเต็มที่เท่านั้น

“ชักดาบออกมา!” มิฮอร์คพยักหน้ารับคำทักทายของรอน และเขาค่อย ๆชักดาบดำออกมาจากด้านหลัง “นี่คือดาบดำ โยรุ หนึ่งในสิบสองดาบชั้นเลิศ เป็นหนึ่งในดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก”

รอนชักดาบของเขาออกมาจากเอว “นี่คือดาบชั้นยอดที่ฉันตีขึ้นมาเอง เอาล่ะ ตามระดับความแข็งแกร่งของดาบนี่มันน่าจะพอสู้กับสิบสองดาบชั้นเลิศได้ ชื่อของมันคือ...”

รอนรู้สึกอายเล็กน้อยหลังจากที่เขาชักดาบออกมาแล้วมันยังไม่มีชื่อ ตอนนี้มิฮอร์คได้บอกชื่อดาบของตัวเองแล้ว ถ้าเขาไม่สามารถบอกชื่อดาบของเขาได้ จะเป็นการทำร้ายกันมากไปหรือเปล่า?

“ดาบเล่มนี้ชื่อว่า ยูเมะ” รอนเกิดความคิดเข้ามาในหัวแวบหนึ่งแล้วพูดชื่อออกไปทันที (อิ้งเขียน dream แต่ผมคิดว่าชื่อญี่ปุ่นน่าจะดีกว่า ก็เลยตั้งเป็น ยูเมะ ที่แปลว่าความฝันแทนนะครับ)

“เป็นดาบที่ดี” มิฮอร์คจับจ้องไปที่ดาบในมือ เขาอดพูดออกมาไม่ได้ว่า “มันเป็นดาบมีชื่อเสียงที่นายตีขึ้นเอง ความคมของมันเทียบได้กับดาบชั้นยอด ซึ่งมันน่าจะไม่เรียบง่ายขนาดนั้น ดาบที่นายตีขึ้นเองนับว่าเป็นอาวุธที่ดีพอสำหรับนักดาบชั้นยอด”

มุมปากของรอนกระตุก เขาอยากจะพูดว่าตราบใดที่มีวัตถุดิบและอุปกรณ์ตีเหล็ก เขาก็สามารถสร้างดาบชั้นเลิศขึ้นมาได้ด้วยซ้ำ

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะพูดเรื่องนี้

“รอน หากนายเอาชนะฉันได้ในการต่อสู้ครั้งนี้ นายจะได้รับชื่อของนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกไป” ตาเหยี่ยวพูดด้วยน้ำเสียงเฉยเมย “หากนายพ่ายแพ้ นายจะต้องสัญญาว่าจะทุ่มเทให้วิชาดาบเพียงอย่างเดียวได้ไหม?”

“ได้!”

รอนตวัดดาบในมือฟันเม็ดฝนรอบตัว ฝนแตกกระจาย รอบกายรอนนับสิบเมตรกลายเป็นพื้นที่ที่ฝนไม่อาจล่วงล้ำได้

“เป็นวิชาดาบที่ดี” ตาเหยี่ยวของมิฮอร์คฉายแสง ทันทีที่รอนเคลื่อนไหว เขาก็เห็นถึงการเคลื่อนไหวของมือรอนๆได้ทันที การสะบัดดาบแบบสบาย ๆนี้เป็นการแสดงให้เห็นว่าอีกฝ่ายมีความสำเร็จวิชาดาบมากขนาดไหน “สมกับที่เป็นเด็กอัจฉริยะของวิชาดาบที่ฉันเล็งเห็น”

มิฮอร์คเคลื่อนไหวดาบดำในมือ และด้วยการเคลื่อนไหวคล้ายกัน ฝนบนท้องฟ้าดูเหมือนจะหยุดลงชั่วขณะ

ร่างของมิฮอร์คเป็นเหมือนเงา เขาข้ามผ่านทะเลและมาถึงด้านข้างของภูเขาที่ีรอนยืนอยู่และฟันดาบออกไป

“ก็ต้องแบบนั้นอยู่แล้ว เขาเป็นถึงนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี่!” รอนตาเป็นประกาย

“วิชาดาบพื้นฐาน: ฟันธรรมดา!”

รอนตั้งสมาธิไปที่การฟัน การฟันนี้ผสมไปด้วยเทคนิคดาบพื้นฐานที่อัพแต้มเต็ม ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับวิชาดาบนี้ได้มาถึงขอบเขตที่สามารถทำให้ดาบกลายเป็นเหมือนร่างกาย ดาบแหวกอากาศและมันก็มีพลังอันน่ากลัว ที่สามารถสั่นสะเทือนโลกได้พุ่งออกมาจนท้องฟ้าแยกออก

“เคร้ง!”

หลังจากการที่ดาบทั้งสองปะทะกัน ร่างทั้งสองที่ได้มาประจันหน้า รอนสามารถเห็นความสงบในดวงตามิฮอร์คได้ชัดเจน เป็นความสงบนิ่งยามเผชิญหน้ากับความตาย

“เจ้าหนุ่ม!” มิฮอร์คพูดอย่างใจเย็น “นายยังตามหลังฉันอยู่อีกมาก แต่ฉันก็ต้องยอมรับว่าดาบนี้มันทรงพลังมาก วิชาดาบพื้นฐานสามารถใช้ได้ถึงระดับนี้ ฉันต้องยอมรับเลยว่านาเป็นอัจฉริยะจริง ๆ”

“นี่ยังห่างไกลจากความแข็งแกร่งของฉันนะ!” มุมปากของรอนเบ้เล้กน้อย สีหน้าของเขายังคงสงบ “คุณควรจะรู้ว่าวิชาดาบพื้นฐานสามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างกว้างขวาง การฟันเป็นเพียงท่าที่ง่ายที่สุด อันต่อไปคือการแทง!”

ด้วยพละกำลังของรอน รอนกระโดดถอยหลังออกจากมิฮอร์ค ต่อมาร่างกายของเขาก็ราวกับสายฟ้าฟาด เขาจ้วงดาบแทงไปยังมิฮอร์คทันที

“เร็วมาก!”

ม่านตามิฮอร์คหรี่ลง และดวงตาของเขาก็หรี่ลงเล็กน้อย

“ชิ!”

มิฮอร์คจับด้ามดาบในมือเขาแน่น และป้องกันการแทงของรอนด้วยใบดาบของเขา

“เป็นการแทงที่น่ากลัวจริง ๆ” มิฮอร์คหายใจลึก “พื้นฐานก็เป็นเพียงพื้นฐาน แต่นายสามารถใช้พื้นฐานนี้ประยุกต์ใช้ได้ขนาดนี้ได้จริง ๆ ฉันต้องขอชมอีกครั้ง นายเป็นอัจฉริยะระดับปีศาจจริง ๆ”

“เฮ้!” รอนยิ้มเล็กน้อย เขาไม่ได้ทระนงตัวมากนัก ท้ายที่สุดแล้ว ความเข้าใจเกี่ยวกับการแทงของเขานั้นมาจากพื้นฐานวิชาดาบที่พัฒนาจากระบบ เพียงแต่ ก็อย่างที่รอนได้พูดไป ไม่ว่าจะพลังแบบไหนก็คือพลัง และสิ่งที่ทำให้เขาไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดได้ ก็คือพลังของตัวเองเพียงอย่างเดียว

“ต่อไป... ฉันจะใช้ทริคแล้ว คุณน่าระรับมือมันได้ จริงไหม?” รอนถอนดาบออกมาอีกครั้ง

จบบทที่ บทที่66

คัดลอกลิงก์แล้ว