ตอนที่ 890 : หนอนยักษ์สีขาว

ตอนที่ 890 : หนอนยักษ์สีขาว

“ซี้ด——”

เหล่าคนจากฐานลวี่หยวนที่ได้พบเห็นภาพตรงหน้าต่างก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเย็นเยียบเข้าปอดด้วยความตกตะลึง!!

ตรงหน้าพวกเขาหากดูเผินๆ มันก็เหมือนจะถูกปกคลุมไปด้วยหิมะสีขาวที่กำลังโปรยปรายลงมา แต่หากเพ่งมองดูให้ดีก็จะพบว่ามันคือผีเสื้อกลางคืนสีขาวตัวเล็กๆ จำนวนมหาศาล!!

“รีบทิ้งเครื่องล่อเร็วเข้า! ผีเสื้อกลางคืนบางส่วนกำลังบินมาทางพวกเราแล้ว!”

หัวหน้าทีมหลิวตะโกนขึ้นอย่างรวดเร็ว

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะจำนวนคนที่มารวมตัวกันมากเกินไป หรือเป็นเพราะกลิ่นที่ลอยออกมาจากเครื่องล่อซึ่งถูกสร้างขึ้นมาเพื่อพวกมันโดยเฉพาะ แต่ตอนนี้ผีเสื้อกลางคืนพวกนั้นก็เหมือนจะได้กลิ่นอะไรบางอย่างแล้ว และเกล็ดหิมะเล็กๆ เหล่านั้นก็เริ่มบินตรงมาทางพวกเขาแล้ว!

ราวกับเมฆสีขาวก้อนหนึ่งที่กำลังเคลื่อนตัวตัดผ่านอากาศเข้ามา!

“แบ่งคนออกเป็นสามทีม! ถือเครื่องล่อแยกออกไปเป็นสามทาง! พอออกไปไกลมากพอแล้วให้ทำลายเครื่องล่อทิ้ง จากนั้นก็รีบหนีเอาตัวรอด! ป้องกันตัวเองให้ดี ลงมือเดี๋ยวนี้!”

ฉินจิ้นยังคงสงบนิ่งแม้เผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด เขาออกคำสั่งจัดวางแผนได้อย่างรวดเร็ว

ก่อนจะออกมาเขาก็ได้คาดการณ์ไว้แล้วว่าจำนวนคนหรือเครื่องล่อนั้นอาจจะส่งผลต่อพฤติกรรมของผีเสื้อกลางคืนพวกนี้ ดังนั้นเมื่อเห็นว่าสถานการณ์เป็นเช่นนั้นจริงๆ เขาจึงสั่งให้ทุกคนเริ่มทำตามแผนที่เขาวางไว้ทันที

สมาชิกทีมต่อสู้ของฐานลวี่หยวนที่ผ่านการฝึกมาเป็นอย่างดีก็รีบรับคำสั่งอย่างรวดเร็ว แล้วแยกสโนว์โมบิลออกไป 6 คัน แบ่งเป็น 3 กลุ่ม พุ่งออกไปคนละทิศคนละทาง

ความเร็วของสโนว์โมบิลนั้นสูงมาก ดังนั้นสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ เหล่านี้จึงไม่มีทางตามพวกเขาได้ทัน ทีมทั้งสามที่รับหน้าที่ล่อเลยต้องลดความเร็วลงเป็นระยะๆ เพื่อรอให้พวกมันตามมา

เมฆสีขาวที่กำลังลอยเข้ามาก็เลยถูกแบ่งออกเป็นสามสาย ก่อนจะค่อยๆ ถูกล่อออกห่างจากพื้นที่นี้ไป

ฉินจิ้นกับหัวหน้าทีมหลิวที่หลบอยู่ด้านข้างถึงค่อยถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

“พวกเราค้นหาต่อไป! ผีเสื้อกลางคืนที่เหลือยังมีอีกไม่น้อย! ทุกคนเปิดถังออกซิเจน ป้องกันตัวเองให้ดี อย่าให้ติดเชื้อจากพวกมันเด็ดขาด!”

ฉินจิ้นออกคำสั่ง ก่อนจะเป็นคนแรกที่มุ่งหน้าไปยังบริเวณที่มีผีเสื้อกลางคืนหนาแน่นสูงผิดปกติเมื่อครู่

ก่อนออกมาทุกคนต่างก็เตรียมใจไว้แล้วว่าหากพบต้นตอของผีเสื้อกลางคืน พวกเขาอาจจะต้องเผชิญหน้ากับฝูงของพวกมันในจำนวนมหาศาล อีกทั้งพวกเขายังรู้ดีว่าพวกมันบางส่วนสามารถแพร่เชื้อผ่านผงเกสรได้ ดังนั้นทุกคนจึงสะพายถังออกซิเจนไว้บนหลังเพื่อรับมือกับสถานการณ์นี้ด้วย

สโนว์โมบิลอีก 7-8 คันที่เหลือก็ยังคงมุ่งหน้าเข้าใกล้ต่อไป

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพวกเขาสวมชุดป้องกันอย่างแน่นหนาจนปิดกั้นกลิ่นเลือดเนื้อของตัวเองเอาไว้ได้ หรือเป็นเพราะการใช้ถังออกซิเจนช่วยลดการปล่อยก๊าศคาร์บอนไดออกไซด์ออกไปภายนอกกันแน่ แต่เมื่อฉินจิ้นเข้าสู่พื้นที่ที่มีความหนาแน่นของผีเสื้อกลางคืนสูง เขากลับพบว่าพวกผีเสื้อกลางคืนที่เหลืออยู่ไม่ได้พุ่งเข้ามาหาเขาเลย

แต่แบบนี้ก็ดีที่สุดแล้ว

ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องหันหลังหนีออกไปชั่วคราวเพื่อหลีกเลี่ยงอันตรายแล้ว

แม้จะรู้สึกสงสัยมากแค่ไหน แต่ชีวิตของตัวเองย่อมสำคัญกว่าเสมอ

เขารวบรวมสมาธิอยู่ตลอดเวลา หากเขาสัมผัสได้ถึงอันตรายแม้แต่น้อย เขาก็จะใช้ความเร็วสูงสุดหนีออกจากพื้นที่แห่งนี้ทันที

ไม่นานนัก

กลุ่มคนของฐานลวี่หยวนก็มาถึงบริเวณแอ่งเขาแห่งหนึ่ง

แม้หลายพื้นที่จะถูกหิมะปกคลุมจนมองเห็นได้ไม่ชัด แต่จากสภาพภูมิประเทศโดยรวม รวมไปถึงต้นไม้บางส่วนที่ยังโผล่พ้นกองหิมะออกมา ก็ยังพอทำให้ประเมินสภาพแวดล้อมโดยรอบได้คร่าวๆ

โลกภายนอกหลังวันสิ้นโลกไม่ได้แห้งแล้งจนไร้ต้นไม้ไปเสียหมด ถึงแม้ฝนกรดเมื่อปีที่แล้วจะเคยทำลายพืชพรรณสีเขียวไปเกือบทั้งหมด แต่หลังจากเวลาผ่านไปหนึ่งปี ต้นไม้ที่แห้งตายจำนวนหนึ่งก็ยังกลับมาแตกยอดเติบโตขึ้นใหม่ได้อีกครั้ง

“ดูตรงนั้นสิ!! ยังมีผีเสื้อกลางคืนอยู่อีกเยอะมาก!!”

หลิวเหวินฮ่าวร้องอุทาน พร้อมยกมือชี้ไปยังจุดหนึ่ง

แต่ไม่จำเป็นต้องให้เขาเตือน ฉินจิ้นซึ่งอยู่ด้านหน้าก็สังเกตเห็นสถานการณ์ตรงนั้นก่อนแล้ว

ตรงนั้นมีกลุ่ม “เมฆสีขาว” หนาทึบลอยวนอยู่!

ราวกับมันมีรังผึ้งอยู่บริเวณนั้นและกำลังมีฝูงผึ้งจำนวนมหาศาลบินวนรายล้อมอยู่!

“ต้นไม้นั่นมีปัญหา!”

สายตาของฉินจิ้นจับจ้องไปยังต้นไม้ใหญ่กึ่งแห้งตายต้นหนึ่ง ลำต้นของมันหนาและแข็งแรงมาก เขามองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าบนต้นไม้ต้นนั้นเต็มไปด้วยรูเล็กรูใหญ่จำนวนมาก และมีผีเสื้อกลางคืนนับไม่ถ้วนกำลังบินเข้าออกมันอยู่!

ถ้าเขาเดาไม่ผิด...

นั่นแหละคือเป้าหมายของพวกเขา!

“ทุกคนประจำตำแหน่งให้พร้อม! เตรียมตาข่ายจับกับปืนพ่นไฟไว้! และเตรียมตัวถอนกำลังทุกเมื่อ! หลังจากนี้รอคำสั่งจากฉัน!”

ฉินจิ้นออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว

ต่อไปก็ถึงเวลาที่เขาจะต้องลงมือแล้ว

สมาชิกทีมที่ออกมาในครั้งนี้ล้วนพกอุปกรณ์มามากมาย เพราะหากพวกเขาพบต้นตอของมันแล้ว พวกเขาก็จะได้สามารถจับตัวแม่ของพวกมันกลับไปให้ห้องทดลองวิเคราะห์ได้ทันที

สมาชิกทีมรอบด้านต่างก็แยกย้ายกันไปหาตำแหน่ง และเตรียมพร้อมสนับสนุนผู้นำของพวกเขาทันที

และไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร ในมือของฉินจิ้นก็ได้มีปืนไรเฟิลซุ่มยิงเพิ่มขึ้นมาหนึ่งกระบอก

หลังเล็งเพียงชั่วครู่ เขาก็เหนี่ยวไกทันที!

“ปัง——”

เศษไม้จากต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ไกลออกไปก็กระเด็นแตกกระจาย!

แต่เสียงปืนยังไม่หยุด

“ปัง! ปัง! ปัง——”

กระสุนยังคงพุ่งเข้าทำลายต้นไม้เคราะห์ร้ายต้นนั้นอย่างต่อเนื่อง!

ฉินจิ้นยกระดับประสาทการมองเห็นของเขาทันที พอยืนยันได้ว่าตำแหน่งที่ถูกยิงจนไม้แตกไปนั้นไม่มีสิ่งผิดปกติใดๆ เขาก็ยิงนัดต่อไปในจุดอื่นทันที

ไม่นาน ต้นไม้ที่สูงพ้นกองหิมะขึ้นมากว่า 10 เมตรต้นนั้นก็ถูกยิงจนลำต้นขาดออกจากกัน!

ตูม——

ลำต้นขนาดใหญ่ที่เดิมยังดูแข็งแรงก็ล้มลงกระแทกพื้นหิมะ เกิดเป็นละอองสีขาวฟุ้งกระจายไปทั่ว จนชั่วขณะหนึ่งพวกเขาแทบจะแยกไม่ออกเลยว่ามันคือหิมะ หรือฝูงผีเสื้อกลางคืนสีขาวกันแน่

เสียงปืนหยุดลง

ฉินจิ้นก็ยังคงเพ่งสายตาอย่างเคร่งเครียดไปยังรอยหักของลำต้นส่วนที่ยังเหลืออยู่บนพื้น!

เขาสัมผัสได้ถึงอันตรายจางๆ ที่แผ่ออกมาจากตรงนั้น!

หากไม่มีอะไรผิดพลาด ต้นตอของผีเสื้อกลางคืนเหล่านี้ก็น่าจะอยู่ตรงนั้น!

คนที่อยู่รอบข้างก็ยิ่งไม่กล้าแม้แต่จะกะพริบตา เพราะพวกเขากลัวว่าพวกเขาจะพลาดจังหวะเวลาสำคัญในการจับไป

ทุกคนเฝ้ารออยู่เช่นนั้นกว่าครึ่งนาที

แม้แต่ฉินจิ้นเองก็เริ่มหมดความอดทน และกำลังคิดว่าเขาควรจะเข้าไปตรวจสอบใกล้ๆ ดีหรือไม่

ทันใดนั้น—

เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!

“อู้ววว——”

เสียงประหลาดก็ดังขึ้นมาจากลำต้นของต้นไม้ที่หักอยู่บนพื้น

และวินาทีต่อมา ภาพที่ทำให้ทุกคนในที่นั้นหนังศีรษะชาวาบและขนลุกไปทั้งตัวก็ปรากฏขึ้น!

หนอนตัวหนึ่งที่มีสีขาวโพลนทั้งร่าง ส่วนหัวของมันสะท้อนแสงเป็นเงาวาว และลำตัวอวบหนาเท่าต้นขา ก็ค่อยๆ คลานออกมาจากรอยแตกนั้น!!!

นี่มันตัวบ้าอะไรกันเนี่ย!!??

ต่อให้ฉินจิ้นจะเตรียมใจไว้ก่อนแล้ว แต่เมื่อได้เห็นสิ่งมีชีวิตเช่นนี้ เขาก็ยังตกตะลึงอย่างหนัก

มันคือความรู้สึกไม่สบายใจเมื่อได้เห็นบางสิ่งที่เกินกว่าขอบเขตจินตนาการของเขา

เจ้าหนอนสีขาวตัวนั้นก็ไม่ได้หยุดการเคลื่อนไหวเพราะผู้คนรอบข้างตกตะลึง

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมันถูกรบกวน หรือเพราะเหตุผลอื่น แต่มันก็กำลังคลานออกมาจากต้นไม้แห้งต้นนั้น ก่อนจะนอนหมอบลงบนพื้นหิมะ!

มันคือหนอนยักษ์สีขาวความยาวเกือบสองเมตร ร่างกายของมันมีขนสีขาวขึ้นประปราย และส่วนหัวก็ดูแข็งแกร่งราวกับมีการหุ้มเกราะ!!!

“......!!!?”

แม้แต่ฉินจิ้นก็ยังอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เขารู้สึกตกตะลึงกับสิ่งมีชีวิตที่เหนือจินตนาการตรงหน้า จนไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าเขายังควรเรียกมันว่า ‘สิ่งมีชีวิต’ หรือไม่

บางทีมนุษย์อาจมีความหวาดกลัวต่อสัตว์ประเภทไร้กระดูกสันหลังอยู่ในสัญชาตญาณอยู่แล้ว

และเมื่อรวมเข้ากับรูปร่างขนาดใหญ่โตจนน่าสยดสยองเช่นนี้ ความรู้สึกนั้นก็ย่อมทำให้ทุกคนที่เห็นต้องชาตั้งแต่หนังศีรษะไปจนถึงปลายเท้าอย่างแน่นอน

“ทีมโดรนเตรียมตัวให้พร้อม!! คนอื่นรอฟังคำสั่งจากฉัน เตรียมการสนับสนุน!”

แน่นอนว่าฉินจิ้นไม่ได้ตกตะลึงอยู่นาน หลังจากชะงักไปเพียงครู่เดียว เขาก็สั่งให้ทุกคนเริ่มลงมือทันที

สมาชิกทีมต่อสู้ด้านข้างก็ได้สติกลับมาราวกับเพิ่งตื่นจากภวังค์

โดรนหลายลำก็ทะยานขึ้นฟ้าอย่างรวดเร็ว พร้อมตาข่ายจับที่ติดตั้งอยู่ด้านใต้ ก่อนจะบินตรงไปยังหนอนยักษ์สีขาวตัวนั้น

ก่อนออกมา พวกเขาได้เตรียมพร้อมทุกอย่างเอาไว้แล้ว และแน่นอนว่าพวกเขาย่อมไม่ลืมติดอุปกรณ์อย่างโดรนมาด้วย

แม้อากาศหนาวจัดจะทำให้ไม่สามารถบินได้นานนัก แต่หากใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีเพื่อทำภารกิจจับกุมให้สำเร็จ ก็ยังถือว่าไม่มีปัญหาอะไร

ทุกคนต่างก็เต็มไปด้วยความมั่นใจต่อภารกิจในครั้งนี้

แม้หนอนยักษ์ตัวนั้นจะดูน่าสะพรึงกลัวเพียงใด แต่ตราบใดที่มันยังไม่หลุดพ้นจากขอบเขตของสิ่งมีชีวิต มันก็ทำได้เพียงยอมจำนนต่อพวกเขาเท่านั้น

เพราะสิ่งที่สิ่งมีชีวิตอื่นไม่มีวันเทียบเคียงมนุษย์ได้ ก็คือสติปัญญาและพลังแห่งเทคโนโลยี

หึ่งงงง——

โดรนทั้งสามลำซึ่งใต้ลำตัวติดตั้งตาข่ายขนาดใหญ่พร้อมยิงออกไปได้ทุกเมื่อ ก็ค่อยๆ บินเข้าใกล้หนอนยักษ์ที่หมอบอยู่บนพื้นหิมะ

แต่ในขณะที่พวกมันกำลังจะเข้าสู่ระยะยิงและปล่อยตาข่ายจับออกไปนั้น—

เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็พลันเกิดขึ้นอีกครั้ง!