เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่10

บทที่10

บทที่10


ด้วยการแนะนำของเกรซ รอนก็สามารถเข้าเป็นลูกศิษย์ของจอห์นได้สำเร็จ

จอห์น เป็นชายวัยกลางคนที่อยู่ในเมืองโร๊คทาวน์แห่งนี้และได้เรียนรู้วิธีการตีดาบมาตั้งแต่เด็ก ซึ่งเป็นงานที่เขาได้สืบทอดมาจากครอบครัวมานานกว่าสองร้อยปี แม้ว่าจะไม่ได้มีชื่อเสียงเท่านักตีดาบคนอื่นในโร๊คทาวน์ แต่ก็ยังพอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง

“ไอ้หนูรอน ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอเป็นใคร แต่เมื่อคุณเกรซแนะนำเธอมา อย่างนั้นนานจะต้องพยายามให้หนัก ฉันอาจจะไม่สามารถสอนเทคนิคขั้นสูงให้กับเธอได้ แต่ถ้าเป็นเทคนิคทั่ว ๆไปฉันสามารถสอนให้ได้แน่”

จอห์นทำความสะอาดเตาหลอมที่อยู่ด้านหน้าของเขาแล้วเหลือบมองดูรอนก่อนจะพูดเบา ๆออกมา

ในใจของเขา เขาไม่ยินดีเลยที่จะรับรอนเป็นเด็กฝึกงานในโรงตีเหล็กของเขา แต่ไม่นานมานี้ลูกชายของเขาไปเกาะอื่นเพื่อหาซื้อวัตถุดิบ ร้านตีดาบนี้เลยไม่มีผู้ช่วยจนเกรซได้แนะนำรอนมา

“ผมรู้แล้ว” รอนพยักหน้าโดยไม่พูดอะไรต่อ เขาเพียงแค่พับแขนเสื้อขึ้นแล้วเตรียมตัวไปทำงาน

“หืม!” จอห์นยิ้มเล็ก ๆ เขาคิดว่าเด็กหนุ่มตัวเล็ก ๆ ผิวพรรณละเอียดอ่อนแบบรอนไม่สามารถทนอยู่หน้าเตาหลอมที่เต็มไปด้วยความร้อนได้นานนัก แต่เขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้ทำตัวเป็นลูกคนรวยบอบบางตามที่คิดไว้

รอนได้อาศัยอยู่ที่ร้านของจอห์นเพื่อเรียนรู้ในการหลอมเหล็ก

ในช่วงเวลานี้ เมืองโร๊คทาวน์ก็มีความเปลี่ยนแปลงบางอย่างเช่นกัน

ทหารเรือจำนวนมากได้ออกตระเวนตามท้องถนน แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้เข้าไปตรวจสอบในบ้านของชาวบ้านแต่ละหลัง แต่พวกเขาก็กระจายกำลังออกค้นหาตัวนักดาบชั้นเลิศที่ปล่อยออร่าดาบไปทั่วทุกที่

นาวาเอกสโม๊คเกอร์แห่งทะเลอีสต์บลู คาบซิการ์สองมวลไว้ในปากและทหารเรือผู้ช่วยของเขาทาชิงิกำลังเดินสำรวจรอบ ๆถนน (อิ้งใช้ชื่อผู้ช่วยสโม๊คเกอร์ว่า darth vader แปลกมาก ผมเลยคิดว่ามันน่าจะหมายถึงทาชิงิ หรือผมควรแปลตามอิ้งไปเลยดี?)

“นาวาเอกสโม๊คเกอร์ เรายังต้องค้นหาต่อไปอีกเหรอคะ?” การค้นหาถูกตัดขาดมากว่าสิบวัน มันไม่มีข่าวคราวใด ๆและทาชิงิก็อดบ่นในใจไม่ได้ เวลานี้ เธอกำลังอยู่ในช่วงฝึกดาบคืบหน้าไปได้ด้วยดี

“พันจ่าเอกทาชิงิ มันเป็นคำสั่งจากเบื้องบนนะ” สโม๊กเกอร์กล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ “เรายังต้องค้นหาต่อไป อย่าขี้เกียจ เข้าใจไหม?”

“อย่างไรก็ตามนะคะ ฉันยังคิดว่าออร่าดาบเมื่อหลายวันก่อน เป็นของนักดาบผู้ยิ่งใหญ่แห่งท้องทะเล แม้ว่าเราจะพบเขา เราจะทำอะไรได้ล่ะคะ” ทาชิงิกล่าว แม้ว่านักดาบชั้นเลิศจะพบได้มากมายในช่วงครึ่งหลังของแกรนด์ไลน์ แต่ที่อีสต์บลู เขาเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด

“แล้ว... เธอคิดว่าเราจะจับเขาได้ไหม?” สโม๊คเกอร์ส่ายหัว “เธอบอกว่าเขาเป็นนักดาบชั้นเลิศ จุดประสงค์ของเราก็แค่ยืนยันสถานะของเขาว่าเป็นมิตรหรือศัตรู ถ้าหากอีกฝ่ายเป็นโจรสลัด เราต้องเฝ้าระวังเขา”

“เข้าใจแล้วค่ะ แต่ว่าถ้าเรากำลังค้นหาแบบนี้ เมื่อไหร่เราจะได้พบเขากันล่ะ?”

“ไม่ต้องเป็นห่วงไป เพราะว่าเขาอยู่ในโร๊คทาวน์และมันจะต้องถูกเปิดเผยอย่างแน่นอน เราแค่ต้องให้ความสนใจกับการค้นหามันมากกว่านี้” สโม๊คเกอร์สูลซิการ์อย่างช้า ๆ

“ค่ะคุณสโม๊คเกอร์ เอ๊ะ! นั่นคุณเกรซของโรงฝึกเคนโด้นี่น” ทันใดนั้นดวงตาของทาชิงิก็เปล่งประกาย เธอมองเข้าไปเห็นด้านในของโรงฝึก เธอก็เกิดอยากเข้าไปดู

“เธอกำลังทำอะไรอยู่ พวกเรากำลังทำงานกัน อย่าเที่ยวเดินไปโน่นไปนี่สิ” สโม๊คเกอร์เริ่มปวดหัว ผู้หญิงคนนี้ นอกจากการฝึกวิชาดาบแล้วก็ไม่มีอะไรอื่นอีก แถมยังเป็นโรงฝึกเป็นไม่ได้

ในขณะนั้น อยู่ ๆสโม๊คเกอร์ก็ชะงักไป ออร่าดาบดูเหมื่อนว่าจะเกิดขึ้นที่แถว ๆนี้ เขารู้ว่าความแข็งแกร่งของเกรซยังห่างไกลจากระดับนี้ หรือว่าบางทีเขาอาจบรรลุวิชาดาบอีกขั้นแล้วก็ได้?

“ไป เข้าไปดูข้างในกัน!” สโม๊คเกอร์เดินนำหน้าไป

“เอ๊ะ?” ทาชิงิชะงักและก็เดินตามสโม๊คเกอร์ไปด้านในอย่างมีความสุข

“อะไรทำให้นาวาเอกสโม๊คเกอร์มาที่โรงฝึกเล็ก ๆของผมได้ล่ะ” เมื่อเกรซเห็นสโม๊คเกอร์เขาก็ยิ้มทักทาย โรงฝึกของเขาอยู่ไม่ไกลจากฐานทัพกองทัพเรือ เกรซไม่กล้าทำให้พวกเขาขุ่นเคือง ไม่ต้องพูดถึงนาวาเอกสโม๊คเกอร์เลย

“เกรซ ฉันมีบางอย่างอยากจะถามนาย”

“อะไรทำให้คุณต้องถ่อมาถามฉันถึงที่นี่เลยล่ะ?” เกรซถามขึ้น

“หลายวันก่อนมีออร่าดาบพุ่งขึ้นฟ้าในโร๊คทาวน์ พวกเราสงสัยว่าจะมีนักดาบชั้นยอดหรือนักดาบชั้นเลิศมาที่นี่ แล้วมันก็เกิดขึ้นตรงใกล้ ๆที่นี่พอดี ฉันสงสัยว่านายเกี่ยวข้องอะไรกับสิ่งที่เกิดขึ้นหรือเปล่า?” สโม๊คเกอร์ถาม “จริง ๆแล้วฉันก็แค่สงสัยว่ามันเป็นการปรากฏตัวของนักดาบผู้ยิ่งใหญ่สักคนหรือว่าพวกเจ็ดเทพโจรสลัดบางคนเท่านั้น”

“นี่...” เกรซลังเล เขาคิดถึงสิ่งที่อีกฝ่ายบอก แต่อย่างหนึ่งที่แน่ใจก็คือ รอนไม่ใช่ชายตาเหยี่ยวอย่างแน่นอน

“หือ?” สโม๊คเกอร์ดูท่าทางของอีกฝ่ายแล้วเขาก็รู้ว่าอีกฝ่ายจะต้องรู้บางอย่างที่เกิดขึ้นไม่มากก็น้อย

“เกรซ นายรู้จักเขาไหม?” สโม๊คเกอร์พูดอย่างเคร่งขรึม “นายสามารถวางใจได้ เราจะไม่ทำอะไรกับเขา สุดท้ายแล้วเขาก็คือนักดาบผู้ยิ่งใหญ่ ถ้าเราเข้าจับกุมเขา เราก็คงต้องเสียหายไปมากแน่”

“นี่...” เกรซยังดูลังเล เขาไม่กล้าเปิดเผยข้อมูลของรอนตามอำเภอใจ ตามที่สโม๊คเกอร์พูดก่อนหน้านี้ รอนคือนักดาบชั้นเลิศที่ เขาอาจจะบอกถ้าเขาอยากจะฆ่าตัวตาย การที่เขาบอกไปโดยไม่ได้รับอนุญาต ผลที่ได้ย่อมไม่มีสิ่งดีเกิดขึ้นกับเขาเลยสักนิดเดียว ความคิดของเขาพัวพันกันมั่วไปหมด

จบบทที่ บทที่10

คัดลอกลิงก์แล้ว