EP 398: 【อ่านฟรี!】 ใช้งานศาสตราวุธเวทมนตร์ระดับกลาง

EP 398: 【อ่านฟรี!】 ใช้งานศาสตราวุธเวทมนตร์ระดับกลาง

“จบสิ้นกัน ครานี้ต้องจบสิ้นแน่ๆ ตายแน่ๆ” เมื่อเห็นยันต์อัคคีอสนีบาตพุ่งเข้ามาประชิดเหนือศีรษะของสวี่ฉางโซ่ว เมี่ยวเข่อก็รู้สึกสิ้นหวัง

นางหลับตาปี๋ ราวกับจะมองเห็นภาพสวี่ฉางโซ่วถูกแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านในวินาทีถัดไป ความน่าสะพรึงกลัวของยันต์อัคคีอสนีบาตนั้นเป็นที่ประจักษ์ชัดเจน

ในสายตาของเมี่ยวเข่อ หากระดับพลังไม่ถึงขั้นก่อผลึกทองคำ ก็คงไม่มีผู้ใดสามารถต้านทานการโจมตีของมันได้

รวมถึงสวี่ฉางโซ่วผู้ซึ่งเป็นคนวาดยันต์อัคคีอสนีบาตขึ้นมาเองด้วย ต้องเข้าใจก่อนว่า ยันต์อัคคีอสนีบาตมิใช่ศาสตราวุธเวทมนตร์ มันไม่รู้จักจำแนกเจ้านาย

ผู้ใดเป็นคนจุดชนวน ผู้นั้นก็คือเจ้านายของมัน “ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้หนู ลงนรกไปซะเถอะ ถูกสังหารด้วยอักขระยันต์ที่ตนเองวาดขึ้นมา ก็ถือว่าตายตาหลับแล้วล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า!”

เมื่อเห็นยันต์อัคคีอสนีบาตพุ่งเข้าประชิดเหนือศีรษะของสวี่ฉางโซ่ว โดยที่อีกฝ่ายยังคงยืนนิ่งเฉย รอยยิ้มของโจวเหอซั่วก็ยิ่งดูบ้าคลั่ง

ตู้ม! อสนีบาตหุ้มเพลิงอันน่าสะพรึงกลัว ฟาดฟันลงมายังศีรษะของสวี่ฉางโซ่วอย่างรุนแรง “ไป!”

ในเวลานั้นเอง สวี่ฉางโซ่วก็ตั้งสมาธิ สะบัดแขนเสื้อส่งอักขระยันต์แผ่นหนึ่งขึ้นไปลอยอยู่เหนือศีรษะ “ล่ออสนีบาต!” ตู้ม! อสนีบาตหุ้มเพลิงที่อัดแน่นไปด้วยอานุภาพทำลายล้างมหาศาลพุ่งทะยานลงมา

ทว่าเมื่อมันสัมผัสกับอักขระยันต์แผ่นนั้น เหตุการณ์น่าอัศจรรย์ก็เกิดขึ้น

อสนีบาตอันเกรี้ยวกราดทั้งหมด กลับถูกอักขระยันต์แผ่นนั้นดูดกลืนเข้าไปจนหมดสิ้น เมื่อดูดกลืนอสนีบาตเข้าไปจนหมด อักขระยันต์แผ่นนั้นก็ขยายขนาดขึ้นเล็กน้อย

“นี่ เป็นไปไม่ได้ จะเป็นไปได้อย่างไรกัน เกิดอะไรขึ้น” ดวงตาของโจวเหอซั่วเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกมา เขาไม่อาจเชื่อสายตาตนเองได้เลยว่า

อักขระยันต์เพียงแผ่นเดียวของสวี่ฉางโซ่ว จะสามารถต้านทานการโจมตีของยันต์อัคคีอสนีบาตได้

ต้องเข้าใจก่อนว่า เพื่อหาทางรับมือกับยันต์อัคคีอสนีบาตของสวี่ฉางโซ่ว โจวเหอซั่วได้ขบคิดหาวิธีการต่างๆ นานา ท้ายที่สุด เขาก็ต้องไปขอคำชี้แนะจากยอดฝีมือระดับก่อผลึกทองคำรุ่นอาวุโส

จึงได้ล่วงรู้ว่า มีศาสตราวุธต้านอสนีบาต ที่สามารถต้านทานการโจมตีของยันต์อัคคีอสนีบาตได้ นอกเหนือจากศาสตราวุธต้านอสนีบาตแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดสามารถคิดค้นวิธีอื่นในการรับมือกับยันต์อัคคีอสนีบาตได้อีกเลย

ทว่าวิธีที่สวี่ฉางโซ่วใช้รับมือกับยันต์อัคคีอสนีบาต กลับเรียบง่ายกว่าที่เขาคาดคิดไว้มากนัก

“นี่ สวี่ฉางโซ่วยังไม่ตายอย่างนั้นหรือ” เมี่ยวเข่อตกตะลึง จ้องมองสวี่ฉางโซ่วด้วยความไม่อยากเชื่อ ทว่าเพียงไม่นาน นางก็ดึงสติกลับมาได้

ยันต์อัคคีอสนีบาตเป็นผลงานที่สวี่ฉางโซ่ววาดขึ้นมาเอง ในเมื่อเขามีความสามารถในการวาดอักขระยันต์อัคคีอสนีบาต การที่เขาจะมีวิธีรับมือกับมัน

ก็ย่อมเป็นเรื่องปกติ แม้จะไม่รู้ว่าอักขระยันต์ที่สวี่ฉางโซ่วใช้คือสิ่งใด ทว่าในฐานะปรมาจารย์ด้านอักขระยันต์ การครอบครองอักขระยันต์ที่สามารถสยบยันต์อัคคีอสนีบาตได้ ก็ถือเป็นเรื่องสมเหตุสมผล

แกรก! อักขระยันต์ที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของสวี่ฉางโซ่ว เกิดอาการโป่งพองขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะปริแตกออกเป็นรอยร้าว รอยร้าวนั้นเผยให้เห็นสายฟ้าอันบ้าคลั่งที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน

ราวกับว่ามันพร้อมจะฉีกกระชากอักขระยันต์ให้ขาดสะบั้นได้ทุกเมื่อ “แย่แล้ว ศิษย์น้องสวี่ ระวังตัวด้วย!” เมี่ยวเข่อสัมผัสได้ถึงอันตราย จึงรีบส่งเสียงร้องเตือนสวี่ฉางโซ่ว

ในสายตาของนาง อักขระยันต์แผ่นนี้คงไม่อาจรองรับอานุภาพอันมหาศาลของสายฟ้าไว้ได้อีกต่อไป หากมันระเบิดขึ้นอีกครั้ง พลังทำลายล้างของยันต์อัคคีอสนีบาตก็จะย้อนกลับมาทำร้ายสวี่ฉางโซ่วอีกครา

ฟุ่บ! สวี่ฉางโซ่วตวัดแขนอย่างแรง อักขระยันต์แผ่นนั้นก็ปลิวว่อนออกจากศีรษะของเขา พุ่งตรงไปยังศีรษะของโจวเหอซั่ว บัดซบเอ๊ย โจวเหอซั่วสะดุ้งสุดตัว

รีบคว้าแขนคู่บำเพ็ญของเขาแล้วถอยกรูด ทว่าก็ช้าไปก้าวหนึ่ง อักขระยันต์แผ่นนั้นตกอยู่ภายใต้การควบคุมของสวี่ฉางโซ่ว เพียงแค่คิด มันก็พุ่งไปหยุดอยู่เหนือศีรษะของโจวเหอซั่วในทันที

วินาทีต่อมา แกรก! อักขระยันต์แผ่นนั้นก็ถูกฉีกขาดอย่างรุนแรง สายฟ้าอันบ้าคลั่งหลุดรอดออกมาจากพันธนาการอีกครั้ง อสนีบาตหุ้มเพลิงสายหนึ่ง

ฟาดฟันลงมาจากท้องฟ้า มุ่งตรงไปยังศีรษะของโจวเหอซั่ว อสนีบาตสายนี้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วน อานุภาพของมันเทียบเท่ากับยันต์อัคคีอสนีบาตที่โจวเหอซั่วปล่อยออกมาก่อนหน้านี้

ไม่มีผิดเพี้ยน เมี่ยวเข่อจ้องมองภาพเหตุการณ์ด้วยความตกตะลึง นางไม่คาดคิดเลยว่า สวี่ฉางโซ่วไม่เพียงแต่จะสามารถปัดป้องการโจมตีของศัตรูได้อย่างไร้ที่ติ

ทว่ายังสามารถสะท้อนการโจมตีนั้นกลับไปหาศัตรูได้อีกด้วย

วิธีการเช่นนี้ ช่างเหนือล้ำจินตนาการเสียนี่กระไร ตู้ม! อสนีบาตหุ้มเพลิงฟาดฟันลงมา ทว่าก็ถูกศาสตราวุธต้านอสนีบาตเหนือศีรษะของโจวเหอซั่วสกัดกั้นไว้ได้อีกครั้ง

แม้จะไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ ทว่าโจวเหอซั่วและคู่บำเพ็ญก็ถูกแรงกระแทกจนมึนงงไปหมด สวี่ฉางโซ่วปรายตามองโจวเหอซั่ว พลางเอ่ยเยาะเย้ย “สหายเต๋าโจว ยันต์อัคคีอสนีบาตเป็นผลงานของนักพรตเต๋าผู้นี้ การที่ท่านนำยันต์ที่นักพรตเต๋าผู้นี้วาดขึ้นมาโจมตีนักพรตเต๋าผู้นี้ ช่างเป็นการกระทำที่โง่เขลาและนำความอัปยศมาสู่ตนเองเสียจริง”

โจวเหอซั่วขบกรามแน่น เอ่ยด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม “แล้วอย่างไรเล่า ยันต์อัคคีอสนีบาตของเจ้า ก็ทำอันใดข้าไม่ได้เช่นกัน ฮ่าฮ่าฮ่า!”

“ท่านพี่ เลิกพูดพล่ามได้แล้ว สังหารมันเสีย” หญิงงามวัยกลางคนปรายตามองสวี่ฉางโซ่วด้วยสายตาดูแคลน ก่อนจะเอ่ยยุยง

“ฆ่า!”

โจวเหอซั่วรวบรวมสมาธิ เรียกกระบี่สีเขียวอมฟ้าออกมา กระบี่เล่มนี้แผ่รังสีแห่งอำนาจที่น่าเกรงขามออกมา ทำให้ทั้งสวี่ฉางโซ่วและเมี่ยวเข่อรู้สึกถูกกดดัน “นี่มัน”

“แย่แล้ว นี่คือศาสตราวุธเวทมนตร์ระดับกลาง”

เมี่ยวเข่อมีท่าทีหวาดผวา ทว่าสวี่ฉางโซ่วกลับจดจำได้ในทันทีว่ามันคือศาสตราวุธเวทมนตร์ระดับกลาง เพราะตัวเขาเองก็ครอบครองศาสตราวุธเวทมนตร์ระดับเดียวกันอยู่หนึ่งชิ้น

ย่อมไม่มีทางจำผิดอย่างแน่นอน “ไป!” สวี่ฉางโซ่วไม่รีรอ รีบหยิบยันต์อัคคีอสนีบาตสองแผ่นออกมา โยนขึ้นไปบนอากาศเหนือศีรษะของโจวเหอซั่ว พร้อมกับเรียกกระบี่หงโหยวของตนเองออกมา

“ฆ่า!” ในชั่วพริบตา โจวเหอซั่วก็เริ่มเคลื่อนไหว กระบี่สีเขียวอมฟ้าของเขา พุ่งทะยานเข้าหาสวี่ฉางโซ่วด้วยพลังอำนาจอันไร้ขีดจำกัด กระบี่เล่มนี้มีความคมกริบเป็นเลิศ

ราวกับสามารถแหวกอากาศและฉีกกระชากผืนฟ้าได้ สวี่ฉางโซ่วสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ต่อหน้ากระบี่เล่มนี้ ม่านพลังป้องกันทั้งหมดของเขาก็ดูไร้ความหมาย

ในเมื่อไม่อาจตั้งรับได้ ก็ต้องบุกทะลวง ฟุ่บ! สวี่ฉางโซ่วตวัดกระบี่หงโหยวในมือ ก่อให้เกิดเงากระบี่จำนวนนับไม่ถ้วน เมื่อการโจมตีของศัตรูมาถึง

สวี่ฉางโซ่วก็แทงกระบี่ออกไปอย่างรวดเร็ว ปลายกระบี่ของเขาปะทะกับปลายกระบี่ของกระบี่สีเขียวอมฟ้าอย่างแม่นยำ ปลายกระบี่ ปะทะ ปลายกระบี่

เคร้ง! เสียงโลหะกระทบกันดังกังวาน กระบี่ของโจวเหอซั่วถูกกระแทกกลับไป ร่วงหล่นลงมาอยู่ในมือของโจวเหอซั่วอีกครั้ง การโจมตีในครานี้ โจวเหอซั่วไม่ได้เปรียบเลยแม้แต่น้อย

เขาควบคุมกระบี่ด้วยการใช้สัมผัสวิญญาณ ในขณะที่สวี่ฉางโซ่วใช้พละกำลังจากท่อนแขนในการกวัดแกว่งกระบี่ แน่นอนว่าพละกำลังของสวี่ฉางโซ่วย่อมต้องรุนแรงกว่า

ตู้ม! ก่อนที่โจวเหอซั่วจะได้ตอบโต้ ยันต์อัคคีอสนีบาตสองแผ่นเหนือศีรษะของเขาก็ระเบิดขึ้นพร้อมกัน อสนีบาตหุ้มเพลิงสองสาย ฟาดฟันลงมายังวงแหวนสีเงินบนศีรษะของโจวเหอซั่วอย่างรุนแรง

หงืด... ในเสี้ยววินาทีนั้น วงแหวนสีเงินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทว่าการสั่นสะเทือนนั้นเกิดขึ้นเพียงชั่วครู่ ก็กลับมาสงบนิ่งดังเดิม

จากนั้น การโจมตีของยันต์อัคคีอสนีบาตก็มลายหายไปจนหมดสิ้น

เมื่อเห็นวงแหวนสีเงินยังคงปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน โจวเหอซั่วก็ลิงโลดใจเป็นอย่างยิ่ง “ฮ่าฮ่าฮ่า สวี่ฉางโซ่ว ข้าเคยบอกเจ้าแล้ว ว่ายันต์อัคคีอสนีบาตของเจ้านั้นไร้ผลกับข้า วันนี้แหละ คือวันตายของเจ้า”

“เลิกพูดพล่ามได้แล้ว รับมือ!”

สวี่ฉางโซ่วไม่รีรอ ซัดกระบี่หงโหยวในมือออกไป มุ่งเป้าไปยังวงแหวนเหนือศีรษะของโจวเหอซั่ว “แย่แล้ว ท่านพี่ รีบหยุดเขาไว้!” หญิงงามวัยกลางคนร้อนรน

รีบตะโกนเร่งเร้าโจวเหอซั่ว ยามนี้ ปราการที่คอยคุ้มกันพวกเขาจากยันต์อัคคีอสนีบาตของสวี่ฉางโซ่ว ก็คือวงแหวนสีเงินวงนี้

ทว่าวงแหวนสีเงินวงนี้คือศาสตราวุธต้านอสนีบาต แม้จะสามารถต้านทานการโจมตีของยันต์อัคคีอสนีบาตได้ ทว่ากลับไม่อาจต้านทานการโจมตีจากศาสตราวุธเวทมนตร์ระดับกลางได้

หากศาสตราวุธต้านอสนีบาตถูกทำลายลงด้วยศาสตราวุธเวทมนตร์ระดับกลาง การต่อสู้ในภายหลัง อีกฝ่ายก็เพียงแค่ใช้ยันต์อัคคีอสนีบาตอีกเพียงแผ่นเดียว

ก็สามารถจัดการพวกเขาได้อย่างง่ายดาย “แย่แล้ว!”

โจวเหอซั่วตระหนักถึงภัยอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา เขาจึงรีบโยนกระบี่สีเขียวอมฟ้าในมือออกไป เพื่อสกัดกั้นกระบี่หงโหยวของสวี่ฉางโซ่ว

“ไป!” ในเวลานั้นเอง สวี่ฉางโซ่วก็สะบัดแขนเสื้อ ยันต์อัคคีอสนีบาตสิบแผ่นพุ่งทะยานออกจากแขนเสื้อ มุ่งตรงไปยังโจวเหอซั่ว สวี่ฉางโซ่วหมดความอดทนแล้ว

ในเมื่อยันต์อัคคีอสนีบาตสองแผ่นไม่อาจจัดการได้ เช่นนั้นก็จัดไปสิบแผ่นเลย อย่างไรเสีย เขาก็มียันต์อัคคีอสนีบาตเหลือเฟืออยู่แล้ว