EP 348: 【อ่านฟรี!】 การมาเยือนของหลี่หลินเฮ่า

EP 348: 【อ่านฟรี!】 การมาเยือนของหลี่หลินเฮ่า

“ศิษย์พี่สวี่ ตามข้ามาเถิด ข้าจะนำท่านไปยังห้องพัก”

เยี่ยซานหูจูงมือสวี่ฉางโซ่ว เดินผ่านประตูด้านหลังของร้านค้า ซึ่งเปิดออกสู่คฤหาสน์อันกว้างใหญ่

เมื่อก้าวพ้นประตู ทัศนียภาพอันโอ่อ่าและกว้างขวางก็ปรากฏแก่สายตา

ถนนปูด้วยแผ่นหินสีเขียวทอดยาวเป็นเส้นตรง ผ่ากลางคฤหาสน์อันกว้างใหญ่ไพศาล

คฤหาสน์แห่งนี้มีลานกว้างถึงเจ็ดชั้น โดยใช้ถนนแผ่นหินสีเขียวเป็นแกนกลาง แบ่งพื้นที่ออกเป็นสองฝั่งซ้ายขวาอย่างสมมาตร

สวี่ฉางโซ่วเดินตามหลังเยี่ยซานหู มุ่งหน้าเข้าไปยังส่วนลึกของคฤหาสน์

ลานกว้างสามชั้นแรก ถูกดัดแปลงเป็นคลังสินค้า มีผู้คนจำนวนมากเดินขวักไขว่เข้าออก พร้อมกับถือถุงมิติที่บรรจุสินค้าจนแน่นขนัด

ลานกว้างชั้นที่สี่ ประกอบด้วยอาคารสองชั้นตั้งเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ ทั้งสองฝั่งซ้ายขวาของถนน

ห้องพักในอาคารเหล่านี้ล้วนเป็นห้องเดี่ยว ดูคล้ายกับหอพักส่วนรวม คาดว่าน่าจะเป็นที่พักอาศัยของศิษย์รับใช้ที่ทำงานในคฤหาสน์แห่งนี้

ลานกว้างชั้นที่ห้า ก็เป็นที่พักอาศัยเช่นกัน ทว่าน่าจะเป็นที่พักสำหรับผู้บริหารระดับสูงของหอหมื่นสมบัติ เนื่องจากมีลานพักส่วนตัวเพียงสี่แห่งเท่านั้น

ลานกว้างชั้นที่หกและเจ็ด ถูกทุบกำแพงเชื่อมต่อกัน เนรมิตให้เป็นลานประมูลกลางแจ้งขนาดมหึมา

ลานประมูลแห่งนี้ มีอาคารไม้ที่ถูกสร้างขึ้นอย่างวิจิตรบรรจง ด้านหน้าของอาคารมีเวทียกสูงขึ้นมา ซึ่งก็คือแท่นประมูลขนาดใหญ่นั่นเอง

เบื้องหน้าของแท่นประมูล มีที่นั่งจัดเรียงรายกันอย่างเนืองแน่นและเป็นระเบียบ นอกจากนี้ ทางด้านซ้ายและขวายังมีห้องรับรองส่วนตัวขนาดเล็กอีกเกือบร้อยห้อง จากการกะด้วยสายตา ลานประมูลแห่งนี้สามารถรองรับผู้คนได้ถึงหมื่นหรือสองหมื่นคนเลยทีเดียว

ขนาดของลานประมูลแห่งนี้ เทียบเคียงได้กับงานประมูลครั้งใหญ่ของหอหมื่นเซียนเลยทีเดียว จากจุดนี้ ย่อมสะท้อนให้เห็นถึงความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่ของหวงเทียนหลาง

“ศิษย์พี่สวี่ อีกเพียงไม่กี่วัน งานประมูลก็จะเปิดฉากขึ้น ณ ลานประมูลแห่งใหม่นี้แล้วเจ้าค่ะ” เยี่ยซานหูเอ่ยแนะนำ

“ยอดเยี่ยมมาก ขนาดของมันใหญ่โตโอ่อ่ายิ่งนัก”

สวี่ฉางโซ่วพยักหน้าชื่นชม พลางเอ่ยถาม “งานประมูลในครั้งนี้ มุ่งเน้นไปที่ผู้ฝึกตนระดับใดหรือ? เป็นผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานจิตวิญญาณ หรือขั้นรวบรวมปราณฟ้าดิน?”

เยี่ยซานหูแย้มยิ้ม “ครอบคลุมทั้งสองระดับเลยเจ้าค่ะ งานประมูลในครั้งนี้ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ตระการตา ไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานจิตวิญญาณ หรือขั้นรวบรวมปราณฟ้าดิน ก็สามารถมาร่วมประมูลสิ่งของที่ตนปรารถนาได้ ณ ที่แห่งนี้เจ้าค่ะ”

“อืม!”

สวี่ฉางโซ่วพยักหน้ารับรู้ ไม่ได้กล่าวสิ่งใดเพิ่มเติม

จุดประสงค์หลักที่หวงเทียนหลางจัดงานประมูลในครั้งนี้ ก็เพื่อสร้างชื่อเสียงและดึงดูดความสนใจให้แก่หอหมื่นสมบัติ ยิ่งมีผู้เข้าร่วมมากเท่าใดก็ยิ่งส่งผลดีเท่านั้น จึงไม่มีการแบ่งแยกระดับการบำเพ็ญเพียรของผู้เข้าร่วม

“ศิษย์พี่สวี่ ในงานประมูลครั้งนี้ จะมีโอสถสร้างรากฐานมาร่วมประมูลด้วยนะเจ้าคะ” เยี่ยซานหูเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น สร้างความประหลาดใจให้แก่ผู้ฟัง

“อะไรนะ!”

แววตาของสวี่ฉางโซ่วฉายความตกตะลึงออกมา

ด้วยความมั่งคั่งของเขาในยามนี้ ย่อมไม่ได้ให้ความสำคัญกับโอสถสร้างรากฐานมากนัก

ทว่า โอสถสร้างรากฐานถือเป็นทรัพยากรทางยุทธศาสตร์ที่สำคัญยิ่ง สำนักต่างๆ ล้วนควบคุมและผูกขาดการครอบครองโอสถชนิดนี้อย่างเข้มงวด

โดยทั่วไปแล้ว ในงานประมูลทั่วไป แทบจะไม่มีโอสถสร้างรากฐานปรากฏให้เห็นเลย

แม้โอสถสร้างรากฐานจะมีราคาไม่สูงนัก ทว่าเสน่ห์และแรงดึงดูดของมันนั้น ไม่อาจมีสิ่งใดมาต้านทานได้ มันคือสมบัติล้ำค่าที่ผู้ฝึกตนขั้นรวบรวมปราณฟ้าดินทุกคนต่างใฝ่ฝันและปรารถนาที่จะได้ครอบครอง

ไม่ว่าจะเป็นตระกูลหรือบุคคลใด โอสถสร้างรากฐานคือสมบัติล้ำค่าอันดับแรก ที่จะช่วยให้พวกเขาสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดและยกระดับสถานะของตนเองได้

ดังนั้น จึงอาจกล่าวได้ว่า งานประมูลในครั้งนี้ จะต้องมีผู้เข้าร่วมอย่างล้นหลาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ฝึกตนขั้นรวบรวมปราณฟ้าดิน แม้จะไม่มีทรัพย์สินเพียงพอในการประมูล ทว่าเพียงแค่ได้ยลโฉมโอสถสร้างรากฐานก็ถือว่าคุ้มค่าแล้ว

“มีโอสถสร้างรากฐานทั้งหมดกี่เม็ดหรือ?” สวี่ฉางโซ่วเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม

“สามเม็ดเจ้าค่ะ” เยี่ยซานหูตอบ

“อืม!”

สวี่ฉางโซ่วพยักหน้ารับรู้ ในใจลอบตัดสินใจว่าจะต้องประมูลโอสถสร้างรากฐานมาให้ได้อย่างน้อยหนึ่งเม็ด

เพื่อเตรียมไว้ให้แก่จางเต้าเฉิง ยามนี้เขามีอายุสิบหกปีแล้ว ด้วยพรสวรรค์ของเขา ภายในเวลาสิบปี เขาย่อมสามารถทะลวงเข้าสู่ขั้นรวบรวมปราณฟ้าดินระดับสมบูรณ์ได้อย่างแน่นอน

ในเมื่อมีโอสถสร้างรากฐานมาวางอยู่ตรงหน้า หากไม่คว้าไว้ก็คงเป็นเรื่องน่าเสียดาย ยิ่งไปกว่านั้น เขาสามารถประมูลได้โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆ การที่หวงเทียนหลางนำโอสถสร้างรากฐานมาร่วมประมูล ก็มิใช่เพื่อต้องการขายให้ผู้ใด หรือหวังผลกำไร ทว่าเพื่อดึงดูดความสนใจและสร้างกระแสให้แก่งานประมูลต่างหาก

“ศิษย์พี่สวี่ ตามข้ามาเถิด ข้าจะนำท่านไปยังห้องพัก”

หลังจากเยี่ยมชมลานประมูลเสร็จสิ้น เยี่ยซานหูก็นำสวี่ฉางโซ่วมายังลานพักชั้นที่ห้า

ลานพักชั้นที่ห้า ประกอบด้วยลานพักส่วนตัวสี่แห่ง

จัดวางอย่างสมมาตรทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก ฝั่งละสองแห่ง

ในบรรดาลานพักทั้งสี่แห่งนี้ มีเพียงสองแห่งเท่านั้นที่มีผู้อยู่อาศัย

เยี่ยซิงเหอพักอาศัยอยู่ที่ลานพักด้านหลังฝั่งทิศตะวันออก ส่วนเยี่ยซานหูพักอาศัยอยู่ที่ลานพักด้านหน้าฝั่งทิศตะวันออก

อู๋ซินไม่ได้พักอาศัยอยู่ที่นี่ นางมีที่พักอยู่ที่สมาพันธ์ผู้ฝึกตน

เมื่อสวี่ฉางโซ่วมาถึง เยี่ยซานหูก็จัดเตรียมลานพักด้านหน้าฝั่งทิศตะวันตกให้แก่เขา ซึ่งอยู่ติดกับลานพักของนางพอดี

ลานพักได้รับการทำความสะอาดอย่างหมดจด ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ก็ถูกตระเตรียมไว้อย่างครบครัน

หลังจากสนทนากันอีกสองสามประโยค เยี่ยซานหูก็ต้องขอตัวไปสะสางภารกิจอื่น โดยไม่มีเวลาแม้แต่จะสานต่อความผูกพัน

ด้วยความว่างเปล่า สวี่ฉางโซ่วจึงหยิบโอสถรวมปราณขึ้นมากลืนกิน ก่อนจะหลับตาลงและเข้าสู่ห้วงแห่งการบำเพ็ญเพียร

เวลาล่วงเลยไปจนดึกดื่น เยี่ยซานหูก็ลอบเข้ามาในลานพักของสวี่ฉางโซ่วอย่างเงียบเชียบ

...

วันเวลาผันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ยิ่งใกล้ถึงวันงานประมูล ผู้คนในตลาดผิงหยางก็ยิ่งทวีความพลุกพล่าน

โรงเตี๊ยมผิงหยางเนืองแน่นไปด้วยผู้เข้าพัก จนล้นออกมาถึงบริเวณหน้าประตูร้านค้าต่างๆ ซึ่งเต็มไปด้วยผู้ฝึกตนที่นั่งสมาธิบำเพ็ญเพียร

ผู้ฝึกตนขั้นรวบรวมปราณฟ้าดินหลั่งไหลกันมาอย่างนับไม่ถ้วน แม้แต่ยอดฝีมือขั้นสร้างรากฐานจิตวิญญาณที่หาตัวจับยาก ก็ยังปรากฏตัวให้เห็นอยู่บ่อยครั้งในช่วงหลายวันนี้

และแล้วก็มาถึงวันที่หก ซึ่งเป็นวันก่อนวันงานประมูล ตลาดผิงหยางก็ยิ่งคึกคักและเนืองแน่นไปด้วยผู้คน

ในยามพลบค่ำ

ผู้ฝึกตนทั้งห้าคนในชุดคลุมนักพรตสีม่วง ซึ่งเปี่ยมไปด้วยความน่าเกรงขาม ก็ได้ก้าวเดินเข้ามาในหอหมื่นสมบัติด้วยท่วงท่าที่สง่าผ่าเผย

ผู้ฝึกตนทั้งห้าคนนี้ล้วนมีอายุไม่มากนัก ดูแล้วน่าจะไม่เกินสามสิบปี

ชายหนุ่มผู้เป็นหัวหน้ากลุ่ม มีท่วงท่าและสง่าราศีที่โดดเด่น ผู้ติดตามอีกสี่คน ซึ่งประกอบด้วยชายสองและหญิงสอง ก็มีบุคลิกภาพที่สง่างามไม่แพ้กัน

ชายหนุ่มผู้เป็นหัวหน้ากลุ่ม มีระดับการบำเพ็ญเพียรอยู่ขั้นสร้างรากฐานจิตวิญญาณระดับสูง หนึ่งในผู้ติดตามหญิงผู้มีรูปร่างอรชรอ้อนแอ้น ก็มีระดับการบำเพ็ญเพียรอยู่ขั้นสร้างรากฐานจิตวิญญาณระดับสูงเช่นกัน ส่วนผู้ติดตามที่เหลืออีกสามคน ผู้หนึ่งอยู่ขั้นสร้างรากฐานจิตวิญญาณระดับกลาง และอีกสองคนอยู่ขั้นสร้างรากฐานจิตวิญญาณระดับต้น

“ศิษย์พี่หลี่ ข้าไม่คาดคิดเลยว่าตลาดผิงหยางจะคึกคักและคลาคล่ำไปด้วยผู้คนมากมายถึงเพียงนี้”

“นั่นสิ งานประมูลของหอหมื่นสมบัติในครานี้ ช่างดึงดูดความสนใจของผู้คนได้อย่างมหาศาลจริงๆ”

“สมแล้วที่เป็นการจัดงานของท่านอาหวง ช่างยิ่งใหญ่ตระการตาและสมฐานะยิ่งนัก”

ขณะที่พวกเขาเดินเข้ามาในคฤหาสน์ พวกเขาก็สนทนากันอย่างออกรสออกชาติ

“รีบไปเรียนท่านเถ้าแก่เร็วเข้า ว่ามีแขกผู้ทรงเกียรติมาเยือน”

“รับทราบ”

ผู้ดูแลคนหนึ่งรีบวิ่งเข้าไปรายงาน

เพียงไม่นาน เยี่ยซิงเหอ เยี่ยซานหู และอู๋ซิน ทั้งสามคนก็รีบวิ่งออกมาต้อนรับด้วยความเร่งรีบ

สายตาของทั้งห้าคน ต่างก็จับจ้องไปที่เยี่ยซานหูอย่างพร้อมเพรียงกัน

“ศิษย์น้องเยี่ย สบายดีหรือไม่”

“ศิษย์พี่หลี่ ศิษย์พี่หญิงฉู่ เหตุใดพวกท่านจึงมาอยู่ที่นี่ได้?”

เมื่อได้พบกับบุคคลทั้งห้า เยี่ยซานหูก็เผยรอยยิ้มแห่งความปิติยินดี

บุคคลเหล่านี้ไม่ใช่ใครที่ไหน พวกเขาคือ หลี่หลินเฮ่า ฉู่เสี่ยวอวี่ จางลี่เหริน ฉินมู่ฉิง และก่วนเปียว นั่นเอง

“ท่านปู่สาม ศิษย์น้องอู๋ พวกเขาคือสหายของข้า ข้าจะดูแลต้อนรับพวกเขาเองเจ้าค่ะ”

เยี่ยซานหูกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เยี่ยซิงเหอและอู๋ซินจึงประสานมือคารวะ และขอตัวกลับไปสะสางภารกิจอื่น

“ศิษย์พี่หลี่ สหายเต๋าทุกท่าน โปรดตามข้ามาเถิด”

เยี่ยซานหูนำทางหลี่หลินเฮ่าและพรรคพวก ขึ้นไปยังห้องรับรองบนชั้นสอง

เมื่อจัดแจงเสิร์ฟน้ำชาเรียบร้อย ทั้งหกคนก็นั่งลงสนทนากัน

หลี่หลินเฮ่าประสานมือคารวะ “ศิษย์น้องเยี่ย ข้าต้องขออภัยที่มารบกวนท่านในยามนี้ ข้ารู้ดีว่าท่านกำลังมีภารกิจรัดตัว หากพวกเรามีที่พักพิงอื่น ก็คงไม่มาสร้างความลำบากให้แก่ท่านเช่นนี้”

“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ไม่เป็นไร ศิษย์พี่หลี่ พวกเราล้วนเป็นคนกันเอง ไม่ต้องเกรงใจหรอกเจ้าค่ะ ข้าขอถามศิษย์พี่หลี่ พวกท่านเดินทางมาในครานี้ เพื่อเข้าร่วมงานประมูลใช่หรือไม่เจ้าคะ?” เยี่ยซานหูเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

“ใช่แล้วล่ะ”

ฉู่เสี่ยวอวี่พยักหน้า “งานประมูลในครั้งนี้ มีสมบัติล้ำค่าและของวิเศษมากมาย พวกเราย่อมต้องสนใจเป็นธรรมดา”

ฉินมู่ฉิงยิ้มขื่น “งานประมูลของพวกท่านจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ตระการตายิ่งนัก บนถนนทุกสายล้วนเนืองแน่นไปด้วยผู้คน”

จางลี่เหรินกล่าวเสริม “พวกเราหาที่พักไม่ได้จริงๆ จึงต้องมาขอความกรุณาจากศิษย์พี่หญิงเยี่ย ขอความอนุเคราะห์สถานที่ให้พวกเราได้พักพิงสักคืนเถิดขอรับ”

เป็นความจริงที่พวกเขาก็เดินทางมาเพื่อเข้าร่วมงานประมูลเช่นกัน ทว่าเมื่อหาที่พักไม่ได้ พวกเขาจึงจำต้องมาขอพึ่งพิงเยี่ยซานหู