EP 378: 【อ่านฟรี!】 ภรรยาคนก่อน แต่ผ่านพ้นคืนนี้ไป จะใช่หรือเปล่าก็บอกยากแล้วล่ะ!
EP 378: 【อ่านฟรี!】 ภรรยาคนก่อน แต่ผ่านพ้นคืนนี้ไป จะใช่หรือเปล่าก็บอกยากแล้วล่ะ!
EP 378: 【อ่านฟรี!】 ภรรยาคนก่อน แต่ผ่านพ้นคืนนี้ไป จะใช่หรือเปล่าก็บอกยากแล้วล่ะ!
“ไอ้สารเลวเอ๊ย! ยุคสมัยไหนแล้ว ยังจะมาทำเรื่องบัดซบแย่งเมียชาวบ้านแบบนี้ได้ลงคอ!”
“หลินอี้ก็แปลกคน อายุยังน้อยแท้ๆ ดันมีรสนิยมชอบของคนอื่น รสนิยมประหลาดจริงๆ!”
“ทำลายครอบครัวคนอื่น แถมยังใช้ความรุนแรงอีก แบบนี้โดนจับติดคุกหัวโตแน่!”
“ปล่อยให้ไอ้พวกเหลือบไรแบบนี้ เข้ามาอยู่ในโรงพยาบาลศูนย์ได้ยังไง น่าละอายจริงๆ ที่ต้องมาทำงานร่วมกับคนแบบนี้!”
“หัวหน้าแผนกเหลียงครับ ถ้าไม่ลงโทษเรื่องนี้ให้เด็ดขาด ชื่อเสียงของโรงพยาบาลศูนย์คงป่นปี้ไม่มีชิ้นดีแน่ๆ...”
เรื่องบ้าบอคอแตกแบบนี้ หมอปกติในโรงพยาบาลศูนย์ไม่กล้าแม้แต่จะคิด นับประสาอะไรกับการลงมือทำ
แต่ไม่ว่าเรื่องที่ผู้บาดเจ็บพูดมาจะเกินจริงแค่ไหน อย่างน้อยโอกาสนี้ ก็เป็นจังหวะเหมาะที่สุดที่จะใช้เหยียบย่ำหลินอี้
แค่เหตุผลนี้ข้อเดียว หลิวเฉาหราน ห่าวเฉียง และคนอื่นๆ ก็ไม่มีทางปล่อยผ่านไปได้หรอก!
ทุกคนแสดงความโกรธแค้น น้ำลายแตกฟอง พยายามยุยงหัวหน้าแผนกเหลียง ให้ลงโทษหลินอี้ เพื่อกอบกู้ชื่อเสียงของโรงพยาบาลศูนย์...
“ไม่ใช่สิ! หมอจะทำเรื่องเกินเลยขนาดนี้ได้ยังไง?”
“ฝีมือระดับหมอเทวดาน้อยหลินเนี่ยนะ ผู้หญิงแบบไหนก็หาได้ ไม่เห็นต้องไปเอาของเหลือเดนคนอื่นเลย!”
“ก็พูดยากนะ รูปร่างหน้าตาของโจวหน่า จุ๊ๆ... ผู้ชายทั้งสิบแปดหมู่บ้าน ใครบ้างล่ะที่ไม่น้ำลายสอ!”
“ถ้าหมอเทวดาน้อยหลิน เป็นคนแย่งเมียเขามาจริงๆ งั้นพวกเราก็กลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดสิ แบบนี้ถ้าตำรวจมา เราจะอธิบายยังไงล่ะ...”
“เราโดนหลอกใช้เป็นเครื่องมือหรือเปล่าเนี่ย ป้าหวัง ป้าช่วยพูดอะไรหน่อยสิ...”
แม้แต่ชาวบ้านที่คุมตัวสองพ่อลูกตระกูลหยางมา ตอนนี้ก็เริ่มใจคอไม่ดีเหมือนกัน
ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า เมื่อวานนี้ นอกจากเรื่องที่หยางเหว่ยมาโวยวายที่สถานีอนามัยแล้ว ยังมีเรื่องที่หมอเทวดาน้อยหลินแย่งเมียหยางเหว่ยโผล่มาอีก
หรือว่าจะเป็นเพราะหมอเทวดาน้อยหลิน ไปถูกใจเมียหยางเหว่ยเข้า หยางเหว่ยถึงได้โกรธแค้นจนต้องมาบุกสถานีอนามัย
ชาวบ้านยิ่งคิดก็ยิ่งเห็นว่าน่าจะเป็นไปได้ เพราะคนขี้ขลาดอย่างหยางเหว่ย คงไม่กล้ามาก่อเรื่องวุ่นวายต่อหน้าคนเยอะแยะแบบนี้แน่
ถ้าความจริงเป็นแบบนั้น พวกเขาก็ซวยแล้วล่ะ
ถ้าตำรวจสอบสวนจนรู้เรื่องราวทั้งหมด ข้อหาสมรู้ร่วมคิดกับผู้กระทำความผิด พวกเขาคงหนีไม่พ้นแน่
เผลอๆ อาจจะได้ไปนอนกินข้าวแดงในคุกสักพักด้วยซ้ำ
ชาวบ้านหลายคนเริ่มรู้สึกเสียใจ และค่อยๆ ถอยร่นไปอยู่ข้างหลังกลุ่มคน รอจังหวะหนีเอาตัวรอด...
“ตดเหม็นๆ ของแม่มึงสิ! หยางเหว่ย แกมันไร้น้ำยา ก็ปล่อยไปเถอะ แต่เรื่องตอแหลนี่ แกเก่งกว่าพ่อแกอีกนะ!”
“หมอเทวดาน้อยหลินแย่งเมียแกงั้นเหรอ แกจะพูดให้พวกเราขำตายหรือไง!”
“ถ้าบอกว่าเมียแกมันร่าน อยากจะถวายตัวให้หมอเทวดาน้อยหลิน ฉันยังพอจะเชื่อนะ!”
“บอกว่าเขาแย่งเมียแก ตาบอดกันหรือไงวะ! แหกตาดูพวกพยาบาลสาวๆ สิ คนไหนไม่สวยกว่าโจวหน่าบ้านแกบ้าง”
“หมอเทวดาน้อยหลินทั้งหล่อทั้งหุ่นดี แค่กระดิกนิ้ว ใครจะกล้าขัดใจ...”
เมื่อเห็นข้ออ้างงี่เง่าของหยางเหว่ย เริ่มมีคนหลงเชื่อ แถมเรื่องยังทำท่าจะบานปลายไปกันใหญ่
ป้าหวังที่ทนไม่ไหว ก็พุ่งพรวดออกมาข้างหน้า ยืนจังก้าเท้าเอว ชี้นิ้วอวบๆ ไปที่หยางเหว่ย และชาวบ้านที่กำลังหวั่นไหว พร้อมกับสวดชุดใหญ่
เรื่องชั่วร้ายอะไรที่สองพ่อลูกตระกูลหยางทำ ป้าหวังเชื่อหมดแหละ แต่ถ้าจะบอกว่าหลินอี้แย่งเมียคนอื่น ให้ตายป้าหวังก็ไม่มีทางเชื่อ
ไม่ต้องพูดถึงข้อได้เปรียบสารพัด ที่ทำให้หลินอี้ดูสูงส่งเกินเอื้อมสำหรับคนธรรมดา
แค่เรื่องที่หลินอี้ยอมเอาชีวิตเข้าแลก พยายามช่วยชีวิตอาจารย์ใหญ่หวังอย่างสุดความสามารถ โดยไม่หวังชื่อเสียงเงินทอง แถมยังคิดถึงจิตใจคนไข้เป็นหลัก และพยายามรักษาให้ฟรีหรือไม่ก็คิดเงินให้น้อยที่สุด
ถึงแม้จะอายุยังน้อย แต่การกระทำทั้งหมดนี้ ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า หมอเทวดาน้อยหลินเป็นคนจิตใจดีงาม และมีความมุ่งมั่นอันยิ่งใหญ่
คนแบบนี้จะไปทำเรื่องแย่งเมียคนอื่นได้ยังไง ต่อให้ควักตาป้าหวังทิ้ง เธอก็ไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด...
“หยุดพูดเดี๋ยวนี้!”
“เงียบ... ทุกคนหุบปากให้หมด!”
หัวหน้าแผนกเหลียงตวาดลั่น ใบหน้าที่ดำคล้ำเหมือนเปาบุ้นจิ้นอยู่แล้ว ยิ่งดำมืดทะมึนจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้
จะบอกว่าหลินอี้ทำเรื่องแย่งเมียชาวบ้าน ต่อให้ตีให้ตาย หัวหน้าแผนกเหลียงก็ไม่มีทางเชื่อเรื่องไร้สาระแบบนี้หรอก
แต่ในเมื่อคนเจ็บพูดเป็นตุเป็นตะขนาดนี้ ถ้าไม่จัดการให้เคลียร์ ก็คงปล่อยผ่านไปไม่ได้
หลินอี้เป็นถึงดาวรุ่งพุ่งแรง อนาคตกำลังไปได้สวย จะให้มีประวัติด่างพร้อยไม่ได้เด็ดขาด...
“หลินอี้ ฉันขอถามนายแค่ข้อเดียว”
“เมียของคนเจ็บคนนี้ อยู่ในสถานีอนามัยหรือเปล่า?”
“ไม่ต้องกลัวนะ ทีมแพทย์จากโรงพยาบาลศูนย์ของเราคือครอบครัวเดียวกัน จะไม่ยอมให้ใครมาใส่ร้ายป้ายสีเด็ดขาด!”
หลังจากที่ทุกคนเงียบเสียงลง หัวหน้าแผนกเหลียงก็หันไปมองหลินอี้ และถามคำถามที่สำคัญที่สุดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ในความคิดของเขา ในเมื่อหลินอี้ไม่น่าจะทำเรื่องบ้าๆ แบบนั้นได้ งั้นผู้หญิงที่ถูกอ้างว่าเป็นเมียคนอื่น ก็ไม่ควรจะอยู่ในสถานีอนามัยสิ
ขอแค่จับจุดสำคัญตรงนี้ได้ ไม่ว่าใครจะสาดโคลนใส่หลินอี้ยังไง ก็ไม่มีประโยชน์...
“จะไม่อยู่ได้ไง เมื่อคืนไอ้หมอแซ่หลินนี่ ก็คงนอนเต็นท์เดียวกับเมียฉันนั่นแหละ”
“ลองให้พวกเราเข้าไปค้นดูสิ ความจริงก็จะปรากฏเอง!”
เมื่อเห็นผู้บริหารของทีมแพทย์มัวแต่อ้ำอึ้ง หยางเหว่ยก็เริ่มหงุดหงิด และเป็นฝ่ายออกไอเดียเอง
ขืนชักช้าต่อไป ถ้าเกิดพวกของหลินอี้ แอบพาโจวหน่าหนีไปซะก่อน เขาคงหาข้อแก้ตัวอะไรไม่ได้อีกแล้ว
“ใช่! ต้องรีบเข้าไปค้นในสถานีอนามัยเดี๋ยวนี้เลย! ใครจะรู้ว่าพวกข้างใน ได้ยินเสียงแล้วแอบพาคนหนีไปหรือเปล่า”
“ต้องจับให้ได้คาหนังคาเขา จะได้เลิกรวมหัวกันใส่ร้าย ว่าพวกเราสองพ่อลูกมาก่อเรื่องวุ่นวายสักที!”
หยางเจี้ยนเฉียงก็รีบออกโรงสนับสนุนลูกชาย ลูกชายขี้ขลาดของเขา เพิ่งจะทำเรื่องเข้าท่าก็คราวนี้แหละ
ฟังจากน้ำเสียงของผู้บริหารโรงพยาบาลคนนี้ ก็รู้เลยว่าเข้าข้างหมอของตัวเองชัดๆ
ยิ่งชักช้า โอกาสที่จะเกิดเรื่องพลิกผันก็ยิ่งสูง...
“หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ พวกแกจะทำอะไรกัน!”
“โรงพยาบาลมีกฎมีระเบียบนะ ไม่ใช่ใครนึกอยากจะค้นก็ค้นได้ ถ้าเกิดคนไข้ข้างในเป็นอันตรายขึ้นมา พวกแกรับผิดชอบไหวไหม!”
หลินอี้ยังไม่ทันได้ตอบ สองพ่อลูกที่บาดเจ็บก็เริ่มอาละวาดอีกแล้ว ทำท่าจะบุกเข้าไปค้นในสถานีอนามัยให้ได้
หัวหน้าแผนกเหลียงที่โกรธจัด จึงต้องตวาดลั่นเพื่อหยุดยั้งการกระทำของทั้งคู่
“ก่อนที่ทางโรงพยาบาลจะตรวจสอบเรื่องนี้จนกระจ่าง ใครกล้าทำอะไรบุ่มบ่ามล่ะก็ อย่าหาว่าผมไม่เกรงใจนะ!”
หลังจากเตือนสองพ่อลูกตระกูลหยางที่ทำท่าจะพุ่งเข้าไปอีกรอบ หัวหน้าแผนกเหลียงก็หันไปมองหลินอี้ เป็นสัญญาณให้เขารีบพูดอะไรออกมาสักที จะได้จบเรื่องบ้าๆ นี่ซะ
พนักงานในสถานีอนามัย รวมไปถึงชาวบ้านที่มามุงดู ต่างก็รุมล้อมอยู่หน้าประตูจนแทบไม่มีทางเดิน ยิ่งปล่อยให้ยืดเยื้อ ก็ยิ่งไม่เป็นผลดีต่อหลินอี้และโรงพยาบาล...
“ตอนนี้น่าจะตื่นแล้วมั้งครับ โจวหน่าอยู่ในเต็นท์ของแผนกฉุกเฉินจริงๆ”
“ก่อนหน้านี้ เธออาจจะเคยเป็นเมียของคนที่อ้างตัวว่าบาดเจ็บนี่”
พูดถึงตรงนี้ หลินอี้ก็ปรายตามองหยางเหว่ยที่ยืนอยู่ไม่ไกลอย่างดูถูก ท่าทางยั่วยุนั้น ทำให้สองพ่อลูกตระกูลหยางถึงกับกัดฟันกรอด
“แต่ผ่านพ้นคืนนี้ไป จะใช่หรือเปล่า ก็บอกยากแล้วล่ะครับ!”
เมื่อได้ยินคำพูดที่หน้าด้านหน้าทนของหลินอี้ บวกกับสีหน้ากวนโอ๊ยของไอ้เด็กนี่ หัวหน้าแผนกเหลียงก็โกรธจนหน้ามืด ขาสั่นพั่บๆ แทบจะล้มทั้งยืน...