EP 358: 【อ่านฟรี!】 การปกป้องศักดิ์ศรีของเขา ถึงจะคู่ควรกับการยอมเสียสละชีวิตของลูกผู้ชาย!

EP 358: 【อ่านฟรี!】 การปกป้องศักดิ์ศรีของเขา ถึงจะคู่ควรกับการยอมเสียสละชีวิตของลูกผู้ชาย!

“โจวหน่า เร็วเข้า! รีบบอกหมอเทวดาน้อยหลินเรื่องของเราสิ”

“ในเมื่อมาหาหมอแล้ว เราก็ต้องแก้ปัญหาให้มันจบๆ ไป ผัวเมียถ้ามีเรื่องคาใจกัน แล้วจะใช้ชีวิตคู่ต่อไปได้ยังไงล่ะ จริงไหม?”

กว่าจะหลอกล่อให้เมียเลิกสงสัยได้ แถมยังต้องลงทุนลงแรงมากมายขนาดนี้เพื่อมาหาหมอ

ถ้าปล่อยให้หลินอี้กลับไปดื้อๆ อนาคตของหยางเหว่ยก็จบสิ้นกันพอดี

ตั้งแต่ตอนที่อาศัยความมืดแอบมาที่สถานีอนามัย หยางเหว่ยก็ตั้งใจไว้แล้วว่า คืนนี้ไม่ว่ายังไง ก็ต้องหาคำตอบเรื่องท้องของโจวหน่าให้จงได้

ไม่อย่างนั้น ถ้าต้องทนรับเสียงนินทาของพวกชาวบ้าน ตระกูลหยางของเขาคงไม่มีวันได้ลืมตาอ้าปากแน่...

“หมอเทวดาน้อยหลิน...”

เมื่อนึกถึงคำกำชับของหยางเหว่ย โจวหน่าก็รีบเอ่ยปากทันที

“เรียกผมว่าหมอหลินเถอะ หมอเทวดาน้อยอะไรนั่นฟังแล้วมันพิลึก”

หลินอี้พูดแทรกโจวหน่า เพื่อแก้สรรพนามที่อีกฝ่ายใช้เรียกตัวเองเสียก่อน

พวกชาวบ้านที่อายุมากแล้วจะเรียกเขายังไง หลินอี้ก็จนใจ เพราะไม่สามารถโน้มน้าวให้พวกเขาเปลี่ยนใจได้ในเวลาอันสั้น ก็คงต้องปล่อยเลยตามเลย

แต่จะให้คนไข้รุ่นราวคราวเดียวกันมาเรียกเขาแบบนี้ ฟังยังไงมันก็แปลกๆ...

‘จะมาเล่นตัวทำไมวะ สุดท้ายก็พวกเดียวกันนั่นแหละ!’

‘ทีกับกูทำเป็นพูดจาเย็นชา พอเห็นผู้หญิงสวยๆ เข้าหน่อย ขาแข็งก้าวไม่ออกเลยสิ!’

เมื่อเห็นท่าทีและน้ำเสียงที่หลินอี้ปฏิบัติต่อพวกเขาสองผัวเมียต่างกันราวฟ้ากับเหว หยางเหว่ยก็แอบด่าในใจ แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับยิ่งเบ่งบานขึ้น

แต่ท่าทีของอีกฝ่ายก็ทำให้หยางเหว่ยยิ่งมั่นใจในแผนขอยืมน้ำเชื้อสำรองของตัวเองมากขึ้น

ขอแค่มีเหล้าเข้าปากครึ่งชั่ง ก็ไม่มีเรื่องอะไรที่จัดการไม่ได้หรอก...

“เอ่อ... งั้นก็ได้ค่ะ หมอ... หมอหลิน”

เมื่อเห็นท่าทีที่เด็ดขาดของหลินอี้ โจวหน่าก็จำใจต้องเปลี่ยนสรรพนามอย่างกระอักกระอ่วน

“หลังจากตรวจที่สถานีอนามัยเสร็จ ฉันกลับไปเปิดอกคุยกับสามีแล้วค่ะ”

“ดูเหมือนว่า น่าจะเป็นความผิดพลาดของโรงพยาบาล ที่ทำให้พวกเรามีลูกไม่ได้”

“เพื่อจะหาสาเหตุที่แท้จริงให้ชัดเจน และเพื่อจะได้รับการรักษาให้เร็วที่สุด พวกเราสองผัวเมียก็เลยมาที่นี่ เพื่อให้หมอหลินช่วยตรวจให้หน่อยค่ะ”

“ส่วนเรื่องที่ล่วงเกินหมอหลินไปก่อนหน้านี้ ขอหมอหลินอย่าได้ถือสาเลยนะคะ”

“ถ้าจะโทษก็ต้องโทษฉัน ที่แอบมาโรงพยาบาลโดยไม่บอกสามี เขาถึงโดนคนอื่นเป่าหู จนทำเรื่องโง่ๆ แบบนั้นลงไป...”

“ถ้าจำเป็น ฉันยินดีจะไปขอโทษหมอและพยาบาลที่ตกใจกลัวทีละคนเลยค่ะ...”

โจวหน่าพูดออกมาจากใจจริง โยนความผิดทั้งหมดให้เป็นของตัวเอง

หลังจากกลับมาจากสถานีอนามัย โจวหน่าก็เอาผลตรวจไปบอกสามีด้วยความกังวลใจ และเตรียมใจรับพายุอารมณ์ของอีกฝ่ายไว้แล้ว

ใครจะไปคิดว่า หยางเหว่ยไม่เพียงแต่จะไม่โกรธที่เธอแอบไปตรวจที่สถานีอนามัย แต่ยังโทษตัวเองที่น่าจะพาเธอไปตรวจที่โรงพยาบาลใหญ่ๆ ตั้งนานแล้ว

โทษว่าพวกเขายึดติดกับประเพณีมากเกินไป จนทำให้รักษาไม่ทันท่วงที

แม้กระทั่งตอนที่โจวหน่าบอกว่า สาเหตุที่ท้องไม่ได้อาจจะมาจากฝ่ายชาย หยางเหว่ยก็ไม่ได้โกรธเลยแม้แต่น้อย กลับคุยกับเธออย่างใจเย็นถึงความเป็นไปได้นั้น

แถมยังเป็นคนเสนอเองด้วยว่า ให้เขามาตรวจกับหมอเทวดาน้อยหลินที่สถานีอนามัยดูบ้างดีไหม...

การที่สามีเข้าใจและมีเหตุผลขนาดนี้ ทำให้โจวหน่าซาบซึ้งจนร้องไห้โฮออกมา เธอรู้สึกละอายใจกับความคิดแย่ๆ ของตัวเองก่อนหน้านี้มาก

เธอยอมตกลงตามข้อเสนอของสามีทันที และรีบเอาของขวัญมาขอโทษกลางดึก เพื่อดูว่าหมอเทวดาน้อยหลินจะมีวิธีรักษาปัญหาของพวกเขาสองผัวเมียได้หรือเปล่า

โจวหน่ามั่นใจว่า ขอแค่เธอตั้งท้องลูกชายหรือลูกสาวให้ตระกูลหยางได้ ท่าทีของพ่อแม่สามีที่มีต่อเธอจะต้องเปลี่ยนไปอย่างแน่นอน

ส่วนเรื่องที่หยางเหว่ยไปอาละวาดที่สถานีอนามัยเมื่อตอนบ่าย พอปรับความเข้าใจกันแล้ว โจวหน่าไม่เพียงแต่จะไม่โกรธสามี แต่กลับรู้สึกหวานชื่นในหัวใจราวกับได้กินน้ำผึ้ง

ผู้หญิงคนไหนจะไม่หวังให้สามีของตัวเองกล้าเสี่ยงชีวิตเพื่อเธอได้บ้างล่ะ

ดังนั้น โจวหน่าที่รู้สึกผิดต่อสามี จึงรับผิดชอบเรื่องเมื่อตอนบ่ายไว้เองทั้งหมด เพื่อพยายามปกป้องศักดิ์ศรีของเขาเมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น...

“เอ่อ...” หลินอี้ถึงกับพูดไม่ออก!

เมื่อมองไปที่ผู้หญิงโง่เขลาตรงหน้า เขาไม่รู้จะพูดอะไรดี

‘สมกับที่รองหัวหน้าแผนกหวังบอกไว้จริงๆ หมอนี่ไม่ไปเป็นดารา ก็ถือว่าเสียของจริงๆ!’

หลังจากจ้องหน้าหยางเหว่ยอยู่พักใหญ่ หลินอี้ก็อดไม่ได้ที่จะนับถือทักษะการแสดงของอีกฝ่าย

ทั้งที่มีหลักฐานมัดตัวแน่นหนาขนาดนี้ ยังมีหน้าไปใช้ลิ้นลื่นเป็นปลาไหลหลอกเมียจนหัวปั่นได้อีก ความสามารถแบบนี้ผู้ชายทั่วไปทำไม่ได้แน่

ไม่แปลกใจเลยที่ในสภาพร่างกายที่อ่อนแอแบบนั้น ยังสามารถจีบดอกไม้ประจำหมู่บ้านอย่างโจวหน่ามาเป็นเมียได้ ฝีไม้ลายมือของหมอนี่ ไม่ธรรมดาจริงๆ...

“งั้นก็ไปเถอะ เดี๋ยวผมจะตรวจให้อย่างละเอียดเลย จะได้หาสาเหตุที่แท้จริงให้พบ และลบล้างความเข้าใจผิดระหว่างพวกคุณให้หมดไปซะที!”

หลินอี้พูดทิ้งท้ายอย่างมีนัย ก่อนจะหันหลังเดินไปที่โซนรักษาของแผนกฉุกเฉิน

เรื่องนี้ชักจะสนุกขึ้นเรื่อยๆ แล้ว เขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเรื่องราวมันจะเป็นยังไงต่อไป โดยเฉพาะสามีของโจวหน่า ว่าจะสามารถแสดงละครตบตาต่อไปได้เนียนแค่ไหน...

“หมอหลินคะ นี่มัน...”

รองหัวหน้าแผนกหวังที่รออยู่ที่โซนรักษาแผนกฉุกเฉิน เมื่อเห็นหลินอี้เดินมา ก็รีบเดินเข้าไปหาพร้อมกับทำหน้าตึงเตรียมจะซักไซ้

“รองหัวหน้าแผนกหวังมาพอดีเลย คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านระบบสืบพันธุ์ตัวยงเลยนี่นา”

“ตอนนี้คนไข้ทั้งชายและหญิงก็อยู่พร้อมหน้ากันแล้ว ได้เวลาตรวจอย่างละเอียด เพื่อหาสาเหตุที่แท้จริงเสียที”

กลัวว่ารองหัวหน้าแผนกหวังจะหลุดปากพูดอะไรออกมา หลินอี้จึงรีบพูดแทรกทันทีที่อีกฝ่ายขยับปาก โดยบอกใบ้ถึงจุดประสงค์อย่างแนบเนียน

“ดีเลยค่ะ ในเมื่อมากันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ ฉันจะทุ่มเทตรวจอาการอย่างละเอียดให้เองค่ะ”

รองหัวหน้าแผนกหวังก็ไม่ใช่คนโง่ เธอรีบรับมุกหลินอี้ทันที

เพียงแต่น้ำเสียงที่กระแทกกระทั้นกัดฟันกรอดๆ แถมยังส่งสายตาที่เป็นปฏิปักษ์มาให้เป็นระยะๆ ทำให้หยางเหว่ยที่เดินตามหลังหลินอี้มา รู้สึกเสียวสันหลังวาบอยู่ตลอดเวลา...

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?”

“ทำไมเล่นทายคำปริศนากันอีกแล้วล่ะ...”

“รองหัวหน้าแผนกหวังไม่ใช่คนที่หลินอี้ให้ฉันไปตามมาเหรอ ทำไมต้องแกล้งทำเป็นบังเอิญเจอกันด้วยล่ะ!”

“สองคนนี้มีเรื่องปิดบังฉันอยู่กี่เรื่องกันแน่เนี่ย...”

ฟางเสี่ยวหรานที่ยืนอยู่ไม่ไกล มองหลินอี้ที มองรองหัวหน้าแผนกหวังที สีหน้าดำทะมึนกลมกลืนไปกับความมืดมิดของท้องฟ้า

สองคนนี้เพิ่งจะรู้จักกันได้แค่แป๊บเดียว แต่คุยอะไรกัน เธอฟังไม่ค่อยเข้าใจเอาเสียเลย...

“หมอเทวดาน้อยหลินครับ พวกเราขอให้คุณตรวจให้แค่คนเดียวได้ไหมครับ ให้หมอคนอื่นออกไปก่อน”

“เพราะนี่เป็นเรื่องส่วนตัวของผัวเมียเราน่ะครับ คุณว่า...”

พอเข้ามาในเต็นท์รักษา หยางเหว่ยที่รู้สึกเสียวสันหลังวาบ ก็ทนสายตาที่จ้องมองเหมือนจะทะลุไปถึงกระดูกของรองหัวหน้าแผนกหวังไม่ได้

จึงเอ่ยปากขอร้องให้เปลี่ยนหมอตรวจอย่างเด็ดเดี่ยว...