บทที่ 450 การจัดตั้งกองทัพรบนอกดินแดน

ข่าวสงครามกลางเมืองที่ปะทุขึ้นในราชรัฐแบล็คร็อคได้สร้างความตกตะลึงให้แก่เหล่าขุนนางของราชรัฐแบล็คร็อคเองเป็นอันดับแรก

เมื่อไม่นานมานี้ ตระกูลดยุกทั้งสองเพิ่งจะทยอยออกหน้ามาไกล่เกลี่ย ทว่าเวลาผ่านไปเพียงไม่กี่เดือน สงครามกลางเมืองกลับปะทุขึ้นจนได้

เหตุการณ์นี้ทำให้ตระกูลดยุกทั้งสองต้องเสียหน้าอย่างรุนแรง โดยเฉพาะอย่างยิ่งยอดฝีมือระดับตำนานแห่งตระกูลเซเวรินัส

เนื่องจากยอดฝีมือระดับตำนานของตระกูลเกวาลาไม่อยู่ ฮอร์แดนจึงตั้งใจไปหาเขาโดยเฉพาะก่อนที่จะจากไป ทว่าแม้เขาจะลงมือไกล่เกลี่ยด้วยตนเอง แต่ก็ยังไม่อาจหยุดยั้งสงครามกลางเมืองครั้งนี้ได้

เรื่องนี้สร้างความโกรธเกรี้ยวให้แก่ยอดฝีมือระดับตำนานแห่งตระกูลเซเวรินัสเป็นอย่างมาก เขาจึงออกคำสั่งโดยตรงห้ามมิให้คนในตระกูลเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการแย่งชิงอำนาจภายในตระกูลเล็กซัสอีกเป็นอันขาด

ในเวลาต่อมา ตระกูลเกวาลาก็ทำเช่นเดียวกัน โดยสั่งห้ามอย่างเด็ดขาดมิให้คนในตระกูลรวมถึงขุมกำลังในเครือข่ายเข้าไปแทรกแซงสงครามกลางเมืองของตระกูลเล็กซัส

เมื่อขุนนางใหญ่ตระกูลอื่นๆ เห็นเช่นนั้น ต่างก็พากันรักษาระยะห่าง

จะมีก็เพียงแค่มาร์ควิสแทรนต์แห่งชายแดนเหนือ เคานต์อิสเบลแห่งแดนใต้ และเคานต์ชาร์ลอตต์ ขุนนางใหญ่ทั้งสามผู้มีความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลเล็กซัสเท่านั้น ที่ยังคงพยายามไกล่เกลี่ยความขัดแย้งระหว่างทั้งสองฝ่าย เพื่อหวังจะยุติสงครามกลางเมือง

พวกเขาถึงขั้นเชิญคริสตจักรรุ่งอรุณแห่งราชรัฐแบล็คร็อคมาช่วยพูดคุย ทว่าอีเวนสันและโซลามันที่กำลังหน้ามืดตามัวกลับปฏิเสธที่จะหยุดยั้งสงคราม

จากนั้น ข่าวสารก็แพร่สะพัดไปยังสามประเทศเพื่อนบ้านอย่างรวดเร็ว

สำหรับอาโอลาและลูเซ็นนั้นไม่เป็นไรนัก เนื่องจากทั้งสองประเทศมีความขัดแย้งกับแบล็คร็อคน้อยกว่า อีกทั้งกองกำลังหลักของตระกูลเล็กซัสที่เกิดสงครามกลางเมืองก็ประจำการอยู่ทางตะวันออกและชายแดนเหนือ ซึ่งไม่ได้มีอาณาเขตติดกับอาโอลาและลูเซ็น

ดังนั้น เมื่อข่าวนี้ไปถึงทั้งสองประเทศ จึงไม่ได้รับความสนใจมากนัก มีเพียงขุนนางใหญ่ตามแนวชายแดนเท่านั้นที่เพิ่มความระมัดระวังให้รัดกุมยิ่งขึ้น

ทว่าอาณาจักรอัลฟ่านั้นแตกต่างออกไป เนื่องจากการให้ที่พักพิงแก่ตระกูลลินคอล์น ความสัมพันธ์ระหว่างอัลฟ่าและราชรัฐแบล็คร็อคจึงตึงเครียดมาโดยตลอด

ความขัดแย้งระหว่างสองประเทศเกิดขึ้นบ่อยครั้ง และไม่ใช่แค่ในดินแดนลินคอล์นเท่านั้น แต่ยังรวมถึงดินแดนดยุกโวดาด้วย

ด้วยเหตุนี้ ทันทีที่ทราบข่าวการปะทุของสงครามกลางเมืองในตระกูลเล็กซัส ราชวงศ์จึงเรียกประชุมสภาขุนนางใหญ่ในทันที

ณ เมืองอาซัวร์เวฟ ผู้ถือครองบรรดาศักดิ์ส่วนใหญ่เดินทางมาด้วยตนเอง เพื่อหารือเกี่ยวกับปัญหาความขัดแย้งภายในตระกูลเล็กซัสแห่งราชรัฐแบล็คร็อค

เมื่อได้รับข่าวสาร เลวี่ก็รีบเดินทางไปยังเมืองอาซัวร์เวฟทันที และได้พบกับดยุกฮาวเวิร์ดที่เดินทางมาถึงอย่างรวดเร็วเช่นกัน

เขายังคงมีข้อตกลงกับตระกูลลินคอล์น หากตระกูลลินคอล์นวางแผนที่จะฉวยโอกาสนี้ส่งกองทัพบุกราชรัฐแบล็คร็อค กองทหารอัศวินมังกรเหยี่ยวหางขาวแห่งดินแดนพายุคลั่งก็จำต้องออกเดินทางไปให้การสนับสนุน

"ดยุกฮาวเวิร์ด สงครามกลางเมืองแบล็คร็อคเกี่ยวข้องกับตระกูลลินคอล์นของท่านหรือไม่..." เลวี่เอ่ยถามตรงๆ หลังจากที่พวกเขาพบกัน

แม้ว่าระยะเวลาในข้อตกลงที่ตระกูลลินคอล์นทำไว้กับเขาจะยาวนานถึงสิบปี แต่ในเวลานั้นดยุกฮาวเวิร์ดดูมั่นใจเป็นอย่างมากว่าจะมีบางสิ่งเกิดขึ้นในแบล็คร็อค

ดังนั้น แม้ว่าเลวี่จะยังไม่ทราบถึงสถานการณ์ที่แน่ชัดของการปะทุขึ้นอย่างกะทันหันของสงครามกลางเมืองในตระกูลเล็กซัสแห่งแบล็คร็อค แต่เขาก็ยังคงรู้สึกอยู่เสมอว่าเรื่องนี้ย่อมต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลลินคอล์นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

"ถูกต้อง แม้ว่าสาเหตุหลักจะมาจากปัญหาภายในของตระกูลเล็กซัสเอง แต่การที่สงครามกลางเมืองปะทุขึ้นอย่างรวดเร็วนั้น ก็เป็นผลมาจากการโหมกระพือของตระกูลลินคอล์นของเราจริงๆ..."

ดยุกฮาวเวิร์ดยอมรับอย่างตรงไปตรงมา และยังได้อธิบายถึงสถานการณ์ที่เฉพาะเจาะจงของสงครามกลางเมืองแบล็คร็อคให้ฟัง

หลังจากได้ฟัง เลวี่ก็ครุ่นคิดอยู่เป็นเวลานาน ที่แท้สงครามกลางเมืองก็ปะทุขึ้นเพียงเพราะมีอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ระดับตำนานปรากฏตัวขึ้นพร้อมกันถึงสองคนนี่เอง

ช่างเป็นเรื่องที่... ที่... ยากจะอธิบายเสียจริงๆ

ดูเหมือนว่ากฎระเบียบและการสั่งสอนภายในตระกูลจะเป็นสิ่งสำคัญมาก มิฉะนั้น หากปล่อยให้คนโง่เขลาอย่างฮอร์แดนขึ้นมาเป็นเสาหลักของตระกูล ย่อมต้องเกิดหายนะครั้งใหญ่ตามมาเป็นแน่

"ถ้าเช่นนั้นตระกูลลินคอล์นของท่านวางแผนจะส่งกองทัพไปเมื่อใด? สงครามออร์กเพิ่งจะยุติลง คงมีขุนนางไม่มากนักหรอกนะที่จะเต็มใจส่งกองกำลังไปช่วยเหลือพวกท่าน?" เลวี่เอ่ยถามตรงประเด็น

แม้สงครามออร์กจะไม่ได้มีขนาดใหญ่โตนัก ทว่าขุนนางชายแดนเหนือก็ยังคงสูญเสียไปไม่น้อย และผู้ที่มีสายสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับตระกูลลินคอล์นก็แทบล้วนเป็นขุนนางชายแดนเหนือทั้งสิ้น

พวกเขาอาจไม่สามารถให้การสนับสนุนทางทหารได้มากนักในเวลานี้ อีกทั้งเป้าหมายหลักของราชวงศ์ในปัจจุบันคือการบูรณะชายแดนเหนือ พวกเขาจึงอาจจะไม่ค่อยเต็มใจนักที่จะเห็นตระกูลลินคอล์นส่งกองทัพบุกแบล็คร็อค

"นี่เป็นปัญหาใหญ่จริงๆ ดังนั้นข้าจึงหวังว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากเคานต์เลวี่ เพื่อสนับสนุนตระกูลลินคอล์นของเราในการประชุม

เราได้ผูกมิตรเป็นพันธมิตรกับตระกูลยอร์คและตระกูลโวดาเรียบร้อยแล้ว หากได้รับการสนับสนุนจากเคานต์เลวี่ เราก็น่าจะสามารถรวบรวมขุนนางระดับกลางและระดับเล็กได้เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะผู้ที่อยู่ในมณฑลฟรอสต์มูน

ด้วยแรงสนับสนุนนี้ ขุนนางกลุ่มอื่นๆ ก็น่าจะเริ่มเคลื่อนไหวตาม

สำหรับกำหนดการเคลื่อนทัพนั้น เราวางแผนที่จะเปิดฉากบุกโจมตีแบล็คร็อคราวๆ เดือนมิถุนายน" ดยุกฮาวเวิร์ดกล่าวด้วยความจริงใจ

บรรดาขุนนางล้วนขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์ส่วนตน เมื่อมีตระกูลที่ทรงอำนาจเป็นผู้นำร่อง ขุนนางคนอื่นๆ ย่อมไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะตักตวงผลประโยชน์อย่างแน่นอน

เจตนาของฮาวเวิร์ดไม่ใช่เพียงแค่ต้องการให้เลวี่ออกเสียงสนับสนุนพวกเขาในสภาขุนนางเท่านั้น แต่ยังต้องการให้เลวี่สนับสนุนตระกูลลินคอล์นด้วยการลงมือปฏิบัติจริง

อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันดินแดนพายุคลั่งมีกำลังพลเพียงพอและไม่ได้มีข้อจำกัดอื่นใด ดังนั้นการสนับสนุนตระกูลลินคอล์นจึงไม่ใช่ปัญหา

ด้วยเหตุนี้ เลวี่จึงตัดสินใจตอบตกลง

"ตกลง แต่ในตอนนี้ดินแดนพายุคลั่งจะยังไม่ส่งกำลังรบระดับเก้าออกไป"

เลวี่ไม่ได้ตั้งใจที่จะเข้าร่วมแผนการรบนอกดินแดนด้วยตนเอง

"ถ้าเช่นนั้นต้องขอขอบคุณท่านเคานต์เลวี่มาก" ฮาวเวิร์ดกล่าวด้วยความปีติยินดี

ตระกูลลินคอล์นล่วงรู้ถึงสถานการณ์เบื้องหน้าของดินแดนพายุคลั่งดี ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้คาดหวังให้ดินแดนพายุคลั่งส่งกำลังรบระดับเก้าออกไปตั้งแต่แรกแล้ว

หลังจากทั้งสองเจรจาตกลงกันเสร็จสิ้น

ในการประชุมสภาขุนนางใหญ่ที่ตามมา เลวี่จึงเลือกที่จะสนับสนุนตระกูลลินคอล์นในการส่งกองทัพบุกราชรัฐแบล็คร็อค พร้อมกับประกาศว่าเขาจะส่งกองกำลังไปสนับสนุนด้วยเช่นกัน

ทว่า ผู้ที่แสดงจุดยืนสนับสนุนการเคลื่อนทัพเป็นกลุ่มแรกก็คือสองตระกูลดยุกอย่างยอร์คและโวดา

ตระกูลยอร์คน่าจะมีข้อตกลงบางอย่างกับตระกูลลินคอล์นเอาไว้แล้ว

ในขณะที่ตระกูลโวดาเพียงแค่ต้องการฉวยโอกาสนี้เพื่อสยบราชรัฐแบล็คร็อคให้ราบคาบ

ดินแดนดยุกโวดามีอาณาเขตติดต่อกับแบล็คร็อคและอาโอลา และมักจะถูกปัญหาความขัดแย้งถาโถมเข้าใส่อยู่เสมอ หากตระกูลลินคอล์นสามารถยึดราชรัฐแบล็คร็อคกลับคืนมาได้ ในภายภาคหน้าตระกูลโวดาก็จะมีศึกสงครามลดน้อยลงไปกว่าครึ่ง

เมื่อมีสองตระกูลดยุกเป็นผู้นำร่อง เลวี่จึงรีบออกเสียงสนับสนุนตามทันที จากนั้นขุนนางใหญ่อีกหลายตระกูลก็แสดงความเห็นพ้องด้วยหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และยินดีที่จะส่งกองทัพเข้าร่วม

ในท้ายที่สุด ราชวงศ์จึงทำได้เพียงยินยอมให้อาณาจักรอัลฟ่าจัดตั้งกองทัพรบนอกดินแดนขึ้น เพื่อสนับสนุนตระกูลลินคอล์นในการพิชิตตระกูลเล็กซัส

อย่างไรก็ตาม ตัวราชวงศ์เองจะไม่มีการส่งกองทัพไปสนับสนุนแต่อย่างใด และพวกเขายังได้เรียกตัวดยุกฮาวเวิร์ดไปพบเป็นการส่วนตัวหลังจบการประชุม ชี้ให้เห็นว่าทั้งสองฝ่ายน่าจะบรรลุข้อตกลงใหม่บางอย่างร่วมกัน

เมื่อการประชุมสิ้นสุดลง

บรรดาขุนนางที่เตรียมตัวเข้าร่วมกองทัพรบนอกดินแดนต่างก็รีบเดินทางกลับไปยังอาณาเขตของตนเพื่อเตรียมความพร้อม บัดนี้เข้าสู่ปลายเดือนมีนาคมแล้ว เวลาจึงมีไม่มากนัก

ทันทีที่กลับมาถึงดินแดนพายุคลั่ง เลวี่ก็ออกคำสั่งแต่งตั้งให้ไคลน์และโรเจอร์เป็นผู้บัญชาการหลักและรองผู้บัญชาการทันที

โดยจะนำทัพทหารม้าเมฆาอัสนี 200 นาย

กองพันทหารม้าประจำการที่หนึ่งและที่สอง

กองพันทหารราบที่หนึ่ง ที่ห้า ที่หก ที่เจ็ด และที่แปด

ตลอดจนกองทัพรบนอกดินแดนแห่งดินแดนพายุคลั่ง ซึ่งประกอบไปด้วยกองทหารอัศวินมังกรเหยี่ยวหางขาว เพื่อจัดส่งกองกำลังไปสนับสนุนตระกูลลินคอล์น