บทที่ 205 ข่าวดี

บทที่ 205 ข่าวดี

เป็นชื่อที่ใครก็ไม่รู้กุขึ้นมาส่งๆ...

ทางด้านหนึ่ง...

ซุนเฉียวพลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาอ้าปากค้างราวกับมีก้อนอะไรจุกอยู่ที่ลำคอ พูดไม่ออกบอกไม่ถูกอยู่ครู่ใหญ่

ผ่านไปนานโข...

เขาจึงเอ่ยขึ้นอย่างลังเลว่า

“ผู้อำนวยการครับ สำนักงานของเรา... มีคนที่ชื่อซุนเจี้ยนซานอยู่จริงๆ ด้วยครับ”

ซุนเจี้ยนซาน...

ถ้าซุนเฉียวจำไม่ผิด ในบรรดาคนที่รับเข้ามาใหม่ในแผนกคดีอาญาเมื่อไม่นานมานี้ ดูเหมือนจะมีคนที่ชื่อซุนเจี้ยนซานอยู่คนหนึ่งนี่นา?

ทันทีที่พูดจบ

ภายในห้องทำงาน

เฝิงจี้ชะงักงันไปชั่วครู่ ก่อนจะเงยหน้าขวับ สายตาจ้องเขม็งไปที่ซุนเฉียว

“แกหมายความว่ายังไง!?”

“วันที่ 20 ฉันไม่ได้สั่งให้แกไปติดต่อกับสวี่เต๋อด้วยตัวเองหรอกเรอะ!?”

ซุนเฉียวตอบว่า “ผมจัดการส่งคนไปจริงๆ ครับ ให้จ้าวอี้ไปแทนครับ”

จ้าวอี้เป็นผู้บริหารระดับสูง ซึ่งถือว่าเป็นคนที่มีความสามารถมากคนหนึ่งในสำนักงาน

เพียงแต่ว่า...

“แล้วแกไปไหนล่ะ!?”

เฝิงจี้ขบกรามแน่น

“ผม...”

ซุนเฉียวเว้นจังหวะเล็กน้อยก่อนจะตอบ “ผมมีลูกค้าคนหนึ่งที่ผู้อำนวยการกำชับว่าต้องตกลงให้ได้ก่อนวันที่ 23 ผมเลยต้องรีบไปพบลูกค้าเป็นการด่วนครับ”

“ส่วนเรื่องที่ต้องไปเจอทนายสวี่... น่าจะเป็นหน้าที่ของจ้าวอี้ครับ”

สิ้นคำพูดนั้น

เฝิงจี้แทบจะกระอักเลือด

อีกฝ่ายไม่ได้ลงมือ... ไม่ได้จัดการด้วยตัวเอง!

แล้วแต่เช้ามาหาตนเพื่อขอรับความดีความชอบทำไม? หน้าไม่อายเสียจริง!

พอเกิดเรื่องขึ้นมา ก็เริ่มปัดความรับผิดชอบทันที

“ไปสืบมาให้ได้!” เฝิงจี้คำรามลั่นพลางปาหนังสือบนโต๊ะลงพื้นอย่างแรง

ซุนเฉียวไม่ได้โต้ตอบอะไร เขารีบเดินออกจากห้องทำงานเพื่อไปสืบเรื่องนี้ทันที

ยิ่งสืบเรื่องนี้ให้กระจ่าง เขาก็ยิ่งพ้นผิดได้มากเท่านั้น

ทว่า...

ไม่นานนัก

ซุนเฉียวก็กลับมา เขาเปิดประตูห้องทำงานเข้ามาหาเฝิงจี้อีกครั้ง

“สืบความได้แล้วหรือยัง?” เฝิงจี้ถามด้วยน้ำเสียงกดข่มความโกรธ

“ยังครับ”

ซุนเฉียวส่ายหน้าแล้วกล่าวต่อ

“มีข่าวมาจากทางมณฑลครับ”

ทางมณฑล... มีข่าวหรือ?

เฝิงจี้ชะงักไป ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัยว่าจะมีข่าวอะไรกันแน่

การประเมินเพิ่งจะจบลง จะเป็นเรื่องประกาศคะแนนหรือ? ไม่น่าใช่

“เรื่องอะไร?”

ซุนเฉียวตอบ “ทางมณฑลเพิ่งจัดตั้งคณะทำงานเฉพาะกิจขึ้นมา เพื่อตรวจสอบคะแนนโหวตคดีอาญาทั้งหมดในการประชุมประเมินผลช่วงหลายปีที่ผ่านมาครับ”

ตรวจสอบ...

ตรวจสอบคะแนนโหวตเนี่ยนะ!?

ใบหน้าของเฝิงจี้ซีดเผือดลงทันที

คดีเดียว สองคดีอาจจะไม่เป็นไร

แต่... หากผลงานหลายปีมารวมกัน มันแทบจะร้อยเปอร์เซ็นต์ที่จะสาวไปถึงวิธีการข่มขู่คนอื่นเหมือนที่ทำกับสวี่เต๋อ

ต้องรู้ไว้ว่า คนพวกนั้นไม่ใช่สวี่เต๋อ

คนเหล่านั้นมีโอกาสประเมินผลเพียงครั้งเดียวในชีวิต แต่กลับถูกเฝิงจี้ทำลายทิ้งอย่างเลือดเย็น...

คนพวกนั้นต้องแค้นฝังหุ่นเขาอย่างแน่นอน!

ใครจะรู้ว่าเมื่อคณะทำงานไปถึง พวกเขาจะให้การอย่างไรบ้าง...

“บัดซบ!”

เฝิงจี้สบถออกมาด้วยความโกรธ

สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ คือต้องหาทางล้างความสัมพันธ์ระหว่างเขากับสมุดบัญชีธนาคารเล่มนั้นให้ได้

“ไปสืบมา ใครกันแน่ที่เป็นซุนเจี้ยนซาน!”

น่าเสียดาย... ที่เขาก้าวช้าเกินไป

...

ในวันเดียวกัน

คณะทำงานเฉพาะกิจของมณฑลเริ่มปฏิบัติการเต็มรูปแบบ เข้าตรวจสอบคดีที่ยังเป็นข้อพิพาทจนข่าวแพร่สะพัดไปทั่ว

ทุกคนในสมาคมทนายความต่างหวาดระแวงและเริ่มหาทางเอาตัวรอด

ไม่เหมือนกับทุกครั้งที่มักจะมีการโฆษณาชวนเชื่อขนานใหญ่ระหว่างสำนักงานต่างๆ ก่อนผลการประเมินจะออกมา

คราวนี้กลับเงียบเชียบ ทุกคนอยากจะถอนตัวออกจากการประชุมประเมินผลนี้ให้เร็วที่สุด!

เฝิงจี้พบซุนเจี้ยนซานในวันที่ 24

พร้อมกับยืนยันได้ว่าเจ้าคนซื่อบื้อตรงหน้านี้ ยอมส่งสมุดบัญชีไปให้เพราะความโลภในลาภยศแท้ๆ

ในวันเดียวกันนั้น

เฝิงจี้ตั้งใจจะให้ซุนเจี้ยนซานอ้างว่าสมุดบัญชีหายไป แล้วสวี่เต๋อเป็นคนเก็บได้

น่าเสียดาย...

สวี่เต๋อปล่อยภาพจากกล้องวงจรปิดของโรงแรมออกมา

นั่นหมายความว่า ซุนเจี้ยนซานไม่เพียงแต่ส่งสมุดบัญชีให้อีกฝ่ายเท่านั้น แต่ยังส่งให้ในจังหวะที่กล้องวงจรปิดจับภาพไว้ได้อย่างชัดเจนอีกด้วย!

เฝิงจี้รู้สึกจุกแน่นในอกจนเลือดตีขึ้นมาถึงลำคอ ทนไม่ไหวจนหมดสติไปในทันที

จากนั้น

เขาถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลและรอดพ้นจากขีดอันตรายหลังการกู้ชีพ ก่อนจะพักรักษาตัวเพื่อฟื้นฟูร่างกาย

ทว่าภายนอกกลับประกาศเพียงว่าเป็นแค่ไข้หวัดธรรมดา

แต่น่าเสียดาย

สำนักงานกฎหมายภายนอกเปรียบเสมือนฝูงไฮยีน่าที่มีประสาทสัมผัสแหลมคม หรือไม่ก็เหมือนฉลามที่ได้กลิ่นเลือดในน้ำ

พวกเขาดูออกอย่างชัดเจนว่าการล่มสลายของเฝิงจี้ขาดเพียงแค่แรงกระตุ้นอีกนิดเดียวเท่านั้น

การทุบโต๊ะของสวี่เต๋อเป็นเพียงจุดเริ่มต้น เมื่อมีคนเริ่มลงมือ ย่อมต้องมีอีกนับไม่ถ้วนที่พร้อมจะผลักดันให้เรื่องนี้เป็นจริง

สำนักงานที่เคยถูกหลานฮวารังแกมาก่อน ต่างฉวยโอกาสนี้สืบประวัติย้อนหลังและรวบรวมหลักฐานส่งให้ทางการโดยไม่เปิดเผยตัวตน

สมาคมทนายความเริ่มเปิดประชุมฉุกเฉิน

...

วันที่ 25 มกราคม

เหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่วันก็จะถึงวันปีใหม่

ตามทฤษฎีแล้ว ช่วงเวลานี้ควรเป็นเวลาที่ทุกคนหยุดพักเพื่อกลับไปอยู่กับครอบครัว

ทว่าเรื่องที่เมืองอู่ถงกลับลุกลามใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ

ผลการตรวจสอบของคณะทำงานเฉพาะกิจเผยให้เห็นข้อมูลมากขึ้นเรื่อยๆ จำนวนคดีที่ได้รับผลกระทบก็พุ่งสูงขึ้น ไม่มีใครรู้ว่าเบื้องบนมีท่าทีอย่างไร รู้เพียงแค่ว่าหลังจากคณะทำงานส่งรายงานกลับไป...

การตรวจสอบก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นกว่าเดิม

ในเวลาเดียวกัน

สมาคมทนายความได้เปิดการประชุมตัวแทนทนายความขึ้น

ผลการประชุมถูกฝากให้ซุนเฉียวเป็นคนนำไปแจ้งแก่เฝิงจี้

“อะไรนะ!?”

“ถอดถอนประธาน? นี่มันการก่อรัฐประหารชัดๆ!”

ภายในโรงพยาบาล

เฝิงจี้ที่นอนอยู่ในห้องพักฟื้นวีไอพีส่งเสียงคำรามด้วยความคลุ้มคลั่ง

แต่ยังไม่ทันได้จัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย

หลังจากการตรวจสอบรอบใหญ่ คณะทำงานก็ตรงดิ่งมาหาตัวเฝิงจี้เอง!

...

วันที่ 26 มกราคม

โลกภายนอกไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเฝิงจี้

สำนักงานอย่างเกาเจิ้งและจินหยางรู้เพียงว่า ข่าวคราวของเขาที่ได้เห็นอีกครั้ง คือข่าวจากหนังสือพิมพ์ที่สำนักงานกฎหมายหลานฮวาเป็นคนจ้างให้เขียน

ในหนังสือพิมพ์ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า สำนักงานกฎหมายหลานฮวาและผู้อำนวยการเฝิงจี้ ได้ก้าวลงจากตำแหน่งในสมาคมทนายความมณฑลชิงอู๋ และกลับไปเป็นสมาชิกธรรมดา

ตำแหน่งประธานสมาคมยังคงว่างลงและยังไม่มีผู้มารับตำแหน่งแทน

ในขณะเดียวกัน

ผลการประชุมประเมินผลในปีนี้ก็ยังไม่มีการประกาศออกมา

จนกระทั่ง...

...