บทที่ 3: คุณเต็มใจมาเป็นนายหญิงของบ้านไหม?

ตรวจครรภ์เนี่ยนะ?

มีแพ็กเกจวีไอพีด้วยเหรอ?

ซูเฉินถึงกับงุนงงไปหมด

"แพ็กเกจนี้ราคาเพียง 9,800 หยวนเท่านั้นค่ะ ครอบคลุมค่าใช้จ่ายทั้งหมดสำหรับการตรวจครรภ์ครั้งต่อๆ ไปของคุณ แถมยังไม่ต้องเสียเวลารอคิวทุกครั้งที่มาโรงพยาบาลด้วยนะคะ!"

หญิงวัยกลางคนเอ่ยด้วยความกระตือรือร้น พลางอธิบายสิทธิประโยชน์ทั้งหมดของแพ็กเกจวีไอพีให้ซูเฉินฟัง

หลังจากใช้เวลาคิดอยู่เพียงไม่กี่วินาที ซูเฉินก็โบกมืออย่างใจป้ำแล้วตอบกลับไปว่า:

"ตกลงครับ จัดการให้ผมหนึ่งแพ็กเกจเลย!"

ยังไงซะ จากเงินหนึ่งแสนที่เขามี ถึงจ่ายไปเกือบหมื่นก็ยังเหลืออีกตั้งเก้าหมื่น

ยิ่งไปกว่านั้น เงินก้อนนี้ยังใช้จ่ายเพื่อแม่ของลูกเขา ซูเฉินจึงไม่รู้สึกเสียดายเลยสักนิด

"ติ๊ง—ชำระเงินสำเร็จ!"

ซูเฉินยื่นคิวอาร์โค้ดให้อีกฝ่ายสแกน และยอดเงิน 9,800 หยวนก็ถูกชำระเรียบร้อย!

เมื่อเห็นภาพนั้น คนที่เดินผ่านไปมาแถวนั้นต่างก็มองด้วยความชื่นชม

"พ่อหนุ่มคนนี้ใจป้ำจริงๆ !!"

"อย่าว่าแต่เก้าพันแปดร้อยเลย แค่เก้าหยวนแปดเหมาฉันยังต้องคิดแล้วคิดอีก"

"ฮือๆ ฉันอยากได้แฟนแบบนี้บ้างจัง! ทำไมแฟนที่ทั้งหล่อทั้งรวยถึงเป็นของคนอื่นตลอดเลยนะ?"

"อิจฉาตาร้อนไปหมดแล้ว! มีเงินนี่มันดีจริงๆ !"

...

ซูเฉินเดินกลับมาหาฟางชิงเสวี่ยพร้อมกับใบรายการตรวจครรภ์ที่จัดการเรียบร้อยแล้วและบัตรแพ็กเกจวีไอพีในมือ

"นี่มันอะไรกัน? ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย"

ฟางชิงเสวี่ยร้องอุทานด้วยความแปลกใจ

เธอจ้องมองบัตรวีไอพีในมือของซูเฉินพลางเอ่ยถาม

"อ๋อ นี่บัตรสมาชิกที่ผมทำมาให้คุณน่ะ"

ซูเฉินอธิบายสิทธิประโยชน์ทั้งหมดของบัตรให้ฟางชิงเสวี่ยฟัง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฟางชิงเสวี่ยก็กล่าวด้วยความประหลาดใจว่า:

"ดีขนาดนั้นเลยเหรอ!"

"เดี๋ยวนะ... บัตรสมาชิกแบบนี้ราคาเท่าไหร่กัน? นายคงจ่ายไปเยอะเลยใช่ไหม?"

ฟางชิงเสวี่ยซักไซ้

ซูเฉินยิ้มและตอบกลับไปว่า "ไม่เยอะหรอก แค่เก้าพันแปดร้อยเอง"

"อะไรนะ?!"

ฟางชิงเสวี่ยเบิกตากว้างอย่างห้ามไม่อยู่

เก้าพันแปดร้อยเนี่ยนะ?

"นายโดนหลอกแล้ว!"

ฟางชิงเสวี่ยรู้สึกว่าซูเฉินต้องโดนหลอกเข้าให้แล้วแน่ๆ!

เธอคว้ามือเขาไว้โดยสัญชาตญาณด้วยความร้อนรนใจ:

"ฉันจะพานายไปคืนบัตรสมาชิกนี้ ตอนนี้น่าจะยังขอเงินคืนทัน"

"เก้าพันแปดร้อย! นายนี่มันหลอกง่ายจริงๆ ค่าตรวจครรภ์ทั้งหมดรวมกันยังไม่ถึงขนาดนั้นเลย นายโดนต้มเปื่อยแล้วยังไม่รู้ตัวอีก!"

"ผมรู้สิว่ามันเป็นกลยุทธ์การขาย!"

แววตาของซูเฉินเปี่ยมไปด้วยความจริงใจ "แต่เพราะมันเป็นของที่คุณต้องใช้ ขอแค่คุณได้ประโยชน์ จะยอมเป็นไอ้หน้าโง่สักครั้งมันจะเป็นไรไปล่ะ?"

ฟางชิงเสวี่ยถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย

เธอต้องยอมรับเลยว่าซูเฉินเป็นคนช่างพูดจริงๆ!

ไม่คิดเลยว่าจะมีคนที่ยอมเป็นไอ้หน้าโง่เพื่อเธอ!

เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกซาบซึ้งใจขึ้นมานิดๆ

"แต่... นี่มันแพงเกินไปนะ เก้าพันแปดร้อย... ถ้าสักเก้าร้อยแปดสิบก็ยังพอรับได้"

ฟางชิงเสวี่ยเม้มริมฝีปาก

เธอยังคงรู้สึกเสียดายเงินแทนซูเฉินอยู่ดี

เพราะยังไงซะ ตอนนี้ซูเฉินก็เป็นแค่นักศึกษาปีหนึ่งเท่านั้น!

ซูเฉินกล่าวอย่างห้าวหาญว่า "ไม่เป็นไรหรอก! แค่ไม่ถึงหมื่นเอง สามีของคุณมีเงินถมเถไป!"

ประโยคเดียวนั้น

ทำเอาฟางชิงเสวี่ยหน้าแดงซ่านอย่างควบคุมไม่อยู่

ให้ตายเถอะ!

นาย... นายกลายมาเป็นสามีฉันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

หลังจากนั้น

ซูเฉินก็ไม่ได้พูดอะไรกับฟางชิงเสวี่ยให้มากความ เขาจับมือเธอและพาเดินไปยังห้องอัลตราซาวนด์

เนื่องจากมีแพ็กเกจวีไอพี

ฟางชิงเสวี่ยจึงไม่ต้องรอคิวเพื่อรับการตรวจ

ขั้นตอนการตรวจที่คนอื่นอาจต้องใช้เวลาทั้งเช้ากว่าจะเสร็จและรอรับผล

ฟางชิงเสวี่ยกลับจัดการทุกอย่างเรียบร้อยในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง

หลังจากได้รับผลการตรวจต่างๆ ซูเฉินก็พาฟางชิงเสวี่ยไปพบแพทย์หัวหน้าแผนก

"คุณหมอครับ ผลตรวจครรภ์ของภรรยาผมครั้งนี้ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมครับ?"

คุณหมอซึ่งเป็นผู้หญิงมองดูผลตรวจสลับกับมองหน้าซูเฉิน ก่อนจะยิ้มและกล่าวว่า:

"ไม่มีปัญหาอะไรค่ะ แฝดสามในครรภ์คุณแม่แข็งแรงดีมาก"

อันที่จริง เหตุผลที่สตรีมีครรภ์ต้องมาตรวจสุขภาพทุกเดือน

ก็เพื่อประเมินสุขภาพของทั้งมารดาและทารกในครรภ์

หากทารกมีความบกพร่องแต่กำเนิด

หรือมีโรคทางพันธุกรรมใดๆ ก็จะสามารถตรวจพบและรับมือได้ล่วงหน้า

"ตอนนี้อาการแพ้ท้องรุนแรงไหมคะ?"

คุณหมอเอ่ยถามฟางชิงเสวี่ย

ฟางชิงเสวี่ยตอบกลับ "ก็พอรับได้ค่ะ ไม่ค่อยรุนแรงเท่าไหร่"

คุณหมอพยักหน้า "ตกลงค่ะ หมอจะสั่งจ่ายกรดโฟลิกให้สองกล่องเพื่อนำไปทานนะคะ แล้วเดือนหน้าค่อยกลับมาตรวจอีกครั้งในช่วงเวลาเดียวกันนี้"

"ระหว่างตั้งครรภ์อย่าลืมดื่มน้ำให้มากๆ พักผ่อนให้เพียงพอ และเสริมด้วยโปรตีนคุณภาพสูงนะคะ"

"ห้ามทำกิจกรรมที่ใช้แรงมากเด็ดขาด!"

"รวมถึงเรื่องบนเตียงตามปกติของคู่สามีภรรยา ก็ต้องทำอย่างพอเหมาะพอควรนะคะ อย่าให้รุนแรงจนเกินไป"

เมื่อพูดประโยคสุดท้ายจบ สายตาของคุณหมอก็จับจ้องไปที่ซูเฉิน

เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังเตือนเขาอยู่

ในพริบตานั้น ปลายหูของฟางชิงเสวี่ยก็ร้อนผ่าว และใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ!

อ๊ายยย ทำไมจู่ๆ เธอถึงอยากจะหนีไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดเลยนะ?

"ได้เลยครับคุณหมอ ผมเข้าใจแล้ว!"

ซูเฉินยิ้มบางๆ

เมื่อเทียบกับใบหน้าที่แดงซ่านของฟางชิงเสวี่ยแล้ว ซูเฉินกลับดูนิ่งสงบและเยือกเย็น

"อาจารย์ครับ ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ"

"อืม..."

เมื่อมองตามแผ่นหลังของซูเฉินและฟางชิงเสวี่ยที่เดินจากไป คุณหมอก็ชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อตระหนักอะไรบางอย่างได้

พระช่วย!

"อาจารย์เหรอ?"

นี่มันความรักระหว่างลูกศิษย์กับอาจารย์งั้นสินะ?

...

ทันทีที่พวกเขาเดินพ้นประตูโรงพยาบาล เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวของซูเฉิน:

"ติ๊ง โฮสต์ทำภารกิจสำเร็จ—พาฟางชิงเสวี่ยไปตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาล"

"รางวัล: คฤหาสน์หรูมูลค่า 30 ล้านหยวนในเมืองหลวง!"

วินาทีต่อมา

ซูเฉินก็สัมผัสได้ถึงของบางอย่างที่ปรากฏขึ้นในกระเป๋ากางเกง

ตามที่ระบบแจ้งเตือน มันคือกุญแจคฤหาสน์หรูที่ระบบมอบให้เป็นรางวัล!

ระบบ: "โฉนดที่ดิน เอกสารแสดงกรรมสิทธิ์ และเอกสารการซื้อขายอย่างเป็นทางการถูกจัดเตรียมไว้ในลิ้นชักของห้องนอนใหญ่ในคฤหาสน์แล้ว

หากจำเป็น โปรดตรวจสอบด้วยตนเองหลังจากกลับไปถึงที่พัก!"

เขาต้องยอมรับเลยว่า

ระบบนี้ช่างรอบคอบจริงๆ

มันถึงขั้นจัดการเรื่องกรรมสิทธิ์และขั้นตอนการซื้อขายให้เสร็จสรรพ

"พวกเรา... จะกลับกันเลยไหม?"

ฟางชิงเสวี่ยเอ่ยถามเบาๆ

ความคิดของซูเฉินกลับสู่ความเป็นจริง เขาเอ่ยเสนอด้วยความรู้สึกที่วูบไหวในใจ:

"ที่นี่อยู่ใกล้บ้านผมมากเลย คุณอยากแวะไปนั่งพักสักหน่อยไหม?"

ใช่แล้ว ซูเฉินวางแผนที่จะไปดูคฤหาสน์หรูมูลค่า 30 ล้านหยวนที่ระบบให้มาเป็นรางวัลเสียก่อน

และเขาก็ไม่รังเกียจที่จะพาฟางชิงเสวี่ยไปเดินชมด้วยกัน

"บ้านนายเหรอ?"

ฟางชิงเสวี่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะปฏิเสธอย่างสุภาพ "ไม่ดีกว่า แบบนั้นคงไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่!"

ชายหญิงอยู่ด้วยกันตามลำพังในห้อง

ใครจะรู้ล่ะว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

"ไม่เหมาะตรงไหนกัน? หรือว่าคุณกลัวผมจะคิดมิดีมิร้ายเหรอ?"

ซูเฉินหัวเราะร่วน "เอ้อ! แมวที่บ้านผมตีลังกากลับหลังได้ด้วยนะ~~"

"จริงเหรอ?"

ฟางชิงเสวี่ยทำหน้าตาใสซื่อ:

"ฉันเคยเห็นแต่ในคลิปบนเน็ต ในชีวิตจริงมีแมวตีลังกากลับหลังได้ด้วยเหรอ?"

"จริงสิ!"

เมื่อเห็นท่าทางไร้เดียงสาของฟางชิงเสวี่ย ซูเฉินก็ดึงตัวเธอมา:

"มาเถอะ ตามผมมา ยังไงผมก็อยู่ห้องนั้นคนเดียวอยู่แล้ว เราจะได้กินมื้อเที่ยงด้วยกันเลย"

ไม่นานหลังจากนั้น

เมืองหลวง, โครงการสวอนนัมเบอร์วัน!

สวอนนัมเบอร์วันคือชื่อของโครงการที่อยู่อาศัยสุดหรูแห่งนี้

เมื่อพวกเขาเดินผ่านประตูใหญ่เข้าไป ก็ได้รับการต้อนรับจากประติมากรรมหงส์ดำขนาดใหญ่ที่ดูงดงามและสง่าผ่าเผย บ่งบอกถึงฐานะอันไม่ธรรมดาของผู้ที่อาศัยอยู่ที่นี่!

ด้วยการนำทางของระบบ แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกของซูเฉินที่มาเยือนที่นี่

แต่เขากลับดูคุ้นเคยกับเส้นทางเป็นอย่างดี!

"ถึงแล้ว!"

ซูเฉินหยิบกุญแจออกมาไขประตู และภาพภายในก็ปรากฏแก่สายตาทันที

"ว้าว!"

ฟางชิงเสวี่ยตกตะลึงกับการออกแบบตกแต่งภายในที่ทั้งสวยงามและหรูหราในทันที!

"มีโฮมเธียเตอร์ด้วย มีห้องแต่งตัวแบบวอล์กอินโคลเซ็ต แถมยัง... เดี๋ยวนะ มีห้องน้ำที่กว้างขนาดนี้ด้วยเหรอ?"

เพียงแค่เดินดูได้ไม่กี่สิบวินาที ฟางชิงเสวี่ยก็อุทานออกมาด้วยความตื่นตาตื่นใจไปแล้วหลายครั้ง!

"นี่มันบ้านในฝันที่ฉันอยากได้มาตลอดเลยนี่นา!!"

ท้ายที่สุดแล้ว เด็กผู้หญิงก็มักจะชอบจินตนาการเพ้อฝัน

ก่อนหน้านี้ เวลานอนตอนกลางคืน ฟางชิงเสวี่ยก็มักจะวาดฝันถึงบ้านที่เธออยากจะใช้ชีวิตอยู่ในอนาคต

และภาพตรงหน้าก็ตรงกับรสนิยมของเธออย่างสมบูรณ์แบบ!

หากไม่ใช่เพราะเธอไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์ใดๆ กับซูเฉินมาก่อน

ฟางชิงเสวี่ยก็คงจะนึกสงสัยไปแล้วว่าซูเฉินตกแต่งบ้านหลังนี้ตามสไตล์ที่เธอชอบหรือเปล่า

แต่สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ คฤหาสน์หรูหลังนี้เป็นรางวัลที่ได้มาจากระบบคุณพ่อ

อย่าว่าแต่การควบคุมดูแลการตกแต่งเลย ซูเฉินไม่เสียเงินสักแดงเดียวด้วยซ้ำ

"เป็นไงบ้าง? คุณชอบบ้านผมไหม?"

ซูเฉินเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม

"อื้อ... ชอบสิ!"

ฟางชิงเสวี่ยตอบกลับไปอย่างซื่อตรง

"ฉันรู้สึกว่าบ้านนายกว้างมากเลย ที่นี่มีพื้นที่กี่ตารางเมตรเหรอ?"

"ไม่กว้างเท่าไหร่หรอก"

ซูเฉินตอบฟางชิงเสวี่ย "แค่สี่ร้อยกว่าตารางเมตรเอง!"

"สี่ร้อยกว่าตารางเมตรนี่เรียกว่าไม่กว้างอีกเหรอ?"

ฟางชิงเสวี่ยเบิกตากว้าง