ตอนที่ 259 ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานอันฝืนลิขิตของศิษย์เทียนเต้าจง!
ตอนที่ 259 ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานอันฝืนลิขิตของศิษย์เทียนเต้าจง!
ตอนที่ 259 ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานอันฝืนลิขิตของศิษย์เทียนเต้าจง!
เป่ยเสวียนโจว จูเก๋อเฟิงนำพาศิษย์หนึ่งล้านคน ทยอยกันก้าวเดินออกมาจากค่ายกลเคลื่อนย้ายนับร้อยแห่ง
ศิษย์หนึ่งล้านคน เคลื่อนย้ายมาทั้งหมดในคราเดียว!
หลังจากเทียนเต้าจงเลื่อนระดับแล้ว สำหรับซูไป๋แล้วสิ่งที่ไม่ขาดแคลนที่สุด ก็คือค่ายกลเคลื่อนย้าย!
อย่างไรเสียค่ายกลเคลื่อนย้ายย่อยเหล่านี้ เขา ก็ยังสามารถเรียกเก็บคืนมาได้ตลอดเวลา!
แน่นอนว่า เงื่อนไขคือต้องอยู่ภายในอาณาเขตไร้พ่ายของเขา
เป่ยเสวียนโจว ก็มีพื้นที่แถบหนึ่งที่อยู่ใกล้กับส่วนกึ่งกลาง ครอบครองอาณาเขตไร้พ่ายของเขาอยู่ เขาจึงสามารถจัดตั้งค่ายกลเคลื่อนย้ายเหล่านี้ให้เสร็จสิ้นได้ในชั่วพริบตา
"ศิษย์น้องเทียนหลง เจ้าจงนำคนห้าแสนคน ไปกำจัดพวกคนโฉดเขลาที่ยอมสละชีวิต โจรผู้ร้าย ตลอดจนสำนักเหล่านั้นที่ฉวยโอกาสข่มเหงรังแกราษฎรในเป่ยเสวียนโจวให้หมดสิ้น!"
"ยามที่ท่านอาจารย์มา ยังมอบอาหารให้แก่ข้าเป็นจำนวนมาก เจ้าจงนำติดตัวไปด้วย จัดตั้งโรงทานขึ้นตามสถานที่ต่างๆ ช่วยเหลือราษฎรผู้ประสบภัยที่ไม่มีอาหารประทังชีวิตเหล่านั้น"
"ในยุคเข็ญนี้ จำนวนราษฎรผู้ประสบภัยย่อมไม่น้อย ยังต้องรบกวนศิษย์น้องเทียนหลงช่วยใส่ใจให้มากด้วย"
จูเก๋อเฟิงเอ่ยปากกล่าว ยื่นแหวนจุของบนร่างกายให้แก่จ้าวเทียนหลง
"ศิษย์พี่ใหญ่โปรดวางใจ รับรองว่าจะปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จขอรับ!"
จ้าวเทียนหลงผงกศีรษะอย่างหนักแน่น แววตาเด็ดเดี่ยวเป็นล้นพ้น
ในไม่ช้า ศิษย์หนึ่งล้านคนก็แยกออกเป็นสองส่วน แปรเปลี่ยนเป็นกองกำลังที่มีจำนวนคนห้าแสนคนสองกองกำลัง
เนื่องจากศิษย์ของเทียนเต้าจงมีการจัดหมวดหมู่กองกำลังอยู่แล้ว ดังนั้นในยามศึกสงครามจึงสามารถจัดสรรภารกิจได้อย่างรวดเร็วถึงขีดสุด ประสิทธิภาพสูงยิ่งนัก
"ศิษย์พี่ใหญ่ พวกท่านเตรียมตัวจะไปที่ใดหรือขอรับ?"
ก่อนจะจากไป จ้าวเทียนหลงเอ่ยปากถามขึ้นมา
เมื่อได้ยินดังนั้น จูเก๋อเฟิงก็แหงนหน้ามองไปยังทิศทางหนึ่ง ภายในดวงตาฉายประกายความคมกล้าสายหนึ่งออกมา
"สำนักเป่ยหมิง!"
ถ้อยคำอันเย็นเยียบเอ่ยออกมา ทว่ากลับเปี่ยมล้นไปด้วยจิตสังหาร!
"สำนักเป่ยหมิง?"
เมื่อได้ยินประโยคนี้ จ้าวเทียนหลงตะลึงไปเล็กน้อย
สำนักเป่ยหมิง คือขุมกำลังผู้เป็นใหญ่ของเป่ยเสวียนโจว พลังฝีมือค่อนข้างแข็งแกร่งทรงพลัง
ทว่ายามนี้บรรพชนเป่ยหมิงได้ถูกซูไป๋สังหารไปแล้ว สำนักเป่ยหมิงไร้ผู้นำ ตกอยู่ในความโกลาหลมานานแล้ว
ประกอบกับห้ากระถางของตำหนักสวรรค์สยบโลกมนุษย์ ผู้ที่ไม่เข้าสู่ตำหนักสวรรค์ ล้วนต้องแปรเปลี่ยนเป็นเถ้าถ่านคราวเคราะห์
สำนักเป่ยหมิงนี้เดิมทีก็เป็นสุนัขรับใช้ของตำหนักสวรรค์ ยามนี้ย่อมต้องพากันมุ่งหน้าไปยังตำหนักสวรรค์จนหมดสิ้น อีกทั้งยังนำเอาทรัพยากรทั้งหมดไปจนสิ้นด้วย
สำนักเป่ยหมิงในยามนี้ ก็เป็นเพียงเปลือกนอกที่ว่างเปล่าเท่านั้นเอง!
"ศิษย์ตำหนักสวรรค์เข่นฆ่ามุ่งหน้ามายังเป่ยเสวียนโจว เจ้าคิดว่าพวกเขาจะบินรวดเดียวมาถึง หรือว่าจะนั่งค่ายกลเคลื่อนย้ายมาเล่า?"
เมื่อเห็นว่าจ้าวเทียนหลงยังคงไม่เข้าใจ จูเก๋อเฟิงก็เอ่ยเสริมขึ้นมา
และเมื่อได้ยินคำเอ่ยเสริมของจูเก๋อเฟิง จ้าวเทียนหลงก็ตระหนักรู้ขึ้นมาในทันที เผยสีหน้าประดุจได้เห็นแจ้งในธรรมออกมา
เขตศักดิ์สิทธิ์พิภพกลาง ไปถึงสี่เสวียนโจว ระยะทางห่างไกลเกินไปแล้ว!
ตรงกลางยังคั่นด้วยสี่เสวียนโจวใหญ่อีกด้วย!!
เมื่อคำนึงถึงการที่ศิษย์จำนวนมากเป็นขั้นสร้างฐานรากหรือกระทั่งมีเพียงขอบเขตฝึกปราณ หากพึ่งพาศาสตราเหินหาวบินมา ย่อมต้องการเวลาเป็นจำนวนมาก
เวลาที่ยาวนานเพียงนั้น ดอกไม้สีเหลืองก็คงเหี่ยวเฉาไปหมดแล้ว!
เช่นนั้นแล้ว ค่ายกลเคลื่อนย้าย ย่อมต้องกลายเป็นทางเลือกแรกแน่นอน!
จำนวนศิษย์ของตำหนักสวรรค์มีมากมายยิ่งนัก การเคลื่อนทัพขนาดยักษ์เช่นนี้ ขุมกำลังที่เป็นบริวารเหล่านั้นก็ย่อมต้องจัดส่งศิษย์จำนวนนับไม่ถ้วนมาด้วยอย่างแน่นอน เพื่อแสดงความจงรักภักดี
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ค่ายกลเคลื่อนย้ายที่ยิ่งใหญ่ขึ้น ก็ย่อมต้องกลายเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด!
อย่างไรเสียค่ายกลเคลื่อนย้ายขนาดเล็กในคราเดียวสามารถเคลื่อนย้ายได้เพียงไม่กี่สิบคน ส่วนค่ายกลเคลื่อนย้ายขนาดใหญ่ ในคราเดียวสามารถเคลื่อนย้ายได้ถึงหลายพันคน!
เป่ยเสวียนโจว ค่ายกลเคลื่อนย้ายระดับสุดยอดที่ใหญ่ที่สุด ย่อมตั้งอยู่ที่สำนักเป่ยหมิง!
สำนักเป่ยหมิงแม้จะถูกย้ายของจนว่างเปล่า ทว่าค่ายกลเคลื่อนย้ายยังคงอยู่ เพราะสิ่งของอย่างค่ายกลเคลื่อนย้ายนี้ ไม่เหมือนกับค่ายกลเคลื่อนย้ายย่อยของซูไป๋ที่จะสามารถเปลี่ยนสถานที่ได้ตลอดเวลา ตามปกติแล้วไม่สามารถนำติดตัวไปได้
"ศิษย์พี่ใหญ่ บดขยี้พวกเศษสวะของตำหนักสวรรค์เหล่านั้นให้แหลกขอรับ!"
จ้าวเทียนหลงแผดเสียงคำรามลั่น หมัดทั้งสองกำแน่น ตัวเขาก็อยากจะไปเปิดศึกใหญ่กับศิษย์ของตำหนักสวรรค์เช่นกัน
เพียงแต่ ยามนี้เขามีภารกิจอื่น!
นอกเหนือจากการเข่นฆ่าพวกเศษสวะตำหนักสวรรค์แล้ว การช่วยเหลือราษฎรปุถุชนจำนวนร้อยล้านล้าน ก็เป็นสิ่งสำคัญยิ่งในหมู่สิ่งสำคัญเช่นกัน!
จากนั้น เขาหันร่างกายกลับไป มองดูศิษย์ห้าแสนคนข้างหลังตนเอง
"ให้ร้อยคนเป็นหนึ่งกลุ่ม กระจายกำลังออกไป จำต้องจับกุมพวกโจรผู้ร้ายในเป่ยเสวียนโจวทั้งหมดมาลงทัณฑ์ให้สิ้นซาก!"
"ยามนี้ ออกเดินทาง!"
จ้าวเทียนหลงแผดเสียงคำรามลั่น พุ่งทะยานออกไปเป็นคนแรก
"ขอรับ!"
ในชั่วพริบตา ศิษย์ห้าแสนคนเหล่านี้ ก็แยกย้ายกันพุ่งทะยานมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่แตกต่างกันสี่ทิศแปดแดน
หากมีคนของสำนักอื่นมาเห็นภาพเหตุการณ์นี้ ย่อมต้องตกใจจนอ้าปากค้างอย่างแน่นอน
การจัดสรรกำลังคนห้าแสนคน กลับไม่ปรากฏความสับสนอลหม่านเลยแม้แต่น้อย!
ทั้งหมดล้วนเป็นระเบียบเรียบร้อย คนห้าแสนคนแยกออกเป็นห้าพันกลุ่มย่อย แทบจะจัดสรรเสร็จสิ้นภายในเวลาเพียงไม่กี่ช่วงลมหายใจเท่านั้น!
ประสิทธิภาพเพียงนี้ นับได้ว่าเป็นปาฏิหาริย์!
สำนักธรรมดาสามัญ อย่าว่าแต่การจัดสรรคนหลายแสนคนเลย ต่อให้เป็นคนไม่กี่ร้อยคน ก็ยังไม่ทราบว่าจะเกิดความสับสนอลหม่านขึ้นมากเพียงใด!
ทั้งหมดนี้ ล้วนเป็นผลงานความดีความชอบจากการที่ซูไป๋ได้ทำการจัดแบ่งหมวดหมู่กองกำลังให้แก่ศิษย์ทุกคนไว้ล่วงหน้าแล้ว
สิบคนเป็นกลุ่มย่อย ขอบเขตสร้างฐานรากเป็นผู้นำ!
ร้อยคนเป็นกลุ่มใหญ่ ขอบเขตจินตานเป็นผู้นำ!
ประกอบกับการที่ศิษย์เทียนเต้าจงล้วนเป็นศิษย์ที่มีความเลื่อมใสศรัทธา ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานจึงรวดเร็วถึงขีดสุด
และด้วยเหตุนี้เอง ทั้งที่เป็นตำหนักสวรรค์ที่เปิดฉากออกคำสั่งรุกรานสี่เสวียนโจวก่อน
ทว่าผลลัพธ์ผู้ที่ไปถึงก่อน กลับกลายเป็นศิษย์ของเทียนเต้าจง!
ศิษย์ของตำหนักสวรรค์ ในยามนี้ยังคงอยู่ระหว่างการรวมตัวกันอยู่เลย!
......................
ตำหนักสวรรค์!
ศิษย์จำนวนนับไม่ถ้วนมาหลอมรวมอยู่ด้วยกัน คาดเดาว่ามีประมาณหลายล้านคน
แน่นอนว่า หลายล้านคนนี้ ไม่ใช่ศิษย์ของตำหนักสวรรค์ทั้งหมด ส่วนใหญ่แล้ว ล้วนเป็นศิษย์ของขุมกำลังใหญ่ต่างๆ ที่มาเข้าร่วมสวามิภักดิ์ต่อตำหนักสวรรค์!
ดังนั้นคนหลายล้านคนนี้ ไม่เพียงแต่จะไม่ได้สังกัดขุมกำลังเดียวกันเท่านั้น แต่ยังทำให้สถานที่แห่งนั้นเกิดความสับสนอลหม่านเป็นล้นพ้น
"เหล่าผู้อาวุโสเอ่ยแล้ว การออกศึกครั้งนี้ ทรัพยากรที่แย่งชิงมาได้ล้วนตกเป็นของพวกเราเองทั้งหมด!!!"
"ข้าต้องการมุ่งหน้าไปยังเป่ยเสวียนโจว เป่ยเสวียนโจวอยู่ห่างไกลจากเทียนเต้าจงที่สุด ที่นี่ปลอดภัยที่สุด!"
"ข้าก็ต้องการมุมหน้าไปยังเป่ยเสวียนโจวเช่นกัน ขุมกำลังของเป่ยเสวียนโจวล้วนมาเข้าร่วมสวามิภักดิ์ต่อตำหนักสวรรค์หมดแล้ว ที่นั่นการป้องกันเบาบางที่สุด!"
"ข้าก็อยากจะไปเป่ยเสวียนโจวนะ!"
"มารดามันเถอะ อย่าเบียดซิ เหตุใดจึงพากันมาเป่ยเสวียนโจวหมดเลยเล่า? แล้วอีกสามเสวียนโจวล่ะ?"
"ขุมกำลังผู้เป็นใหญ่ของตงเสวียนโจวและซีเสวียนโจวล้วนมาเข้าร่วมสวามิภักดิ์ต่อเทียนเต้าจงแล้ว ข้าจะไปก็ได้ แต่เด็ดขาดจะไม่เป็นคนกลุ่มแรกที่ขึ้นไป เพื่อเป็นเหยื่อรับกระสุน!"
"แล้วหนานเสวียนโจวล่ะ? มีคนเพียงเท่านี้เองอย่างนั้นหรือ? เล่นตลกอันใดกัน?"
"มารดามันเถอะ อย่าดึงข้า ใครมันจะกล้าไปส่งหัวให้ที่หนานเสวียนโจวกันเล่า? เทียนเต้าจงตั้งอยู่ที่นั่นเชียวนะ!"
"คนไร้ค่า พวกเจ้าจะกลัวสิ่งใด? ผู้แข็งแกร่งของตำหนักสวรรค์ของข้าก็จะมุ่งหน้าไปด้วยเช่นกัน พวกเจ้าเพียงแค่เข่นฆ่าก็พอแล้ว!"
...................
ในสถานที่แห่งนั้นส่งเสียงหนวกหูโต้เถียงกันไม่ยอมเลิกรา ราวกับเป็นตลาดสดก็ไม่ปาน!
ทุกผู้คนต่างคิดอยากจะช่วงชิงโอกาสก้าวแรก แย่งชิงอาณาเขตที่ดีที่สุด ได้รับทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรที่มากขึ้น!
ทว่าก็ไม่อยากจะเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่ง ดังนั้นสถานที่แห่งนั้นจึงสับสนอลหม่านอย่างถึงที่สุด
เมื่อเทียบกับสถานที่ออกศึกของศิษย์หลายล้านคนก่อนหน้านี้ของเทียนเต้าจงแล้ว อาจกล่าวได้ว่าราวฟ้ากับดินอย่างสิ้นเชิง!
"สงบปากสงบคำ!"
ไม่มีหนทางอื่น ท้ายที่สุด เทียนจวินท่านหนึ่งลงมือด้วยตนเอง กดข่มอารมณ์อันบ้าคลั่งโกลาหลของทุกผู้คนไว้
"พวกเจ้ากลุ่มนี้ มุ่งหน้าไปยังเป่ยเสวียนโจว!"
"พวกเจ้า มุ่งหน้าไปยังตงเสวียนโจว!"
"และพวกเจ้า มุ่งหน้าไปยังซีเสวียนโจว!"
"คนที่หลงเหลืออยู่ ทั้งหมดมุ่งหน้าไปยังหนานเสวียนโจว!"
เทียนจวินท่านนี้ก็เด็ดขาดยิ่งนัก โบกมือใหญ่คราหนึ่ง ก็ทำการแบ่งแยกคนหลายล้านคนออกเป็นสี่กลุ่ม
เพียงแต่ เนื่องจากเป็นการจัดสรรแบบบังคับ คนเกือบจะเกินกว่าเก้าส่วนในสิบส่วนต่างไม่พึงพอใจ!
บางคน ไม่ต้องการไปยังเสวียนโจวที่ตนเองถูกจัดสรรไป.........
บางคน ไม่ต้องการเป็น "เหยื่อรับกระสุน" ในการออกศึกกลุ่มแรก........
บางคน ไม่ต้องการแยกย้ายกับสหายรักของตนเองไปอยู่คนละสมรภูมิ..........
ในยามที่พวกเขายังคงอยู่ระหว่างการจัดสรรกันอยู่นั้น ศิษย์ของเทียนเต้าจง ต่างก็พากันไปถึงสถานที่ปฏิบัติงานหมดนานแล้ว!