บทที่ 41 เซียวอันอี้ หมั่นโถวขาว

บทที่ 41 เซียวอันอี้ หมั่นโถวขาว

คลิปวิดีโอที่ถูกตัดต่อจากหลากหลายแหล่งถูกปล่อยออกมา และความนิยมยังคงพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ไม่ว่าจะด้วยความอยากรู้อยากเห็น ขี้อิจฉา หรือชื่นชอบ ผู้คนต่างพากันกดติดตามซูเปอร์แมนไข่เป็ด เพราะอยากรอดูว่าชื่อเสียงของเธอจะพังทลายลงในภายหลังหรือไม่

เพราะยังไงซะ ยุคนี้มีเน็ตไอดอลนับไม่ถ้วนที่ชื่อเสียงพังพินาศ เรื่องที่วันนี้ดังพลุแตกทว่าวันพรุ่งนี้ดับวูบตกสวรรค์กลายเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว อย่าว่าแต่เน็ตไอดอลเลย ขนาดดาราดังหากไม่ระวังตัวก็ล้มละลายชื่อเสียงพังได้เหมือนกัน

เรื่องราวพวกนี้ล้วนเป็นเรื่องดราม่าให้ตามเผือก กินกันยังไงก็ไม่หมด

นี่คือสาเหตุที่ทำให้ยอดผู้ติดตามของหวังยวี่ซินพุ่งทะยานทะลุหนึ่งล้านคนอย่างรวดเร็ว

และมันยังคงเพิ่มขึ้นไม่หยุด ทว่าหวังยวี่ซินที่เป็นตัวเอกของเรื่องราวกลับไม่รับรู้เรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย

เวลานี้ หลังจากทำความคุ้นเคยกับการขับรถซูเปอร์คาร์เรียบร้อยแล้ว เธอพาเซียวอันอี้ออกไปซื้อกู่เจิ้ง

รถซูเปอร์คาร์สองคันจอดนิ่งอยู่ตรงหน้าร้านค้าเฉพาะทางกู่เจิ้ง ซึ่งสไตล์การตกแต่งภายในเต็มไปด้วยกลิ่นอายองค์ประกอบจีนโบราณ

ผู้คนรอบข้างอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูป ในเซี่ยงไฮ้ รถบูกัตติไม่ใช่ของที่จะพบเห็นได้ทั่วไป ทว่าก็ยังพอมีให้เห็นบ้างประปราย ทว่ารถอพอลโล ไออี ที่จอดอยู่ข้าง ๆ กลับหาดูได้ยากยิ่งกว่า

"บูกัตติ ชิรอน แถมยังเป็นสีชมพูอีก ดูท่าเจ้าของจะเป็นคุณหนูตระกูลร่ำรวยแน่ ๆ บูกัตติสีชมพูนี่หาดูยากชะมัด"

"รถอพอลโลคันข้าง ๆ ยิ่งหล่อเหลากว่าซะอีก ถึงแม้ราคาจะถูกกว่าบูกัตติ ทว่าในประเทศจีน รถอพอลโลกลับหาดูได้ยากกว่ามาก"

"จริงด้วย ถ้าไม่นับเรื่องราคา ฉันย่อมเลือกอพอลโลแน่นอน มันคือรถในฝันของลูกผู้ชายทุกคนเลยล่ะ"

"จะพูดยังไงก็พูดไป ทว่าอย่าไปแตะต้องรถของคนอื่นเค้าล่ะ ทรัพย์สินทั้งตัวแกยังไม่ถึงหมื่นหยวนเลยด้วยซ้ำ ยังจะมายืนเสนอหน้าวิจารณ์อยู่ตรงนี้อีก"

"ว่าแต่ นี่มันรถของใครกันน่ะ"

จังหวะนั้น ชายคนหนึ่งก้าวเท้าเดินออกมาจากร้านกู่เจิ้งด้วยใบหน้าแดงก่ำ

"บ้าเอ๊ย พวกแกเดาซิว่าฉันเจอใครข้างใน? ซูเปอร์แมนไข่เป็ดไงล่ะ! ตัวจริงเสียงจริงงดงามยิ่งกว่าในไลฟ์สดซะอีก"

"ใครนะ? ซูเปอร์แมนไข่เป็ด? ดังมากเหรอ? ฉันไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย"

"แกไม่เคยได้ยินก็ปกติแล้ว แค่หยิบโทรศัพท์เปิดแอปโต่วอินเลื่อนส่องดูไม่กี่นาที แกก็รู้เรื่องแล้วว่าเธอเป็นใคร"

"สรุปคือ รถคันนี้เป็นของเธองั้นเหรอ? เวลานี้เธอมียอดผู้ติดตามทะลุล้านคนแล้ว แถมยังเป็นทายาทเศรษฐีร่ำรวย รูปร่างหน้าตาก็งดงาม รวยเงินทอง ไลฟ์สดก็โด่งดัง แถมยังร้องเพลงเพราะอีก นำมาเปรียบเทียบกับคนที่มีความสมบูรณ์แบบขนาดนี้ ตัวฉันมันก็แค่ขี้หมาแห้งชัด ๆ ไม่ไหวแล้ว ฉันจะแฉเธอ!"

"น้องชาย ฉันสนับสนุนแก ลุยเลย! ทว่าขอเตือนด้วยความหวังดีนะ คล้ายเธอจะมีบอดี้การ์ดสองคนเดินตามคุมอยู่ด้วย ร่างกายพวกมันกำยำล่ำสันขนาดนั้น ส่วนแกตัวกะเปี๊ยกเดียว ฮ่าฮ่า!"

"มีอะไรต้องไปกลัวล่ะ? ถ้าหากมันกล้าลงมือทุบตีฉันจริง ๆ มันต้องคุกเข่าอ้อนวอนกราบเท้าไม่ให้ฉันตายแน่"

ในเวลาเดียวกัน ภายในร้านกู่เจิ้ง หวังยวี่ซินและเซียวอันอี้เพิ่งจะเลือกกู่เจิ้งเสร็จสิ้นและกำลังเตรียมจะจ่ายเงิน ทว่าบอดี้การ์ดกลับชิงลงมือก่อนและจัดการเคลียร์บิลจ่ายเงินเรียบร้อยแล้ว

เรื่องราวนี้ทำเอาเธอรู้สึกราวกับมีเงินทองทว่าไม่มีที่ให้ใช้สอย ทว่าเธอก็ไม่ได้คิดจะเก็บเอามาใส่ใจมากความ

"พี่ครับ พวกเราจะไปไหนกันต่อดี"

หวังยวี่ซินได้ยินแบบนั้นก็ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนกล่าว "ไปห้างสรรพสินค้าซื้อเสื้อผ้ากันหน่อยเถอะ บริษัทเทียนกงมีเดียของพี่ชายจะเปิดทำการในวันศุกร์หน้า พวกเราจำเป็นต้องไปร่วมงาน เซียวอันอี้ เธอไปกับพวกเราด้วยนะ"

"เอ๋? ทำไมผมไม่เห็นรู้เรื่องเลยล่ะ ไม่เคยได้ยินพี่ใหญ่พูดถึงเรื่องราวนี้มาก่อนเลย"

"ไม่ใช่อภี่ชายบอกฉันหรอก ทว่าเพื่อนของเขาเป็นคนบอกมา ตอนฉันทำไลฟ์สด ฝ่ายตรงข้ามต้องการให้ฉันเซ็นสัญญาเข้าเทียนกงมีเดีย และพี่ชายก็ตอบตกลงเรียบร้อย ในเมื่อมันเป็นบริษัทของพี่ชาย ฉันย่อมไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธใช่ไหมล่ะ ถึงตอนนั้นจะได้เดินทางไปเจียงเฉิงเพื่อพบหน้าพี่ชายด้วย ไม่ได้เจอหน้าเขามาตั้งนานแล้ว"

หวังจื่อเสวียนได้ยินแบบนั้นก็เผยสีหน้าท่าทางเข้าใจแจ่มแจ้งและไม่ได้พูดอะไรมากความอีก

ในทางกลับกัน เซียวอันอี้กลับดูทำตัวไม่ถูกอยู่บ้างยามต้องมาอยู่ท่ามกลางคนทั้งสองคน

ในฐานะเพื่อนสนิท หวังยวี่ซินย่อมสังเกตเห็นเรื่องราวนี้ชัดเจน สายตาของเธอเหลือบมองสลับไปมาระหว่างเธอกับหวังจื่อเสวียน พลางลอบวางแผนการในใจ

ดูท่าทาง ฉันจำเป็นต้องเจาะลึกหาข้อมูลเรื่องน้องชายตัวเองซะหน่อยแล้ว

คนทั้งสามคนไม่ได้รั้งรออยู่ในร้านต่อ หลังจากก้าวเท้าเดินพ้นตัวร้านออกมา ก็เห็นกลุ่มฝูงชนพากันจับกลุ่มล้อมรอบอยู่ด้านนอก อดไม่ได้ที่จะหันมาสบสายตากัน ทุกคนต่างมองเห็นความเคลือบแคลงสงสัยบนใบหน้าของกันและกัน

ไม่เข้าใจเลยว่าเกิดเรื่องราวอะไรขึ้น ทำไมอยู่ดี ๆ ถึงมีผู้คนมหาศาลพากันมาจับกลุ่มอยู่หน้าประตูขนาดนี้

"ออกมาแล้ว! โอ้โห เป็นซูเปอร์แมนไข่เป็ดจริง ๆ ด้วย! ตัวจริงเสียงจริงงดงามยิ่งกว่าตอนทำไลฟ์สดซะอีก"

"ผู้หญิงที่อยู่ข้างกายเธอใช่หมั่นโถวขาวหรือเปล่าน่ะ ท่าทางสงบเสงี่ยมเรียบร้อยเหมือนตอนอยู่ในไลฟ์สดไม่มีผิดเลย โคตรชอบเลยล่ะ"

"เดี๋ยวนะ ทำไมต้องเรียกเธอว่าหมั่นโถวขาวด้วยล่ะ"

"เรื่องนี้ฉันรู้ดี เป็นเพราะตอนอยู่ในไลฟ์สดเธอแทบจะไม่ปริปากพูดอะไรเลยสักคำ แถมผิวพรรณยังขาวเนียนผุดผ่องสะอาดสะอ้าน จึงได้รับฉายาว่า 'หมั่นโถวขาว' ไงล่ะ"

"จะว่าไป พยอมมองดูแบบนี้เธอก็มีเสน่ห์ดึงดูดไม่เบาแฮะ ยิ่งจดจ้องมองดูก็ยิ่งทวีความน่ารักขึ้นเรื่อย ๆ เหมาะจะแต่งงานรับมาเป็นภรรยาที่สุดยอดเลยล่ะ"

"ไม่เอาน่าเพื่อน แกกำลังฝันกลางวันแสก ๆ อยู่หรือไง"

เมื่อได้รับรู้บทสนทนาเหล่านั้น หวังยวี่ซินและคนอื่น ๆ ถึงได้เข้าใจกระจ่างแจ้งว่าทำไมถึงมีผู้คนมากมายมาจับกลุ่มอยู่ที่นี่

เธอถึงกับทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ เพราะนี่เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยจริงๆ ที่ต้องมาเผชิญหน้ากับสถานการณ์โดนกลุ่มแฟนคลับล้อมรอบในโลกแห่งความจริงพรรค์นี้

เมื่อเห็นจำนวนฝูงชนเริ่มทวีความหนาตาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ หวังจื่อเสวียนก็ตระหนักรู้ได้ทันทีว่าหากไม่รีบก้าวเท้าหนีไปตอนนี้ มีหวังคงไม่มีปัญญาฝ่าวงล้อมออกไปได้แน่นอน

"พี่ครับ ถ้าพวกเราไม่รีบไปตอนนี้ เดี๋ยวจะหนีออกไปไม่ได้แล้วนะ"

หวังยวี่ซินได้ยินแบบนั้นก็รับรู้เรื่องราวได้ทันที ทว่าเธอก็ยังคงหันไปเอ่ยปากพูดกับกลุ่มฝูงชน "ทุกคนคะ ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้หรอกค่ะ ฉันไม่ใช่ดาราดังอะไร ทว่าก็ต้องขอขอบคุณทุกคนสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ รบกวนทุกคนแยกย้ายกันเถอะค่ะ คนเยอะขนาดนี้มันจะเกิดอันตรายได้รับบาดเจ็บเอาได้ง่าย ๆ ไว้เจอกันในไลฟ์สดคืนนี้นะคะ"

สิ้นเสียงพูดของเธอ บอดี้การ์ดสองคนก็รีบก้าวยาวเข้ามาแยกกลุ่มฝูงชนเปิดทางเดินทันตา ช่วยให้คนทั้งสามคนสามารถเปิดประตูรถและก้าวเท้าเข้าไปนั่งด้านในได้สำเร็จ

ฝูงชนเห็นแบบนั้นก็ไร้หนทางจัดการ ทำได้เพียงหยุดมือหยุดเท้าและยอมเปิดทางให้แก่พวกเขา

"ตอนแรกฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลย ทว่าเวลานี้ดูเหมือนรถซูเปอร์คาร์สองคันนี้จะเป็นของซูเปอร์แมนไข่เป็ดจริง ๆ แฮะ"

"ว่าแต่ ผู้ชายที่ขับรถอพอลโล ไออี คนนั้นคือใครกันน่ะ? ใช่แฟนหนุ่มของซูเปอร์แมนไข่เป็ดหรือเปล่า? หรือจะเป็นแฟนของหมั่นโถวขาวกันแน่?"

"ฉันคิดว่าเป็นแฟนของหมั่นโถวขาวนะ นายไม่เห็นเหรอว่าหมั่นโถวขาวนั่งอยู่ตรงเบาะผู้โดยสารข้างคนขับน่ะ"

"บ้าเอ๊ย งั้นตัวฉันก็อกหักรักคุดหมดสิทธิ์แล้วน่ะสิ!"

"พี่ชาย อย่าไปหวังสูงเกินตัวเลย แกน่ะคือนกตัวที่หนึ่งหมื่นสิบต่างหาก"

"น่าอิจฉาชะมัด! ได้ยินมาว่าพี่ชายของเธอร่ำรวยมหาศาลล้นฟ้าเลยล่ะ ฉันอยากจะมีพี่ชายแบบนี้บ้างจัง"

"ใครจะไม่ยากมีล่ะ? คืนนั้นฉันจับพี่ชายตัวเองทุบตีอยู่ตั้งนาน สรุปสุดท้ายมันก็ยังไม่ยอมรับเลยว่าเป็นมหาเศรษฐีรวยซ่อนรูป"

หลังจากรถของหวังยวี่ซินขับเคลื่อนจากไป บอดี้การ์ดก็จัดเก็บกู่เจิ้งเรียบร้อยก่อนจะรีบก้าวเท้าขึ้นรถแลนด์โรเวอร์ เรนจ์โรเวอร์ เพื่อขับตามไปทันที

ภายในรถอพอลโล ไออี นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยจริงๆ ที่หวังจื่อเสวียนต้องมาเผชิญหน้ากับการโดนกลุ่มแฟนคลับล้อมหน้าล้อมหลังพรรค์นี้ มันสร้างความรู้สึกราวกับลูกแกะที่ตกอยู่ท่ามกลางฝูงหมาป่าไม่มีผิด

เขาหมุนตัวหันไปมองเซียวอันอี้ที่นั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับพลางถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "เซียวอันอี้ ไม่ใช่ว่าเธอกับพี่สาวฉันเพิ่งจะเริ่มเปิดไลฟ์สดไปได้เพียงแค่คืนเดียวหรอกเหรอ? ทำไมอยู่ดี ๆ ถึงได้โด่งดังมีกลุ่มแฟนคลับมหาศาลขนาดนี้ล่ะ"

เซียวอันอี้ทำได้เพียงส่งรอยยิ้มเจื่อน ๆ กลับไป ไม่รู้จะอธิบายตอบคำถามอย่างไรดี เพราะตัวเธอเองก็ไม่มีวันคาดคิดเลยจริงๆ ว่าจะเกิดสถานการณ์พรรค์นี้ขึ้นมาได้

ถึงแม้ห้องไลฟ์สดจะโด่งดังเป็นพลุแตก ทว่าเธอก็รู้ดีแก่ใจว่าเรื่องราวทั้งหมดมันเป็นเพราะฝีมือของหวังเส้าจวิน ในสายตาของเธอ คนกลุ่มนั้นพากันมาให้ความสนใจพวกเธอก็เพราะบารมีอิทธิพลของพี่ใหญ่สายเปย์คนนั้นต่างหาก

คาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าแค่เดินทางมาซื้อกู่เจิ้งจะเหนี่ยวนำให้เกิดเรื่องราววุ่นวายพรรค์นี้ขึ้นมาได้ แถมเวลานี้เธยังมีฉายาประจำตัวเพิ่มขึ้นมาอีกต่างหาก

หมั่นโถวขาวงั้นเหรอ?

เรื่องราวนี้ทำเอาเธอทั้งขบขันและอ่อนใจไปพร้อม ๆ กันเลยทีเดียว