บทที่ 235 ความโกรธเกรี้ยวของอู๋เทียน! (ตอนต้น)

จี๋ไท่หู่หันกลับมามองเซวียนหยวนเช่อแล้วกล่าวว่า “จริงสิ เซวียนหยวนเช่อ อาจารย์ของเจ้าติดธุระด่วนเมื่อไม่กี่วันก่อนเลยออกไปข้างนอก ไว้เขากลับมาเมื่อไหร่ข้าจะแจ้งเจ้าอีกที”

“ได้ครับ!”

เซวียนหยวนเช่อพยักหน้าตอบรับ

จี๋ไท่หู่พาหู่จวินจากไป เซวียนหยวนเช่อเห็นดังนั้นจึงติดตามหวังติ่งเทียนและคนอื่น ๆ กลับไปยังบลูสตาร์

…

หลังจากกลับถึงบลูสตาร์ เซวียนหยวนเช่อใช้เวลาคลอเคลียอยู่กับมู่เหยียนหรานอยู่หลายชั่วโมง ก่อนจะเริ่มทำการเปลี่ยนพลังต้นกำเนิดยุทธ์เป็นพลังห้วงดาราอย่างไม่รีบร้อน

ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์เปลี่ยน 10,000 แต้มพลังต้นกำเนิดยุทธ์เป็น 1 แต้มพลังห้วงดารา กระตุ้นคริติคอล 5,000 เท่า ความคืบหน้าในการเปลี่ยนพลังเพิ่มขึ้น 5,000 เท่า!

ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์เปลี่ยน 10,000 แต้มพลังต้นกำเนิดยุทธ์เป็น 1 แต้มพลังห้วงดารา กระตุ้นคริติคอล 5,000 เท่า ความคืบหน้าในการเปลี่ยนพลังเพิ่มขึ้น 5,000 เท่า!

พลังต้นกำเนิดยุทธ์ภายในร่างกายของเซวียนหยวนเช่อเปลี่ยนเป็นพลังห้วงดาราอย่างรวดเร็ว และระดับพลังของเขาก็พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

…

ณ พื้นที่ทะเลแห่งหนึ่งบนบลูสตาร์ อู๋เทียนติดตามชายวัยกลางคนคนหนึ่งมาที่นี่

ชายวัยกลางคนตรวจสอบเครื่องมือนำทางในมืออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะไปหยุดอยู่เหนือพื้นที่ทะเลที่อู๋ชิงเสียชีวิต

“ท่านผู้นำตระกูล สัญญาณจากนาฬิกาอัจฉริยะของนายน้อยอู๋ชิงหายไปที่บริเวณนี้ครับ!”

อู๋เทียนคว้าเครื่องมือมาดูด้วยตัวเอง เมื่อเห็นว่าสัญญาณของบุตรชายอย่างอู๋ชิงหายไปที่ตรงนี้จริง ๆ อู๋เทียนก็บดขยี้เครื่องมือในมือจนแหลกละเอียด

ต่อให้ใช้เท้าคิด เขาก็รู้ได้ทันทีว่าบุตรชายคนโตของเขาต้องเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นอย่างแน่นอน!

“เป็นใคร!”

แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมาในทันที สิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อยู่ในรัศมีหมื่นลี้ต่างระเบิดออกกลายเป็นละอองเลือด แม้แต่ชายวัยกลางคนคนนั้นก็ยังถูกแรงปะทะกระเด็นหายไปไกลหลายร้อยกิโลเมตร

“เป็นใครกันที่กล้าฆ่าลูกข้า!”

ดวงตาของอู๋เทียนเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ท่าทางของเขาดูโกรธเกรี้ยวจนถึงขีดสุด เขาใช้ชีวิตมาเกือบหมื่นปี มีบุตรชายเพียงแค่สองคนนี้เท่านั้น ซึ่งเขาก็รักและหวงแหนราวกับแก้วตาดวงใจ ไม่นึกเลยว่าจะมีคนกล้าลงมือสังหารบุตรชายคนโตของเขา!

เขาเอื้อมมือไปคว้าอากาศในระยะไกล ทำให้ร่างของชายวัยกลางคนที่ถูกซัดกระเด็นไปเมื่อครู่ถูกดึงกลับมาตรงหน้า

“ไปสืบมาให้ข้าเดี๋ยวนี้! สืบมาว่ามีนักรบยุทธ์คนใดที่มีระดับเจ้าดวงดาวขึ้นไปบ้างที่เข้ามายังบลูสตาร์ในวันที่อุโมงค์มิติเปิด!”

คนรับใช้ที่คอยติดตามข้างกายบุตรชายของเขาตลอดเวลาคือระดับเจ้าดวงดาว ดังนั้นผู้ลงมืออย่างน้อยต้องมีระดับเจ้าดวงดาวเช่นกัน!

ชายวัยกลางตัวสั่นเทาแล้วพยักหน้า “รับ… รับทราบครับ! ผู้น้อยจะรีบไปสืบสวนเดี๋ยวนี้!”

หลังจากชายผู้นั้นจากไป อู๋เทียนก็หอบหายใจรุนแรง พร้อมกับครุ่นคิดในใจว่าใครกันที่มีความกล้าหาญถึงขั้นสังหารบุตรชายของเขา

“ข้ารู้ว่าใครเป็นคนฆ่าลูกชายเจ้า”

เสียงทุ้มต่ำเสียงหนึ่งดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทของอู๋เทียน

“ใคร! ใครเป็นคนพูด!”

อู๋เทียนแผ่จิตสัมผัสออกไปหมายจะหาตัวผู้พูด

“หากอยากรู้ว่าข้าเป็นใคร ก็เข้ามาคุยข้างใน”

รอยแยกมิติปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอู๋เทียน ก่อนจะดูดร่างของเขาเข้าไปในทันที เมื่อเข้าไปในมิติแล้ว อู๋เทียนก็พบกับมังกรคลั่งแดนดารา

“สัตว์อสูร!”

วินาทีที่เห็นมังกรคลั่งแดนดารา อู๋เทียนก็ตั้งท่าระแวดระวังทันที

“ข้ารู้ว่าใครเป็นคนฆ่าลูกชายเจ้า”

มังกรคลั่งแดนดาราไม่ได้ใส่ใจต่อท่าทีระแวดระวังของอู๋เทียนแม้แต่น้อย

“เป็นใคร!”

เมื่อได้ยินว่ามังกรคลั่งแดนดารารู้ตัวคนร้าย อู๋เทียนจึงรีบถาม

“ถ้าอยากให้ข้าบอก เจ้าต้องช่วยข้าทำเรื่องหนึ่งก่อน”

มังกรคลั่งแดนดาราไม่ได้ให้คำตอบที่อู๋เทียนต้องการ แต่กลับยื่นข้อเสนอแทน

“ลมปากไม่มีหลักฐาน ข้าจะช่วยเจ้าทำไม!” อู๋เทียนย้อนถาม

“งั้นลองดูนี่”

มังกรคลั่งแดนดารายื่นกรงเล็บออกไปชี้ที่ความว่างเปล่า ภาพเหตุการณ์หนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอู๋เทียน นั่นเป็นภาพเหตุการณ์ขณะที่อู๋ชิงเดินทางมาถึงบลูสตาร์

เมื่อเห็นภาพของบุตรชายก่อนเสียชีวิต สีหน้าของอู๋เทียนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ทว่าเมื่อเขาต้องการจะดูต่อ ภาพเหล่านั้นกลับดับวูบลง

“เจ้าต้องการให้ข้าทำอะไรให้?”

(จบบท)