บทที่ 232 พลังอันน่าสะพรึงกลัวของเซวียนหยวนเช่อ หนึ่งคนต้านสองพัน! (ตอนต้น)

เหล่านักรบยุทธ์ทั้งหมดภายในดินแดนแกนดาราต่างล้อมเซวียนหยวนเช่อและพวกไว้จากทุกทิศทุกทาง พร้อมที่จะเปิดฉากจู่โจมได้ทุกเมื่อ

เมื่อเห็นดังนั้น จี๋ไท่หู่ที่อยู่ภายนอกจึงแอบโคจรพลังห้วงดาราหมายจะพาตัวเซวียนหยวนเช่อออกมา

สำหรับพฤติกรรมของจี๋ไท่หู่นั้น ทางด้านอู๋เทียนและคนอื่น ๆ ก็ได้เตรียมตัวรับมือไว้ก่อนแล้ว

เห็นอู๋เทียนแอบโคจรพลังห้วงดาราพุ่งเข้าใส่จี๋ไท่หู่หวังจะขัดขวางการลงมือของเขา

ซูเสวี่ยที่อยู่ด้านข้างคาดการณ์ไว้อยู่แล้ว จึงรีบลงมือสกัดกั้นพลังห้วงดาราของอู๋เทียนเอาไว้

จี๋ไท่หู่รีบขยายพลังห้วงดาราเข้าไปในดินแดนแกนดาราเพื่อหมายจะดึงตัวเซวียนหยวนเช่อและพวกออกมา

ทว่าในวินาทีต่อมา ลี่เสวียนหู่ที่อยู่ไม่ไกลก็แอบโคจรพลังห้วงดาราพุ่งเข้ามาขัดขวางการกระทำของจี๋ไท่หู่

เมื่อพลังห้วงดาราของทั้งสองฝ่ายปะทะกัน สีหน้าของจี๋ไท่หู่ก็เปลี่ยนไป แต่เขาก็ไม่ยอมหยุดความพยายามในการช่วยเหลือเซวียนหยวนเช่อ

สำหรับเขาแล้ว เซวียนหยวนเช่อจะต้องไม่เป็นอะไรเด็ดขาด!

เซวียนหยวนเช่อและหวังติ่งเทียนที่อยู่ในดินแดนแกนดาราจู่ ๆ ก็รู้สึกถึงแรงดึงมหาศาลจากด้านหลัง หวังติ่งเทียนและพวกถูกพลังห้วงดาราโอบล้อมและกระชากออกไปจากดินแดนแกนดาราก่อนจะทันได้ตั้งตัว เหลือเพียงเซวียนหยวนเช่อที่ยังคงยืนหยัดอยู่ที่เดิม

ไม่ใช่ว่าจี๋ไท่หู่จงใจไม่ช่วยเซวียนหยวนเช่อ แต่เป็นเพราะทันทีที่เซวียนหยวนเช่อรู้สึกตัวว่ามีคนพยายามดึงเขาออกจากดินแดนแกนดารา เขาก็รีบโคจรพลังห้วงดาราในร่างกายต้านทานเอาไว้ในทันที ประกอบกับอีกฝ่ายลงมืออย่างลับ ๆ จี๋ไท่หู่จึงไม่ได้ใช้พลังห้วงดารามากนัก เมื่อถูกลี่เสวียนหั่วขัดขวางเข้า จึงทำให้ในชั่วพริบตานั้นเขาไม่สามารถดึงตัวเซวียนหยวนเช่อออกมาจากดินแดนแกนดาราได้!

“ฮึ่ม!”

ลี่เสวียนหั่วแค่นเสียงเย็นชาออกมา ก่อนจะซัดพลังห้วงดาราเข้าขัดขวางจี๋ไท่หู่อีกครั้ง ความเคลื่อนไหวที่ปราศจากการปิดบังนี้ดึงดูดความสนใจจากเหล่าระดับพรตดาราที่อยู่ในเหตุการณ์ได้เป็นอย่างดี

เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดทำให้พลังห้วงดาราของจี๋ไท่หู่มลายหายไป และแรงดึงบนร่างของเซวียนหยวนเช่อก็หายวับไปในทันที

แย่แล้ว!

เมื่อเห็นว่าตนไม่สามารถดึงตัวเซวียนหยวนเช่อกลับมาได้ จี๋ไท่หู่ก็สบถในใจอย่างตื่นตระหนก ครั้งนี้เขาไม่คิดจะออมมืออีกต่อไป และเร่งโคจรพลังห้วงดาราหมายจะพาตัวเซวียนหยวนเช่อออกมาให้ได้

“พอได้แล้ว”

ว่านหลัวเทียนเอ่ยขึ้นกะทันหัน แรงกดดันมหาศาลถาโถมลงมาบนร่างของทุกคน

การเล่นตุกติกเล็ก ๆ น้อย ๆ ในเงามืดเขาจะไม่เข้าไปขัดขวาง แต่การกระทำของทั้งคู่เมื่อครู่นี้ได้ดึงดูดความสนใจของเหล่าพรตดาราไปไม่น้อย หากปล่อยให้ทำต่อไปเขาก็ไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องวุ่นวายอะไรขึ้นอีก

ท่านเจ้าเขตแดน! หากต้องรับมือกับนักรบยุทธ์กว่าสองพันคนพร้อมกัน เกรงว่าเซวียนหยวนเช่อคงต้องตกอยู่ในอันตรายเป็นแน่…

จี๋ไท่หู่กำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง แต่ว่านหลัวเทียนก็ยกมือขึ้นขัดจังหวะเพื่อเป็นสัญญาณให้เขาสงบปากสงบคำ

ทางด้านอู๋เทียนและพวกเมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ต่างแอบยิ้มเยาะอยู่ในใจ

การเผชิญหน้ากับเหล่านักรบยุทธ์กว่าสองพันคนพร้อมกัน เซวียนหยวนเช่อต้องถึงคราวเคราะห์ในครั้งนี้อย่างแน่นอน!

ตราบใดที่เจ้าสัตว์ประหลาดอย่างเซวียนหยวนเช่อตายไป กลุ่มขั้วอำนาจใหม่ก็ไม่มีโอกาสที่จะกดหัวขั้วอำนาจเก่าได้อีกต่อไป!

จี๋ไท่หู่และซูเสวี่ยสบตากัน

ซูเสวี่ยส่งเสียงผ่านกระแสจิตอีกครั้ง

“เดี๋ยวข้าจะลงมือสุดกำลังเพื่อพาตัวเซวียนหยวนเช่อออกมา ส่วนเจ้าคอยสกัดกั้นพวกมันไว้ให้ดี”

ละทิ้งเรื่องที่เซวียนหยวนเช่อเป็นยอดอัจฉริยะไปก่อนเถอะ เขาเป็นนักเรียนของเย่เซิน ไม่ว่าจะอย่างไรนางก็ต้องพาตัวเขาออกมาอย่างปลอดภัยให้ได้

ตกลง!

จี๋ไท่หู่ตอบรับ

ภายในดินแดนแกนดารา

เมื่อรู้สึกว่าแรงดึงบนร่างหายไปแล้ว เซวียนหยวนเช่อก็ผ่อนคลายลง

โชคดีที่เขาโคจรพลังห้วงดาราต้านทานไว้ได้ทันท่วงที ไม่เช่นนั้นคงถูกลากออกไปเสียแล้ว

อุตส่าห์มีฝูงแกะอ้วนพีจำนวนมากรอให้เขาเชือดอยู่แบบนี้ หากถูกคนอื่นพาตัวออกไปคงขาดทุนย่อยยับแน่!

ตอนแรกเมื่อเห็นหวังติ่งเทียนและพวกถูกดึงตัวออกไป ทุกคนต่างคิดว่ามีคนลงมือเพื่อคุ้มครองเซวียนหยวนเช่อ

แต่เมื่อพวกเขาเห็นว่าหวังติ่งเทียนจากไปแล้ว แต่เซวียนหยวนเช่อยังคงยืนอยู่ที่เดิม พวกเขาก็เข้าใจได้ทันทีว่าผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นไม่ได้เลือกที่จะปกป้องเซวียนหยวนเช่อ

ถ้าเช่นนั้นพวกเขาก็สามารถลงมือได้อย่างไร้ความกังวล!

ลงมือ!

คนผู้หนึ่งตะโกนก้องก่อนจะโคจรพลังห้วงดาราซัดฝ่ามือออกไป

นักรบยุทธ์คนอื่น ๆ ต่างพากันเลียนแบบและเปิดฉากจู่โจมเซวียนหยวนเช่อพร้อมกัน!

การโจมตีจากนักรบยุทธ์กว่าสองพันคนถาโถมเข้าใส่เซวียนหยวนเช่อโดยตรง แม้แต่ระดับเจ้าดวงดาวยังไม่แน่ว่าจะต้านทานไว้ได้!

ซูเสวี่ยและจี๋ไท่หู่ที่อยู่ภายนอกต่างเตรียมจะลงมือทันทีเมื่อเห็นฉากนี้ แต่ทว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นกลับทำให้พวกเขาต้องยืนตะลึงงันอยู่กับที่

แม้แต่อู๋เทียนและคนอื่น ๆ ที่แอบยิ้มเยาะอยู่ข้าง ๆ ยังต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ!

(จบบท)

(การหยุดอัปเดตในช่วงที่ผ่านมาเป็นเพราะผู้เขียนมุ่งเน้นไปที่การตรวจแก้คำผิดและประโยคที่สละสลวยในเนื้อหาก่อนหน้า พร้อมทั้งวางโครงร่างของเนื้อเรื่องถัดไป ซึ่งในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาเมื่อเริ่มเข้าสู่ช่วงท้ายจึงพอจะมีเวลาเขียนบทนี้ออกมา ต่อจากนี้ไปจะเริ่มกลับมาอัปเดตตามปกติ ต้องขออภัยนักอ่านทุกท่านด้วยครับ)

หากท่านรู้สึกว่าหนังสือนี้น่าสนใจ อย่าลืมกดเพิ่มลงในชั้นหนังสือเพื่อจะได้ไม่พลาดในครั้งต่อไป!