บทที่ 2 โคตรซุปเปอร์คาร์

บทที่ 2  

ก็หมายความว่ารถที่จอดอยู่ข้างนอกนั่น มันเป็นของเราเลยนี่หว่า!!

จางหยวนลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ดีใจเต็มที่ เสียงแหลมแสบแก้วหูปนความรำคาญก็ดังมาจากด้านขวาของเขา

“ฉันถามหน่อย แกยังเตรียมตัวไม่เสร็จอีกเหรอ?! แค่เซ็นใบหย่าทำไมช้าขนาดนี้!”

เจียงยุนเดินเข้ามาด้วยความโกรธ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความดูถูกดูแคลน เธอชูมือขึ้นเหมือนจะตบเขา

แต่ในชั่วพริบตา จางหยวนคว้าข้อมือเธอไว้แน่น

“ฉันไม่ใช่ทาสในบ้านของเธอหรอกนะ ในสังคมปัจจุบันนี่ ไม่มีใครทำร้ายหรือตะคอกใส่คนรับใช้แบบนี้แล้ว!”

คำพูดนี้มันจริงสุดๆ มีเงินอยู่ในมือแล้วใครจะกลัวอะไรล่ะ? แค่ขายรถคันนี้คันเดียวก็ได้เป็นร้อยล้านหยวนแล้ว

ตอนนั้นฉันจะไปกดซื้ออะไรมาอีก มันจะไม่ดีเหรอไง?

ในใจจางหยวนก็เริ่มสงบลง หน้าตาเขาเปลี่ยนเป็นเรียบเฉย

“เธอไม่ใช่อยากให้ฉันเซ็นใบหย่าเหรอ?!”

จางหยวนพูดพร้อมกับหยิบปากกาขึ้นมาเซ็นชื่อด้วยลายเซ็นที่เฉียบคม

เขามองเจียงยุนด้วยสายตาเบื่อหน่าย จากนั้นก็หันหน้าหนี

แต่จู่ๆ ก็มีเสียงตะโกนแสบหูดังขึ้นจากด้านหลังของเขา ราวกับผู้หญิงคนนี้กำลังจะเป็นบ้าขึ้นมา

“แกมันเป็นใคร?!

จางหยวน! ฉันจะบอกอะไรให้นะ แกกินอยู่ในบ้านฉันมาหลายปี เงินทุกบาทที่แกใช้ก็เป็นของตระกูลเจียงทั้งนั้น! แกยังกล้าทำร้ายฉันอีกเหรอ? ฉันพูดคำเดียว แกจะไม่มีทางหางานทำในซูเฉิงได้อีกเลย!!

แกมันก็แค่ตัวไร้ค่า ที่ได้แต่กินๆ ใช้ๆ เท่านั้น!!”

เจียงยุนตะโกนออกมาด้วยความโกรธ เธอคิดว่าจางหยวนจะอ้อนวอนขอความเมตตา แต่ท่าทีของเขากลับนิ่งเฉย จนทำให้เธอยิ่งโกรธมากขึ้น

ทำไมเขาถึงยังนิ่งได้ขนาดนี้?!

“ฉันจะสั่งสอนแกให้หลาบจำเอง!!”

เจียงยุนตะโกนลั่นด้วยความโกรธ และในขณะนั้นเอง ชายชุดดำหลายคนก็พุ่งเข้าหาจางหยวนทันที

แต่ทันใดนั้น จางหยวนหันกลับไป มองเจียงยุนด้วยใบหน้าเย็นชา เขาใช้มือดันประตูบาร์ออกไป

"ดีมาก เจียงยุน! คำพูดพวกนั้น เดี๋ยวฉันจะทำให้เธอกลืนมันกลับไปทุกคำ!"

จางหยวนยกมือขึ้น กดปุ่มบนกุญแจรถ แล้วทันใดนั้นเสียงคำรามของเครื่องยนต์รถซูเปอร์คาร์ที่ดังสนั่นก็ดังขึ้น ดึงดูดสายตาทุกคนในทันที

ชายชุดดำที่กำลังจะชกจางหยวนหยุดชะงัก ทุกคนจ้องมองจางหยวนอย่างงงงัน แม้แต่เจียงยุนก็ช็อกไปชั่วขณะ

เพราะเมื่อจางหยวนกดปุ่ม รถคันหรูที่จอดอยู่ไม่ไกลนั้นกลับเปิดไฟหน้าอัตโนมัติ

“เป็นไปได้ยังไง?!” เจียงยุนมองจางหยวนสลับกับรถคันนั้น

ไฟหน้าของรถที่ส่องสว่าง ราวกับแสงนีออนบนเวทีสะท้อนบนใบหน้าของเจียงยุน ทำให้เธอดูเหมือนตัวตลก

รถราคาแพงขนาดนี้ จะเป็นของจางหยวนได้ยังไง? จางหยวนอยู่บ้านตระกูลเจียงมากี่ปีก็กินอยู่โดยตระกูลเจียงทั้งหมด

แถมเธอยังควบคุมชีวิตจางหยวนไว้หมด จะแค่รถธรรมดาสักคันเขาก็ไม่น่าจะมีปัญญาซื้อได้

“แกไปเกาะผู้หญิงรวยมาหรือไง?!”

เจียงยุนตะโกนด้วยความโมโห หลังจากคิดเรื่องนี้ไปมา เธอก็พูดสิ่งที่เป็นไปได้ที่สุดออกมา

สายตาของเธอเต็มไปด้วยความรังเกียจ มองจางหยวนด้วยความดูถูกจนไม่อยากปิดบัง

เธอลืมไปหมดแล้วว่าเป็นตัวเองที่ขอหย่ากับจางหยวน

ตอนนี้เจียงยุนจมอยู่ในโลกจินตนาการของตัวเองไปแล้ว เพราะผู้ชายที่มีเงินเดือนแค่ไม่กี่พันหยวน จะซื้อซูเปอร์คาร์สุดหรูมาได้ง่ายๆ อย่างนี้ได้ยังไง

คำตอบเดียวที่เป็นไปได้ก็คือ จางหยวนไปเกาะผู้หญิงรวย!

เจียงยุนจึงมองเขาด้วยสายตารังเกียจ

ปู่ของเธอเคยบอกว่าจางหยวนเป็นคนสำคัญที่จะช่วยตระกูลเจียงให้ก้าวหน้าไปได้ไกลขึ้น แต่ตอนนี้เธอกลับคิดว่าปู่คงตาฝ้าฟางไปแล้ว

“ไปเกาะผู้หญิงรวยล่ะสิ ใช่ไหม? คงไม่ง่ายเลยสินะ ฉันพนันได้เลยว่าตอนนี้แกก็คงต้องใช้ชีวิตด้วยการเกาะเธอไปเรื่อยๆ นั่นแหละ!”

เจียงยุนมองจางหยวนตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมกับคำพูดที่เจ็บแสบราวกับพิษ

เธอยืนกอดอกในท่าทางที่เหมือนกับผู้ชนะ จ้องมองจางหยวนอย่างสมเพช

“ไปเกาะผู้หญิงรวย? พูดแบบนี้ก็ถูกแหละ เพราะสมองที่มีอยู่ของเธอ คงไม่เข้าใจราคาของรถคันนี้หรอก!”

"สมองเธอน้อยเกินกว่าจะทำให้ตัวเธอใหญ่ขนาดนี้ได้ หน้าอกโตสมองเล็ก คำนี้ยังใช้ได้ดีจริงๆ!"

จางหยวนจะยอมให้เจียงยุนดูถูกเขาง่ายๆ ได้ยังไง? เขาเคยเถียงคนอื่นจนชนะมาหลายครั้ง จะมาแพ้ให้ผู้หญิงคนนี้ได้ยังไง

เจียงยุนแทบระเบิดด้วยความโกรธ ทำไมหมอนี่ถึงพูดจาน่าหมั่นไส้ขนาดนี้?

ที่แย่ไปกว่านั้นคือ เธอโต้กลับไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว!

เจียงยุนโกรธจนตับแทบระเบิด!

“แก...”

"แกอะไร! แค่ตระกูลเจียงของเธอน่ะเหรอ? ต่อไปจะเชิญคุณชายคนนี้ไป ก็อย่าหวังเลยว่าจะไป!" จางหยวนพูดด้วยรอยยิ้มเยาะ

คำพูดของจางหยวนทำให้ใบหน้าของเจียงยุนบูดเบี้ยวขึ้นไปอีก

“แกคิดว่าแกเป็นใครกัน? ตระกูลเจียงของฉันไม่ใช่ที่ที่ใครก็เข้ามาได้ แกมันก็แค่ขยะที่เกาะผู้หญิงรวย! อย่ามาคิดว่าตระกูลเจียงจะขาดแก!”

เสียงของเจียงยุนดังลั่นไปทั่วบาร์

แต่ในขณะนั้นเอง เสียงทุ้มนุ่มฟังดูมีน้ำหนักดังขึ้นข้างหูของทั้งสอง

"ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่นึกเลยว่าคุณหนูเจียงของเราจะมีความสนใจมากขนาดนี้ ถึงกับมาตะโกนโหวกเหวกที่หน้าบาร์เลยเหรอ! ถ้าปู่ของเธอรู้เข้า คงได้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ!"

เสียงนั้นทำให้ทุกคนในที่นั้นหันไปมอง ชายคนหนึ่งสวมแว่นตากรอบทอง ดูบึกบึน ยืนอยู่พร้อมสายตาเย้ยหยันมองเหตุการณ์ตรงหน้า

เมื่อเจียงยุนเห็นเขา ใบหน้าของเธอกลับยิ่งดูแย่กว่าเดิม

“นี่มันเรื่องของฉัน แกมาเกี่ยวอะไรด้วย? คุณชายใหญ่ตระกูลหลี่จะมายุ่งเรื่องของฉันงั้นเหรอ?!”

ชายที่เจียงยุนเรียกว่าคุณชายหลี่ก็คือหลี่อัง ทั้งตระกูลหลี่ของเขาเคยเป็นพันธมิตรกับตระกูลเจียง

แต่เมื่อ 15 ปีก่อน ปู่ของเจียงยุนกลับไร้ซึ่งความซื่อสัตย์ ฉวยโอกาสตอนที่ตระกูลหลี่ประสบวิกฤต บีบให้ตระกูลหลี่ออกจากธุรกิจวัสดุก่อสร้าง ซึ่งทำให้ตระกูลหลี่ซบเซาไปหลายปี