บทที่ 39 เดินทางถึงเซียงหนาน ตารางงานถูกปล่อยหลุด!

วันรุ่งขึ้น

เซียวเหย่ซึ่งเสร็จสิ้นตารางงานที่ฉางอันแล้ว ได้พาพวกเขานั่งเครื่องบินมุ่งหน้าไปยังเซียงหนาน

หลังจากลงจากเครื่อง เซียวเหย่ก็ได้รับโทรศัพท์จากเฉินซี เนื้อหาหลักของโทรศัพท์คือเรื่องที่หาผู้จัดการและผู้ช่วยให้กับพวกคั่นชิงจื่อได้เรียบร้อยแล้ว

และยังมีงานอีเวนต์ติดต่อคั่นชิงจื่อและจูอี้หลงมาแล้วด้วย

เมื่อเรื่องราวของ 'Secret Garden เสกฉันให้เป็นเธอ' ดำเนินไป ฉากอารมณ์ความรักระหว่างนางรองและพระรองก็เริ่มเปิดม่านขึ้น ในช่วงนี้หัวข้อสนทนาเกี่ยวกับพวกเขาทั้งสองคนก็เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ

เรตติ้งของ 'Secret Garden เสกฉันให้เป็นเธอ' ที่ออกอากาศทางช่องแมงโก้เมื่อวานนี้ออกมาแล้ว มันทำลายสถิติก่อนหน้านี้ของช่องดาวเทียมส่านซี ทะยานแตะ 2.9% และทะลุ 3% ในช่วงเวลาที่มีผู้ชมสูงสุด

นั่นก็คือในช่วงเวลาของฉากจูบซิทอัพนั่นเอง

คาดว่าหลังจากวันนี้ไป เรตติ้งจะทะลุ 3% อย่างเป็นทางการ

ช่องแมงโก้ไม่มีซีรีส์ฮิตที่เรตติ้งทะลุสามมานานมากแล้ว ซีรีส์ที่เรตติ้งสูงสุดเมื่อปีที่แล้วอย่าง 'มาดูฝนดาวตกด้วยกัน' ก็มีเรตติ้งเฉลี่ยเพียง 2.22% เท่านั้น มีเพียงตอนจบเท่านั้นที่เรตติ้งทะลุ 3%

ตอนที่ 'มาดูฝนดาวตกด้วยกัน' ออกอากาศ ก็ถูกวิจารณ์ไม่น้อยเรื่องการลอกเลียนแบบ ความแปลกประหลาดหลุดโลก และยังมีโฆษณาแฝงมากเกินไป ทำให้สูญเสียผู้ชมไปบางส่วน

แต่ 'Secret Garden เสกฉันให้เป็นเธอ' นั้นแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ไม่ว่าจะเป็นหน้าตาของพระนางหรือนักแสดงสมทบ ล้วนโดดเด่นกว่า 'มาดูฝนดาวตกด้วยกัน' อย่างไม่ต้องสงสัย อีกทั้งการจัดแต่งทรงผมและเครื่องแต่งกายยังเป็นที่ถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อนไปทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต

ในชุมชนเทียนหยาและเวยป๋อมีคนเลียนแบบการแต่งหน้าและทรงผมในซีรีส์แล้วโพสต์ลงเน็ตทุกวัน บนเถาเป่ายังมีเสื้อผ้าแบบเดียวกับใน 'Secret Garden เสกฉันให้เป็นเธอ' วางขาย ซึ่งยอดขายก็สูงมากด้วย

ส่วนในด้านของเนื้อเรื่อง แม้ว่า 'Secret Garden เสกฉันให้เป็นเธอ' จะไม่ถึงขั้นเป็นผลงานระดับเทพ แต่ก็ชนะใจผู้ชมด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อฉากเด็ดอย่างการสลับร่างปรากฏขึ้น มันก็จุดประกายการพูดคุยไปทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต จนกลายเป็นหัวข้อสนทนาระดับปรากฏการณ์

เมื่อรวมปัจจัยเหล่านี้เข้าด้วยกัน การที่คำวิจารณ์และกระแสความนิยมของ 'Secret Garden เสกฉันให้เป็นเธอ' แซงหน้า 'มาดูฝนดาวตกด้วยกัน' ไปได้ในท้ายที่สุด จึงเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล

"เดี๋ยวพวกเราอัดรายการวันนี้เสร็จก็จะกลับไปแล้ว เรื่องงานอีเวนต์เธอช่วยคัดกรองไปก่อนนะ ส่วนแผนกจัดการศิลปินก็รีบตั้งขึ้นมาให้เร็วที่สุด ช่วงนี้คงต้องลำบากเธอหน่อยนะ"

เซียวเหย่นวดขมับ ช่วงนี้ไม่เพียงแต่เฉินซีคนเดียวที่ต้องควบหลายตำแหน่ง ตัวเขาเองก็ไม่ได้สบายไปกว่ากัน นอกจากแผนกจัดการศิลปินแล้ว ตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายศิลปิน ผู้อำนวยการฝ่ายธุรกิจ ฝ่ายบริหาร ฝ่ายกฎหมาย และแผนกอื่นๆ ล้วนต้องการรับสมัครพนักงาน

สามตำแหน่งหลังไม่ค่อยยากนัก แต่ผู้อำนวยการฝ่ายศิลปินนี่สิ ไม่ได้หาได้ง่ายๆ เลย

ปัจจุบันผู้อำนวยการฝ่ายศิลปินที่มีประสบการณ์ในวงการนี้แทบจะมีสังกัดกันหมดแล้ว การจะไปดึงตัวมาด้วยขนาดของมู่เหย่เชียนหลี่ในตอนนี้นั้นยังห่างชั้นอยู่อีกไกล

ก็มีแค่ตอนนี้ที่พวกจูอี้หลงยังเพิ่งจะเริ่มมีชื่อเสียง ไม่อย่างนั้นเซียวเหย่คงได้ปวดหัวแน่

"ทางฉันจะรีบหาคนให้ครบโดยเร็วที่สุด ทางบริษัทจัดหางานฉันก็จะคอยเร่งให้ด้วย แต่ว่าบอสคะ คุณไม่คิดจะรับงานอีเวนต์จริงๆ หรือคะ?"

น้ำเสียงของเฉินซีที่ปลายสายฟังดูเสียดายเล็กน้อย

งานอีเวนต์ที่ติดต่อเซียวเหย่มานั้นมีมากกว่าของจูอี้หลงและคั่นชิงจื่อเกินสิบเท่าเสียอีก แถมแต่ละงานก็ทุ่มทุนกันสุดๆ

เรียกได้ว่า ขอเพียงแค่เซียวเหย่จัดการรับงานอีเวนต์เหล่านี้ในช่วงนี้ไป เงินในบัญชีของเขาก็จะเพิ่มขึ้นมาหลายล้านหยวนทันที

"ตอนนี้ยังไม่รับ"

เซียวเหย่ตอบตรงๆ ช่วงเวลานี้มันยุ่งมากจริงๆ

ด้านหนึ่งต้องสร้างโครงสร้างพื้นฐานของบริษัทให้สมบูรณ์ อีกด้านหนึ่งก็ต้องลงมือแก้ไขบทซีรีส์ 'ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว' มีเรื่องรัดตัวเต็มไปหมด แทบอยากจะแยกร่างตัวเองออกเป็นสองส่วนแล้วเอาไปใช้งาน

แล้วจะมีเวลาไปรับงานอีเวนต์ที่ไหนกัน

แต่การไม่รับงานก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะปล่อยภูเขาทองคำนี้ทิ้งไป รอให้ 'ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว' ออกอากาศในภายหลังเสียก่อน นั่นต่างหากถึงจะเป็นช่วงเวลาทองในการกอบโกยเงินของเขาอย่างแท้จริง

คิมซูฮยอนได้เซ็นสัญญาเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับแบรนด์ในประเทศหลายสิบแบรนด์ที่ประเทศจีนผ่านซีรีส์เรื่องนี้

ค่าตัวพรีเซนเตอร์บางตัวถึงกับพุ่งทะยานไปถึงตัวเลขแปดหลักเลยทีเดียว

รายได้จากค่าพรีเซนเตอร์โฆษณาเพียงอย่างเดียวก็สูงถึงหลายร้อยล้านแล้ว

นอกจากคิมซูฮยอนแล้ว ก็ยังมีอีมินโฮที่กอบโกยเงินในประเทศจีนไปอย่างมหาศาลผ่านซีรีส์ 'วุ่นรักทายาทพันล้าน' เช่นกัน

แทนที่จะเอาเงินไปประเคนให้พวกเกาหลี สู้ให้เขาเป็นคนกวาดเรียบไปทั้งหมดเลยยังจะดีกว่า

"ฉันเข้าใจแล้วค่ะ"

หลังจากวางสายและเดินออกจากอาคารผู้โดยสาร พวกของเซียวเหย่ก็ต้องตกใจจนสะดุ้ง

เห็นเพียงว่าบริเวณจุดรับผู้โดยสารขาเข้าถูกกลุ่มแฟนคลับของ 'Secret Garden เสกฉันให้เป็นเธอ' เบียดเสียดจนแน่นขนัดไปหมด

เด็กสาวนับร้อยคนชูป้ายไฟ แบนเนอร์ และกล้องถ่ายรูป เบียดเสียดกันเป็นชั้นๆ อยู่หลังแผงกั้น เสียงกรี๊ดร้องดังลั่นจนแทบจะพลิกเพดานด้านบนให้เปิดออก

เสียงชัตเตอร์ดังรัวติดกันเป็นเสียงคำรามที่แสบแก้วหู มีคนเขย่งเท้า มีคนพยายามดันตัวไปข้างหน้า แผงกั้นถูกผลักจนโอนเอนไปมา เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยต้องจับมือกันตั้งเป็นกำแพงมนุษย์ พร้อมกับตะโกนเสียงแข็งเพื่อรักษาความสงบอย่างต่อเนื่อง

"เซียวเหย่!!! มองทางนี้หน่อย!!!"

"พี่จิ่งเถียนสวยจังเลยค่ะ มองทางนี้หน่อย!!!"

"จูอี้หลง, คั่นชิงจื่อ!!!"

เสียงตะโกนเรียกดังกระหึ่มขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า บางคนตื่นเต้นจนขอบตาแดงก่ำ บางคนถูกเบียดจนเซถลาแต่ก็ยังไม่ยอมถอย แสงแฟลชจากโทรศัพท์มือถือสว่างวาบราวกับคนบ้า คลี่เป็นผืนแสงสีขาวที่แสบตา

ในอากาศเต็มไปด้วยเสียงหอบหายใจถี่กระชั้นและกลิ่นอายแห่งความคลั่งไคล้ เพียงแค่พวกของเซียวเหย่เงยหน้าขึ้นมองเพียงเล็กน้อย สถานการณ์ก็ก่อให้เกิดเสียงกรีดร้องที่ควบคุมไม่ได้ระลอกใหม่ในพริบตา ทางเดินทั้งเส้นจมดิ่งเข้าสู่ความบ้าคลั่งอันเดือดดาลอย่างสมบูรณ์

"ช่องแมงโก้เปิดเผยตารางงานของพวกเราเหรอ?"

เซียวเหย่ขมวดคิ้ว ก่อนจะหันไปมองพนักงานของช่องแมงโก้ที่มารับพวกเขา

พนักงานรีบอธิบายว่า "ทางสถานีไม่ได้ประกาศครับ แต่มีคนภายในปล่อยข้อมูลหลุดออกไป"

เรื่องแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติมากๆ ในช่วงเวลานี้

ไม่ว่าทางสถานีจะเน้นย้ำเรื่องการรักษาความลับต่อภายนอกมากแค่ไหน ข้อมูลภายในก็ยังคงปลิวว่อนไปทั่วอยู่ดี ยิ่งไปกว่านั้นยังมีคนจำนวนไม่น้อยที่หาผลประโยชน์จากการนำตารางงานของศิลปินไปขายหรือปล่อยหลุด ข้อมูลเที่ยวบิน โรงแรม และเวลาเดินทางล้วนถูกตั้งราคาไว้อย่างชัดเจน ถูกส่งต่อไปมาในแวดวงแฟนคลับและกลุ่มคนขายตั๋วผี ซึ่งกลายเป็นกฎที่รู้กันดีไปตั้งนานแล้ว

แถมเรื่องพวกนี้หากคิดจะสืบหาต้นตอก็ทำได้ยากมาก มักจะจบลงด้วยการปล่อยให้มันผ่านไปเสมอ

"เอาโทรโข่งมาให้ผม"

เซียวเหย่ยื่นมือไปหยิบโทรโข่งจากมือของพนักงาน แล้วพูดเสียงดังใส่แฟนคลับที่อยู่ตรงหน้า "ทุกคนเงียบก่อนครับ ฟังผมพูดหน่อยนะ"

กลุ่มแฟนคลับที่กำลังส่งเสียงดังเจี๊ยวจ๊าวชะงักไปเล็กน้อย สายตานับไม่ถ้วนจับจ้องไปที่เขาทันที

"ความรู้สึกของทุกคนพวกเรารับรู้ได้ครับ และพวกเราก็เห็นถึงความตั้งใจนี้แล้วด้วย"

"แต่พวกคุณมีกันเยอะเกินไป ขืนยังเบียดกันแบบนี้ต่อไปจะบาดเจ็บกันได้ง่ายๆ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกับพนักงานก็รับมือไม่ไหวหรอกครับ"

"อีกอย่าง มันจะไปรบกวนเวลาเดินทางของผู้โดยสารท่านอื่นด้วย"

พูดจบ เขาก็หันไปถามพนักงานว่าแถวนี้มีพื้นที่กว้างๆ ที่ไม่ส่งผลกระทบต่อคนอื่นบ้างหรือเปล่า

พนักงานบอกเขาสองสามจุด หลังจากเซียวเหย่ลองคิดดู เขาก็ยกโทรโข่งขึ้นมาพูดอีกครั้ง

"รบกวนทุกคนค่อยๆ ทยอยเดินไปที่ร้านกาแฟดิโอตรงพื้นที่โซนเกาะ A อย่างเป็นระเบียบด้วยนะครับ เดี๋ยวพวกเราจะเลี้ยงกาแฟทุกคน แล้วก็จะไปทักทายกับถ่ายรูปด้วยดีๆ ทุกคนว่าดีไหมครับ?"

"ดีค่ะ!"

สิ้นเสียงของเขา เสียงตอบรับก็ดังระงมไปทั่วบริเวณ ฝูงชนที่เดิมทีกำลังจะเหนือการควบคุม กลับค่อยๆ สงบลงจริงๆ

จากนั้นทุกคนก็ค่อยๆ ทยอยเดินออกไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยเพื่อมุ่งหน้าไปยังร้านกาแฟดิโอ

พวกเซียวเหย่ในที่สุดก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

"ไปกันเถอะ รีบๆ จัดการให้เสร็จ จะได้ไม่เสียเวลาอัดรายการ"

เซียวเหย่เดินนำทุกคนไปยังร้านกาแฟดิโอ จากนั้นเขาก็หยิบบัตรธนาคารออกมาและสั่งให้พนักงานของร้านกาแฟเริ่มชงกาแฟให้ทุกคนคนละแก้วทันที