บทที่ 280 - พายุตั้งเค้า

บทที่ 280 - พายุตั้งเค้า

"..."

เมื่อได้ยินคำขอของหลี่จื้อหย่วน สองสามีภรรยาก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

แต่เมื่อนึกถึงคำพูดของหลี่จื้อหย่วนเมื่อครู่ เสิ่นฝูหลิน (ชายวัยกลางคน) ก็ตัดสินใจตกลง

ชายหนุ่มตรงหน้าให้ความรู้สึกต่างจากตำรวจพวกนั้นลิบลับ เพื่อทวงความยุติธรรมให้ลูกสาว เขาควรจะลองเสี่ยงดูสักตั้ง!

"ท่านผู้กำกับหลี่ แค่คำพูดเมื่อกี้ของท่าน ผมก็พร้อมจะเชื่อใจท่านแล้วล่ะครับ! หวังว่าท่านจะเป็นแสงสว่างให้กับประชาชนตาดำๆ อย่างพวกเรานะครับ!"

"หรงหรงไปเดินเล่นที่หลังเขากับลูกพี่ลูกน้องครับ พวกท่านเข้าไปนั่งรอในบ้านก่อนเถอะ เดี๋ยวผมไปตามพวกเธอให้"

หลี่จื้อหย่วนส่งยิ้มบางๆ พลางมองแผ่นหลังของเสิ่นฝูหลินที่เดินจากไปอย่างเร่งรีบ ในใจเขารู้สึกสลดและหดหู่ใจอย่างบอกไม่ถูก

พวกเขาต้องเจ็บช้ำน้ำใจ... และสิ้นหวังมากแค่ไหนกันนะ?

ถ้าวันนี้ไม่ใช่เขา แต่เป็นคนอื่นมา คงโดนไล่ตะเพิดกลับไปแล้วจริงๆ

แม้ความคิดนี้อาจจะดูไม่ค่อยยุติธรรมนัก แต่มันคือความจริงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

"เฮ้อ ดูเหมือนว่าการจะปิดคดีนี้ให้สมบูรณ์ ผมยังมีงานให้ทำอีกเยอะเลยแหละ!"

...

ณ ห้องทำงานในอาคารคณะกรรมการพรรคประจำอำเภอ

ซ่างเหวินอัน เลขาธิการคณะกรรมการพรรค มีสีหน้าเคร่งเครียด รีบเคาะประตูห้องทำงานของหลิวปินรัวๆ

เมื่อได้รับคำอนุญาตให้ "เข้ามาได้" เขาก็รีบผลักประตูเข้าไปทันที

"ท่านครับ เกิดเรื่องแล้ว!"

หลิวปินที่นั่งทำงานอยู่หลังโต๊ะ เงยหน้าขึ้นมองทันที "เกิดอะไรขึ้น? ไอ้เด็กเมื่อวานซืนนั่นก่อเรื่องอะไรอีกล่ะ?"

แค่คำถามสามประโยคติด ก็พอจะเดาออกแล้วว่าตอนนี้เขาอารมณ์บูดแค่ไหน!

ซ่างเหวินอันกลับส่ายหน้ายิ้มๆ "ท่านครับ ทางเมืองเรียกคณะทำงานสืบสวนชุดเก่ากลับไปแล้ว แล้วเมื่อกี้ก็เพิ่งส่งคณะทำงานชุดใหม่ลงมาอีกครับ"

มาอีกแล้วเหรอ?

หลี่ปินหรี่ตาลง "ลงมาสืบเรื่องใคร? สืบพวกเรา? หรือสืบมัน?"

"สืบผู้กำกับคนใหม่ที่เพิ่งย้ายมานั่นแหละครับท่าน แถมคราวนี้ยังจัดเต็มกว่ารอบที่แล้วอีก เป็นคณะทำงานร่วมระหว่างคณะกรรมการพรรคประจำเมืองกับทางรัฐบาลเมือง ไม่ใช่แค่หน่วยปราบปรามทุจริตกับกรมตำรวจเมืองเหมือนคราวก่อน งานนี้ถือว่าเป็นข่าวดีสำหรับพวกเรามากเลยล่ะครับ"

และก็เป็นอย่างที่คิด พอได้ฟังแบบนั้น ใบหน้าที่เคยเคร่งเครียดของหลิวปิน ก็เผยรอยยิ้มจางๆ ออกมา

"ดี! ถือเป็นข่าวดีจริงๆ ทีนี้เราก็ไม่ต้องออกโรงเองแล้ว ปล่อยให้พวกนั้นจัดการกันเองไปเลย!"

"ท่านพูดถูกครับ ตั้งแต่สหายหลี่จื้อหย่วนย้ายมาที่ซาเหอ ก็ก่อเรื่องไว้ตั้งเยอะแยะ ตอนนี้ถึงเวลาที่เขาต้องหยุดซ่าแล้วล่ะครับ"

"เอาล่ะ คุณไปสืบดูหน่อยสิว่า ทางนู้นมีปฏิกิริยายังไงบ้าง?"

"ได้ครับท่าน เดี๋ยวผมไปจัดการเถอะนี้เลย"

ซ่างเหวินอันรีบหมุนตัวเดินออกไปอย่างรวดเร็ว "ทางนู้น" ที่หลิวปินพูดถึง ก็คือห้องทำงานของนายกเทศมนตรีนั่นเอง

ในเมื่อพวกเขารู้ข่าว ทางพานจิ้งเซินก็ต้องรู้เรื่องที่คณะทำงานสืบสวนชุดใหม่ลงมาที่ซาเหอแล้วเหมือนกัน

ทางด้านเฉินเฉินที่กำลังจัดเตรียมรถ เพื่อพานายกเทศมนตรีพานจิ้งเซินกลับไปพักผ่อนที่บ้านพักข้าราชการ จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ทำลายแผนการของเขาจนหมดสิ้น

หลังจากวางสาย เขาก็รีบวิ่งหน้าตั้งไปที่ห้องทำงานของพานจิ้งเซินด้วยสีหน้าเคร่งเครียด!

พอรายงานเรื่องทั้งหมดให้เจ้านายฟัง เขากลับพบว่าเจ้านายของตัวเองไม่ได้มีท่าทีตกใจอะไรเลย

"ท่านครับ ท่านรู้เรื่องแล้วเหรอครับว่า... ทางคณะกรรมการพรรคประจำเมือง จะส่งคณะทำงานสืบสวนชุดใหม่ลงมา?"

พานจิ้งเซินถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะส่ายหน้า

"เรื่องนี้มันอยู่ในความคาดหมายอยู่แล้ว คราวที่แล้วเป็นเพราะเสี่ยวหลี่บาดเจ็บเข้าโรงพยาบาล ประกอบกับเหตุผลอื่นๆ การสืบสวนก็เลยต้องหยุดชะงักไป"

"แต่ตอนนี้ มีทั้งการสั่งปิดจิ่วห่าวคอนโด ไหนจะทลายแก๊งค้ายาอีก ผลงานชิ้นโบแดงขนาดนี้ มีใครบ้างล่ะที่จะไม่น้ำลายสอ..."

"?"

เฉินเฉินชะงักไปนิด เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องมันจะลึกซึ้งขนาดนี้

"ท่านครับ หมายความว่า... พวกเขาจะมาชุบมือเปิบ แย่งผลงานงั้นเหรอครับ?"

"หึๆ ถ้าเป็นแค่นั้นก็ดีสิ อย่างน้อยสหายจื้อหย่วนก็จะได้มีโอกาสสะสางปัญหาที่หมักหมมในซาเหอให้สิ้นซากซะที"

"คณะทำงานสืบสวนจะเล่นงานสหายจื้อหย่วนเหรอครับ?"

"ใช่! แถมยังเร็วๆ นี้ด้วย!"

สถานการณ์ยังไม่นิ่ง ขอแค่จับผิดหลี่จื้อหย่วนได้ พวกนั้นก็จะมีเวลาเตรียมตัวรับมือ

ถึงแม้พานจิ้งเซินจะไม่อยากให้หลี่จื้อหย่วนต้องมาเจอเรื่องแบบนี้เร็วเกินไป แต่บางทีเขาก็ทำได้แค่รอดูสถานการณ์ไปก่อน

เพราะอำนาจของเขา แค่ในอำเภอยังจัดการได้ไม่เบ็ดเสร็จ นับประสาอะไรกับสถานการณ์ในเมืองที่ซับซ้อนกว่านี้เป็นร้อยเท่า!

กริ๊งๆๆ

ตอนนั้นเอง เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้น

พานจิ้งเซินรีบยกหูขึ้นฟัง ทันใดนั้น สีหน้าของเขาก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป...

เขาไม่ได้พูดอะไรแม้แต่คำเดียว ก่อนจะวางหูโทรศัพท์ลง

เฉินเฉินสังหรณ์ใจไม่ดี "ท่านครับ เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?"

"เมื่อยี่สิบนาทีก่อน คณะทำงานสืบสวนไปที่สถานีตำรวจกับบ้านพักตำรวจมาแล้ว!"

"?"

เฉินเฉินตกใจจนตาโต อ้าปากค้างด้วยความไม่อยากเชื่อ "ทำไมพวกนั้นถึงลงมือเร็วนักล่ะครับ? นี่กะจะไม่ไว้หน้ากันเลยเหรอ?"

พานจิ้งเซินขมวดคิ้วแน่น ลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง ทอดสายตามองพระอาทิตย์ที่กำลังจะตกดินด้วยความรู้สึกไร้เรี่ยวแรง

ถ้าเขายื่นมือเข้าไปยุ่ง ไม่ว่าจะทำอย่างเปิดเผยหรือลับหลัง ทางคณะกรรมการพรรคประจำอำเภอก็ต้องออกโรงขัดขวางเขาแน่นอน...

ในขณะเดียวกัน

ที่สถานีตำรวจก็กำลังวุ่นวายสุดๆ

รถโค้ชหลายคันที่ติดป้ายทะเบียนของคณะกรรมการพรรคประจำเมือง ขับเข้ามาจอดเรียงรายในลานจอดรถของสถานีตำรวจ

ทุกคนต่างสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของพายุลูกใหญ่ที่กำลังตั้งเค้า

โดยเฉพาะเมื่อคณะทำงานสืบสวนมาถึง สถานีตำรวจก็ถูกแบ่งออกเป็นสองฝ่ายอย่างชัดเจน ฝ่ายแรกมีเหลยตงเป่า โจวหยาง และถังฟางจิ้ง ที่รวมตัวกันอยู่ในห้องทำงาน

ส่วนอีกฝ่ายคือเฉิงเหวินจวิน ห่าวเยิ่น และสือซงหลิน ที่เกาะกลุ่มอยู่ด้วยกัน

และก็ยังมีพวกที่วางตัวเป็นกลางอีกหลายคน

ท่ามกลางความตื่นตระหนกตกใจของทุกคน รถยนต์ประจำตำแหน่งของหลี่จื้อหย่วน ก็ถูกคนของคณะทำงานสืบสวนขับออกไปหน้าตาเฉย

การกระทำนี้ รู้ไปถึงหูของพวกเหลยตงเป่าอย่างรวดเร็ว

"รองผู้กำกับเหลย เอาไงดีครับ? ติดต่อท่านผู้กำกับหลี่ได้ไหม?"

โจวหยางหน้าเครียด ยืนมองดูความเคลื่อนไหวของคณะทำงานสืบสวนผ่านทางหน้าต่าง

เหลยตงเป่าไม่ได้พูดอะไร ได้แต่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาหลี่จื้อหย่วนอีกครั้ง แต่ก็ยังติดต่อไม่ได้เหมือนเดิม

เมื่อเห็นแบบนั้น ถังฟางจิ้งก็เสนอความเห็น "รองผู้กำกับเหลย ลองโทรหาเนี่ยเฟิงดูไหมครับ? เขาน่าจะอยู่กับท่านผู้กำกับหลี่นะ"

เหลยตงเป่าไม่รอช้า รีบกดเบอร์โทรหาเนี่ยเฟิงทันที

ณ หมู่บ้านตระกูลเสิ่น ตำบลสือกุย

หลังจากเสิ่นฝูหลินไปตามเสิ่นหรงกลับมา พอเธอเห็นหลี่จื้อหย่วนกับพวก เธอก็แสดงท่าทีต่อต้านอย่างเห็นได้ชัด

แต่พอหลี่จื้อหย่วนแนะนำตัว และอธิบายว่ามาเพื่อคุยเรื่องคดีของเธอ ท่าทีของเสิ่นหรงก็ค่อยๆ อ่อนลง

เนี่ยเฟิงที่ยืนสังเกตการณ์อยู่เงียบๆ จู่ๆ โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็ดังขึ้นรัวๆ!

พอได้รู้ข่าวจากทางสถานีตำรวจ เขาก็รีบเดินเข้าไปกระซิบรายงานหลี่จื้อหย่วนทันที

"ท่านผู้กำกับครับ เมื่อกี้รองผู้กำกับเหลยโทรมา บอกให้ท่านรีบกลับด่วนเลยครับ ทางเมืองส่งคณะทำงานสืบสวนชุดใหม่ลงมา พวกเขากำลังรื้อค้นห้องทำงานของท่าน ตรวจสอบรถประจำตำแหน่ง แถมยังไปค้นที่บ้านพักด้วยครับ"

"?????"

(จบแล้ว)