บทที่ 111 ฮันนิบาล ขวัญผวา! อาคาชิ ถูมือรอ!

อาคาชิ เริ่มเล่าให้ ฮันนิบาล ฟังว่าวันหนึ่ง อิมเพลดาวน์ จะถูกตีแตก และตัวเขาเองจะถูกซัดจนหมดสติขณะพยายามหยุดผู้บุกรุกอย่างสุดชีวิต

และเพราะความมุ่งมั่นอันแน่วแน่นี้เอง มาเจลแลน จะยอมรับในตัวเขา และในที่สุดก็จะแต่งตั้งเขาให้เป็น พัศดี แห่ง อิมเพลดาวน์

ทุกคำคือความจริง

แต่ ฮันนิบาล ชัดเจนว่าไม่มีเจตนาจะเชื่อ

อิมเพลดาวน์ เป็นสถานที่แบบไหน?

อย่าว่าแต่แหกคุกหนีเลย...ไม่มีใครข้างในที่แหกออกมาได้ และยิ่งไม่มีทางที่ใครจากข้างนอกจะบุกเข้ามาได้

รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของ ฮันนิบาล

เขากำลังจะถามว่าคนที่จะบุกมาคือ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ใช่ไหม แต่ อาคาชิ ส่ายหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ไม่ใช่... กลุ่มที่ชื่อ กลุ่มโจรสลัดหนวดดำ ต่างหาก”

“กลุ่มโจรสลัดหนวดดำ?”

ฮันนิบาล ชะงัก

“หนวดดำ...มาร์แชล D. ทีช...เคยเป็นสมาชิกหน่วยที่ 2 ของ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ป่านนี้เขาน่าจะเป็นหนึ่งใน เจ็ดเทพโจรสลัด ของ กองทัพเรือ แล้ว”

ชี้ไปที่ ฮันนิบาล, อาคาชิ กล่าวว่า “เขาจะนำพวกพ้องบุกโจมตี อิมเพลดาวน์ ถึงขั้นพังประตู เลเวล 6, ปลดปล่อยนักโทษที่นี่ และพากองทัพเดินออกไป”

“ส่วนแกจะถูกซ้อมจนน่วม ล้มพับ หรืออาจจะถึงขั้นหมดสติ”

“ทุกคำที่ชั้นพูดคือความจริง ถ้าไม่เชื่อก็ไปเช็คประวัติหมอนั่นดู พอได้ข้อมูลแล้ว แกจะรู้ว่าชั้นไม่ได้โกหก”

การสปอยล์เนื้อเรื่องไม่ได้ทำให้ อาคาชิ รู้สึกผิดแม้แต่น้อย

เรื่องพวกนี้จะเกิดขึ้นในเร็วๆ นี้อยู่แล้ว; จะเร็วหรือช้าไปไม่กี่วันจะมีผลอะไร?

ตอนนี้เขาแค่ต้องขู่ ฮันนิบาล ให้กลัว

ส่วนเรื่องที่ เอส ไม่อยู่ใน อิมเพลดาวน์ แล้ว หมวกฟาง มังกี้ D. ลูฟี่ จะไม่มาช่วยพี่ชายและถล่มที่นี่...ไม่ใช่ปัญหา

เหตุผลที่ หนวดดำ บุก อิมเพลดาวน์ ในตอนแรก ก็เพราะได้ยินข่าวลือเรื่องความวุ่นวายข้างในและเห็นโอกาส

ถ้าอย่างนั้น สิ่งที่ อาคาชิ ต้องทำก็แค่ป้อนข่าวลือเดียวกันให้มันรู้

เขาตั้งใจจะแหกคุกแน่นอน

สัญญาสิบวันถูกกำหนดไว้แล้ว; ถ้าเขาไม่ออกไปภายในเวลานั้น เอส จะต้องแล่นเรือมาจาก โลกใหม่ เพื่อช่วยเขาแน่

ทันทีที่การแหกคุกของเขาเริ่มขึ้น อิมเพลดาวน์ ก็ไม่มีทางเลือกนอกจากจะตกอยู่ในความโกลาหล

ดังนั้นเหตุการณ์ที่นี่จะยังคงดำเนินไปตามบทเดิม...เพียงแต่ไม่มี ลูฟี่, มีแค่ อาคาชิ คนเดียว

และจะไม่มีพันธมิตรมากมาย มีเพียง อาคาชิ ฉายเดี่ยว

ไม่ต้องรีบเรื่องแหกคุก

เขาเพิ่งมาถึง; เวลายังมีเหลือเฟือ

ทว่าสีหน้าของ ฮันนิบาล เปลี่ยนจากดูแคลนเป็นลังเลขณะฟังคำพูดที่สงบนิ่งและมั่นใจเหล่านั้น

อาคาชิ ยังคงพูดต่อ

และพูดด้วยรายละเอียดที่ยิบย่อย

หนวดดำ จะมายังไง, ใช้เส้นทางไหน, ใครจะมาด้วย, ความแข็งแกร่งของพวกมัน, และผลลัพธ์สุดท้าย...เขากางแผนทั้งหมดให้ ฮันนิบาล ดู

จนจบ ฮันนิบาล เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเขากำลังฟังเรื่องแต่งอยู่หรือเปล่า

การดูดวงที่แม่นยำขนาดนี้มัน... ไร้สาระเกินไป

“เพราะเหตุนี้ มาเจลแลน จะถูกลดตำแหน่ง ไม่ใช่การลงโทษจาก กองทัพเรือ แต่เพราะความรับผิดชอบอันแรงกล้าของเขาเอง...เขาจะโทษตัวเองและลาออก”

“ความกล้าหาญของแกในเหตุการณ์นั้นจะทำให้เขาประทับใจ ดังนั้น มาเจลแลน จะตัดสินใจว่าแกสมควรได้รับตำแหน่งแทน”

อาคาชิ พยักหน้าช้าๆ ทำท่าทางลึกซึ้ง “แน่นอน ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องในอนาคต เชื่อหรือไม่...ก็แล้วแต่แก”

“ชั้นพูดมาพอแล้ว เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ช่วยอนุญาตให้ชั้นออกมาเดินเล่นใน เลเวล 6 สักวันละครั้งได้ไหม?”

นั่นคือเป้าหมายที่แท้จริง

ยังไงซะ เขายังมี กล่อง ต้องเก็บ

ถูกขังอยู่ในกรงทั้งวัน เขาจะไปเก็บกล่องที่ดรอปจากนักโทษคนอื่นได้ยังไง?

อิสระในการเคลื่อนไหวคือสิ่งที่ต้องคว้ามาให้ได้

ต่อให้จำกัดแค่ใน เลเวล 6 ก็พอแล้ว

เส้นตายสิบวันถูกตั้งไว้เพื่อให้เขา ‘รูดทรัพย์’ ที่นี่ให้เกลี้ยง

แน่นอน ฮันนิบาล ปฏิเสธได้

แต่ถ้าเป็นแบบนั้น อาคาชิ คงต้องแอบออกมาตอนกลางคืนตอนที่ทุกคนหลับแล้วย่องไปเก็บกล่องด้วยตัวเอง...

ฮันนิบาล เงียบไปนาน

ในที่สุด: “วะฮ่าฮ่าฮ่า เป็นไปไม่ได้...การดูดวงมันลวงโลกเกินไป ข้าจะถือว่าเป็นนิทานแล้วกัน; อย่าไปจริงจัง ข้าเองก็จะไม่จริงจังเหมือนกัน”

เขาลุกขึ้น “แต่ถึงอย่างนั้น ก็ขอบใจสำหรับคำอวยพร ถ้าวันหนึ่งข้าได้เป็น พัศดี จริงๆ ข้าจะมานั่งดื่มกับแกในวันนี้ของทุกปี”

“ถ้าตอนนั้นข้าไม่ต้องไปดื่มคารวะที่หน้าหลุมศพแกน่ะนะ...”

ด้วยคำพูดนั้น เขาหันหลังและเดินจากไป

อาคาชิ ไม่ได้รั้งเขาไว้

เขาเพียงแค่มองดูร่างนั้นหายไปในความมืด แล้วได้ยินเสียงลิฟต์เคลื่อนตัวขึ้นไป

“หึ ดูท่าตาแก่จะขวัญผวาไม่น้อย”

จ้องมองตามหลัง ฮันนิบาล, อาคาชิ หัวเราะเบาๆ

การดูดวงต้องอาศัยความคลุมเครือและความลึกลับ

คุณบอกได้ว่า ฮันนิบาล จะเจอ “ผู้อุปถัมภ์” หรือผ่านพ้นเคราะห์ร้าย, เปลี่ยนร้ายกลายเป็นดี...ต้องเหลือพื้นที่ให้จินตนาการ

อาคาชิ ไม่เหลือพื้นที่ว่างเลย

แทนที่จะคลุมเครือ เขาระบุรายละเอียดทุกอย่างชัดเจน

ซึ่งมันโคตรจะผิดปกติ

ใครเขาดูดวงกันแบบนี้?

นี่ยังกับยื่นหนังสือพิมพ์ฉบับวันพรุ่งนี้ให้มันอ่านชัดๆ!

และนั่นคือสิ่งที่เขาทำ...เอาอนาคตมาแบให้ ฮันนิบาล ดูแบบเปลือยเปล่า

ไม่แปลกใจที่ ฮันนิบาล จะกลัวจนหัวหด

เขาอาจจะเล่นตามน้ำกับหมอดูเก๊ได้ แต่ไม่ใช่กับคนที่พูดราวกับเทพเจ้าผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน

เหมือนนิทานเรื่อง เย่กง ที่อ้างว่าชอบมังกร: ถ้าเขาชอบมังกรจริงๆ เขาคงไม่ตกใจจนตายตอนที่มังกรตัวจริงโผล่มาหรอก

ดังนั้น ฮันนิบาล, ก็เหมือนเย่กง, อยากจะเชื่อ...แต่พอ “สิ่งศักดิ์สิทธิ์” มาปรากฏตรงหน้าจริงๆ เขาเลือกที่จะคิดว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นดีกว่า

ความรู้สึกของเขาตอนนี้คงสับสนปนเปน่าดู

อาคาชิ ไม่สนหรอก

การขู่ ฮันนิบาล ให้ยอมปล่อยเขาออกมาเดินเล่นไม่สำเร็จก็ไม่เป็นไร; เขามีแผนสำรอง

เรื่องสำคัญกว่ารออยู่

ในที่สุดเขาก็รวบรวม กล่อง มาได้อีกชุดใหญ่; คราวนี้เขาจะเปิดชุดใหญ่ไฟกระพริบ!

“มาแล้ว มาแล้ว...มาดูกันซิว่าคราวนี้จะได้ของดีอะไรบ้าง!”

ถูมือด้วยความคาดหวังอย่างลิงโลด อาคาชิ ตื่นเต้นจนเนื้อเต้น

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═