ตอนที่ 35

ตอนที่ 35

ในขณะที่เขากำลังจะเปิดหน้าต่างระบบเพื่อตรวจสอบว่าการ์ดถูกใช้งานสำเร็จหรือไม่ จู่ ๆ ก็เกิดความรู้สึกปวดตุบที่ขมับขึ้นมาอย่างรุนแรง

"มาแล้ว..."

สีหน้าของคาเซฮายะแข็งค้าง และก่อนที่เขาจะทันได้ตั้งตัว ความเจ็บแสบก็ถาโถมเข้าใส่สมองของเขาอย่างเฉียบพลัน ราวกับมีค้อนหลายสิบอันกระหน่ำทุบเข้ามาไม่ยั้ง ความเจ็บปวดนั้นแทบจะเกินทน

จักระภายในร่างของเขาเริ่มไหลเวียนอย่างควบคุมไม่ได้ พุ่งตรงไปยังดวงตาทั้งสองผ่านเส้นลมปราณ

ดวงตาที่เบิกโพลงของเขาค่อย ๆ เปลี่ยนแปลง เส้นเลือดฝอยสีแดงสดไหลมารวมตัวกันรอบลูกตาอย่างช้า ๆ รูม่านตาสีดำเดิมหดเล็กลง และค่อย ๆ กลายเป็นรูปหยดน้ำตาดำเล็ก ๆ

ในเวลาเดียวกัน ลูกตาทั้งหมดก็ถูกย้อมเป็นสีแดง

“เนตรวงแหวน ขีดเดียว!”

ความเจ็บปวดที่มาเร็ว ก็จากไปเร็วเช่นกัน

“แฮ่ก... แฮ่ก... มัน... มันเล่นโจมตีทีเผลอเลยเรอะ...”

คาเซฮายะเช็ดเหงื่อบนหน้าผากอย่างหวาดหวั่นเล็กน้อย

โชคดีที่ถึงจะเจ็บ แต่ก็ยังน้อยกว่าตอนใช้เค็กเค็งเก็งไก ชิโคสึเมียคุ เยอะ

ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็เตรียมใจไว้แล้ว

เขาลูบที่ดวงตาของตัวเองเบา ๆ

รู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงการเปลี่ยนแปลงของดวงตา โดยเฉพาะเรื่องการมองเห็น

ที่หน้าต่าง มีแมลงสีดำตัวจิ๋วค่อย ๆ คลานอยู่ช้า ๆ และที่มุมหนึ่งมีฝุ่นละอองผงเล็ก ๆ ตกอยู่

“ไกทำความสะอาดไม่หมดจดพอแฮะ”

คาเซฮายะขยี้ตา หยุดการไหลเวียนของจักระและการป้อนเข้าไปยังดวงตา การมองเห็นก็กลับมาเป็นปกติ

ความสามารถหลักของเนตรวงแหวนขีดเดียว คือการสังเกตและการจับการเคลื่อนไหวแบบไดนามิก

ส่วนการคัดลอกวิชานินจาและการเสริมความสามารถในวิชาอัณฑะนั้น เป็นฟังก์ชันของเนตรวงแหวนสองหรือสามขีด

แต่อย่างไรก็ตาม แค่นี้ก็มีประโยชน์แล้ว

เพราะสำหรับคาเซฮายะในตอนนี้ ประโยชน์สูงสุด...

…ก็คือการรับประกันว่าห้องเก็บศพจะสะอาดหมดจดแน่นอน

“โรคจิตรักความสะอาดนี่มันน่ากลัวจริง ๆ”

เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่มาช้าไปหน่อยก็ปรากฏขึ้น

[ใช้การ์ดสายเลือดบางของตระกูลอุจิวะ (ครบชุด) สำเร็จ แก้ไขร่างกายเรียบร้อย สปิริต +2!]

“ทำไมเรารู้สึกเฉย ๆ แถมยังอยากขำด้วยอีก… สงสัยจะชิลเกินไปละ”

เขาส่ายหัวเบา ๆ แล้วหยิบการ์ดเสริมสถานะที่ได้มาก่อนหน้าออกมาใช้

[ใช้การ์ดเสริมสถานะแบบสุ่ม +2 สำเร็จ!]

[สติปัญญา +2!]

[ใช้การ์ดวิชานินจา ไฟ – กระสุนเพลิงยักษ์ สำเร็จ!]

[เรียนรู้วิชานินจา: ไฟ – กระสุนเพลิงยักษ์]

“เรียบร้อย”

เขาเปิดแผงสถานะขึ้นมา

【ตัวละคร: มารุยามะ คาเซฮายะ】

【อายุ: 13 ปี】

【ธาตุ: ไฟ, ดิน】

【สายเลือดพิเศษ: ชิโคสึเมียคุ (ระดับกลาง), เนตรวงแหวน (ขีดเดียว)】

【ร่างกาย: 38】

【จิตวิญญาณ: 27】

【นินจุตสึ: 24】

【เก็นจุตสึ: 19】

【ควบคุมจักระ: 27】

【สติปัญญา: 24】

【ไทจุตสึ: กระบวนท่าน้ำไหล】

【นินจุตสึ: วิชาแยกร่าง, ไฟ – ดอกไม้เพลิงยักษ์, ดิน – เทคนิคซ่อนตัวในหิน, ดิน – สุสานหินผืนดิน, ไฟ – กระสุนเพลิง, ไฟ – กระสุนเพลิงยักษ์…】

【ไอเท็ม: ความหลงใหลของฟลินต์, คุไนเก่า...】

เมื่อมองดูสถานะของตัวเองในตอนนี้ คาเซฮายะรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง

เขาเดินออกจากห้องเก็บศพ หยิบบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวน ดีดนิ้วจุดไฟ แล้วควันขาวบาง ๆ ก็ลอยขึ้น ฟุ้งกระจายพร้อมกับแสงแดงที่วาบขึ้นตามจังหวะลมหายใจ

เขาพ่นควันเป็นวง

"แบบนี้แหละ...ดี"

เขาสูบบุหรี่จนหมดมวนอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะขยี้ก้นบุหรี่ทิ้ง

“พรุ่งนี้ต้องสั่งให้ไกทำความสะอาดให้ละเอียดกว่านี้อีก…”

……

“ไก นายต้องระวังมากกว่านี้นะ เมื่อวานฉันเจอเศษฝุ่นเล็ก ๆ ที่นายพลาดไป”

“ครับผม! คาเซฮายะเซ็มไป ผมจะตั้งใจให้มากกว่านี้! ละเอียดกว่านี้แน่นอนครับ!”

คาเซฮายะโบกมือเดินมุ่งหน้าไปยังใจกลางหมู่บ้าน

ไมต์ ไก ที่รอบคอบนั้นไว้ใจได้

แม้ว่าสงครามจะยังไม่ปะทุขึ้น แต่โลกนินจาในตอนนี้ก็ราวกับภูเขาไฟที่พร้อมจะระเบิดตลอดเวลา ความอึดอัดและมืดมนปกคลุมอยู่ทั่วทั้งแผ่นดิน

แม้แต่โคโนฮะเอง ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงผลกระทบนั้นได้อย่างสิ้นเชิง