ตอนที่ 69 นี่นายเรียกมันว่าของขวัญเหรอ? เชาเยว่ถึงกับยืนงงในดงพัสดุ!

ตอนที่ 69 นี่นายเรียกมันว่าของขวัญเหรอ? เชาเยว่ถึงกับยืนงงในดงพัสดุ!

"โอ้โห! คัตเตอร์อันนี้เอาไปให้ลูกทำงานประดิษฐ์ที่โรงเรียนได้พอดีเลย!"

"ร้านขายของชำร้านนี้ขายของสากกะเบือยันเรือรบจริงๆ มีแม้กระทั่งค้อนขายด้วย"

"มีรองเท้าแตะขายด้วยแฮะ ซื้อกลับไปสักคู่ดีกว่า~..."

เสียงของชาวบ้านจับกลุ่มคุยกันอยู่หน้าชั้นวางของ ลอยเข้าหูเย่ว์เซียนเป็นระยะๆ

เมื่อมองดูชั้นวางของที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ และข้าวของเครื่องใช้มากมายบนชั้นวาง เย่ว์เซียนก็พยักหน้าด้วยความพอใจ

หน้าฟาร์มหมูของเขามีโกดังเล็กๆ อยู่ห้องหนึ่ง ซึ่งปกติก็เอาไว้เก็บของใช้จุกจิกของฟาร์มนั่นแหละ

ช่วงไม่กี่วันมานี้ เขาขอให้ชาวบ้านช่วยจัดแจงทำความสะอาดห้องนั้นใหม่หมด

แล้วเป็นไงล่ะ!

ร้านขายของชำเปิดใหม่เอี่ยมอ่องก็พร้อมให้บริการแล้วไม่ใช่เหรอ?!

เมื่อเห็นว่าร้านขายของชำเพิ่งเปิดวันแรก ก็มีชาวบ้านมาอุดหนุนซื้อของไปแล้วหลายชิ้น รอยยิ้มมุมปากของเย่ว์เซียนก็ยิ่งกว้างขึ้น

เขานี่มันฉลาดจริงๆ เลย

ต้องขอบคุณบรรดาแฟนคลับตัวยงของเขาจริงๆ นะ!

น้ำใจของผู้อ่านเหล่านั้น ช่วยต่อยอดธุรกิจใหม่ให้เขาได้สำเร็จเลยนะเนี่ย

นี่มันธุรกิจจับเสือมือเปล่า กำไรเห็นๆ!

เมื่อเห็นชาวบ้านหยิบของไปสองสามชิ้นแล้วไปจ่ายเงิน ชั้นวางของก็เริ่มมีที่ว่าง เย่ว์เซียนจึงหันไปสั่งงานผู้ช่วยในร้านทันที

"ลุงหวัง อย่าลืมเติมของเรื่อยๆ นะครับ"

พอได้ยินแบบนั้น ลุงหวังชายวัยกลางคนก็รีบรับคำทันที

"ได้เลยครับ! เดี๋ยวผมจะไปขนของจากร้านรับฝากพัสดุมาเติมให้!"

พูดจบ ลุงหวังก็ขึ้นคร่อมรถสามล้อถีบที่จอดอยู่หน้าร้าน แล้วปั่นมุ่งหน้าไปที่ร้านรับฝากพัสดุทันที

ท่าทางดูคล่องแคล่วชำนาญแบบนี้ เห็นได้ชัดว่าทำมาหลายรอบแล้วในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา

ถ้าคนอื่นมาเห็นภาพนี้ คงต้องอ้าปากค้างด้วยความตกใจแน่ๆ

ก็ร้านขายของชำปกติที่ไหนเขาไปรับของจากร้านรับฝากพัสดุกันล่ะ?!

นี่มันกะจะรอรับของจากแฟนคลับที่ส่งมาลอตต่อไปชัดๆ!

เย่ว์เซียนที่รู้สึกภูมิใจในการตัดสินใจอันชาญฉลาดของตัวเอง มองดูธุรกิจร้านขายของชำที่กำลังไปได้สวยด้วยความพอใจสุดๆ

แต่ตรงข้ามกับเย่ว์เซียน บรรดานักอ่านบนอินเทอร์เน็ตกลับไม่สบอารมณ์เอาซะเลย

หน้าเว็บบล็อกของ 'มังกรหยก ภาค 2' ถูกกดรีเฟรชไปไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบแล้ว

ทุกครั้งที่กดเข้าไปอ่านตอนที่ 7 สิ่งที่โชว์หราอยู่บนหน้าจอก็คือข้อความที่ว่า 【คุณได้อ่านถึงหน้าสุดท้ายแล้ว】

แถมยังไปหยุดอยู่ตรงฉากสำคัญที่ลุ้นระทึกสุดๆ ซะด้วย

ชาวเน็ตหลายคนที่รออ่านจนใจจะขาด แทบอยากจะมุดสายเน็ตไปโผล่ตรงหน้าเย่ว์เซียน แล้วจับคอเสื้อเขาเขย่าไปมาให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย

นี่มันปาเข้าไปสามวันแล้วนะ!

ตกลงแกจะแก้พล็อตเรื่องหรือไม่แก้?!

ถ้าตกลงจะแก้ ก็รีบๆ อัปเดตซะทีสิ!

ถ้าไม่ยอมแก้ ก็ส่งเสียงมาบอกกันหน่อยสิ!

นี่หายหัวไปเลยหมายความว่ายังไง?!

ทุกวันจะมีนักอ่านหลายคนเข้ามารายงานตัวที่ช่องคอมเมนต์ใต้ตอนที่ 7 ของ 'มังกรหยก ภาค 2' ไม่เคยขาด

"ไอ้หมานักเขียน แกบินขึ้นฟ้า?! หรือว่าตกแม่น้ำฮวงโหไปแล้ว?!"

"ลองนับนิ้วดูแล้ว นี่แม่งก็ปาเข้าไปสามวันแล้ว ไอ้เย่ว์เซียนนี่มันไปมุดหัวอยู่ที่ไหนเนี่ย?!"

"ไอ้ผีเย่ว์เซียน! ตอนที่กำลังอารมณ์ดีๆ ก็ขุดหลุมทิ้งไว้แล้วก็หนีไปเลย แถมยังกลบหลุมซะเนียนเชียว! ฉันอุตส่าห์กระโดดหลบตั้งหลายรอบแล้วนะ แต่ก็ยังไม่รู้ตัวเลยว่าตกลงไปในหลุมดินใหม่เอี่ยมของนายตั้งแต่เมื่อไหร่!"

"ขืนรอต่อไป ฉันคงต้องฝากหลานชายไว้ว่า สมัยก่อนปู่เคยตามอ่านนิยายเรื่องนึงอยู่ วันหลังถ้าออกเล่มจบก็เผาไปให้ปู่อ่านด้วยนะ......"

"หมู่บ้านข้างๆ ฉันมีนักเขียนคนนึงที่ดองนิยาย พอไม่ยอมอัปเดต ก็เลยโดนแทงไปสิบแปดแผลกลางถนน ไม่ได้จะขู่หรอกนะ แค่มาเตือนเฉยๆ"

"ใบมีดโกนฉันส่งไปสามลังแล้วนะ ถ้ายังไม่ยอมแก้อีก ฉันจะส่งไปเพิ่มอีก!"

ส่วนอีกด้านหนึ่ง ณ กองถ่ายรายการ 'มาทำฟาร์มกันเถอะ'

ทีมงานได้มอบหมายภารกิจใหม่ให้ดาราทั้งหกคนไปประดิษฐ์เฟอร์นิเจอร์ขึ้นมาใหม่

ในบรรดานั้น เชาเยว่ได้รับภารกิจให้ทำเก้าอี้ไม้แบบง่ายๆ

เชาเยว่ที่เติบโตมาในชนบทตั้งแต่เด็ก ก็ไม่ได้รู้สึกว่าการทำเก้าอี้มันจะยากเย็นอะไรนักหนา

แต่ปัญหาเดียวที่ทำให้เธอหนักใจก็คือ มันไม่มีอุปกรณ์นี่สิ

"ไม้ก็มีแล้ว แต่เราไม่มีค้อน จะทำยังไงดีล่ะ?"

เมื่อเห็นทีมงานรายการทำท่าเหมือนไม่รู้ไม่ชี้ ก็รู้ได้เลยว่างานนี้เธอต้องหาทางออกเอาเอง

เชาเยว่เบะปาก ก่อนจะเดินพาตากล้องไปตามทาง ถามชาวบ้านไปตลอดทาง

"คุณลุงคะ คุณลุงพอจะรู้ไหมคะว่ามีร้านไหนขายค้อนบ้าง?"

รายการ 'มาทำฟาร์มกันเถอะ' ถ่ายทำในหมู่บ้านฉงมาได้สักพักแล้ว

ชาวบ้านแถวนี้ จากที่ตอนแรกเกร็งๆ และตื่นเต้น พอตอนนี้ก็เริ่มคุ้นเคยและสนิทสนมกับทีมงานรายการมากขึ้น

"หนูเชาเยว่นี่เอง!"

ชาวบ้านที่ถูกเชาเยว่เรียกหันกลับมา พอเห็นว่าเป็นเชาเยว่ เขาก็ตอบกลับด้วยสำเนียงท้องถิ่นที่แฝงไปด้วยความใจดี

"ถ้าจะซื้อค้อนล่ะก็ ข้างๆ ฟาร์มหมูมีร้านขายของชำเปิดใหม่ ในนั้นมีขายทุกอย่างเลยนะหนู!"

พอได้ยินวิธีแก้ปัญหา ดวงตาของเชาเยว่ก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

หลังจากกล่าวขอบคุณชาวบ้าน เธอก็รีบพุ่งตรงไปยังร้านขายของชำด้วยความตื่นเต้น

ตากล้องก็เดินตามเชาเยว่ไปติดๆ

ส่วนในไลฟ์สด บรรดาชาวเน็ตที่กำลังเบื่อๆ ก็เริ่มชวนคุยกันไปเรื่อยเปื่อย

"ข้างฟาร์มหมูมีร้านขายของชำด้วยเหรอ?"

"รู้สึกเหมือนก่อนหน้านี้ยังไม่มีเลยนะ หรือว่าฉันได้ยินชาวบ้านบอกว่าเป็นร้านเปิดใหม่กันนะ?"

"ใช่ๆๆ พอพูดถึงร้านขายของชำ ฉันก็เริ่มคิดถึงร้านขายของชำในชนบทสมัยเด็กๆ ขึ้นมาเลย นั่นมันคือความทรงจำวัยเด็กของฉันเลยนะ!"

"ใช่แล้ว ตอนเด็กๆ ฉันชอบไปซื้อลูกอมนมตรากระต่ายขาว, นม AD Calcium, ขนมแท่งต้นหอม , ลูกอมเป๊าะแป๊ะที่ร้านขายของชำที่สุดเลย......"

ในขณะที่ชาวเน็ตกำลังหวนนึกถึงความทรงจำอันแสนหวานของร้านขายของชำในชนบทสมัยเด็กๆ ก็มีชาวเน็ตตาดีคนหนึ่งคอมเมนต์ขึ้นมา

"เอ๊ะ?! นั่นมันเย่ว์เซียนไม่ใช่เหรอ?!"

พอคอมเมนต์นี้โผล่ขึ้นมา หัวข้อสนทนาทั้งหมดในไลฟ์สดก็เปลี่ยนทิศทางกลับมาที่เดิมทันที

"เชี่ยๆๆ!"

"เย่ว์เซียนจริงๆ ด้วย! คนหายกลับมาแล้ว!"

"ฉันนี่แหละคนธรรมดาที่ปรากฏตัวแบบไม่ธรรมดา กำลังถือใบมีดโกนที่ไม่ธรรมดา มาทวงนิยายจากเย่ว์เซียนที่ไม่ธรรมดาคนนี้!"

"ไอ้หมานักเขียน ในที่สุดก็โผล่หัวมาซะทีนะ! พ่ออุตส่าห์ไปเรียนลับมีดมาเป็นช่างลับมีดมืออาชีพแล้วนะเว้ย!"

"เดี๋ยวก่อน ทำไมเขาไปอยู่ตรงเครื่องคิดเงินล่ะ?! เขาเป็นเจ้าของร้านขายของชำร้านนี้เหรอ?!"

"พระเจ้าช่วย! พ่ออุตส่าห์รอเขามาตั้งสามวัน แต่เขากลับมาแอบเปิดร้านขายของชำใหม่ซะงั้น?!"

ในขณะนี้ ไม่ใช่แค่ชาวเน็ตที่สงสัย แต่เชาเยว่ที่เพิ่งเดินเข้าไปในร้าน ก็มองด้วยความงุนงงเหมือนกัน

เธอเหลือบมองร้านขายของชำที่กำลังขายดีเป็นเทน้ำเทท่า เชาเยว่กะพริบตากลมโตคู่สวย เดินเข้าไปหาเย่ว์เซียน แล้วถามด้วยความสงสัย

"พี่เย่ว์เซียน พี่เป็นเจ้าของฟาร์มหมูไม่ใช่เหรอคะ? แล้วทำไมจู่ๆ ถึงมาเปิดร้านขายของชำได้ละคะ?!"

พอได้ยินเสียง เย่ว์เซียนที่กำลังนับเงินอยู่ก็ชะงักไป

เมื่อเห็นเชาเยว่ยืนอยู่ตรงหน้า เย่ว์เซียนก็เลิกคิ้ว ยิ้มมุมปาก แล้วตอบกลับไปว่า

"ก็บรรดาแฟนหนังสือเขารักฉันมากไปหน่อย ส่งของขวัญมาให้ฉันตั้งเยอะแยะนี่นา!

เพื่อไม่ให้เสียน้ำใจแฟนหนังสือ ฉันก็เลยเอาของขวัญมาเปิดร้านขายของชำเพื่อสร้างประโยชน์ให้หมู่บ้านเราไงล่ะ!"

พอพูดจบ เชาเยว่กับชาวเน็ตในไลฟ์สดก็ถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน

ของขวัญเหรอ?!

เชาเยว่มองไปรอบๆ ร้านขายของชำด้วยความสงสัย

ตากล้องก็แพนกล้องตามไปด้วย

ในขณะที่ชาวเน็ตกำลังสงสัยกันอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีคอมเมนต์หนึ่งเด้งขึ้นมา

"เชี่ย! นั่นมันใบมีดโกนที่ฉันส่งไปให้ไม่ใช่เหรอ?! เย่ว์เซียน นี่นายหมายความว่ายังไงวะ?"

พอข้อความนี้โผล่มา ในไลฟ์สดก็แตกตื่นกันไปหมด

นี่นายเรียกของพวกนี้ว่าของขวัญงั้นเหรอ?

พี่ชาย นี่มันสร้างเวรสร้างกรรมชัดๆ!