บทที่ 258 ทูตสวรรค์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด?
บทที่ 258 ทูตสวรรค์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด?
เทียนสื่อหย่าแทบจะชาไปทั้งตัวแล้ว
นางไม่ได้ตั้งใจจะบอกเรื่องนี้กับเจียไป๋เลี่ยเลยสักนิด
แล้วตอนนี้เป็นอย่างไร อิ๋งเจิ้งไปหาเขาเพื่อคุยเรื่องความร่วมมือแล้ว แต่ทางเจ้ากลับไม่มีข่าวคราวอะไรเลยงั้นสิ?
จะเข้าข้างคนนอกก็ไม่ได้ทำกันถึงขนาดนี้นะ!
อวิ๋นเกอ: "..."
เจ้าไม่ได้พูดอะไรเลยจริงๆ หรือเนี่ย?
แม่นางคนนี้ก็ซื่อตรงเกินไปหน่อยกระมัง?
"เรื่องนี้น่ะ... หรือว่า ข้าจะไปอธิบายสักหน่อยดี?" อวิ๋นเกอเอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ
"ช่างเถอะ" เทียนสื่อหย่ากรอกตาบนด้วยความรังเกียจ
ใครพูดไปก็ไม่มีประโยชน์ทั้งนั้น
ดูท่าคงจะกลับไปไม่ได้ในระยะเวลาอันสั้นนี้แล้ว
อะไรนะ? ช่วงนี้นางก็ไม่ได้กลับไปอยู่แล้วงั้นหรือ?
งั้นก็ไม่เป็นไรแล้ว
การ์ดกำหนดเพศหน่วยทหารที่นำมาให้อวิ๋นเกอก่อนหน้านี้ นางก็ไปซื้อมาจากที่อื่นทั้งนั้น
ถ้างั้นจะกลับไปหาผีอะไรล่ะ
ไม่กลับแล้ว
นางเล่นอยู่ข้างนอกดีๆ จะกลับไปทำไม?
"ช่างเถอะ ไม่ต้องสนใจเขาแล้ว พวกท่านมีความร่วมมือกับเผ่าทูตสวรรค์ไม่ใช่หรือ?"
"อืม"
"ช่วงสองสามวันนี้เผ่าทูตสวรรค์ก็น่าจะส่งคนมาแล้ว ถึงเวลาท่านก็ระวังตัวหน่อยล่ะ"
"ระวังอะไร?" อวิ๋นเกอถามกลับไปตามสัญชาตญาณ
จากนั้นก็นึกถึงเรื่องที่เซียนอวี่หนิงลู่เคยพูดไว้ขึ้นมาได้
อ้อ ระวังความกระตือรือร้นของเผ่าทูตสวรรค์งั้นหรือ?
"แน่นอนว่าต้องระวังทูตสวรรค์รุ่นเยาว์ของพวกเราสิ!"
เทียนสื่อหย่ากล่าวอย่างเป็นเรื่องสมควร "อย่างไรเสียข้าก็เป็นทูตสวรรค์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเผ่าทูตสวรรค์นะ ตอนนี้ถูกท่านล่อลวงมา พวกเขาจะไม่มาขอท้าประลองกับท่านได้อย่างไร?"
อวิ๋นเกอ: "?"
จริงหรือหลอกเนี่ย?
ทำไมเรื่องนี้ถึงไม่ค่อยเหมือนกับที่เซียนอวี่หนิงลู่พูดไว้เลยล่ะ?
"เจ้าแน่ใจหรือว่าเจ้าเป็นทูตสวรรค์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเผ่าทูตสวรรค์น่ะ?"
เมื่อมองดูพฤติกรรมมุทะลุของนางที่มักจะแสดงออกมาให้เห็นอยู่บ่อยๆ ก็รู้สึกว่าไม่ค่อยเหมือนเลยนะ
ทูตสวรรค์ดีๆ บ้านไหนเขาเป็นแบบนี้กัน?
"แน่นอนสิ!" เทียนสื่อหย่าพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง
"?"
ชักจะไม่ค่อยแน่ใจเสียแล้วสิ
หรือว่าเซียนอวี่หนิงลู่จะจงใจขู่เขางั้นหรือ?
ช่างเถอะ ไว้ค่อยรอดูอีกทีแล้วกัน
ถึงอย่างไรตอนนี้เขาก็ไม่กลัวใครมาท้าประลองอยู่แล้ว
เดิมทีเรื่องราวก็ควรจะดำเนินไปเช่นนี้
แต่ช่วยไม่ได้ คนพาลเค้นสมองคิดแทบตายก็ยังไม่สู้คนโง่ที่เกิดนึกอะไรขึ้นมากะทันหัน
วันหนึ่ง
อวิ๋นเกอกำลังรอให้เผ่าทูตสวรรค์เดินทางมาถึงดินแดนอยู่
คนที่เผ่าเซียนและราชวงศ์ฉินจัดเตรียมไว้ก็เริ่มไปฟาร์มมอนสเตอร์กันตั้งนานแล้ว
แต่เผ่าทูตสวรรค์มาค่อนข้างช้า
หลักๆ เป็นเพราะเขตทูตสวรรค์อยู่ห่างจากเขตดาวหลานซิงค่อนข้างไกลจริงๆ
เทียนสื่อหย่าเป็นพวกชอบวิ่งไปในที่ห่างไกลความเจริญจริงๆ ด้วย
ทว่าในระหว่างที่กำลังรอเผ่าทูตสวรรค์อยู่นั้น จู่ๆ ในช่องสนทนาโลกก็มีข้อความหนึ่งโผล่ขึ้นมา
"พวกเจ้าดูสิว่าข้าดรอปอะไรมาได้? [หินแห่งโชคชะตา] มีใครรู้บ้างว่าของสิ่งนี้เอาไว้ทำอะไร?"
พอข้อความนี้ปรากฏขึ้น เจ้านครทั่วทั้งเขตดาวหลานซิงก็อยู่นิ่งกันไม่ได้อีกต่อไป
ในจำนวนนั้นส่วนใหญ่คือคนที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่ของที่สามารถเชื่อมโยงกับโชคชะตาได้ ย่อมไม่ใช่ของธรรมดาอย่างแน่นอน
ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มตรวจสอบดูว่าสิ่งนี้คืออะไรเป็นอันดับแรก
ส่วนอีกพวกคือคนที่รู้ว่าหินแห่งโชคชะตามีประโยชน์อย่างไร และกำลังรวบรวมมันอยู่แล้ว
ตอนนี้พอข่าวแพร่ออกไป พวกเขาก็แทบจะอยากสับเจ้านครคนนี้ให้ตาย
เดิมทีตั้งใจจะค่อยๆ ซุ่มพัฒนาไปเงียบๆ แต่ตอนนี้กลายเป็นการแข่งขันของคนทั้งหมดไปเสียแล้ว
โอ้โห จบเห่กัน
แล้วก็ยังมีอีกกลุ่มที่รู้จักหินแห่งโชคชะตา แต่ไม่รู้ว่าตำหนักสามลักษมณ์แห่งโชคชะตาปรากฏขึ้นในเขตดาวหลานซิง
เมื่อพวกเขาเห็นข้อความนี้ ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
ดรอปได้ที่เขตดาวหลานซิงหรือ?
นั่นไม่ได้หมายความว่าตำหนักสามลักษมณ์แห่งโชคชะตาปรากฏขึ้นในเขตดาวหลานซิงหรอกหรือ?!
ทว่าเพิ่งจะตื่นเต้นไปได้ไม่กี่นาที พวกเขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้
ดูเหมือนจะมีบางอย่างไม่ถูกต้อง
ข้อความนี้ปรากฏขึ้นในช่องสนทนาโลกโดยตรง นั่นไม่ได้หมายความว่า... เผ่าพันธุ์อื่นๆ ก็จะได้รับข่าวสารอย่างรวดเร็วหรอกหรือ?
แล้วแบบนี้เขตดาวหลานซิงจะรับมือไหวหรือ?
แม้ว่าประสบการณ์ของเผ่าจิ้งจอกสวรรค์จะไม่ได้ถูกเปิดเผยออกมา แต่สำหรับตระกูลชั้นนำบางแห่งในเขตดาวหลานซิง การจะสืบข่าวก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรนัก
ถึงแม้เขตดาวหลานซิงจะสืบข่าวไม่ได้ แต่การรวบรวมข่าวสารจากเผ่าพันธุ์อื่นมาปะติดปะต่อกันก็ไม่ได้ยากเช่นกัน
"เวรเอ๊ย! สุดยอดไปเลย!"
อวิ๋นเกอเงยหน้ามองฟ้าด้วยสีหน้างุนงง
นี่มันไอ้โง่ที่ไหนกันเนี่ย?
พอดูชื่อคนส่งข้อความ
อ้อ คนของประเทศเพี่ยวเลี่ยงนี่เองใช่ไหม?
อวิ๋นเกอ: "@อ้ายเต๋อหัว อ้ายเต๋อหัว ดูลูกน้องที่เจ้าดูแลสิ!"
อ้ายเต๋อหัว: "... ข้า&%￥%..."
บัดซบเอ๊ย เจอผีเข้าแล้วสิ
เขาจัดคนให้ไปกว้านซื้อหินแห่งโชคชะตาแบบลับๆ แล้วไม่ใช่หรือ?
อีกทั้งตอนที่กว้านซื้อก็ย้ำแล้วว่าต้องปิดเป็นความลับ
ไอ้โง่นี่เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาหรือไง? หรือว่าหูหนวกกันแน่?!
ใช่ เขาเป็นเพียงตัวแทนที่ตระกูลเหล่านั้นใช้ส่งสารเท่านั้น
อันที่จริงเขาไม่ได้มีอำนาจที่แท้จริงอะไรมากมายนัก
แต่นี่มันเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของตระกูลในประเทศเพี่ยวเลี่ยงทั้งหมดเลยนะ
เจ้ากล้าทำแบบนี้ได้อย่างไร?
คิดจะท้าทายทุกตระกูลในประเทศเพี่ยวเลี่ยงทั้งหมดเลยงั้นหรือ?
"ไอ้โง่นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นมา? พวกเจ้าไม่ได้บอกให้นางปิดเป็นความลับหรือไง?" อ้ายเต๋อหัวพยายามข่มความโกรธแล้วเอ่ยถาม
"เอ่อ... ลูกพี่..."
"พูดมา!"
"ตำแหน่งของนางอยู่ห่างไกลเกินไป แถมยังดรอปหินแห่งโชคชะตาไม่ได้อีก ดังนั้น..."
"ดังนั้นก็เลยไม่ได้แจ้งให้นางทราบงั้นหรือ?!"
"... อืม"
"ข้า... บัดซบเอ๊ย!"
"แล้วยังมายืนอยู่ตรงนี้ทำไมอีก?!! รีบไปบอกให้นางลบข้อความสิ!!!!"
ถึงแม้ตอนนี้คนทั่วทั้งเขตดาวหลานซิงจะเห็นกันหมดแล้วก็เถอะ
แต่ลบได้สักนิดก็ยังดีกว่าไม่ทำอะไรเลย
พอเห็นว่าอวิ๋นเกอแท็ก (@) เขาในช่องสนทนาโลกอีก เขาก็ไม่สามารถแกล้งตายได้อีกต่อไป
อ้ายเต๋อหัว: "นี่มันเป็นอุบัติเหตุ ข้าเองก็คาดไม่ถึงเหมือนกัน"
อวิ๋นเกอ: "แล้วตอนนี้จะทำอย่างไร? เจ้ามั่นใจหรือว่าจะสามารถปกป้องเขตประเทศเพี่ยวเลี่ยงได้ในสถานการณ์ที่มีหมื่นเผ่าพันธุ์มาเยือนน่ะ?"
ที่บอกว่าหมื่นเผ่าพันธุ์มาเยือน พูดกันตามตรงก็คือมาปล้นนั่นแหละ
เพียงแต่นี่คือช่องสาธารณะ จึงพูดให้ดูอ้อมค้อมขึ้นมาหน่อยก็เท่านั้น
คำถามของอวิ๋นเกอทำเอาอ้ายเต๋อหัวถึงกับเงียบไปเลยทีเดียว
ข้าจะปกป้องได้หรือไม่ได้ ในใจเจ้าไม่รู้เลยหรือไง?!
ถามออกมาท่ามกลางสายตาผู้คนมากมายเช่นนี้ จะให้เขาตอบว่าอย่างไร?
ปกป้องได้งั้นหรือ?
นั่นมันก็แค่ขี้โม้ แถมยังเป็นการขี้โม้ที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่เชื่อเลยด้วยซ้ำ
ปกป้องไม่ได้งั้นหรือ?
แม้แต่ตัวเขาเองยังไม่มีความมั่นใจ แล้วลูกน้องจะตามเขาต่อไปได้อย่างไร?
แล้วยังจะนำทัพต่อไปได้อีกหรือ?
"บัดซบเอ๊ย! ไปลากตัวไอ้โง่นั่นในชีวิตจริงออกมาให้ข้าที! บ้านมันในโลกหลักอยู่ที่ไหน? ให้ใช้ข้อหาเป็นภัยต่อความมั่นคงของชาติไปริบทรัพย์บ้านมันมาซะ!!!"
ยิ่งอดทนก็ยิ่งคิดยิ่งโมโห
ยิ่งยอมถอยก็ยิ่งคิดยิ่งขาดทุน
นี่มันไอ้โง่ที่ไหนกันเนี่ย?
ยังมีหน้ามาเป็นเจ้าเขตได้อีกหรือ?
อ้อ ไม่ใช่เจ้าเขต เป็นนักการทูตนี่เอง
มิน่าล่ะถึงส่งข้อความในช่องสนทนาโลกได้
แต่นักการทูตแบบนี้ ไอ้โง่ที่ไหนเป็นคนแต่งตั้งกันวะ?
คนแบบนี้ก็ยังกล้าใช้อีกหรือ?
ริบทรัพย์ให้หมดทั้งบ้านนั่นแหละ!
มิเช่นนั้นคงไม่เพียงพอที่จะระงับความโกรธแค้นของประชาชนได้!
แน่นอนว่าหลักๆ คือระงับความโกรธของเขานี่แหละ
แต่ถึงอย่างไร คนตั้งมากมายในช่องสนทนาโลกก็กำลังดูอยู่ เขาจะไม่แสดงท่าทีอะไรเลยก็คงไม่ได้
อ้ายเต๋อหัว: "ถึงแม้เบื้องหน้าจะอันตรายมากเพียงใด ข้าก็จะเป็นผู้นำทัพพุ่งชนเอง!"
พุ่งชนงั้นหรือ?
อวิ๋นเกอบอกได้คำเดียวว่าใครเชื่อก็โง่แล้ว
อย่างเจ้านี่นะจะเป็นผู้นำทัพพุ่งชน?
ก่อนหน้านี้ตอนที่ตระกูลอวิ๋นพ่ายแพ้ เจ้าก็วิ่งหนีเร็วกว่าใครเพื่อน!
ขนาดกองเรือของเขต 9999 ที่ไล่ตามล่าก็ยังตามไม่ทันเลย
เจ้าคงจะเป็นผู้นำในการวิ่งหนีเสียมากกว่ากระมัง
แต่แน่นอนว่าคงจะพูดออกไปตรงๆ แบบนี้ไม่ได้ ต่างก็เป็นเจ้าเขตด้วยกันทั้งนั้น ต้องไว้หน้ากันสักหน่อย
ถึงแม้จะมีความแค้นต่อกันก็เหมือนกัน
อวิ๋นเกอ: "ขออวยพรให้กับความกล้าหาญของท่านอ้ายเต๋อหัว ขอสรรเสริญความกล้าหาญและไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใดของท่าน!"
อืม ไม่ต้องถามหรอก
ถ้าถามก็บอกว่าเป็นการอวยพร เป็นการสรรเสริญ แต่จริงๆ แล้วคือการยกยอเขาให้หลวมตัวจนถอนตัวไม่ขึ้นต่างหาก