บทที่ 29 การปลุกเน็น

บทที่ 29 การปลุกเน็น

การลงทะเบียนเสร็จสิ้นลงอย่างราบรื่น แต่เจียงเอี้ยนไม่ได้รู้สึกผ่อนคลายลงเลย ในการสอบครั้งนี้มีฮิโซกะและอิลูมิเข้าร่วมด้วย ถึงแม้ว่าเซลล์กูร์เมต์จะทำให้พละกำลังของเขาเหนือกว่าคนทั่วไปมาก แต่เขาก็ยังขาดความมั่นใจเมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนทั้งสอง ลำพังแค่คิรัวร์ในตอนนี้ เขาก็อาจจะยังเอาชนะไม่ได้ด้วยซ้ำ

สิ่งนี้ทำให้เจียงเอี้ยนหวนนึกถึงเน็น หากเขาสามารถควบคุมเน็นได้ อย่างน้อยเขาก็จะไม่ตกเป็นฝ่ายไร้ทางสู้โดยสิ้นเชิง ยิ่งไปกว่านั้น เจียงเอี้ยนยังมีแนวคิดบางอย่างสำหรับการพัฒนาความสามารถเน็นของตนเอง น่าเสียดายที่เขายังไม่พบข้อมูลที่เป็นประโยชน์เกี่ยวกับผู้ใช้เน็นบนอินเทอร์เน็ตเลย

ทว่าสิ่งที่ทำให้เจียงเอี้ยนประหลาดใจก็คือ แม้เขาจะยังหาผู้ใช้เน็นไม่เจอ แต่กลับมีคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขาถึงที่ วันหนึ่ง ขณะที่เจียงเอี้ยนเพิ่งจะลิ้มรสอาหารจากร้านหรูและกำลังจะกลับโรงแรม ร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นขวางทางเขาโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า

"แกคือคนที่กวาดล้างแก๊งส่วนใหญ่ในเมืองเมื่อไม่กี่วันก่อนสินะ กลิ่นของแกมันติดอยู่ในแก๊งพวกนั้น"

ผู้มาใหม่กวาดสายตามองเจียงเอี้ยน สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นดูแคลน "ดูแล้วแกก็เป็นแค่ไอ้เด็กเมื่อวานซืน แก๊งพวกนั้นมันก็แค่พวกตะกละที่ไร้ประโยชน์ ขยะชัดๆ"

แน่นอนว่ามันไม่ส่งผลอะไรกับเขา ไม่ว่าเจียงเอี้ยนจะแข็งแกร่งแค่ไหน เงินที่แก๊งพวกนั้นติดค้างเขาก็จะไม่มีทางขาดหายไป เจียงเอี้ยนมองผู้มาใหม่ ชายตรงหน้าผอมแห้ง มีปากยื่นและฟันเหมือนฉลาม เจียงเอี้ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่าใบหน้านี้ดูคุ้นตาอยู่บ้าง แต่เขาก็นึกชื่อของชายคนนี้ไม่ออกในทันที

"แกเป็นใคร"

ผู้มาใหม่ไม่พอใจกับปฏิกิริยาของเจียงเอี้ยน แต่เมื่อตระหนักได้ว่าเจียงเอี้ยนไม่รู้จักเขา จึงพูดออกมาตรงๆ "ฟังให้ดี ฉันคือสุนัขบ้าแห่งเงาอสุรกาย ภายใต้คำสั่งของสิบดอน!"

"สุนัขบ้า?"

เจียงเอี้ยนพึมพำชื่อนั้นและจำได้ในที่สุด นี่ไม่ใช่เงาอสุรกายที่กัดอุโบกินแล้วถูกฆ่าตายด้วยเศษกะโหลกที่อุโบกินบ้วนใส่หรอกหรือ! เมื่อนึกถึงเงาอสุรกาย เจียงเอี้ยนก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ เขากำลังกังวลว่าจะหาผู้ใช้เน็นมาช่วยปลุกเน็นได้อย่างไร และตอนนี้โอกาสอันสมบูรณ์แบบก็หล่นลงมาตรงหน้าเขาแล้ว แก๊งพวกนี้เป็นคนดีในทุกความหมายจริงๆ!

แน่นอนว่าสุนัขบ้าคงไม่มีน้ำใจพอที่จะช่วยเขาปลุกเน็น แต่เจียงเอี้ยนรู้ดีว่าหลังจากถูกโจมตีด้วยเน็นของผู้ใช้เน็น หากไม่ตายในทันที เน็นของคนคนนั้นก็จะถูกปลุกขึ้นมาอย่างรุนแรง ส่วนว่าจะสามารถควบคุมมันได้หลังจากถูกปลุกด้วยวิธีนี้หรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับบุคคลล้วนๆ หากควบคุมเน็นได้ก็รอด หากไม่ได้ก็เท่ากับตาย

ในลานประลองกลางหาว วิธีนี้ถูกเรียกว่าการล้างบาป ซึ่งส่วนใหญ่ใช้กับมือใหม่ที่เพิ่งมาถึงชั้น 200 ในเหตุการณ์คิเมร่าแอนท์ในภายหลัง พวกมดเหล่านั้นก็ใช้วิธีนี้ในการสร้างผู้ใช้เน็นเช่นกัน ในมุมมองของเจียงเอี้ยน ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งจากการเสริมพลังของเซลล์กูร์เมต์และความรู้มากมายเกี่ยวกับความสามารถของเน็นที่เก็บไว้ในหัว โอกาสสำเร็จในการปลุกเน็นด้วยวิธีนี้ของเขามีมากกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ สิ่งเดียวที่เขาต้องระวังคืออย่าให้ถูกฟันพิษของสุนัขบ้ากัดเอา

เมื่อเห็นเจียงเอี้ยนดูเสียสมาธิไปเล็กน้อย ประกายสังหารก็วาบขึ้นในดวงตาของสุนัขบ้า

"โอกาส!"

ทันใดนั้น เท้าของสุนัขบ้าก็ถีบตัวจากพื้น ร่างกายพุ่งเข้าหาเจียงเอี้ยนราวกับลูกธนูที่ถูกปล่อยจากคันศร เมื่อเข้าใกล้ เขาก็อ้าปากออกอย่างรวดเร็ว โดยเล็งไปที่หัวไหล่ของเจียงเอี้ยน ทว่าในขณะที่สุนัขบ้ากำลังจะกัดเจียงเอี้ยน หมัดของเจียงเอี้ยนก็ตวัดขึ้นฉับพลัน กระแทกเข้าที่ขากรรไกรล่างของสุนัขบ้าด้วยความแม่นยำอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

ด้วยเสียงแกร๊กเบาๆ ตามมาด้วยเสียงครวญครางอู้อี้ สุนัขบ้าก็กระเด็นออกไปราวกับว่าวสายป่านขาด กระแทกเข้ากับผนังที่ท้ายซอยอย่างแรงก่อนจะไถลลงไปกองกับพื้น...

"เฮ้ อย่าเพิ่งพุ่งเข้ามาแบบกะทันหันสิ"

เจียงเอี้ยนชักหมัดกลับและมองสุนัขบ้าที่ทรุดตัวลงด้วยสีหน้าไม่พอใจ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความจนใจ เมื่อกี้นี้มันปุบปับเกินไป แม้เขาจะไม่ได้ใช้กำลังเต็มที่ แต่ก็ยังใส่ไปราวเจ็ดสิบถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ โชคดีที่ในฐานะผู้ใช้เน็น สุนัขบ้าค่อนข้างทนทาน และดูเหมือนว่าเขาจะแก้ปัญหาเรื่องการถูกกัดไปโดยไม่ตั้งใจเสียแล้ว

สุนัขบ้าส่ายหัวแล้วลุกขึ้นยืน รู้สึกเจ็บแปลบที่ขากรรไกรล่างและเต็มไปด้วยรสคาวเลือดในปาก เอื้อมมือไปจับดู เขาพบว่ากระดูกขากรรไกรล่างถูกหมัดของเจียงเอี้ยนอัดจนหักกระจุย! สิ่งนี้ทำให้สุนัขบ้าโกรธจัด เพราะแบบนี้เขาจะไปกัดใครได้อีก!

ความโกรธเกรี้ยวเข้าครอบงำสติสัมปชัญญะของเขาทันที โดยไม่สนใจความเจ็บปวดแสนสาหัส สุนัขบ้าพุ่งเข้าใส่เจียงเอี้ยนอีกครั้งด้วยนัยน์ตาแดงก่ำ เมื่อเห็นดังนั้น เจียงเอี้ยนก็แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดีแล้วที่มันไม่หนีไป

ดังนั้น เจียงเอี้ยนจึงเริ่มรับการโจมตีแบบตั้งรับ หนึ่งหมัด สองหมัด สามหมัด... หลังจากรับหมัดหนักๆ ที่แฝงเน็นไปกว่าสิบครั้ง เจียงเอี้ยนก็สัมผัสได้ในที่สุดว่าพลังงานอุ่นสายหนึ่งตื่นขึ้นอย่างฉับพลันแล้วแผ่ซ่านออกไปอย่างบ้าคลั่ง

สำเร็จแล้ว!

แสงแหลมคมวาบขึ้นในดวงตาของเจียงเอี้ยน และเขาไม่ยั้งมืออีกต่อไป เพียงชั่วพริบตา เขาก็หลบหมัดของสุนัขบ้าได้ จากนั้นหมัดที่รวบรวมพละกำลังทั้งหมดก็กระแทกเข้าที่ขมับของสุนัขบ้าอย่างแม่นยำ อีกฝ่ายไม่ทันได้ส่งเสียงร้องด้วยซ้ำก็สลบเหมือดไป ไม่รู้ชะตากรรม

เจียงเอี้ยนไม่ได้สนใจสุนัขบ้าอีกต่อไป เขาขัดสมาธิลงกับพื้น หลับตาลง และเริ่มชักนำพลังงานภายในร่างกาย ซึ่งก็คือเน็น เขาจินตนาการถึงเน็นที่พุ่งพล่านจากจุดไป๋หุ่ยที่กลางกระหม่อม ไหลผ่านหัวไหล่ขวา ลงไปผ่านฝ่าเท้า แล้วมารวมตัวกันที่หัวไหล่ซ้ายก่อนจะย้อนกลับขึ้นไปที่กลางกระหม่อม... ในขณะที่เจียงเอี้ยนพยายามทำเช่นนั้น เน็นที่เดิมทีฟุ้งกระจายก็ถูกบีบอัดรอบตัวเขาอย่างช้าๆ...

เจียงเอี้ยนลืมตาขึ้นฉับพลันแล้วมองดูมือของตนเอง ในขณะนี้เขารู้สึกราวกับว่าร่างกายทั้งหมดถูกห่อหุ้มด้วยเกราะล่องหนที่โปร่งใส อบอุ่นและยืดหยุ่น

"เน็น สำเร็จแล้ว!"

เจียงเอี้ยนกำหมัดแน่น รอยยิ้มตื่นเต้นที่ไม่อาจควบคุมได้ปรากฏบนใบหน้า เขาลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้า ไม่สนใจสุนัขบ้าที่สลบเหมือดอยู่บนพื้น แล้วหันหลังเดินจากไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่ได้กลับไปยังโรงแรมเดิม เพราะตอนนี้เขาเปิดเผยตัวแล้ว ใครจะรู้ว่าข้างในนั้นจะมีดักซุ่มอยู่หรือเปล่า เขาหาโรงแรมหรูแห่งอื่น จองห้องสวีทที่เงียบสงบ แล้วทุ่มเทให้กับการฝึกเน็น

ตลอดทั้งวันทั้งคืน เจียงเอี้ยนฝึกฝนจนเชี่ยวชาญพื้นฐานของเน็น คือ เท็น เร็น และเซ็ตสึ ในเบื้องต้น หลังจากนั้น เจียงเอี้ยนก็หยุดฝึกฝนพื้นฐานเหล่านี้ ต่อไป เขามีงานสำคัญที่ต้องทำ นั่นคือการพัฒนาความสามารถเน็นของตนเอง แน่นอนว่าก่อนหน้านั้น เขาจำเป็นต้องระบุประเภทเน็นของตนเสียก่อน

เน็นแบ่งออกเป็น 6 ประเภทหลัก ได้แก่ เสริมพลัง ปล่อยพลัง เปลี่ยนแปลง ควบคุม สร้าง และประเภทพิเศษที่พิเศษที่สุด ในแผนภูมิหกเหลี่ยมของเน็น การพัฒนาความสามารถเน็นประเภทเดียวกันจะให้พลัง 100% ประเภทที่อยู่ติดกันให้ 80% ประเภทที่ห่างออกไปหนึ่งช่องให้ 60% และประเภทที่อยู่ตรงข้ามให้เพียง 40% แน่นอนว่าสายพิเศษถือเป็นข้อยกเว้น เว้นแต่จะเป็นสายพิเศษโดยกำเนิด ก็ไม่สามารถพัฒนาความสามารถสายพิเศษได้

การระบุประเภทเน็นไม่เพียงแต่เกี่ยวข้องกับทิศทางการฝึกฝนในอนาคตเท่านั้น แต่ยังส่งผลโดยตรงต่อการพัฒนาความสามารถเน็นอีกด้วย และวิธีการระบุประเภทนั้นง่ายมาก นั่นคือการทดสอบด้วยการทำนายด้วยน้ำ

เจียงเอี้ยนหยิบน้ำแร่ขวดหนึ่งออกมา เทใส่แก้ว แล้วเด็ดใบไม้สีเขียวจากกระถางบนขอบหน้าต่างมาวางเบาๆ บนผิวน้ำ จากนั้นเขาวางมือทั้งสองข้างไว้ข้างแก้วแล้วเริ่มกระตุ้นเน็น เพียงครู่เดียว น้ำในแก้วก็ลดหายไปเกือบครึ่งราวกับระเหยหายไปในอากาศ และใบไม้ที่เคยเขียวชอุ่มก็เหี่ยวเฉาและเปลี่ยนเป็นสีเหลืองด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

"สายพิเศษ งั้นรึ..."

เจียงเอี้ยนมองความเปลี่ยนแปลงในแก้วพลางจมลงสู่ห้วงความคิด