ตอนที่ 41: ไต้มู่ไป๋ถูกรับเลือก, ราชสีห์ทองคำสามตา

ตอนที่ 41: ไต้มู่ไป๋ถูกรับเลือก, ราชสีห์ทองคำสามตา

โรงเรียนสื่อไหลเค่อ หอพักชาย

ถังซาน นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง โคจร ทักษะวิชาเสวียนเทียน อย่างช้าๆ

วินาทีที่เขาได้ยินเสียงแจ้งเตือน เขาก็ลืมตาขึ้นอย่างกะทันหัน ประกายแสงสีม่วงสว่างวาบขึ้นในดวงตาก่อนจะเลือนหายไป

"การข้ามมิติครั้งที่สาม... ในที่สุดก็มาถึงอีกครั้ง"

"ถ้าเพียงแต่ข้าได้ไปยังโลกสยบฟ้าทลายปฐพี..."

ร่องรอยแห่งความมั่นใจวาบผ่านดวงตาของถังซาน "ด้วยพรสวรรค์และทักษะวิชาเสวียนเทียนของข้า ผนวกกับทรัพยากรของโลกใบนั้น ข้าจะต้องผงาดขึ้นอย่างรวดเร็วในโลกใบนั้นได้อย่างแน่นอน!"

ในห้องติดกัน ออสการ์, หม่าหงจวิ้น, ฝูหลันเต๋อ, จ้าวอู๋จี๋ และคนอื่นๆ ต่างก็เต็มไปด้วยความคาดหวังไม่แพ้กัน

ทว่า หากจะถามว่าใครตื่นเต้นที่สุด ก็คงหนีไม่พ้น อวี้เสี่ยวกัง

"โลกสยบฟ้าทลายปฐพี... โลกใบใหม่ที่ดูเหมือนจะมีระบบพลังที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง"

เขาพึมพำกับตัวเอง ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความคลั่งไคล้ "ถ้าข้าสามารถไปที่นั่น ศึกษาระบบการบ่มเพาะของโลกใบนั้น และนำมาเปรียบเทียบพร้อมกับหลอมรวมเข้ากับระบบวิญญาณจารย์..."

"หรือบางทีอาจจะใช้โลกใบนั้นเพื่อทะลวงผ่านระดับพลังวิญญาณของข้าให้ก้าวข้ามระดับ 29 ไปได้"

เมื่อนึกถึงการที่วิญญาณยุทธ์ของเขากลายพันธุ์เป็นวิญญาณยุทธ์ขยะ ทำให้เขาไม่สามารถทะลวงผ่านระดับ 30 ได้ตลอดชีวิต และนึกถึงความอัปยศที่ถูกเยาะเย้ยว่าเป็นขยะมาตลอดหลายปี...

"ครั้งนี้ จะต้องเป็นข้า..."

หอพักหญิง

เสียวอู่ และ นิ่งหรงหรง เองก็อยากจะไปยังโลกสยบฟ้าทลายปฐพีเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม สิ่งแรกที่อยู่ในหัวของพวกนางคือการเข้าร่วมศาลสวรรค์อย่างแน่นอน แน่นอนว่าพวกนางแค่ 'อยากรู้อยากเห็น' เกี่ยวกับ 'ความจริงของโลก' ที่อยู่ภายในแผ่นหยกนั่นเท่านั้น...

มันไม่ใช่เพราะว่าหลินเฮ่าผู้นั้นหล่อเหลาเกินไป จนทำให้ค่านิยมของพวกนางคล้อยตามสุนทรียศาสตร์ของพวกนางหรอกนะ

อืม มันไม่ได้เป็นแบบนั้นแน่นอน!

สำนักวิญญาณยุทธ์ โถงพระสันตะปาปาสูงสุด

ภายในห้องนอน ปี่ปี๋ตง ซึ่งสวมชุดนอนผ้าไหมสีม่วงบางเบา เผยให้เห็นเรือนร่างที่อวบอิ่มเย้ายวนอย่างเหลือเชื่อ ก็กำลังเฝ้ามองภาพเงาที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วบนม่านฟ้าเช่นกัน

"การข้ามมิติครั้งที่สาม... สามโควตา... ข้าอยากรู้นักว่าคราวนี้จะมีใครจากสำนักวิญญาณยุทธ์ถูกเลือกบ้างหรือไม่?"

ในเวลานี้ปี่ปี๋ตงรู้สึกขัดแย้งในใจเล็กน้อย นางหวังว่าจะมีคนจากสำนักวิญญาณยุทธ์ถูกเลือก เพื่อนำทรัพยากรและความรู้จากโลกสยบฟ้าทลายปฐพีกลับมาให้สำนักวิญญาณยุทธ์

แต่นางก็แอบกังวลลึกๆ...

หากมีใครได้ไปยังโลกใบนั้นจริงๆ และได้ล่วงรู้สิ่งที่เรียกว่าความจริง เช่นเดียวกับจูจู๋ชิงและหูเลี่ยนา พวกเขาจะหลุดพ้นจากการควบคุมของนางหรือไม่?

"ถ้าหากเป็นข้าที่ได้ไป บางที..."

"จักรพรรดิฮ่าวเทียน..."

ปี่ปี๋ตงกระซิบพระนามนี้ ริมฝีปากสีแดงของนางเม้มเข้าหากันเล็กน้อย นางรู้สึกอยากรู้อยากเห็นอย่างยิ่งเกี่ยวกับชายผู้เปี่ยมไปด้วยอำนาจบารมีและความมั่นใจที่ชื่อ หลินเฮ่า ผู้นี้

ชั่วขณะนั้น ทั่วทั้งทวีปโต้วหลัว แทบทุกขุมกำลังต่างเตรียมพร้อม ผู้คนนับไม่ถ้วนแหงนหน้ามองท้องฟ้า กลั้นหายใจรอคอยเสียงแจ้งเตือนครั้งใหม่จากม่านฟ้า

สามัญชนต่างสวดภาวนา หวังจะใช้สิ่งนี้เพื่อเปลี่ยนแปลงโชคชะตาอันแสนธรรมดาของตน

วิญญาณจารย์ต่างคาดหวัง หวังว่าจะได้รับโอกาสในการทะลวงผ่านขีดจำกัด

ขุมกำลังหลักต่างกำลังคิดคำนวณ หวังจะใช้สิ่งนี้เพื่อเสริมสร้างอำนาจของตนเอง

และในเวลานี้เอง เมื่อทุกสายตาจับจ้องไปที่มัน

บนม่านฟ้า แสงสีทองก็เริ่มรวมตัวกัน ก่อตัวเป็นข้อความขนาดมหึมาหลายบรรทัด

【โควตาการส่งตัวข้ามมิติครั้งนี้: 3 คน!】

【ผู้สมัครข้ามมิติชุดที่สาม กำลังสุ่มเลือก...】

【ติง! ผู้ถูกเลือกคนที่ 1: นักเรียนโรงเรียนสื่อไหลเค่อ, ไต้มู่ไป๋ (อัครวิญญาจารย์ ระดับ 38)】

"ตูม"

โรงเรียนสื่อไหลเค่อเกิดความโกลาหลขึ้นในพริบตา

"เชี่ย! ลูกพี่ไต๊นี่หว่า!"

ออสการ์เป็นคนแรกที่กระโดดขึ้นมา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความอิจฉาและความตื่นเต้น

หม่าหงจวิ้นอ้าปากค้าง: "ให้ตายเถอะ ลูกพี่ไต๊ โชคของเจ้านี่มันฝืนลิขิตสวรรค์ชัดๆ!"

ร่องรอยของความซับซ้อนวาบผ่านดวงตาของถังซาน และเขาก็ฝืนยิ้มออกมา: "ยินดีด้วยครับ ลูกพี่ไต๊"

ตัวไต้มู่ไป๋เองถึงกับอึ้งไป เขาเพิ่งจะได้สติก็ตอนที่เสียงโห่ร้องและคำแสดงความยินดีจากผู้คนรอบข้างดังกลบเขาไปหมดแล้ว

"นี่... ข้าหรือ?"

ไต้มู่ไป๋ก้มมองมือของตัวเอง ความปิติยินดีอย่างบ้าคลั่งพลุ่งพล่านขึ้นในใจ จากนั้นเขาก็กำหมัดแน่น ประกายแสงอันคมกริบวาบขึ้นในดวงตา

จูจู๋ชิง... ผู้หญิงที่ควรจะได้เป็นภรรยาของเขา ตอนนี้กลับไปอยู่ที่ศาลสวรรค์และเตรียมตัวรับใช้ชายอื่น...

หลินเฮ่า... จักรพรรดิสวรรค์ผู้สูงส่งที่มองสรรพชีวิตเป็นเพียงมดปลวก...

"โลกสยบฟ้าทลายปฐพี..."

ไต้มู่ไป๋พึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความทะเยอทะยานที่ไม่อาจระงับไว้ได้ "ข้ากำลังไปแล้ว! ข้ามผ่านโลกเพื่อไปเยือน!"

"ข้าจะแข็งแกร่งขึ้นในโลกใบนั้น แข็งแกร่งพอที่จะทำให้ทุกคนต้องมองข้าด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป แข็งแกร่งพอที่จะ..."

ฉากหนึ่งแวบเข้ามาในหัวของเขาเขากลับมาด้วยท่วงท่าที่ไร้เทียมทาน จูจู๋ชิงคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าเขาด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้ง ในขณะที่จักรพรรดิสวรรค์หลินเฮ่าที่พวกนางเรียกขาน ถูกเขาเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้า

"รอไปก่อนเถอะ..."

รอยยิ้มอันมั่นใจ ป่าเถื่อน และเย่อหยิ่งปรากฏขึ้นที่มุมปากของไต้มู่ไป๋ "เจ้า หลินเฮ่า อาจจะเติบโตในโลกใบนั้นได้ แต่ตอนนี้ข้ามาแล้ว!"

"ข้า ไต้มู่ไป๋ คือผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดตั้งแต่เกิด การที่ทุกสิ่งต้องเป็นไปตามที่ข้าต้องการถือเป็นอภิสิทธิ์ของข้า และโลกสยบฟ้าทลายปฐพีก็มีอยู่เพื่อต้อนรับการมาเยือนของข้าเท่านั้น!"

"ข้าต้องการจูจู๋ชิง ข้าต้องการเป็นผู้ครอบครองศาลสวรรค์!"

"ทุกสิ่งทุกอย่างจะต้องเป็นของข้า!!!"

ในตอนนั้นเอง ข้อความสีทองก็ปรากฏขึ้นบนม่านฟ้าอีกครั้ง

【ติง! ผู้ถูกเลือกคนที่ 2: สามัญชนจักรวรรดิสุริยันจันทรา, หลี่ตั้น (ระดับ 0)】

ทวีปสุริยันจันทรา ในหมู่บ้านเล็กๆ ที่ห่างไกล

เด็กหนุ่มผิวคล้ำรูปร่างผอมบางกำลังจ้องมองท้องฟ้าอย่างเหม่อลอย ในมือยังคงถือจอบอยู่

"ข้า... ข้าถูกเลือกงั้นหรือ?"

ในเวลานี้ แสงสีทองก็ปรากฏขึ้นบนม่านฟ้าเป็นครั้งที่สาม

【ติง! ผู้ถูกเลือกคนที่ 3: ป่าใหญ่ซิงโต่ว, สัตว์มงคลแห่งจักรพรรดิ ราชสีห์ทองคำสามตา (อายุ 15,000 ปี)】

ป่าใหญ่ซิงโต่ว พื้นที่แกนกลาง ทะเลสาบแห่งชีวิต

"ท่านลุงตี้เทียน เป็นข้าล่ะ! ข้าถูกเลือกด้วย!"

เสียงที่สดใส กังวาน และไร้เดียงสาราวกับเด็กสาวดังขึ้น เต็มไปด้วยความดีใจที่ไม่อาจควบคุมได้

แสงสีทองรวมตัวกัน และร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งก็ร่อนลงที่ริมทะเลสาบอย่างแผ่วเบา

นางมีรูปร่างคล้ายสิงโต แต่ทั่วทั้งร่างปกคลุมไปด้วยขนสีทองอร่าม ราวกับควบแน่นมาจากแสงแดดที่บริสุทธิ์ที่สุด

สิ่งที่แปลกประหลาดที่สุดคือ ดวงตาแนวตั้งบนหน้าผากของนางยังเปิดไม่สนิทในเวลานี้ แต่มันก็เริ่มมีแสงประกายอันลึกลับและสูงส่งไหลเวียนอยู่แล้ว

นางคือการควบแน่นของโชควาสนาแห่งป่าใหญ่ซิงโต่ว สัตว์มงคลแห่งจักรพรรดิที่เป็นที่เคารพสักการะของสัตว์วิญญาณทั้งปวง

นางวิ่งเหยาะๆ เข้าไปหา ตี้เทียน ถูไถหัวปุกปุยของนางเข้ากับแขนที่ทิ้งตัวลงมาซึ่งปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีดำสนิทของเขาอย่างรักใคร่ ดวงตาที่สามของนางเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

ทว่าในดวงตามังกรอันลึกล้ำดั่งห้วงเหวของตี้เทียน กลับไม่มีร่องรอยของความดีใจเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความกังวลอย่างเต็มเปี่ยม

"สัตว์มงคล... ถูกเลือกงั้นหรือ?"

ตี้เทียนก้มหน้าลง ดวงตามังกรของเขาสะท้อนภาพแววตาที่บริสุทธิ์และโหยหาของสัตว์มงคล

"เด็กน้อย เจ้าจำรู้หรือไม่ว่าโลกของมนุษย์นั้นอันตรายเพียงใด?"

"แม้ว่าเจ้าจะเป็นสัตว์มงคล ที่เกิดมาพร้อมกับโชควาสนาอันยิ่งใหญ่ของป่าใหญ่ซิงโต่วของเราที่รวมอยู่ในตัวเจ้า แต่การบ่มเพาะของเจ้าเอง... ก็ยังตื้นเขินนัก"

"ยิ่งไปกว่านั้น ที่นั่นไม่ใช่ป่าของเรา มันคือโลกที่แปลกประหลาด และเต็มไปด้วยมนุษย์ที่เจ้าเล่ห์เพทุบาย โดยที่ไม่มีพวกเราคอยปกป้องเจ้า..."

เมื่อมองดูตี้เทียนที่กำลังกังวล ราชสีห์ทองคำสามตา ก็เอียงคอ กะพริบตาที่สามของนาง น้ำเสียงของนางแฝงไปด้วยความออดอ้อน

"ท่านลุงตี้เทียน ไม่ต้องกังวลไปหรอก"

"ข้าอยู่ที่นี่มาตลอด แม้ว่าทุกคนจะปฏิบัติกับข้าเป็นอย่างดี แต่... ข้าก็อยากเห็นเหมือนกันว่าท้องฟ้าข้างนอกนั่นเป็นอย่างไร และข้าก็อยากเห็นโลกที่แตกต่างออกไปด้วย"

"อีกอย่าง ข้าก็แค่จะไปดูให้เห็นกับตา แค่สามเดือนเอง! พอหมดเวลา ข้าก็จะเลือกกลับมา!"

ในตอนนั้นเอง เสียงทุ้มลึกดังกังวานก็ดังมาจากด้านข้าง มันคือหนึ่งในผู้ช่วยที่เก่งกาจของตี้เทียน ชายร่างกำยำนามว่า สยงจวิน (หมีจวิน)

เขาก้าวเข้ามา เสียงของเขาดังก้องราวกับฟ้าร้องอู้อี้: "ลูกพี่ อย่ากังวลมากไปเลย"

"สัตว์มงคลเป็นที่โปรดปรานของโชควาสนาแห่งสวรรค์และโลก! ไม่ว่านางจะไปที่ไหน โชควาสนาของนางก็จะไม่มีวันตกต่ำหรอก"

"บางทีหลังจากไปที่นั่น นางอาจจะบังเอิญเจอโอกาสครั้งยิ่งใหญ่เข้าก็ได้ แล้วถึงอย่างไรพวกเราก็ห้ามมันไม่ได้อยู่แล้วไม่ใช่หรือ?"