18 - คำชมจากฉินชิงโหมว?!

เซี่ยซานตกลงมาจากแท่นหินและยังคงมีสติอยู่เล็กน้อย แต่เมื่อได้ยินประโยคนี้เข้า เขาก็โมโหจนลมหายใจสะดุดและเป็นลมหมดสติไปทันที

บัดซบ! ตอนสู้กับคนที่อยู่ระดับหนึ่งกลับสูสี แต่พอเป็นข้ากลับจบในกระบวนท่าเดียว แบบนี้มันรังแกกันชัด ๆ ยังมาดูถูกว่าข้าอ่อนแอเกินไปอีก!

แม้ว่าจะมีผู้คนยืนอยู่รอบแท่นหินเต็มไปหมด แต่บรรยากาศกลับเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลมพัดผ่าน

ทุกคน ไม่เว้นแม้แต่ ฉินชิงโหมว และ เซี่ยกว่างผิง ต่างจ้องมองไปยังเด็กหนุ่มรูปร่างค่อนข้างผอมบางที่ยืนอยู่กลางลานประลอง

ในขณะนี้ เขากลายเป็นจุดสนใจของทุกคนโดยแท้จริง

หนึ่งกระบวนท่า! ทำให้คนที่อยู่ระดับสามบาดเจ็บสาหัสจนไม่รู้เป็นตาย

นี่มันพลังระดับไหนกันแน่?

อย่างน้อยที่สุดต้องมีพลังระดับห้า กล่าวอีกนัยหนึ่ง ซู่อู๋โจว น่าจะอยู่ในระดับห้าขึ้นไปแล้ว

ต่อให้ต่ำกว่านั้น ก็คงห่างไม่มากนัก

ระดับห้า!

ทั้งเมืองหลินอัน สิบสุดยอดยอดฝีมืออยู่ในระดับเซียนกำเนิด (ระดับพลังที่สูงกว่าปกติ) พวกเขาล้วนเป็นบุคคลชั้นสูงแห่งเมืองนี้

คนทั้งสิบล้วนเป็นเสาหลักของตระกูลใหญ่แต่ละตระกูล พวกเขามีอำนาจเด็ดขาดในเมืองหลินอัน ถือเป็นตัวตนระดับสุดยอด แต่ช่างเถอะ เพราะพวกเขาอยู่ไกลเกินเอื้อม

รองลงมาคือผู้ที่อยู่ใน ระดับหลังกำเนิด (ผู้ฝึกยุทธเริ่มต้น) โดยเฉพาะผู้ที่อยู่ระดับห้าขึ้นไป ถือเป็นยอดฝีมือรุ่นเก่า แต่กระนั้น คนเหล่านี้ในเมืองหลินอันมีไม่ถึงร้อยคน

ในกลุ่มคนรุ่นเยาว์ มีไม่ถึงสิบคนที่สามารถบรรลุระดับนี้ได้

กล่าวอีกอย่างก็คือ คนที่ถูกตราหน้าว่า ขยะและหนอนแมลงมาตลอด กลับเป็นหนึ่งในอัจฉริยะสูงสุดของเมืองหลินอัน

ตอนแรกแค่คิดว่า เขาไปถึงระดับหลังกำเนิดขั้นแรก ทุกคนก็รับไม่ได้แล้วแต่ตอนนี้... พวกเขาพากันรู้สึกเหมือน กำลังฝันไป

เจ้าหมอนี่ที่เคยเป็นแค่ไอ้ขยะโง่เขลานั้น แกล้งทำมาตลอดอย่างนั้นหรือ?

แต่จะเป็นไปได้อย่างไร? ใครจะเชื่อว่าเขาแสร้งทำตัวเป็นขยะได้ขนาดนั้น?

หรือไม่ก็... เขาสามารถพุ่งทะยานขึ้นระดับห้าภายในเวลาอันสั้น?

"พี่หญิง ข้าเคยด่าเขามาก่อน เขาจะมาแก้แค้นข้าหรือไม่?" ฉินอวิ๋นเจี๋ย ใช้มือสะกิดพี่สาวของตนอย่างระมัดระวัง ถามด้วยความหวาดกลัว เขากลัวมาก เพราะเขาเคยลงมือกับ ซู่อู๋โจวมาก่อน

ด้วยพลังระดับนี้ แค่ฝ่ามือเดียวเขาก็ตายได้เลย!

ฉินชิงโหมว มองไปยังซู่อู๋โจวกลางลานประลอง และนำภาพในอดีตมาเปรียบเทียบในใจ นางรู้สึกสับสนไปหมด

"นี่คือคนเดียวกับที่ข้ารู้จักจริง ๆ หรือ?" นางถอนหายใจเบา ๆ พร้อมกับความรู้สึกที่ซับซ้อน

ตั้งแต่เด็ก นางก็รู้ดีว่านางจะต้องแต่งงานกับซู่อู๋โจว แต่พฤติกรรมของเขา แม้นางจะพยายามอดทนและให้อภัย แต่สุดท้ายมันก็ทำให้นาง หมดศรัทธาไปทีละน้อย

จนกระทั่งวันแต่งงานที่เกิดเหตุการณ์ทั้งหมดขึ้น นางจึงสิ้นหวังโดยสิ้นเชิง

แต่ตอนนี้... คนที่เคยไร้ความสามารถในสายตานางกลับเผยให้เห็น พลังที่ติดอันดับสิบอันดับแรกของคนรุ่นเยาว์ในเมืองหลินอัน

ความแตกต่างที่มากเกินไป ทำให้นางรับมันไม่ไหว

ฉินลี่ ในตอนนี้กลับตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น ใบหน้าแดงก่ำด้วยเลือดที่สูบฉีด ดวงตาของเขาเบิกกว้างขณะจ้องมองไปยังซู่อู๋โจว ริมฝีปากสั่นระริก

"นี่มัน... เป็นไปได้อย่างไร?"

ทางด้านของ หลินชิงฉือ ซึ่งมาจากค่ายตระกูลหลิน ริมฝีปากสีแดงสดของนางพึมพำ สายตาจับจ้องไปยังซู่อู๋โจวคนนั้น

"บ้าจริง ก่อนหน้านี้พวกเราด่าว่าเขาเป็นขยะมาตลอด นี่เขาแอบด่าเรากลับว่าโง่เขลา แล้วแอบมองพวกเราเป็นเต่ารึไม่?"

หนึ่งในลูกหลานตระกูลใหญ่คนหนึ่งพูดออกมา

ประโยคนี้ทำให้หลายคนหน้าร้อนผ่าว เพราะพวกเขารู้สึกว่า... มันอาจเป็นไปได้จริง ๆ!

"เจ้าเด็กนี่มันร้ายกาจนัก!" เซี่ยกวงผิง ยืนอยู่ตรงนั้น สีหน้าหมองมัวแปรเปลี่ยนไม่แน่นอน

นี่เป็นสิ่งที่เขา คาดไม่ถึงเลยจริง ๆเขาหันไปมอง ฉินชิงโหมว ด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความไม่พอใจ

"ผู้หญิงของข้า จะตกไปอยู่ในมือของซู่อู๋โจวอย่างนั้นหรือ?"

"หนึ่งพันตำลึง ขอบคุณ" ซู่อู๋โจวก้าวลงจากแท่นประลอง มองไปที่ เซี่ยกว่างผิง แล้วกล่าวขึ้น

เซี่ยกว่างผิง สูดลมหายใจเข้าลึก ข่มอารมณ์ก่อนจะหัวเราะเยาะและพูดออกมา

"ก็แน่ล่ะ ลูกเขยแต่งเข้าแบบเจ้า ไม่มีเงินสักแดงเดียว ก็ทำได้แค่ มาหลอกเอาเงินจากข้า น่าสงสารจริง ๆ"

ซู่อู๋โจว รับเงินมาโดยไม่แม้แต่จะสนใจคำพูดของเขา

แต่ในตอนนั้นเอง เซี่ยกว่างผิง ก้มลงกระซิบที่ข้างหูของเขา

"แค่นี้มันยังไม่พอ ข้าจะทำให้เจ้าตายอย่างอนาถ ส่วนภรรยาเจ้าข้าจะช่วยดูแลให้เอง"

ซู่อู๋โจว หยุดเดินสายตาหันไปจ้องมองเซี่ยกว่างผิง

"แค่เจ้าเนี่ยนะ?"

"คิดว่าตระกูลฉินจะปกป้องเจ้าได้งั้นรึ? ตระกูลฉินเองก็กำลังลำบาก ข้าเตรียมห้องไว้เรียบร้อยแล้ว สำหรับขังฉินชิงโหมวโดยเฉพาะ"

เซี่ยกว่างผิง กล่าวพร้อมรอยยิ้มเย็นชา

"ข้ารอเจ้า!" ซู่อู๋โจว พูดกับ เซี่ยกว่างผิง

เงินหนึ่งพันตำลึงมาอยู่ในมือแล้ว การไปถึงระดับโฮ่วเทียนเก้าชั้นคงไม่มีปัญหา หวังว่าเซี่ยกว่างผิงจะลงมือเอง ตอนนั้นค่อยฆ่าเขาเสียเลย

เซี่ยกว่างผิงมองแผ่นหลังของซู่อู๋โจวที่เดินจากไป ดวงตาเต็มไปด้วยความมืดมน

"ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง คิดว่ามีระดับโฮ่วเทียนห้าชั้นแล้วจะแข็งแกร่งมากนักหรือ?"

ในตระกูลของเขายังมีคนระดับโฮ่วเทียนเจ็ดชั้นว่างงานอยู่พอดีจะส่งไปจัดการเจ้าก่อน!

อีกอย่าง ดูเหมือนว่า สือเหล่ย กับพี่ชายของเขาจะถูกซู่อู๋โจวฆ่าตายสินะ ถ้าอย่างนั้นก็ใช้ตระกูลสือให้เป็นประโยชน์ก่อน แล้วค่อยบอกความจริงให้พวกเขารู้ ดูสิว่าตระกูลสือจะยอมสู้ตายกับซู่อู๋โจวไหม

ฉินชิงโหมว เป็นของเขา ไม่มีทางให้ใครแตะต้องก่อนแน่นอน

"เจ้าหนูดีจริงๆ!" ฉินลี่ หัวเราะลั่น ตบไหล่ของซู่อู๋โจวอย่างแรง

"ข้ารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าลูกของพี่ใหญ่ซู่ไม่มีทางเป็นขยะ!"

แรงของฉินลี่หนักเกินไปจนทำให้ซู่อู๋โจวเจ็บจนต้องกัดฟันแน่น

"ท่านพ่อตา ข้าคิดว่าที่ผ่านมาข้าทำเกินไปจริงๆ ดังนั้นตอนนี้ข้าคิดจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง" ซู่อู๋โจวกล่าว

"ดี ดี ดี!" ฉินลี่พยักหน้าอย่างพอใจ "คนที่กลับตัวกลับใจมีค่ามากที่สุด จากนี้ไปเจ้าตามข้าไปเถอะ"

"คือว่า...ท่านพ่อตา ข้าอยากทำกิจการของตัวเองตระกูลซู่ของข้าเคยถูกข้าทำล่มจมไป ข้าอยากฟื้นฟูมันขึ้นมาอีกครั้ง ท่านพ่อตาพอจะคืนเงินที่เคยซื้อสมบัติของตระกูลข้าไปให้ข้าได้หรือไม่?"

ซู่อู๋โจวพึมพำ เงินหนึ่งหมื่นตำลึง! นี่มันหนึ่งหมื่นหยดของของเหลวโลหิต! ถ้าได้มาล่ะก็ ข้าคงทะลวงไปถึงระดับเซียนเทียน หรืออาจจะสูงกว่านั้น! ตอนนั้นข้าจะเดินอย่างสง่าผ่าเผยในเมืองหลินอัน แล้วเซี่ยกว่างผิง...จะกล้ามาหาเรื่องข้าอีกไหมล่ะ?

ฉินลี่คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า "ก็ได้!"

ซู่อู๋โจวดีใจยกใหญ่ ในใจคิดว่าการแสดงออกของตนช่างคุ้มค่าเสียจริง

หลังจากซู่อู๋โจวคุยกับฉินลี่เสร็จ ฉินอวิ๋นเจี๋ย ก็ส่งเสียงเรียกอย่างอ่อนแรงว่า "พี่เขย..."

ซู่อู๋โจวมองไปที่ฉินอวิ๋นเจี๋ยซึ่งกำลังหวาดหวั่นอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นจึงพูดขึ้นมาอย่างจริงจังว่า

"วันหลัง ข้าจะช่วยชี้แนะวิถีแห่งวรยุทธ์ให้เจ้า"

คำพูดเพียงประโยคเดียวทำให้ใบหน้าของฉินอวิ๋นเจี๋ยซีดเผือด

"ตายแน่ ข้าต้องถูกเขาตีตายแน่ๆ!"

"พี่หญิง!"

ฉินอวิ๋นเจี๋ยทำหน้าขมขื่น หันไปมองฉินชิงโหมว อย่างอ้อนวอน หวังให้นางช่วยพูดไกล่เกลี่ย

แต่ฉินชิงโหมวไม่ได้สนใจเขา กลับหันไปมองซู่อู๋โจวแล้วพูดว่า "เจ้าทำดีมาก"

ฉินชิงโหมวสวมเสื้อผ้าที่ค่อนข้างรัดรูป ทำให้สะโพกของนางดูกลมกลึง เอวเล็กเรียว หน้าอกอวบอิ่มแน่นตึงเป็นทรวดทรงสมบูรณ์แบบ ยิ่งขึ้นไปกว่านั้น สันจมูกโด่ง ริมฝีปากอวบอิ่มน่าหลงใหล ผิวขาวเนียนราวกับต้องมนตร์ จนซู่อู๋โจวอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย

"แล้วมีรางวัลให้ข้าหรือไม่?" ซู่อู๋โจวถาม

เมื่อเห็นซู่อู๋โจวจ้องริมฝีปากของนางด้วยสายตาร้อนแรง ฉินชิงโหมวก็เข้าใจได้ทันทีว่าเขาหมายถึงอะไร ใบหน้าของนางแดงซ่านขึ้นมาในพริบตา ความอ่อนหวานของหญิงสาวในตอนนี้ทำให้หัวใจของซู่อู๋โจวเต้นแรง

"พักผ่อนให้ดีเถอะ" ฉินชิงโหมวตอบด้วยความกระอักกระอ่วน นางไม่สามารถรับมือกับการหยอกเย้าเช่นนี้ได้

ซู่อู๋โจวยิ้มอย่างพอใจ กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้นเอง หญิงสาวรูปร่างอ้อนแอ้น ขาเรียวยาวราวกับตะเกียบก็เดินเข้ามาหา

"หลินชิงฉือ? นางต้องการอะไรอีก?"