ตอนที่ 250 ประเทศต่าง ๆ ล่มสลาย ต้าเซี่ยกลายเป็นดินแดนบริสุทธิ์เพียงหนึ่งเดียว!

<ระบบกำลังอัปเดต>

<ความคืบหน้าปัจจุบัน: 10%>

หนิงอวิ๋นนอนเอนตัวอยู่บนเตียง มองระบบที่ยังคงแสดงเพียงสองบรรทัดของข้อความเหมือนเดิม ก็อดถอนหายใจเงียบ ๆ ไม่ได้

แต่ถ้าคิดดูดี ๆ แล้ว แบบนี้ก็สมเหตุสมผลมากเช่นกัน

พรสวรรค์การคืนผลคริติคอลคูณหมื่นนี้ มันช่างบั๊กเกินไปแล้ว!

ตามที่เขาเคยคาดการณ์ไว้ ถ้าใช้การคืนผลคริติคอลคูณหมื่น ซ้ายเท้าถีบขวาเท้า ก็จะสามารถยกระดับพรสวรรค์ทุกด้านของตัวเองให้สูงขึ้นไปถึงระดับที่น่ากลัวได้อย่างสมบูรณ์!

เมื่อถึงตอนนั้นก็จะไม่ใช่แค่การคืนดาเมจคูณหมื่นอีกต่อไป แต่จะกลายเป็นการคืนดาเมจคูณร้อยล้าน คูณหมื่นล้าน...!

หากซ้อนทับเพิ่มอีกสักหน่อย เกรงว่าคงจะเหนือกว่าที่เรียกว่าอำนาจสูงสุดของเทพเจ้า...

แต่แม้แต่พระองค์ที่ทิ้งพลังส่วนนี้ไว้ ก็น่าจะเป็นเพียงหนึ่งในเทพเจ้าแห่งอำนาจสูงสุดทั้งหก แล้วจะเป็นไปได้อย่างไรที่จะมอบพลังที่เหนือกว่าเทพเจ้าแห่งอำนาจสูงสุดให้กับตัวเอง?

ดังนั้น การคืนผลคริติคอลคูณหมื่น ในความจริงแล้วก็เป็นเพียงข้ออ้างที่สมเหตุสมผลในการมอบพลังให้ตัวเองเท่านั้น

หนิงอวิ๋นยกเปลือกตาขึ้น แต่ในใจกลับเกิดความสงสัยอีกหนึ่งข้ออย่างกะทันหัน

ทุกสิ่งทุกอย่าง ย่อมไม่มีทางไม่มีต้นตอ

หากเป็นเช่นนั้นแล้ว... พระองค์คนนั้นในช่องเขตแดนผนึกบนฟ้า อาจจะเป็นพระองค์คนนั้นในชาติที่แล้วของตน แล้วเหตุใดจึงได้เดินไปบนเส้นทางที่ตรงกันข้ามกับเหล่าเทพเจ้า ถึงขั้นเป็นผู้ชี้นำสงครามของเหล่าเทพ ยอมให้ตนเองดับสูญแล้วเข้าสู่วัฏจักรการเวียนว่ายตายเกิด ก็ยังต้องการให้เหล่าเทพตกอยู่ในห้วงนิทรา?

หรือว่าจะเป็นรักในตำนานอย่างกษัตริย์จริง ๆ ???

ทำได้เพียงบอกว่า ไม่ใช่ว่าไม่มีความเป็นไปได้นี้

………………

เมืองหลวงปักกิ่ง สำนักงาน 749 สำนักงานใหญ่

พูดให้ถูกคือ มันคือซากปรักหักพังของสำนักงานใหญ่สำนักงาน 749 ที่เหลืออยู่ ณ สถานที่แห่งนั้น

หลิวชิงซานอยู่ในศูนย์บัญชาการที่สร้างขึ้นชั่วคราว ตรงหน้าเขา มีเจ้าหน้าที่สอบสวนคนหนึ่งยืนรายงานอยู่

และในขณะนี้เอง เมื่อเจ้าหน้าที่สอบสวนคนนั้นรายงานไม่หยุด สีหน้าของหลิวชิงซานก็ยิ่งเคร่งเครียดขึ้นเรื่อย ๆ

“หัวหน้าสำนักงาน มีข่าวจากสมาคมนักล่า ว่ามอนสเตอร์ระดับพิพากษาปรากฏตัวในเมืองโซล ตอนนี้เมืองโซลกำลังอยู่ในอันตรายอย่างยิ่ง และมีโอกาสสูงมากที่จะล่มสลายไป”

“ที่โตเกียวก็มีภัยพิบัติระดับมังกรปะทุขึ้นเช่นกัน และไม่ใช่แค่หนึ่งตัว...”

เจ้าหน้าที่สอบสวนคนนั้นพูดต่อ “ไม่ใช่แค่โซลกับโตเกียว แต่ทั่วโลกต่างก็มีภัยพิบัติระดับอันตรายสูงมากเกิดขึ้นพร้อมกันอย่างผิดปกติ”

เมื่อได้ยินดังนั้น หลิวชิงซานก็ประคองคางไว้ หรี่ตาลงอย่างแรง “มอนสเตอร์ระดับพิพากษา... แล้วยังมีภัยพิบัติระดับมังกรอีก นี่ล้วนเป็นตัวตนที่เทียบเท่าภัยพิบัติระดับล้างมณฑลระดับ 8 ทั้งนั้น!”

ภัยพิบัติ เป็นคำเรียกในเขตแดนต้าเซี่ย

ส่วนมอนสเตอร์กับภัยพิบัติ คือคำเรียกของสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ในโซลและโตเกียวตามลำดับ

มอนสเตอร์ระดับพิพากษาเทียบเท่ากับภัยพิบัติระดับล้างมณฑลระดับ 8

ภัยพิบัติระดับมังกร ก็เป็นภัยพิบัติที่เทียบเท่ากับภัยพิบัติระดับล้างมณฑลขั้นระดับ 8 เช่นกัน

เจ้าหน้าที่สอบสวนที่รายงานสถานการณ์อดยิ้มขมไม่ได้ “หัวหน้าสำนักงาน จากสถานการณ์ตอนนี้ ในระดับโลก ประเทศเดียวที่ยังไม่ถูกภัยพิบัติกระทบ... เกรงว่าคงจะมีแค่ต้าเซี่ยของเราแล้ว”

“นั่นก็คือว่า...”

หลิวชิงซานหยุดไปครู่หนึ่ง “ตอนนี้ ต้าเซี่ยกลายเป็นดินแดนบริสุทธิ์เพียงหนึ่งเดียวของโลก... งั้นหรือ?”

เจ้าหน้าที่สอบสวนคนนั้นพูดต่อ “หัวหน้าสำนักงาน เมืองโซลได้ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือมาที่ต้าเซี่ยแล้ว พวกเขาไม่อาจต้านทานพลังของมอนสเตอร์ระดับพิพากษาได้ และในพื้นที่โดยรอบ ก็มีเพียงต้าเซี่ยของเราที่สามารถต่อกรกับมอนสเตอร์ระดับพิพากษาได้”

“ดังนั้น พวกเขาจึงส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือมาที่ต้าเซี่ย”

หลิวชิงซานขมวดคิ้วลูบหว่างคิ้ว “ฉันจำได้ว่า ที่นั่นมีนักรบระดับ 7 เทียบเท่าหัวหน้าสาขาอยู่ 3 คน กับนักรบระดับ 8 อีก 1 คน... เผชิญหน้ากับภัยพิบัติระดับล้างเมืองระดับ 8 เหมือนกัน แต่กลับเอาชนะอีกฝ่ายไม่ได้อย่างนั้นหรือ?”

“ตามภาพถ่ายดาวเทียมที่ส่งกลับมาจากเมืองโซล มอนสเตอร์ระดับพิพากษาที่ปรากฏในเมืองโซลมีรูปร่างเป็นมนุษย์ พลังที่มันควบคุมก็แข็งแกร่งอย่างยิ่ง ตอนนี้เมืองโซลทำได้เพียงประคองสถานการณ์ไว้แบบยากลำบากเท่านั้น”

“แต่ถ้าปล่อยให้สถานการณ์ดำเนินต่อไปตามนี้ เกรงว่าไม่ถึงหนึ่งวัน โซลก็จะถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น”

รูปร่างเป็นมนุษย์...

ทันทีที่ได้ยินสองคำนี้

นิ้วมือของหลิวชิงซานที่เคาะโต๊ะเบา ๆ ก็แข็งค้าง

ภัยพิบัติรูปร่างเป็นมนุษย์?

หรือว่า...

ผู้แทนเทพเจ้า?!

ทันทีที่ห้าคำนี้ผุดขึ้นมาในสมอง หลิวชิงซานก็เข้าใจได้ในทันทีว่านี่อาจไม่ใช่แค่การปะทุของภัยพิบัติในระดับโลกเท่านั้น แต่เป็นฝีมือของเทพเจ้าต่างหาก!!!

เขาสูดหายใจลึก ๆ แล้วค่อย ๆ เอ่ยว่า “ฉันเข้าใจแล้ว”

“นายลงไปก่อนเถอะ คอยติดตามสถานการณ์ของประเทศอื่น ๆ อย่างใกล้ชิดต่อไป”

“นอกจากนี้ ก็แจ้งลงไปด้วย...”

“นับจากนี้เป็นต้นไป สำนักงาน 749 จะเข้าสู่สภาวะเตือนภัยสูงสุดทั่วทั้งประเทศอย่างเป็นทางการ!”

“ครับ!!!”

เจ้าหน้าที่สอบสวนคนนั้นยืนตัวตรง

จากนั้นก็หันหลังจากไป

………………

หลิวชิงซานไขว้มือประคองคาง หลับตาลงช้า ๆ บนใบหน้าปรากฏแววลังเลเข้มข้น

ภัยพิบัติ...

ไม่

เรื่องนี้น่าจะเป็นฝีมือของเทพเจ้ามากกว่า

ตัวตนที่ปรากฏขึ้นในประเทศต่าง ๆ เหล่านั้น... มีโอกาสสูงมากว่าจะเป็นผู้แทนเทพเจ้าที่หนิงอวิ๋นพูดถึง

เรื่องนี้ เขาไม่อาจตัดสินใจทันทีได้

ต้องหารือกับหลี่เจิ้นกั๋วและหนิงอวิ๋นก่อนถึงจะได้

ขณะนั้นเอง

เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบด้านหลังเขา

จากนั้นก็ยกมือแตะไหล่ของหลิวชิงซานเบา ๆ

“กำลังกลุ้มใจอยู่เหรอ?”

ในชั่วพริบตา สีหน้าของหลิวชิงซานเปลี่ยนไปอย่างมาก ทั่วร่างราวกับเผชิญหน้าศัตรูตัวฉกาจ แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงเจ้าของกลิ่นอายนี้ในวินาทีถัดมา เขาก็กลับไปนั่งลงอีกครั้ง

“เจิ้นกั๋ว นายจะทำคนตกใจตายแล้วนะ!”

หลิวชิงซานถอนหายใจยาวออกมา เมื่อครู่เขาไม่ได้รู้สึกถึงกลิ่นอาย แต่กลับถูกตบไหล่อย่างกะทันหันในตอนนั้น...

เหมือนกับถูกคนที่หมอบย่องเงียบ ๆ แอบยิงสองนัดกะทันหัน เกือบทำให้เขาตกใจจนเป็นโรคหัวใจ!

ยิ่งไปกว่านั้น คนที่ทำเรื่องแบบนี้ได้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นระดับ 9 เท่านั้น!

เขาเองก็เป็นระดับ 7 ถึงขีดสุด หากต้องการปิดบังกลิ่นอายอย่างสิ้นเชิงต่อหน้าเขา ระดับ 8 ทำไม่ได้ มีเพียงระดับ 9 เท่านั้น

จากนั้น หลิวชิงซานก็ถอนหายใจโล่งอก “นายไม่ได้ไปปิดเขตแดนผนึกเสินหนงเหรอ?”

หลี่เจิ้นกั๋วพยักหน้า “จบแล้ว”

เมื่อได้ยินดังนั้น หลิวชิงซานก็สะดุ้ง หายใจติดขัด ปากอ้ากว้างราวกับจะกลืนไข่ไก่ทั้งฟองได้ “ปิด... ปิดเขตแดนหนึ่งแห่ง เร็วขนาดนี้เลย?!”

“นายไม่ได้ล้อฉันเล่นใช่ไหม!”

หลี่เจิ้นกั๋วหัวเราะเบาๆ “ระดับ 9 ถึงจุดสูงสุด ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อาจปิดเขตแดนผนึกได้ แต่ในทางกลับกัน... ตราบใดที่สามารถทะลวงเข้าสู่ระดับ 9 และกลายเป็นเทพยุทธ์ระดับ 10 การปิดเขตแดนผนึกพูดได้ว่าเป็นเรื่องง่ายดายมาก”

“ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า ตอนนี้ระดับของฉัน ไม่ได้เป็นเพียงเทพยุทธ์ระดับ 10 ธรรมดา...”

“แต่เป็นระดับ 10 ขั้นสูงสุด ระดับเทพยุทธ์ขั้นสุดขีด”

(จบตอน)