บทที่ 184 กลับชาติมาเกิดใหม่

เมื่อได้ยินคำตอบนี้ บรรพชนห้าธาตุก็เริ่มใจสั่นขึ้นมา

ศักยภาพของเซียวเถิงน่ากลัวอย่างยิ่ง อีกทั้งยังมีความสัมพันธ์อันดีเยี่ยมกับเจ้าสำนักหอเทียนจี๋

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ หากเขาออกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุ ก็มีความเป็นไปได้สูงว่าจะกลายเป็นภัยคุกคาม

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อครู่เขายังด่าทออีกฝ่ายไปตรง ๆ

ไม่ว่าจะมองในมุมของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุ หรือในมุมของตัวเขาเอง ก็ล้วนมีเหตุผลที่จะสังหารเซียวเถิง

แต่ความโกรธก็ไม่ได้กลบสติของเขาจนหมดสิ้น

แม้จะไม่รู้แน่ชัดว่าเจ้าสำนักหอเทียนจี๋กับเซียวเถิงมีความสัมพันธ์แบบใด

แต่จากการกระทำในครั้งนี้ เห็นได้ชัดว่าความสัมพันธ์นั้นไม่ธรรมดา

ในสถานการณ์แบบนี้ อีกฝ่ายกลับยอมให้เขาลงมือกับเซียวเถิงได้ เรื่องนี้มองยังไงก็ไม่ง่าย

แต่เขาก็ไม่อยากปล่อยโอกาสนี้ไปง่าย ๆ

หากพลาดครั้งนี้ไป ต่อให้เขาจะลงมือกับเซียวเถิงอีกครั้ง

ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ ก็อาจต้องเผชิญกับความโกรธของเจ้าสำนักหอเทียนจี๋

ดังนั้นหลังจากครุ่นคิด เขาจึงเลือกลองหยั่งเชิง

เห็นเพียงบรรพชนห้าธาตุฟาดฝ่ามือใส่เซียวเถิงอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ใกล้จะโดนตัว

แต่ในเสี้ยววินาทีก่อนจะกระทบ เขากลับเปลี่ยนทิศทางการโจมตีทันที

“ตูม!”

ฝ่ามือนี้เมื่อเปลี่ยนทิศ ก็ทำลายตำหนักจำนวนไม่น้อยในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุ สร้างความเสียหายไม่น้อย

แต่บรรพชนห้าธาตุกลับไม่รู้สึกเสียดายแม้แต่นิด ในใจเต็มไปด้วยความโล่งใจ ที่ไม่ได้โจมตีโดนเซียวเถิง

เมื่อครู่ ตอนที่เขาทดลองโจมตี

เขารู้สึกถึงอันตรายร้ายแรงในทันที

และในเสี้ยววินาทีก่อนจะโจมตีโดน ความรู้สึกนั้นพุ่งถึงขีดสุด

สัญชาตญาณนั้นบอกเขาชัดเจน หากเขาลงมือจริง คนที่จะตายต้องเป็นเขา

ดังนั้นเขาจึงรีบเปลี่ยนทิศทางการโจมตี

หลังจากสงบจิตใจลง เขาก็เริ่มค้นหาที่มาของความรู้สึกอันตรายนั้น

เจ้าสำนักหอเทียนจี๋ยังยืนอยู่ที่เดิม กระจกเทียนจี๋ก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ

นั่นหมายความว่าอีกฝ่ายไม่ได้คิดจะลงมือ ความรู้สึกนั้นไม่ได้มาจากเขา

ดังนั้นจึงเหลือเพียงความเป็นไปได้เดียว

อันตรายนั้นมาจากเซียวเถิงเอง

เมื่อคิดได้เช่นนี้ บรรพชนห้าธาตุก็ยิ่งไม่นิ่ง

เดิมทีเขาคิดว่าเซียวเถิงแค่อยากด่าเขา

แต่แท้จริงอีกฝ่ายคิดจะฆ่าเขาโดยตรง!

แม้เขาจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีวิธีการใด

แต่เขาเชื่อในสัญชาตญาณของตัวเอง

ในสภาพที่เขาต้องคุมพัดขนนกห้าธาตุเพื่อระวังเจ้าสำนักหอเทียนจี๋ เขาไม่มีทางต้านวิธีของเซียวเถิงได้แน่

เมื่อนึกถึงจุดนี้ เขาก็เริ่มเสียใจ

เสียใจที่แต่งตั้งจี้จงเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์คนใหม่

ไม่เช่นนั้น เซียวเถิงก็คงไม่ผิดหวังและออกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุ

ถ้าเป็นแบบนั้น เซียวเถิงก็ยังเป็นศิษย์ของพวกเขา ซึ่งจะเป็นกำลังสำคัญอย่างยิ่ง

และเจ้าสำนักหอเทียนจี๋ก็คงไม่ยึดดินแดนเหล่านั้นกลับไป

แต่ตอนนี้เสียใจก็ไร้ประโยชน์

เขาจึงได้แต่โบกมืออย่างหมดอาลัย แสดงว่าจะไม่ลงมือกับเซียวเถิงอีก

เมื่อเห็นเช่นนั้น เซียวเถิงก็เก็บแหวนที่ถืออยู่ในฝ่ามือ

แหวนวงนี้ดูธรรมดา แต่แท้จริงแล้วเป็นอาวุธจักรพรรดิที่ซ่อนเร้นอย่างยิ่ง

หากเมื่อครู่บรรพชนห้าธาตุลงมือจริง เขาคงดับสูญไปแล้ว

หลังจากนั้น เซียวเถิงก็นำหนังสือเล่มหนึ่งออกมาจากแหวนเก็บของ มอบให้ปรมาจารย์ฮั่วเสวียน

“แม้การที่ท่านรับข้าเป็นศิษย์จะเต็มไปด้วยผลประโยชน์ และมีการกดดันอยู่บ้าง

แต่ในช่วงเวลาที่ข้าอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุ ก็ได้รับการดูแลจากท่าน

บันทึกเล่มนี้ บันทึกประสบการณ์การปรุงโอสถจนถึงระดับเซียนยุทธ์ขั้นสูงสุด

น่าจะช่วยให้ท่านยกระดับวิชาโอสถได้ ถือว่าเป็นการตัดกรรมต่อกัน”

“ขะ ขอบคุณ!”

ปรมาจารย์ฮั่วเสวียนมองเซียวเถิงตรงหน้า รู้สึกแปลกแยกเล็กน้อย

เพราะพฤติกรรมของเซียวเถิงตอนนี้ แตกต่างจากก่อนหน้าโดยสิ้นเชิง

บวกกับสถานการณ์แปลกประหลาดตรงหน้า ทำให้ตอนรับหนังสือยังรู้สึกลังเล

แต่ไม่นาน เขาก็จมอยู่กับบันทึกวิชาโอสถนั้น

ภายในบันทึก อธิบายวิธีพัฒนาวิชาโอสถสู่ระดับเซียนยุทธ์ขั้นสูงสุดอย่างละเอียด

เมื่อมีสิ่งนี้ การทะลวงระดับก็เป็นเพียงเรื่องของเวลา

หลังจากตัดกรรมกับปรมาจารย์ฮั่วเสวียนแล้ว เซียวเถิงก็หันไปมองเจ้าสำนักดินแดนศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุและคนอื่น ๆ

“หลังจากเข้าร่วมดินแดนศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุ ข้าใช้ทรัพยากรไปไม่น้อย

แต่ภายในหนึ่งปีนี้ สิ่งที่หอเทียนจี๋มอบให้ ก็เพียงพอจะชดเชยทั้งหมดแล้ว แถมยังเกินมาอีก

ในเรื่องนี้ ข้าไม่ได้ติดค้างอะไรกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุ”

“แน่นอน แน่นอน!”

เจ้าสำนักห้าธาตุพยักหน้า เพราะสิ่งที่พูดคือความจริง

แม้ทรัพยากรที่ดีที่สุดจะถูกเซียวเถิงใช้ไป

แต่คนคนเดียวใช้ได้จำกัด ส่วนที่เหลือก็ยังมากกว่าที่พวกเขาเคยได้

เมื่อแน่ใจว่าอีกฝ่ายไม่มีความเห็น เซียวเถิงก็หันไปหา จ้าวหลิงเยียน

“คุณหนูจ้าว ก่อนหน้านี้เจ้ามัดจำให้ข้าปรุงโอสถหยางบริสุทธิ์

ตอนนี้ข้าสามารถปรุงได้แล้ว ไม่ทราบว่าตระกูลจ้าวต้องการใช้เมื่อใด?”

“เอ่อ…โอสถหยางบริสุทธิ์ แน่นอนว่ายิ่งเร็วก็ยิ่งดี

เพียงแต่ นักปรุงโอสถคนอื่นที่ตระกูลจ้าวว่าจ้างไว้ ยังมีบางคนที่ยังไม่สามารถปรุงได้

คงต้องรออีกสักระยะ”

จ้าวหลิงเยียนตอบอย่างระมัดระวัง

ตอนนี้นางมั่นใจแล้วว่า สถานะของเซียวเถิงผิดปกติ

นางนึกถึงความเป็นไปได้สามอย่าง

หนึ่ง ถูกผู้แข็งแกร่งยึดร่าง สอง กลับชาติมาเกิดใหม่ สาม ผู้แข็งแกร่งฝึกจิตใจจึงปิดบังพลัง

แต่ข้อสามถูกตัดทิ้งทันที

เพราะก่อนหน้านี้ นางเคยใช้วิชาลับตรวจสอบอายุของเซียวเถิง เขาอายุไม่ถึงยี่สิบจริง ๆ ไม่อาจเป็นผู้บำเพ็ญมานานได้

ส่วนการยึดร่างก็ไม่น่าจะใช่ แม้พฤติกรรมเปลี่ยนไปมาก

แต่แก่นนิสัยไม่ได้เปลี่ยนมากนัก

ดังนั้นที่เป็นไปได้ที่สุดก็คือ กลับชาติมาเกิดใหม่

ผู้แข็งแกร่งระดับสูง เมื่อใช้โอสถวิญญาณพิเศษ หรือวิชาลับบางอย่าง

สามารถให้วิญญาณเข้าสู่วัฏจักรใหม่ พร้อมความทรงจำเดิม

แต่ความเสี่ยงสูงมาก หากล้มเหลว ความทรงจำจะถูกลบสิ้น

แม้สำเร็จ ก็ไม่ได้ฟื้นทันที ต้องรอจนถึงระดับพลังหนึ่งก่อน

ดังนั้นหากไม่จำเป็นจริง ๆ แทบไม่มีใครใช้วิธีนี้

ที่สำคัญ วิธีนี้ไม่ใช่ใครก็ทำได้

อย่างน้อยต้องเป็นระดับจักรพรรดิยุทธ์ ถึงจะมีพลังวิญญาณเพียงพอใช้วิชากลับชาติมาเกิดใหม่