บทที่ 38 โรคคลั่งผอม: ดาราสาวระดับล่าง VS จักรพรรดิภาพยนตร์สายเย็นชา

บ้าไปแล้ว เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? หลู่สวี่จือกับเวินอวี่ฉิงรู้จักกัน! แล้วทำไมหลู่สวี่จือถึงยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยนขนาดนั้นล่ะ?!

"ซูหลิง เธอรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างนักแสดงหลู่กับอวี่ฉิง?"

"ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน..." เธอรู้แค่ว่าฉิงฉิงเคยเป็นผู้ช่วยของหลู่สวี่จือ แต่เธอไม่คิดว่าสองคนนี้จะคบกัน แล้วนี่พวกเขากะจะเปิดตัวความสัมพันธ์กันอย่างเปิดเผยเลยเหรอ?

ร้านอาหารกูร์เมต์กลายเป็นร้านอาหารโรแมนติกไปแล้วหรือไง?

"จักรพรรดิภาพยนตร์หลู่ไม่เคยเข้าร่วมรายการวาไรตี้หรือเรียลลิตี้มาก่อนเลยไม่ใช่เหรอ? หรือว่าครั้งนี้เขามาเพื่ออวี่ฉิง?" หนึ่งในนั้นเดาอย่างกล้าหาญ

"งั้นอวี่ฉิงก็คือผู้มีอิทธิพลตัวจริงสินะ..." ทุกคนถอนหายใจ

คอมเมนต์: บ้าเอ๊ย นี่ไม่ใช่คนโนเนมที่ไหนหรอก นี่มันภรรยาสุดที่รักของบิ๊กบอสชัดๆ...

ไม่แปลกใจเลยที่หลู่สวี่จือมาออกรายการวาไรตี้เป็นครั้งแรก

โอเค โอเค บอสหลู่กำลังแสดงฉากเดทโดยใช้เงินทุนสาธารณะนี่เอง

ได้โปรดอย่าด่าฉันเลยนะ หลู่เกออายุสามสิบแล้ว มันไม่ง่ายเลยสำหรับเขา!

ใช่ ใช่ ใช่!

พวกเราจะเก็บไว้เป็นความลับ พวกเขายังไม่ได้เปิดตัวสักหน่อย

อย่าไปสร้างความวุ่นวายเลย...

นี่มันไม่โจ่งแจ้งไปหน่อยเหรอ?

แต่ทำไมจักรพรรดิภาพยนตร์สายเย็นชากับกระต่ายน้อยน่ารักถึงได้เข้ากันขนาดนี้นะ...?

ฉันรู้แล้วว่าทำไมเมื่อกี้หลู่สวี่จือถึงพูดว่า "เลิกหัวเราะกันอยู่ตรงนี้สักที!"

คอมเมนต์บน คุณคิดว่าคุณรู้เรื่องนี้อยู่คนเดียวหรือไง?

ฮ่าฮ่า น่าสงสารเวินจิ้ง มีเวลาแค่หนึ่งนาทีเอง...

+++.......1

อารมณ์ของเวินอวี่ฉิงดีขึ้นมากหลังจากดื่มโค้ก และเธอก็หยุดเถียงเรื่องที่เขาโวยวายอย่างไม่มีเหตุผล เธอเริ่มตรวจดูห้องครัวอย่างละเอียดแทน

"นักแสดงหลู่คะ เตาอบของคุณอยู่นี่ค่ะ"

"ให้ผมดูหน่อย" หลู่สวี่จือเดินมาที่ข้างเธอเมื่อได้ยินเช่นนั้น

"คุณหลู่คะ อะไรทำให้คุณตัดสินใจทำเป็ดย่างล่ะคะ?"

"แล้วจะให้ผมทำอะไรล่ะครับ? กุ้งเครย์ฟิชรสเผ็ดเหรอ?"

"............" ผู้ชายตัวโตๆ อาฆาตแค้นขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย!

"ฮิฮิ ฉันว่ารสกระเทียมอร่อยกว่านะคะ!"

"ตกลงครับ ผมเข้าใจแล้ว"

ทีมซื้อของห้าคนที่กำลังดูไลฟ์สดพูดขึ้นว่า "โอเค เข้าใจแล้ว เดี๋ยวไปซื้อกุ้งเครย์ฟิชกัน!"

"นักแสดงหลู่ คุณดูไปก่อนนะคะ ฉันจะไปดูตรงอื่น" เธออยู่ต่อไม่ได้แล้ว เธอรู้สึกว่าคำพูดของเขามันกำกวมแปลกๆ แบบนี้ไม่ได้การ หากถูกจับได้เธอต้องโดนด่ายับแน่ๆ!

ฉันไปดีกว่า!

"อืม..." เธอส่ายหัวอย่างจนใจ ตัดสินใจว่าจะไม่คุยกับเขาอีกแล้ว

คอมเมนต์: ฮี่ฮี่ฮี่ เวินอวี่ฉิงต้องเขินแน่ๆ เลยวิ่งหนีไป

แค่วันแรก บิ๊กบอสก็อดใจไม่ไหวต้องแหย่ภรรยาตัวน้อยของเขาซะแล้ว นึกภาพไม่ออกเลยว่าหลังจากนี้รายการจะบันเทิงขนาดไหน

คนในคอมเมนต์ก่อนหน้าพูดความในใจของฉันออกมาหมดเลย

+++++1

ในขณะนี้ จำนวนผู้ชมในไลฟ์สดพุ่งทะยาน ทุกคนต่างถูกดึงดูดด้วยหลู่สวี่จือและเวินอวี่ฉิง

อะไรนะ? หลู่สวี่จือกำลังเดทด้วยเงินทุนสาธารณะเหรอ?

หลู่สวี่จือหึงเหรอ?

คำเหล่านี้กลายเป็นหัวข้อยอดฮิตอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองคนที่ไม่รู้เรื่องราวก็กำลังเตรียมตัวอย่างขยันขันแข็งสำหรับการเปิดร้านวันแรกในวันรุ่งขึ้น

ระหว่างการถ่ายทอดสด มีเพียงเวินจิ้งเท่านั้นที่มองพวกเขาด้วยสีหน้าลังเล ซึ่งทำให้ชาวเน็ตหัวเราะลั่น

น่าสงสารเสี่ยวจิ้งจัง เป็นก้างขวางคอชิ้นเบ้อเริ่ม ส่องประกายเจิดจ้าเชียว~

มาถึงตอนนี้ เวินจิ้งก็เริ่มมั่นใจแล้ว ทำไมเขาต้องอยู่ด้วยนะ? เขาน่าจะไปนั่งหลังรถซะก็สิ้นเรื่อง!

"เวินจิ้ง นายกำลังทำอะไรอยู่?" เวินอวี่ฉิงเดินออกมาและเห็นเวินจิ้งยืนอยู่ที่โต๊ะพนักงานต้อนรับด้วยสีหน้าขัดแย้ง

"...อ้อ ฉันกำลังดูระบบจัดการการขายของพวกเราอยู่น่ะ"

"มีอะไรให้ฉันช่วยไหม?"

"ไม่เป็นไร ฉันจัดการเองได้ อวี่ฉิง เธอไปชงชาสักกาดีไหม? พวกเขากลับมาต้องหิวคอแห้งแน่ๆ"

"ตกลง ไม่มีปัญหา"

สองชั่วโมงต่อมา ทีมซื้อของห้าคนก็กลับมาพร้อมกับถุงเล็กถุงใหญ่มากมาย รวมถึงวัตถุดิบสำหรับพรุ่งนี้และมื้อค่ำของพวกเขาคืนนี้ด้วย

ตอนที่เวินอวี่ฉิงช่วยเตรียมวัตถุดิบ เธอก็พบว่าพวกเขาซื้อกุ้งเครย์ฟิชมาจริงๆ!

ห๊ะ? พวกเขาไปซื้อมาได้ยังไงเนี่ย?

"เจ๊เย่ คุณซื้อกุ้งเครย์ฟิชมาเหรอคะ?"

"ใช่ มื้อค่ำคืนนี้น่ะ"

"ฉันเพิ่งพูดถึงพวกคุณวันนี้เอง แล้วพวกคุณก็ซื้อมันมาเลย"

"ฮ่าฮ่า พวกเราก็ดูไลฟ์สดตอนอยู่ข้างนอกเหมือนกัน"

"อ้อ อย่างนี้นี่เอง ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงบังเอิญขนาดนี้!"

"เวินจิ้ง นายยุ่งอยู่ไหม? มาจัดการกุ้งเครย์ฟิชพวกนี้หน่อยสิ คืนนี้เราจะกินกุ้งเครย์ฟิชกัน!" เย่ซูหลิงร้องเรียก

"มาแล้วครับ" เวินจิ้งเดินเข้ามาพร้อมกับแปรง ถลกแขนเสื้อขึ้น และพร้อมที่จะเริ่มงาน

"เดี๋ยวก่อน!" เวินอวี่ฉิงรีบตะโกนห้าม

"ฉันจะหาคนที่เชี่ยวชาญกว่านี้มาทำเอง!" เวินอวี่ฉิงส่งสัญญาณให้พวกเขารอสักครู่

เวินจิ้งและเย่ซูหลิงมองหน้ากันด้วยความสับสน ใครกันที่เชี่ยวชาญขนาดนั้น?

เวินอวี่ฉิงเดินเข้าไปในห้องครัว "นักแสดงหลู่ คุณยุ่งอยู่หรือเปล่าคะ? ฉันมีเรื่องจะขอให้ช่วยหน่อยค่ะ"

"ผมไม่ยุ่งครับ มีอะไรให้ผมช่วยเหรอครับ?"

"ฮิฮิ ข่าวใหญ่ค่ะ~"

"หืม?" หลู่สวี่จือวางเป็ดในมือลงด้วยสีหน้างุนงง จากนั้นก็เดินตามเธอออกไป

ในขณะนี้ คนอื่นๆ ในห้องครัวก็อยากรู้เหมือนกันว่าเวินอวี่ฉิงมีเรื่องสำคัญอะไรจะคุยกับหลู่สวี่จือ พวกเขาจึงวางมือจากงานที่ทำและตามออกไปดู

"คุณต้องการให้ผมทำอะไรครับ?"

"เดี๋ยวคุณก็รู้เองค่ะ~" หึ ฉันจะทำให้คุณเสียใจ ฉันจะสอนให้รู้ว่าอย่ามาเรียกฉันว่าหมู จะสอนให้รู้ว่าอย่ามาบ้าและตะคอกใส่ฉัน!

ทั้งสองเดินไปที่สนามหลังบ้าน และหลู่สวี่จือด้วยสายตาที่เฉียบคมของเขา ก็สังเกตเห็นตะกร้าใบใหญ่ที่ใส่ของสีดำๆ อยู่ตรงหน้าเวินจิ้งและเย่ซูหลิง จู่ๆ เขาก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี...

"แท่นแท๊น! พวกเรามาแล้ว! เวินจิ้ง รีบเอาแปรงให้ผู้จัดการร้านเร็วเข้า นายขัดได้ไม่สะอาดเท่าผู้จัดการร้านแน่นอน!"

เมื่อเดินเข้าไปใกล้ ในที่สุดเขาก็เห็นว่ามีอะไรอยู่ในตะกร้าสีดำใบนั้น และจู่ๆ ภาพตรงหน้าก็มืดดับลง—ใครมันซื้อกุ้งเครย์ฟิชมาเยอะขนาดนี้เนี่ย?!

"ห๊ะ? ผู้จัดการจะขัดเองเหรอครับ? หรือว่าพวกเราช่วยกันขัดก็ได้..."

"ไม่จำเป็นหรอก ผู้จัดการขัดได้รวดเร็วและสะอาดหมดจด พวกเราไม่ควรไปเกะกะแถวนี้หรอก"

"พรูด~" เย่ซูหลิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา ฉิงฉิง ยัยตัวแสบ เธอร้ายกาจจริงๆ!

หลู่สวี่จือรับแปรงมาอย่างไม่เต็มใจ จากนั้นก็ส่งสายตาเย็นชาให้เย่ซูหลิง ขำอะไร! ไม่เคยขัดกุ้งเครย์ฟิชหรือไง?!

"เอ่อ งั้นก็ตามใจครับ..." เวินจิ้งส่งสายตาเห็นใจให้หลู่สวี่จือ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากช่วยคุณนะ

หลู่สวี่จือนั่งลงขัดกุ้งเครย์ฟิชอย่างไม่เต็มใจ เฮ้อ ฉิงฉิงของเขารู้วิธีเล่นงานเขาเสมอ...

"เอาล่ะ พวกคุณไปทำอย่างอื่นเถอะครับ" หลู่สวี่จือกล่าว

"ตกลงค่ะผู้จัดการ ค่อยๆ ขัดไปนะคะ พวกเราไม่หิว..."

"........"

"ฮ่าฮ่าฮ่า~" เย่ซูหลิงแอบยกนิ้วโป้งให้ที่รักตัวน้อยในใจ ฮ่าฮ่าฮ่า หลู่สวี่จือ ในที่สุดนายก็เจอคู่ปรับเสียที~

เวินอวี่ฉิงกำลังจะเดินออกไปพร้อมกับพวกเขา แต่จู่ๆ หลู่สวี่จือก็พูดขึ้นมาเบาๆ ว่า "ฉิงฉิง คุณไม่มาคุมผมเหรอครับ? ผมอาจจะขัดมันไม่ค่อยสะอาดก็ได้นะ!"

"......คุมก็คุมค่ะ" เป็นข้ออ้างในการพักผ่อนที่สมบูรณ์แบบเลยทีเดียว

จากนั้นเวินอวี่ฉิงก็ลากม้านั่งตัวเล็กมานั่งข้างๆ เขาเพื่อช่วยล้างกุ้งเครย์ฟิชที่หลู่สวี่จือขัดแล้ว

"คุณตั้งใจแกล้งผมอีกแล้วใช่ไหม?" หลู่สวี่จือหัวเราะเบาๆ ขณะที่เขามองหญิงสาวข้างๆ ที่กำลังล้างกุ้งเครย์ฟิชจำนวนมาก

"เปล่าสักหน่อยค่ะ คุณไม่ใช่คนที่มีประสบการณ์มากที่สุดเหรอคะ? คุณคงจะเป็นคนเดียวที่นี่ที่เคยทำกุ้งเครย์ฟิช ดังนั้นให้คุณทำน่าจะปลอดภัยกว่านะคะ!" เวินอวี่ฉิงเถียงอย่างหัวดื้อ

"อ้อ แล้วประสบการณ์พวกนั้นผมได้มาจากไหนกันล่ะครับ?"

"หึ ก็สมควรแล้วนี่! ใครบอกให้คุณมารังแกฉันก่อนล่ะ!"

"ผมไม่ได้ตั้งใจ..."

"งั้นก็ดีค่ะ~"

"ฉิงฉิง เรามาตกลงอะไรกันหน่อยดีไหมครับ?"

"อะไรคะ?" บิ๊กบอสมีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันอีก?

"หลังจากนี้เราเลิกกินกุ้งเครย์ฟิชกันได้ไหมครับ?"

เวินอวี่ฉิง: "......."