บทที่ 24 โรคคลั่งผอม: ดาราสาวระดับล่าง VS จักรพรรดิภาพยนตร์สายเย็นชา 24

รถตู้เคลื่อนเข้าสู่เขตที่พักอาศัยอย่างช้าๆ เวินอวี่ฉิงกล่าวคำอำลาและก้าวลงจากรถ ว้าว เธอเพิ่งจะย้ายเข้ามาอยู่ในย่านนี้ได้แค่สัปดาห์เดียว แต่เธอกลับคิดถึงมันจับใจเลย!

"นักแสดงหลู่ พี่อี้ ฉันกลับก่อนนะคะ บ๊ายบาย~" เวินอวี่ฉิงกล่าวลาพวกเขาด้วยรอยยิ้ม

"บ๊ายบาย เสี่ยวฉิง วันหลังแวะมาหาที่บริษัทบ้างนะ!" อี้หวยตอบกลับ

ตกลงค่ะ~

จากนั้นเธอก็หันไปมองหลู่สวี่จือ โดยหวังว่าเขาจะโบกมือลาแบบเดียวกัน แต่เธอก็ต้องผิดหวัง เพราะหลู่สวี่จือทำเพียงพยักหน้าเบาๆ โดยไม่พูดอะไรเลย

(ˉ▽ˉ；)...

ใจร้ายชะมัด!

"ฮิฮิ~" เวินอวี่ฉิงทำได้เพียงหัวเราะแห้งๆ สองครั้ง จากนั้นรอยยิ้มก็จางหายไปและเธอหันหลังเดินตรงไปยังทางเข้าหมู่บ้าน

นั่นมันคนประสาอะไรกันเนี่ย? แม้แต่คำอำลาก็ไม่ยอมพูด! ฮ่ะ! เหมือนกับพวกผู้ชายสารเลวไร้หัวใจที่เสร็จกิจแล้วก็ลืมทิ้งกันไว้ข้างหลังยังไงอย่างนั้น!

หลังจากเวินอวี่ฉิงจากไป รถก็ยังคงจอดอยู่นิ่งๆ ครู่หนึ่ง จนกระทั่งเห็นว่าเธอเดินเข้าเขตที่พักอาศัยอย่างปลอดภัยแล้วจึงค่อยเคลื่อนตัวออกไป ภายในรถ อี้หวยเหลือบมองชายผู้เงียบขรึมข้างๆ ด้วยความระอาใจ บอกตามตรงว่าเขาไม่แม้แต่จะกล่าวลาเสี่ยวฉิงเลยด้วยซ้ำ! จะให้เขาคิดอย่างไรกับหมอนี่ดี? เมื่อครู่นี้เขายังชมหมอนี่อยู่เลยว่ารู้จักหวงก้างและปกป้องผู้หญิง แต่ตอนนี้กลับทำตัวซื่อบื้อได้ถึงเพียงนี้ เมื่อไหร่จะมีเมียกับเขาสักทีล่ะเนี่ย? เฮ้อ ตาแก่คนนี้ล่ะเหนื่อยใจจริงๆ!

"เป็นอะไรไป?" หลู่สวี่จือพบว่าคนคนนี้ท่าทางแปลกๆ เขามีปัญหาอะไรกับเขางั้นเหรอ?

"เฮ้ เอาจริงนะ ทำไมพี่ถึงได้หัวดื้อขนาดนี้? ไม่ได้ยินที่เสี่ยวฉิงบอกลาหรือไง? ไม่เห็นสายตาที่เธอมองมาที่พี่ด้วยความคาดหวังหรือไง?" อี้หวยกล่าวอย่างระอา

"..." เขาคิดว่าแค่มีคนหนึ่งตอบรับก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือไง...

"อา หมดหนทางจริงๆ" ด้วยนิสัยที่แย่ขนาดนี้ ต่อให้เป็นสุนัขก็คงส่ายหัวรังเกียจ

"......หุบปาก!"

พวกเขามันช่างน่ารำคาญจริงๆ!

หลังจากใช้เวลาว่างเบื่อๆ อยู่ที่บ้านมาสองสัปดาห์ เวินอวี่ฉิงก็นั่งไม่ติดที่อีกต่อไป เธอเบื่อจะตายอยู่แล้ว! ควรจะทำอย่างไรดีนะ? เธอสงสัยว่าหลู่สวี่จือกำลังทำอะไรอยู่ ค่าความหวั่นไหวของเธอเพิ่งจะพุ่งไปถึงระดับสูงสุดได้ไม่นาน เธอจะหาโอกาสทำให้เขาจำเธอได้มากขึ้นได้อย่างไร?

อ้อ จริงสิ เธอยังไม่ได้เริ่มเรียนทำอาหารเลยนี่นา ฮี่ฮี่ฮี่~

เธอรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ค้นหาเบอร์ของป้าจางแล้วกดโทรออก ครั้งก่อนเธอเคยบอกป้าจางว่าอยากเรียนทำอาหารกับท่าน และเธอก็แอบบอกเป็นนัยว่าอยากจะทำอาหารอร่อยๆ ให้คุณชายจอมตะกละของเธอทาน ป้าจางตอบตกลงในทันทีด้วยความยินดี ท่านคิดว่าวิชาทำอาหารของท่านคงจะไม่มีใครสืบทอดแล้ว ดีใจมากที่รู้ว่าเธออยากเรียน ป้าจางมีบรรพบุรุษเป็นถึงพ่อครัวหลวงในวังเชียวนะ

"ได้เลย เสี่ยวฉิง ป้าว่างพอดี เดี๋ยวป้าจะแวะไปหานะ บ้านหนูอยู่ไหนล่ะ?" ป้าจางตอบตกลงทันทีหลังจากได้รับสาย เรียนทำอาหารน่ะดีแล้ว! เรียนทำอาหารน่ะดีแล้ว!

"หนูอยู่ที่หมู่บ้าน XXX ค่ะ ตกลงค่ะป้าจาง หนูจะรออยู่ที่บ้านนะคะ!"

"ได้ๆ เดี๋ยวป้าจะรีบไปหาเลย~" ป้าจางวางสายอย่างมีความสุข จากนั้นก็กลับเข้าไปในห้องพักแม่นมเพื่อคว้ากระเป๋าเตรียมตัวออกเดินทาง

"ป้าจางจะไปไหนเหรอ?" นายท่านหลู่เพิ่งเดินออกมาจากห้องอาหารเห็นป้าจางกำลังรีบเร่งออกไป

"นายท่านคะ เสี่ยวฉิงให้ดิฉันไปสอนทำอาหารน่ะค่ะ บอกว่าอยากจะทำอาหารให้คุณชายทานเอง ดิฉันต้องรีบไปหน่อยนะคะ" ป้าจางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"โอ้ งั้นก็รีบไปเถอะ ให้คนขับรถไปส่งนะ อย่าไปสายล่ะ~" เมื่อได้ยินว่าเวินอวี่ฉิงเป็นคนนัดป้าจาง ชายชราก็ดีใจจนเนื้อเต้น เสี่ยวเวินช่างเป็นเด็กที่ใส่ใจเหลือเกิน ลูกชายคนรองของเขานี่โชคดีจริงๆ ป้าแก่ของเขาไม่เคยทำอาหารให้เขาทานสักมื้อเลย เฮ้อ เปรียบเทียบกับหลานชายตัวเองแล้วมันน่าน้อยใจนัก!

ดูเหมือนว่าเขาจะเจอหลานสะใภ้คนที่สองแล้วสินะ!

แต่หลังจากห่วงเรื่องลูกชายคนรองแล้ว ก็ถึงเวลาต้องห่วงคนโต เฮ้อ พูดถึงคนโต... แม้แต่สุนัขยังต้องส่ายหัวเวลาเห็นหน้าเขาเลย หมอนั่นรับมือยากกว่าน้องชายเสียอีก!

ชายชราเริ่มอายุมากขึ้นและคอยเป็นห่วงเรื่องนั้นเรื่องนี้ตลอดเวลา แต่เด็กแสบพวกนี้ก็ช่างเลี้ยงยากเหลือเกิน!

——

สามวันต่อมา ในที่สุดเวินอวี่ฉิงก็ปรากฏตัวขึ้นที่ชั้นล่างของ อี๋ซิง มีเดีย ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม ในมือถือปิ่นโตเก็บความร้อนมาด้วย

"สวัสดีค่ะ ฉันเวินอวี่ฉิง ผู้ช่วยชั่วคราวของจักรพรรดิภาพยนตร์หลู่ นี่คือบัตรพนักงานของฉันค่ะ ฉันมาส่งมื้อเที่ยงให้เขา" เวินอวี่ฉิงรู้ดีว่าถ้าไม่มีนัด เธอคงเข้าอาคารนี้ไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการตามหาหลู่สวี่จือ เจ้านายใหญ่ เธอจึงฉลาดพอที่จะพกบัตรประจำตัวจากกองถ่ายมาด้วย

พนักงานต้อนรับรับบัตรพนักงานจากมือเธอไปด้วยความสงสัย ท่านประธานหลู่ของพวกเขามีผู้ช่วยเป็นผู้หญิงด้วยเหรอ? ดาราหญิงนับไม่ถ้วนแวะเวียนมาหาท่านประธานทุกวัน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินเหตุผลที่แปลกใหม่ขนาดนี้ ซึ่งมันก็ดึงดูดความสนใจของเธอได้สำเร็จ!

"รอก่อนสักครู่นะคะ~" พนักงานต้อนรับรับบัตรพนักงานไปตรวจสอบอย่างละเอียด เธอถึงกับอึ้งเมื่อเห็นตราสัญลักษณ์โปร่งแสงที่มุมขวาล่างของบัตร นี่บัตรจริงหรือเปล่านะ?

จากนั้นเธอก็รีบโทรศัพท์ไปที่สำนักงานเลขานุการประธานเพื่ออธิบายสถานการณ์ของเวินอวี่ฉิงให้ผู้ช่วยพิเศษฟัง ทางนั้นบอกให้เธอรอสักครู่ขณะที่พวกเขากำลังขึ้นไปรายงาน

"คุณเวิน รอก่อนนะคะ พวกเราต้องตรวจสอบข้อมูลระบุตัวตนของคุณให้แน่ชัดก่อนค่ะ"

"ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา~" เวินอวี่ฉิงยิ้มและพยักหน้าตอบตกลง

ในขณะเดียวกัน ที่สำนักงานของหลู่สวี่จือ...

"เชิญเข้ามาครับ" หลู่สวี่จือกล่าวโดยไม่ได้เงยหน้าจากหน้าจอคอมพิวเตอร์

"ท่านประธานหลู่ครับ มีคุณเวินคนหนึ่งอยู่ข้างล่าง อ้างว่าเป็นผู้ช่วยของคุณและขอเข้าพบครับ เธอยังมีบัตรพนักงานของบริษัทมาด้วย"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลู่สวี่จือก็ชะงักไป ผู้ช่วยเวิน? เธอมาทำอะไรที่นี่? เมื่อนึกถึงเธอ หลู่สวี่จือก็เผยอปากบางออกเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า:

"ให้เธอขึ้นมา"

"ครับ" ผู้ช่วยปิดประตูสำนักงานด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ท่านประธานหลู่ส่งเขาให้ไปรับคนด้วยตัวเองเลยเหรอเนี่ย? คุณเวินคนนี้เป็นใครกัน? เขาไม่เคยได้ยินชื่อเธอมาก่อนเลย

ผู้ช่วยลงมาที่ล็อบบี้และพบคุณเวินคนที่เขาต้องไปรับด้วยตัวเองอยู่ที่แผนกต้อนรับ เขาประหลาดใจเล็กน้อย ผู้หญิงคนนี้หน้าตาสวยมากและแตกต่างจากผู้หญิงที่แต่งหน้าจัดจ้านพวกนั้นอย่างสิ้นเชิง

"คุณเวินครับ เชิญทางนี้"

"สวัสดีค่ะ ฉันเวินอวี่ฉิง ผู้ช่วยชั่วคราวของหลู่สวี่จือค่ะ แต่สัญญาของฉันกำลังจะหมดในเร็วๆ นี้แล้ว" เวินอวี่ฉิงแนะนำตัวขณะยืนอยู่ข้างผู้ช่วย ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็เป็นเพื่อนร่วมงานกัน

"สวัสดีครับคุณเวิน ผมชื่อหลินเจิ้ง เป็นผู้ช่วยพิเศษของท่านประธานครับ"

"สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ~ ฮิฮิ~" เวินอวี่ฉิงแอบสังเกตการณ์ผู้ช่วยพิเศษคนนี้ ว้าว อี๋ซิง มีแต่หนุ่มหล่อสาวสวยเต็มไปหมดเลย แม้แต่ผู้ช่วยพิเศษยังหล่อขนาดนี้ ผู้ช่วยหลินคนนี้ยังดูดีกว่าดาราชายที่อยู่ข้างนอกเสียอีก เสียดายจังที่เขาไม่ได้สมัครมาเดบิวต์ จุ๊ จุ๊ จุ๊~

หลินเจิ้งรู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล ราวกับว่ามีใครบางคนกำลังแอบจ้องมองเขาอยู่!

เมื่อมาถึงหน้าสำนักงานของหลู่สวี่จือ เขากล่าวกับเวินอวี่ฉิงอย่างสุภาพว่า "นี่คือห้องทำงานของคุณหลู่ครับคุณเวิน รบกวนเคาะประตูก่อนเข้าไปนะครับ ผมมีงานต้องไปทำ ขอตัวนะครับ"

"ขอบคุณค่ะผู้ช่วยหลิน~" เวินอวี่ฉิงโบกมือลาเขาจากนั้นจึงเคาะประตูห้องทำงานของหลู่สวี่จือ