บทที่ 32 พี่ใหญ่จวิน เมียพี่มาช่วยแล้ว!

บทที่ 32 พี่ใหญ่จวิน เมียพี่มาช่วยแล้ว!

สวี่ชิงอันรู้สึกยินดีในใจ เมื่อเธอเดินเข้าไปสำรวจใกล้ๆ ก็พบว่าเป็นจริงอย่างที่จางเหล่ยพูด

ที่นี่น่าจะเป็นต้นน้ำของทางน้ำใต้ดินที่วางตัวในแนวตะวันออก-ตะวันตกสายนั้น

เนื่องจากจางเหล่ยไม่ใช่ทหารในสังกัดของฟางเหลย และเธอก็ไม่รู้ว่าสมรรถภาพร่างกายของเขาเป็นอย่างไร สวี่ชิงอันจึงคิดทบทวนอย่างระมัดระวัง จากนั้นเธอก็ถามฟางเหลยว่าควรจะพาจางเหล่ยไปด้วย หรือจะทิ้งทหารไว้สองคนเพื่ออยู่เป็นเพื่อนเขาที่นี่

ฟางเหลยเป็นคนหัวไว เขาเข้าใจความหมายของสวี่ชิงอันทันที

เขาอดไม่ได้ที่จะชื่นชมอยู่ในใจว่าเจ้าหนูจวินอู๋ย่างนี่ช่างมีวาสนาจริงๆ ถึงแม้เมียเขาจะดูเจ้าเนื้อไปสักหน่อย แต่กลับเป็นคนที่มีสติปัญญาเฉลียวฉลาดและรอบคอบยิ่งนัก

จางเหล่ยจะไปเสี่ยงอันตรายกับพวกเขามิได้ เขาเคยลิ้มรสมาแล้วว่าพวกคณะผู้เชี่ยวชาญนั้นรับมือยากขนาดไหน ฟางเหลยจึงสั่งให้ทหารสองคนที่ปกติฝีมืออยู่ในระดับกลางๆ อยู่เฝ้าเป็นเพื่อนจางเหล่ยที่นี่

ก่อนจะจากไป เขายังกำชับเป็นพิเศษว่า

“เอาอย่างนี้ ถ้าถึงตอนค่ำพวกเรายังไม่กลับมา พวกเธอสองคนก็พาคุณจางกลับไปที่ค่ายทหารก่อน”

“รับทราบครับท่านคอมมิสซาร์! รับรองว่าจะปฏิบัติหน้าที่ให้สำเร็จครับ!”

ครั้งนี้สวี่ชิงอันเป็นคนเดินนำหน้า

เนื่องจากทิศทางการไหลของแหล่งน้ำซับซ้อนมาก ทันทีที่พวกเขาเข้าไปในถ้ำละลาย ก็พบกับทางแยกที่ตัดกันไปมาเหมือนใยแมงมุม หากใครที่มีโรคตัดสินใจลำบากมาอยู่ที่นี่และไม่รู้ว่าจะไปทางไหน คงได้ถูกบีบคั้นจนเป็นบ้าแน่นอน

อู๋ฮุยรู้ดีว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นนี้ เขาเดินมาขนาบข้างขวาของสวี่ชิงอัน

“สหายสวี่ ดูสิ ทางห้องโถงถ้ำด้านนี้ก็มีน้ำไหลลงมา ทางด้านโน้นน้ำก็ไหลลงสู่ที่ต่ำไม่น้อยเหมือนกัน เราควรไปทางไหนดี?”

สวี่ชิงอันไม่มีท่าทีลนลานเลยสักนิด

“แน่นอนว่าเราต้องยึดทิศทางหลักไว้ก่อน มุ่งหน้าไปทางตะวันตกค่ะ”

เมื่อเห็นสวี่ชิงอันเลือกเดินเข้าสู่เส้นทางสายกลางที่ค่อนข้างราบเรียบและพื้นดินแห้งกว่า อู๋ฮุยก็ไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย

“ท่านคอมมิสซาร์ ดูหล่อนสิ...”

สวี่ชิงอันได้ยินเสียงเขาฟ้องเงียบๆ เพื่อไม่ให้ทุกคนเกิดความรู้สึกต่อต้านในตัวเธอ การอธิบายที่จำเป็นจึงต้องมี เพื่อช่วยลดปัญหาให้ตัวเธอเองได้มาก

“ฉันถึงบอกไงคะว่าคุณไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ ภูมิประเทศคาสต์ส่วนใหญ่เป็นทัศนียภาพของถ้ำที่เกิดจากการกัดเซาะ ในภูเขาขนาดใหญ่แบบนี้ถ้ามีถ้ำหลายแห่ง ส่วนใหญ่จะมีจุดที่เชื่อมต่อกัน ขอแค่ไม่เดินเข้าซอยตัน คุณก็จะเจอทางสว่างในอีกถ้ำหนึ่งเสมอ นี่คือลักษณะเด่นของภูมิประเทศคาสต์ที่เส้นทางมักจะทะลุถึงกันหมดค่ะ”

ในขณะที่พูดโต้ตอบกัน สวี่ชิงอันก็เดินนำหน้าไปได้ไกลกว่าหนึ่งกิโลเมตรแล้ว

คราวนี้ข้อมูลที่ระบบเก็บรวบรวมไว้น่าจะเพียงพอแล้วนะ

สวี่ชิงอันจ้องมองหน้าจอเสมือนในหัว เห็นแถบความคืบหน้าโหลดจาก 50% ขึ้นไปถึง 80%

สำเร็จแล้ว!

สามนาทีต่อมา ในหัวของสวี่ชิงอันก็มีแผนที่โครงสร้างสามมิติของหุบเขาคลื่นทั้งหมดปรากฏขึ้น สวี่ชิงอันมาร์กเส้นทางบนหน้าจอตามตำแหน่งคร่าวๆ ที่จวินอู๋ย่างและพวกตกลงไป

ทันใดนั้น เส้นทางแผนที่นำทางอัจฉริยะก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าสวี่ชิงอันอย่างชัดเจน เนื่องจากเป็นแผนที่จำลองสถานที่จริงแบบสามมิติ ระบบจึงช่วยเธอหลีกเลี่ยงหลุมถ้ำที่เต็มไปด้วยอันตรายได้มากมาย

คราวนี้สวี่ชิงอันเดินได้อย่างสบายใจขึ้นมาก ทุกคนเดินตามฝีเท้าของเธอ พลางส่องไฟฉายค่อยๆ เคลื่อนผ่านโลกที่มืดมิดและไม่คุ้นเคยแห่งนี้

ทางซ้ายมือของสวี่ชิงอันคือหลุมลึกที่มองไม่เห็นก้น เธอรีบเอ่ยปากเตือนทันที

“ทุกคนเข้าแถวเรียงเดี่ยว ค่อยๆ เดินชิดกำแพงด้านขวาเข้าไปในทางแคบนี้ค่ะ อีกสามเมตรข้างหน้าทางขวามือจะมีหลุมลึกมาก ห้ามตกลงไปเด็ดขาดนะคะ”

น้ำเสียงของสวี่ชิงอันจริงจัง พร้อมกับเสียงสะท้อนที่ดังก้องไปกระทบใจทุกคน ทุกคนรีบทำตามคำสั่งของเธออย่างเคร่งครัด

“ฟังนั่นสิ! มีเสียงน้ำไหลแล้ว!” ทหารหนุ่มคนหนึ่งตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น

“สหายสวี่เก่งจริงๆ ถ้ำใต้ดินนี่มันทะลุถึงกันหมดจริงๆ ด้วย!”

พวกเขาเกือบจะคิดว่าสวี่ชิงอันหลอกพวกเขาเสียแล้ว เพราะในเมื่อจะไปทางน้ำ ตั้งแต่แรกก็ควรจะหาทางน้ำให้เจอก่อนสิ

“ทุกคนระวังนะคะ ตรงนี้ต้องลุยน้ำไปแล้ว ข้างหน้าจะลึกขึ้นเรื่อยๆ อาจจะลึกถึงสองเมตร ระมัดระวังกันด้วยค่ะ”

สวี่ชิงอันแสร้งทำเป็นโยนก้อนหินลงไปเพื่อวัดความลึก มิฉะนั้นคนฉลาดบางคนอาจจะสงสัยว่าเธอมีตาทิพย์หรืออย่างไร ถึงได้รู้สถานการณ์ทุกอย่างทะลุปรุโปร่งขนาดนี้

เส้นทางต่อจากนั้นกว้างขึ้นเรื่อยๆ และทางน้ำของแม่น้ำใต้ดินก็เริ่มเชี่ยวขึ้น สวี่ชิงอันและทีมค่อยๆ เดินเลาะไปตามริมฝั่งแม่น้ำ ตอนนี้ทุกคนเปียกโชกไปทั้งตัว แถมสภาพแวดล้อมที่นี่ก็หนาวเย็นยะเยือก หากไม่ระวังอาจจะล้มป่วยได้ง่ายๆ

“ทุกคนเร่งความเร็วหน่อยค่ะ ใครที่รู้สึกร่างกายไม่สบายต้องรีบรายงานทันทีนะ”

อู๋ฮุยได้ยินว่าสวี่ชิงอันยังคงรักษาความเฉียบแหลมของสมองไว้ได้ในสถานการณ์แบบนี้ ก็รู้สึกว่าเธอเหมือนกับจวินอู๋ย่างไม่มีผิดเพี้ยน เป็นผู้นำโดยกำเนิด

ตอนนี้อู๋ฮุยเริ่มเข้าใจแล้วว่า ทำไมลูกพี่ถึงปฏิเสธความรักของว่านเจียวเจียว แล้วมาเลือกผู้หญิงเจ้าเนื้อที่ไม่เคยได้ยินชื่อคนนี้

แถมชื่อของผัวเมียคู่นี้ยังช่างเหมาะสมกันจริงๆ จวินอู๋ย่าง (จวินผู้ไร้ภัย) กับ สวี่ชิงอัน (สวี่ผู้สงบสุข)

อู๋ฮุยเตือนตัวเองเงียบๆ ว่า ต่อไปนี้ห้ามดูถูกคนอื่น หรือมองข้ามสหายหญิงคนนี้อีกเด็ดขาด

เพราะสวี่ชิงอันมีตัวช่วยโกง ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเธอก็มาถึงตัวจวินอู๋ย่างและทีม อู๋ฮุยเห็นร่างที่สูงโปร่งและกำยำของจวินอู๋ย่างมาแต่ไกล เขากำลังปกป้องพี่น้องทหารอยู่ในมุมที่อับลมอย่างแน่นหนา

อู๋ฮุยที่ตัวสูงถึง 180 เซนติเมตร น้ำตาไหลพรากออกมาทันที

“ฮือๆ พวกพี่ทำผมใจหายใจคว่ำหมดเลย!”

จวินอู๋ย่างอยู่ในสภาพที่ใกล้จะหมดแรงเต็มที เหลือเพียงพลังใจที่เข้มแข็งเพียงน้อยนิดที่ค้ำจุนเขาไว้จนถึงตอนนี้ เขารู้ดีว่าองค์กรจะต้องไม่ทอดทิ้งพวกเขาแน่นอน!

ในความสะลึมสะลือ จวินอู๋ย่างคล้ายจะเห็นเงาร่างที่คุ้นเคยและบึกบึนราวกับหมีสีน้ำตาลเดินเข้ามาตรงหน้าเขา จากนั้นเปลือกตาก็หนักอึ้งและปิดลง

จวินอู๋ย่างเข้าสู่ความมืดมิดโดยสมบูรณ์

“แบ่งกลุ่มละสองคน รับผิดชอบแบกผู้บาดเจ็บกลับไป พวกคุณใช้ไฟฉายส่องดูตามตัวเขาก่อนว่ามีแผลฉกรรจ์ตรงไหนไหม เวลาเคลื่อนย้ายต้องระวังเป็นพิเศษ ตกจากที่สูงขนาดนั้นอาจจะมีกระดูกหัก อย่าทำซุ่มซ่ามจนแผลเขาหนักกว่าเดิมนะคะ”

“เข้าใจแล้วครับ สหายสวี่!”

ในสายตาของทุกคนตอนนี้ สวี่ชิงอันดูศักดิ์สิทธิ์ยิ่งกว่าจวินอู๋ย่างเสียอีก เธอพูดคำไหนคำนั้น และทำได้อย่างที่พูดทุกอย่าง เหมือนกับกุนซือเทพในสมัยโบราณที่กางแผนที่ชี้สั่งการกองทัพไม่มีผิด

“ท่านคอมมิสซาร์ฟาง ดูสิคะว่าคนของท่านอยู่ที่นี่ครบหรือยัง?”

ฟางเหลยน้ำตาคลอเบ้า เขาเตรียมใจรับการลงโทษจากเบื้องบนไว้แล้ว เจ้าหนูจวินอู๋ย่างนี่ทำได้ดีจริงๆ

“ทหารที่สูญหายทั้ง 8 นายอยู่ที่นี่ครบครับ จวินอู๋ย่างทำหน้าที่ผู้บังคับกองร้อยได้อย่างสมเกียรติ ไม่ทิ้งพี่น้องไปแม้แต่คนเดียว”

สวี่ชิงอันรู้ว่าฟางเหลยตื้นตันใจกับการกระทำของจวินอู๋ย่างที่คอยปกป้องทุกคนอยู่ข้างหลัง สวี่ชิงอันมองดูแล้วดูเหมือนจวินอู๋ย่างจะมีอาการหนักกว่าคนอื่น เธอจึงรีบห้ามอู๋ฮุยที่กำลังจะแบกจวินอู๋ย่างขึ้นหลัง

“ฉันแรงเยอะกว่า เขามีอาการบาดเจ็บกระดูกหักรุนแรง ทางแถวนี้เดินลำบาก ฉันจะแบกเขาเองค่ะ คุณรับผิดชอบคอยดูแลคนอื่นๆ อยู่ข้างหลัง ถ้าฉันไม่ไหวแล้วค่อยเปลี่ยนให้คุณ”

“ตกลงครับ!”

อู๋ฮุยไม่แย่งกับสวี่ชิงอัน ข้อแรกเพราะนั่นคือสามีของเธอ...

(จบบท)