ตอนที่ 61 – เศรษฐีก็อบลิน

ตอนที่ 61 – เศรษฐีก็อบลิน

การโจมตีสุดกำลังของ Elemental HERO!

เหล่าฮีโร่ฟิวชันสามธาตุได้เปิดฉากการโจมตีอย่างดุดัน ด้วยพลังโจมตีรวมถึง 9,000 หน่วย ทำให้ เคย์ตะ ซึ่งทำหน้าที่เป็นกระสอบทราย เสีย HP ทั้งหมดในพริบตา!

เมื่อการดูเอลจบลง ภาพสามมิติหายไป ลุงคนนั้นนั่งลงกับพื้นด้วยใบหน้าที่หมดแรง มือและเท้าของเขาสั่นเหมือนถูกสูบพลังออกไปหมดหลังจากต่อสู้...

แน่ใจนะว่าถ้าทำเบา ๆ มันจะไม่เจ็บ? มันไม่เหมือนกับที่พูดเลย!

ในจุดนี้ ภารกิจของลุง เคย์ตะ ได้เสร็จสิ้นแล้ว—วัตถุประสงค์หลักของ ยูเอะ วู ในการหาลุงก็คือให้เขามาทำหน้าที่เป็นฉากหลังเพื่อช่วยให้เขาโชว์พลัง ตอนนี้เขาโอ้อวดสำเร็จแล้ว ลุงคนนี้ก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป

ยูเอะ วู เก็บ ดูเอลดิสก์ แล้วเดินไปดึงตัว เคย์ตะ ที่ล้มลงบนพื้นขึ้นมา ตามธรรมเนียมของการดูเอล ทั้งสองแลกเปลี่ยนคำพูดกันเล็กน้อยแล้วกล่าวคำอำลา

นี่ก็เป็นธรรมเนียมปฏิบัติของเหล่าดูเอลลิสต์เช่นกัน กล่าวโดยสรุปก็คือ ผู้แพ้ควรยกย่องความเก่งกาจของฝ่ายตรงข้ามหลังการต่อสู้ ส่วนผู้ชนะไม่ควรหลงระเริงมากเกินไป และควรตอบกลับด้วยคำพูดเช่น "เป็นเกมที่ดี" หรือ เล่นได้ดี"

คล้ายกับนักรบโบราณที่มักจะคำนับและแสดงความถ่อมตนต่อกันหลังจากการต่อสู้

หลังจากที่ลุง เคย์ตะ ผู้ทำหน้าที่เสร็จสิ้นภารกิจจากไปแล้ว ยูเอะ วู ก็อยู่คนเดียว ทำท่าทีเหมือนกำลังชมวิว

ทันใดนั้นผู้เล่นหญิงอีกคนก็เริ่มคลั่ง—ว้าว NPC คนนี้มันสุดยอดจริง ๆ แม้แต่ท่ายืนชมวิวด้วยมือวางไว้ที่สะโพกก็ยังดูหล่อเลย!

โอกาสอยู่ตรงหน้าแล้ว ถ้าไม่รีบเข้าไปคุยตอนนี้แล้วจะรออะไรอีก?

ตามเหตุผลแล้วมันควรจะเป็นแบบนั้น แต่กลุ่มผู้เล่นที่ล้อมรอบเขากลับดูกระอักกระอ่วน ไม่มีใครเริ่มบทสนทนาเลย

ในขณะที่ทำท่าโพสท์ไปเรื่อย ๆ ยูเอะ วู ก็เริ่มสงสัยว่าคุณภาพของผู้เล่นกลุ่มนี้แย่เกินไปหรือเปล่า?

ไม่รีบเข้ามาประจบ NPC ที่หล่อและเก่งแบบฉันหน่อยเหรอ? มัวทำอะไรกันอยู่?

ในที่สุดก็มีผู้หญิงคนหนึ่งออกมา

เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กทั้งแนวตั้งและแนวนอน—น่าเสียดายที่ส่วนที่ควรจะมีเนื้อมีหนังกลับไม่มี

เอาล่ะ นี่ไม่ใช่การพูดเกินจริง ถ้าแมลงวันบินมาที่สนามบิน พวกมันจะลื่นลงไป และถ้ายุงบินมาก็จะหนีไปทันที

แต่เธอก็ดูหน้าตาน่ารักดี ใบหน้าของเธอเหมือนเด็กสาวมัธยมต้น มีลุคน่ารัก

ยูเอะ วู เหลือบมองที่ชื่อของเธอ...... ดอกไม้ราตรี?

ดูเหมือนเป็นชื่อที่มีศิลปะพอสมควร

ดอกไม้ราตรี เป็นดอกไม้เล็ก ๆ สีขาวที่บานตอนกลางคืน

“...เอ่อ” เสียงหวาน ๆ ของ ดอกไม้ราตรี ดึง ยูเอะ วู กลับมา “คุณเป็นดูเอลลิสต์ใช่ไหมคะ?”

นี่มันคำถามโง่ ๆ ชัด ๆ

ไม่ต้องพูดถึงว่า ยูเอะ วู ยังคงสวม ดูเอลดิสก์ ไว้อยู่ที่แขน เขาก็เพิ่งเล่นการ์ดต่อหน้าพวกเขาไปหมาด ๆ

แต่เขาก็รู้ว่า ดอกไม้ราตรี แค่พยายามจะกระตุ้นภารกิจ เขาจึงไม่ถือสาและพูดกับตัวเองว่า “อากาศวันนี้แปลกจริง ๆ... แค่เล่นดูเอลทำไมถึงรู้สึกร้อนขนาดนี้...”

เขาพูดพร้อมกับเขย่าคอเสื้อของเขา

ดอกไม้ราตรี เอียงคอและเริ่มเหม่อลอย

ว้าว การออกแบบตัวละครของเกมนี้มันสุดยอดจริง ๆ ไม่รู้ว่าศิลปินคนไหนเป็นคนออกแบบตัวละครนี้ ขนาดแค่เขย่าคอเสื้อยังดูหล่อเลย!

......โอ๊ะ เดี๋ยวก่อนสิ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามัวแต่เหม่อ!

ในที่สุด ดอกไม้ราตรี ก็สังเกตเห็นเควสใหม่ที่เด้งขึ้นมาในรายการเควสของเธอ

[เควสใหม่: มอบน้ำแข็งไสให้ NPC ยูเอะ วู อาจมีเซอร์ไพรส์!]

ดวงตาของ ดอกไม้ราตรี เป็นประกาย ภารกิจมาแล้ว!

เธอมองไปรอบ ๆ และสังเกตเห็นร้านขายของชำเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว เธอจึงรีบวิ่งไปอย่างรวดเร็ว

ยูเอะ วู ถอนหายใจอย่างโล่งอก

ในที่สุดเธอก็ไปแล้ว

หลังจากที่ส่งเควสที่แก้ไขให้เธอเมื่อกี้ไป เด็กสาวไม่ตอบสนองอะไรเป็นเวลานาน เธอจ้องตรงมาที่ ยูเอะ วู จนเขาคิดว่าบางทีเธออาจจะเข้ามาขืนใจเขาก็ได้

ดูเหมือนว่าฉันคงต้องระมัดระวังในการปกป้องตัวเองเวลาที่ออกไปข้างนอกในอนาคต

บางครั้งการที่หน้าตาหล่อเกินไปก็อาจนำพาปัญหาที่คนอื่นไม่มีมาให้ได้

เควสมือใหม่บางเควสก็ให้รางวัลเป็นเงิน แม้จะไม่มากนัก แต่ก็เพียงพอที่จะซื้อน้ำแข็งไสได้หนึ่งแก้ว

แน่นอน เป้าหมายที่แท้จริงของ ยูเอะ วู ไม่ใช่เรื่องนี้ ที่จริงเขาแค่อยากมอบการ์ดให้ผู้เล่น แต่ถ้าจะส่งให้ทันทีโดยไม่มีเหตุผลก็ดูจะประหลาดไป

ไม่นาน ดอกไม้ราตรี ก็กลับมาพร้อมกับน้ำแข็งไสหนึ่งแก้ว: "นี่ค่ะ!"

ยูเอะ วู แสร้งทำท่าประหลาดใจ: "นี่ให้ฉันเหรอ?"

"ใช่ค่ะ" เด็กสาวพยักหน้าแรง ๆ

"...โอเค ขอบคุณนะ"

ยูเอะ วู ตักน้ำแข็งไสไปสองคำแล้วพยักหน้า: "แน่นอนอยู่แล้ว กินน้ำแข็งไสหน้าร้อนมันถึงจะฟิน"

เขายิ้มและมองเด็กสาวน่ารักตรงหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง ราวกับกำลังรออะไรบางอย่างอยู่ แล้วจึงถามว่า “เธอก็เป็นดูเอลลิสต์ที่มาที่นี่เพื่อเข้าร่วมการแข่งขัน Battle City ใช่ไหม?”

ดอกไม้ราตรี ยังคงพยักหน้าแรง ๆ

"นั่นสินะ" ยูเอะ วู แสร้งทำท่าทางเหมือนเพิ่งจะนึกขึ้นได้ "ถ้าเธออยากเข้าร่วมการแข่งขัน... การ์ดใบนี้อาจจะช่วยเธอได้"

เขาหยิบการ์ดใบหนึ่งออกมาจากข้างหลัง

ผู้เล่นที่อยู่แถวหน้าต่างก็ไม่สงบกันเลย

เซอร์ไพรส์! เควสมือใหม่จาก NPC คนนี้ให้รางวัลเป็นการ์ดโดยตรง!

เควสแบบนี้ค่อนข้างหายาก ปกติแล้วผู้เล่นจะได้ค่าประสบการณ์ คริสตัล และเงินจากเควส

ผู้เล่นคนหนึ่งรีบวิ่งไปขอดูว่าการ์ดที่เขาแจกคืออะไร...

...มันคือ Upstart Goblin(เศรษฐีก็อบลิน)!

Upstart Goblin (การ์ดเวทมนตร์ปกติ) – จั่วการ์ด 1 ใบ จากนั้นคู่ต่อสู้ของคุณจะได้รับ LP 1,000 หน่วย

ในสายตาของดูเอลลิสต์ยุค DM การ์ดอย่างไหจอมละโมบที่เป็นบั๊กแบบนั้นยังเป็นแค่การ์ดระดับ N ที่ไม่ได้จำเป็นสักเท่าไหร่ ดังนั้น Upstart Goblin(เศรษฐีก็อบลิน) ที่ให้แค่จั่วการ์ดเพียงใบเดียวแถมยังให้ LP คู่ต่อสู้คืนไปอีก 1,000 หน่วย ถือเป็นขยะท่ามกลางขยะ

ดังนั้น การ์ดใบนี้จึงไม่เป็นที่นิยม แม้แต่ในบรรดาการ์ดระดับ N เรียกได้ว่าเป็นการ์ดไร้ค่า ที่มักจะถูกยัดเข้าซองมาให้เต็มจำนวนและลดมูลค่าของการ์ดดี ๆ ที่ผู้ซื้อได้มา

แต่สำหรับผู้เล่นนั้นมันแตกต่างออกไป!

ผู้เล่น Yu-Gi-Oh! ทุกคนรู้ดีว่าการ์ดใด ๆ ที่สามารถเร่งการจั่วไพ่ได้ถือเป็นการ์ดเทพในเกมนี้!

ดูเหมือนว่า Upstart Goblin(เศรษฐีก็อบลิน) จะจั่วการ์ดได้แค่ใบเดียวหลังจากใช้งาน แต่ Dark World Dealings ที่ให้การ์ดในมือแค่ใบเดียวก็ยังมีตลาดอยู่ในหมู่ผู้เล่น เพียงเพราะมันมีความสามารถในการเปลี่ยนไพ่ในมือ

Dark World Dealings (การ์ดเวทมนตร์ปกติ) – ผู้เล่นแต่ละคนจั่วการ์ด 1 ใบ จากนั้นผู้เล่นแต่ละคนทิ้งการ์ด 1 ใบ

การบางเด็คลงให้เบาบางเป็นสิ่งสำคัญในการสร้างเด็ค และใครที่มีความรู้เล็กน้อยก็รู้เรื่องนี้

ในทางกลับกัน ผลข้างเคียงที่ว่า “คู่ต่อสู้ของคุณจะได้รับ LP 1,000 หน่วย” ซึ่งถือเป็นจุดอ่อนร้ายแรงในสายตาของดูเอลลิสต์ยุคนี้ กลับถูกผู้เล่นการ์ดจริง ๆ มองข้ามไปหมด

ตราบใดที่ยังมี LP เหลืออยู่ 100 LP และ 4,000 LP ก็ไม่ต่างกันเลย ยังไงก็ตาม LP 8,000 หน่วยในสภาพแวดล้อมการ์ดจริงของ Yu-Gi-Oh! ก็เหมือนแค่ชั้นบาง ๆ ของกระดาษ ดังนั้นความแตกต่าง 1,000 LP จึงแทบจะไม่มีผลอะไรเลย

เควสมือใหม่ให้รางวัลที่มีประโยชน์แบบนี้ NPC คนนี้มันไม่ธรรมดาจริง ๆ!

ดอกไม้ราตรี รับ Upstart Goblin(เศรษฐีก็อบลิน) ด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข

ผู้เล่นที่อยู่ข้างหลังก็เริ่มตื่นเต้นเช่นกัน กลุ่มคนรีบวิ่งไปที่ร้านเล็ก ๆ ข้าง ๆ แล้วบอกพร้อมกันว่าต้องการน้ำแข็งไสหนึ่งแก้ว ทำให้พ่อค้าที่กำลังง่วงอยู่สะดุ้งตื่น

“เอาล่ะ ๆ มาทีละคน ไม่ต้องรีบนะ...”

พ่อค้าพึมพำขณะลุกขึ้นอย่างเนือย ๆ

แต่เมื่อผู้เล่นใช้เงินที่เพิ่งหามาได้อย่างยากลำบากในวันนี้ซื้อน้ำแข็งไสกันเสร็จแล้ว ยูเอะ วู ก็แค่ยิ้มและบอกว่า “ขอบคุณสำหรับน้ำใจของทุกคน แต่ฉันกินเสร็จแล้ว......”

......ฉันไม่มีปัญหากับกระเพาะของตัวเอง ทำไมฉันต้องกินน้ำแข็งไสมากขนาดนี้ด้วย?

ผู้เล่นต่างก็ทุบอกตัวเองด้วยความเสียดาย ไม่นานทุกคนก็ตระหนักได้ว่าเควสนี้อาจเป็นเควสแบบครั้งเดียวจบ และมีเพียงคนแรกเท่านั้นที่ได้รับรางวัลเป็น Upstart Goblin(เศรษฐีก็อบลิน)

อย่างไรก็ตาม ยูเอะ วู ก็เปลี่ยนบทสนทนาและให้ความหวังกับพวกเขาอีกครั้ง: “แต่ฉันก็ยังซาบซึ้งในน้ำใจของพวกคุณนะ ทุกคนเป็นดูเอลลิสต์ ดังนั้นมาพยายามสูไปด้วยกันเถอะ ถ้ามีอะไรให้ฉันช่วยก็สามารถมาหาฉันได้ตลอด ฉันอาศัยอยู่ที่ร้านดรีมการ์ด......”

สายตาของผู้เล่นเป็นประกาย ราวกับพวกเขาได้เห็นความหวังอีกครั้ง

…………

12ตุลา 2567 ลงถึงตอน 167 แล้วครับ ใครสนใจ กลุ่มลับ สำหรับเรื่องนี้ทักมาได้เพจ นิยาย By Hunter หรือ -->> จิ้มเลย