บทที่ 1316: นี่คือราชันย์มังกรตัวจริง

โลกแห่งคำพยากรณ์ พื้นที่กลาง: วิหารราชันย์โลหิต Lv127

ภายในโถงใหญ่ที่ผุพัง เหล่าผู้ลี้ภัยจากประเทศที่ล่มสลายต่างพากันหลบซ่อนตัวอยู่ภายใน โดยหวังว่าจะรอดพ้นจากการไล่สังหารของประเทศหาน

ทว่าสุดท้าย ผู้เล่นจากประเทศหานก็ค้นพบที่นี่จนได้

ผู้เล่นจากประเทศหานกลุ่มใหญ่บุกเข้ามาในวิหารราชันย์โลหิต

แล้วเปิดฉากสังหารผู้เล่นผู้ลี้ภัยนับหมื่นคนภายในโถงใหญ่

ในช่วงเวลาสั้นๆ เสียงกรีดร้องก็ดังระงมไม่ขาดสาย

ลำแสงดาวสัญลักษณ์แห่งความตายปรากฏขึ้นไม่หยุดหย่อน!

วิหารราชันย์โลหิตอันกว้างใหญ่ กลายเป็นโรงฆ่าสัตว์ในชั่วพริบตา

ท่ามกลางความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด

ตูม!

แสงสีทองเจิดจ้าสายหนึ่งสว่างวาบขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิด

ภายในโถงใหญ่ ตอนที่ทั้งผู้สังหารและผู้ถูกสังหารต่างพากันเงยหน้าขึ้นมอง

โฮก——

ภายใต้เสียงคำรามของมังกรที่ดังสนั่นหวั่นไหว

เปลวเพลิงมังกรสีทองอันร้อนแรงสายหนึ่งสาดลงมาจากฟากฟ้า กลืนกินวิหารราชันย์โลหิตทั้งหลัง!

วินาทีต่อมา

วิหารราชันย์โลหิตทั้งแห่งกลายเป็นทะเลเพลิง

ผู้เล่นประเทศหานที่อยู่ข้างในต่างถูกเผาตายไปทีละคน!

เพียงชั่วครู่

ภายในวิหารราชันย์โลหิตอันกว้างใหญ่ ผู้เล่นประเทศหานนับพันคนถูกกำจัดจนสิ้นซาก

เหลือเพียงเหล่าผู้เล่นผู้ลี้ภัยที่ยังคงไร้รอยขีดข่วน ต่างจมดิ่งอยู่กับความยินดี—

"เป็นประเทศต้าเซี่ย!"

"ประเทศต้าเซี่ยเท่สุดๆ ไปเลย!"

"ขอบคุณประเทศต้าเซี่ย!!!"

……

บนท้องฟ้าเบื้องบน

หลินโม่กับหนิงซีกำลังควบคุมจักรพรรดิมังกรทองคำแดง

หลังจากกวาดล้างพื้นที่บริเวณวิหารราชันย์โลหิตเรียบร้อยแล้ว ก็ไม่หยุดพักแม้แต่วินาทีเดียว

รีบมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ถัดไปทันที!

ดังนั้น

ที่ไหนมีผู้เล่นประเทศหาน ที่นั่นย่อมต้องมีหลินโม่

ที่ไหนมีการสังหารโดยประเทศหาน ที่นั่นย่อมมีคนจากต้าเซี่ยตกลงมาจากฟ้า!

ฝั่งหนึ่งคือผู้สังหาร

อีกฝั่งคือผู้กอบกู้

ทั้งสองฝั่งนั้นต่างกันราวฟ้ากับเหว!

เมื่อผู้ลี้ภัยจากประเทศที่ล่มสลายได้รับการช่วยเหลือมากขึ้นเรื่อยๆ

หลินโม่ก็ราวกับได้กลายเป็นตำนานไปแล้ว!

ประเทศต้าเซี่ยได้กลายเป็นศูนย์รวมจิตใจของใครหลายๆ คน!

ผู้คนทั่วโลกต่างแซ่ซ้องสรรเสริญต้าเซี่ย

ในเวลาเดียวกัน ภายในประเทศหาน

เมืองหลักระดับหนึ่งของเผ่ามนุษย์: นครดาราจันทรา

พัคชอนอูที่กำลังนั่งดื่มเหล้าย้อมใจอยู่ในโรงเตี๊ยมภายในเมือง ได้ยินข้อความที่ลูกน้องส่งมาไม่หยุดหย่อน—

"รายงาน! ทีมสังหารหมายเลข 197 ถูกมังกรยักษ์จากต้าเซี่ยกวาดล้างจนสิ้น กองทัพพินาศ! บาดเจ็บล้มตาย 1,777 คน!"

"รายงาน! ทีมสังหารหมายเลข 255 ถูกมังกรยักษ์จากต้าเซี่ยกวาดล้างจนสิ้น กองทัพพินาศ! บาดเจ็บล้มตาย 2,351 คน!"

"รายงาน! ทีมสังหารหมายเลข 591 ถูกมังกรยักษ์จากต้าเซี่ยกวาดล้างจนสิ้น กองทัพพินาศ! บาดเจ็บล้มตาย 1,973 คน!"

……

เมื่อฟังข่าวความพ่ายแพ้ที่หลั่งไหลเข้ามาทีละข้อความ

โทสะในใจของพัคชอนอูก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

แต่สุดท้ายก็ยังไม่ถึงจุดที่ระเบิดออกมา

จนกระทั่งตอนนี้ ข้อความอีกสายหนึ่งถูกส่งมา—

"รายงาน! ยืนยันข้อมูลการต่อสู้ที่หุบเขามรณะ กิลด์ผู้ถูกสวรรค์ทอดทิ้ง บาดเจ็บล้มตาย 10,910 คน และหัวหน้ากิลด์พัคชอนอิก... ยืนยันว่าเสียชีวิตแล้ว!"

อื้อ!

ตอนที่ได้ยินข่าวนี้

ไฟแค้นในใจของพัคชอนอูก็ระเบิดออกมาจนหมดสิ้นในชั่วพริบตา!

ปัง!

โหลเหล้าในมือถูกฟาดลงพื้นจนแตกกระจาย

นัยน์ตาของพัคชอนอูแดงก่ำ

เขาตะโกนด้วยความโกรธแค้นว่า:

"ต้าเซี่ย!"

"โม่!"

"ชาตินี้ฉันจะขออาฆาตพวกแกจนกว่าจะตายกันไปข้าง!"

ใน ตอนนั้น สมาชิกหลักของกิลด์ผู้ถูกสวรรค์ทอดทิ้งคนหนึ่งกล่าวว่า: "เจ้าโม่โส่วเฉิงกุยที่เป็นอันดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ยคนนั้น ฝีมือมันแข็งแกร่งเกินไป!"

"ไม่เคยเห็นยอดฝีมือคนไหนที่สามารถกวาดล้างกิลด์ระดับเซิร์ฟเวอร์ได้ด้วยตัวคนเดียวแบบนี้มาก่อน!"

"พูดอีกอย่างก็คือ ฝีมือของโม่โส่วเฉิงกุยในโลกแห่งคำพยากรณ์ตอนนี้ถือว่าไร้เทียมทาน ไม่มีพลังใดจะสามารถต้านทานเขาได้!"

"ถ้าหากพวกเราหาเรื่องเขาไปแก้แค้นโม่โส่วเฉิงกุยและประเทศต้าเซี่ยในตอนนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาตัวเข้ากองไฟ!"

พัคชอนอูตวาดด้วยนัยน์ตาแดงก่ำ: "โม่โส่วเฉิงกุย!"

"ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ฉันจะต้องทำให้แกชดใช้อย่างสาสมให้ได้!!"

พูดจบ พัคชอนอูก็สั่งการทันที: "ส่งคำสั่งออกไป ทีมทั้งหมด ถอนกำลังกลับมาให้หมด!"

เมื่อได้ยินดังนั้น สมาชิกหลักของกิลด์ผู้ถูกสวรรค์ทอดทิ้งคนหนึ่งถามว่า: "รองหัวหน้า คุณนึกวิธีจัดการกับต้าเซี่ยออกแล้วเหรอครับ?"

พัคชอนอูกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "ต้าเซี่ยล่มสลายเป็นสิ่งที่ถูกกำหนดไว้แล้ว!"

"พวกเราไม่ต้องทำอะไรเลย"

"แค่... นิ่งเฉยไว้ก่อนก็พอ!"

……

ทางด้านอีกฝั่ง

ด้วยความช่วยเหลือจากจักรพรรดิมังกรทองคำแดง

หลินโม่ใช้เวลาเพียงแค่วันเดียว ก็เดินทางไปถึงพื้นที่กว่าห้าร้อยแห่ง

สังหารผู้เล่นประเทศหานไปมากถึงหนึ่งล้านคน!

ช่วยเหลือประเทศต่างๆ ไปมากกว่าหนึ่งร้อยประเทศ!

ด้วยพลังเพียงลำพัง

เขาสร้างตำนานแห่งการกอบกู้โลกขึ้นมา!

แม้ว่าพรมแดนของประเทศต้าเซี่ยจะยังไม่ได้เปิดรับคนทั้งโลก

เปิดรับเพียงแค่ประเทศพันธมิตรที่ระบุไว้เท่านั้น

แต่หลินโม่กลับใช้เพียงพลังของตัวเอง

ทำให้ประเทศต้าเซี่ยชนะใจผู้เล่นทั่วโลกได้สำเร็จ!

เมื่อราตรีมาเยือน

เมื่อเปลวไฟสงครามทั่วโลกมอดดับลง

คำแซ่ซ้องสรรเสริญที่ผู้เล่นทั่วโลกมีต่อประเทศต้าเซี่ยก็ดังไปทั่วทุกมุมโลก—

"ต้าเซี่ย เป็นประเทศแห่งวีรบุรุษจริงๆ!"

"ขอบคุณประเทศต้าเซี่ย!"

"หากอนาคตมีความต้องการสิ่งใด ประเทศทูร์ของพวกเรายอมบุกน้ำลุยไฟเพื่อต้าเซี่ยโดยไม่หวั่นเกรง!"

……

โฮก——

เมื่อเสียงคำรามของมังกรที่ดังก้องไปทั่วฟากฟ้าดังผ่านชั้นบรรยากาศ

ตอนที่หลินโม่และหนิงซีขี่จักรพรรดิมังกรทองคำแดงบินกลับเข้าสู่เขตแดนของต้าเซี่ย

ภายในประเทศต้าเซี่ย

ผู้เล่นนับไม่ถ้วนต่างพากันโห่ร้อง—

"ขอต้อนรับการกลับมาของราชันย์มังกร!"

เมื่อเห็นภาพนั้น เหอเซียวก็กล่าวประโยคหนึ่ง: "อันนี้ด่าไม่ลงว่ะ"

"นี่มันราชันย์มังกรตัวจริงชัดๆ!"

ใน ขณะเดียวกัน

เซี่ยหว่านหว่าน หลินเมี่ยวเมี่ยว และหลิวหว่านหนิง ต่างเตรียมโต๊ะจัดเลี้ยงไว้ที่โรงเตี๊ยมในนครเถ้าถ่านรอไว้แล้ว

ทันทีที่หลินโม่กลับมา เขาก็นั่งลงที่หัวโต๊ะจัดเลี้ยงทันที

ความเท่พุ่งทะลุปรอท!

"มา!"

"ฉลองที่พวกเราประสบความสำเร็จในการสร้างสุดยอดเมืองหลัก และได้กลายเป็นประเทศมหาอำนาจอันดับหนึ่งของโลกในใจของประชาชนทุกคน!"

ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง

ทุกคนต่างพากันยกแก้วขึ้นดื่มพร้อมกันหนึ่งรอบ!

จากนั้นบนโต๊ะอาหารก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ

หลินเมี่ยวเมี่ยวกล่าว: "วันนี้ท่านประธานหลินโม่ได้ทำให้ประเทศต้าเซี่ยของเราครองใจผู้คนทั่วโลกได้สำเร็จด้วยพลังของเขาเพียงลำพังค่ะ"

"อีกทั้งท่านประธานยังสังหารพัคชอนอิกยอดฝีมือของเซิร์ฟเวอร์ประเทศหานในพื้นที่กลางอีก ถือว่าสร้างชื่อในการศึกครั้งเดียวเลยค่ะ!"

"ศึกครั้งนี้ ถือว่าได้สร้างความมั่นคงให้แก่สถานะและตำแหน่งของประเทศต้าเซี่ยของเราบนเวทีโลกในยุคปัจจุบันแล้วค่ะ!"

สิ้นคำพูดของหลินเมี่ยวเมี่ยว

ฉินเฟิงก็เสริมต่อ: "ถูกแล้ว! ต่อไปก็แค่รอให้สงครามประเทศเปิดฉาก เมื่อถึงเวลานั้นพวกเราจะบุกทะลวงเข้าไปในประเทศหานโดยตรง!"

"ในบรรดาห้าประเทศมหาอำนาจ พวกมันเลวที่สุด! อีกสามประเทศที่เหลือไม่เท่าไหร่หรอก แค่กำจัดประเทศหานได้ โลกก็สงบสุขแล้ว!"

"เมื่อถึงตอนนั้น ต้าเซี่ยก็จะเป็นประเทศมหาอำนาจอันดับหนึ่งของโลกอย่างสมศักดิ์ศรี!"

ใน ขณะที่ทุกคนกำลังเฉลิมฉลอง

มีเพียงหลินโม่เท่านั้นที่นิ่งเงียบ

เพราะเขานึกถึงปัญหาบางอย่างขึ้นมาได้—

จนถึงตอนนี้ พัฒนาการของทุกสิ่งทุกอย่างดูจะราบรื่นเกินไปหน่อย!

ตามสถานการณ์ปัจจุบัน

ฝีมือของประเทศหานไม่ได้น่ากังวลเลยสักนิด

เพียงแค่รอให้สงครามประเทศเปิดฉาก หลินโม่มั่นใจว่าเขาสามารถกวาดล้างพวกมันได้ด้วยตัวคนเดียว!

และผ่านศึกกอบกู้โลกของหลินโม่ในวันนี้

ตัวแทนเซิร์ฟเวอร์ของอีกสามมหาอำนาจที่เหลือ: ประเทศประภาคาร, จักรวรรดิอินเดีย และประเทศรัสเซีย ต่างพากันแสดงท่าทีว่ายินดีจะเข้าพวกกับต้าเซี่ยแล้ว

นั่นหมายความว่า หากกำจัดประเทศหานได้สำเร็จ

ต้าเซี่ยก็แทบจะไร้กังวล

แล้วคำถามก็คือ—

"คำทำนายที่หลินเย่าเคยทำนายไว้ด้วยพลังแห่งคำทำนาย ว่าฉันจะเป็นคนทำลายมนุษยชาติในต้าเซี่ยด้วยมือตัวเอง มันจะปรากฏขึ้นเมื่อไหร่กัน?"