บทที่ 10 - ฟาร์มค่าประสบการณ์บ้าคลั่งในหนึ่งชั่วโมง? เลื่อนขอบเขตต่อเนื่องทำเอาผู้ใหญ่บ้านตะลึง!

บทที่ 10 - ฟาร์มค่าประสบการณ์บ้าคลั่งในหนึ่งชั่วโมง? เลื่อนขอบเขตต่อเนื่องทำเอาผู้ใหญ่บ้านตะลึง!

หลินเฟิงลืมตาขึ้น ภาพแรกที่เห็นคือถนนหินสีเขียวตรงหน้าหมู่บ้านหลิงซี

ลมเย็นยามค่ำคืนพัดโชยมา หอบเอากลิ่นหอมของพืชวิญญาณมาด้วย โคมไฟในหมู่บ้านถูกจุดขึ้นแล้ว แสงสีเหลืองนวลตาเชื่อมต่อกันเป็นผืนกว้าง อาบไล้ทั่วทั้งหมู่บ้านให้อยู่ในแสงอันอบอุ่น

เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า—ท้องฟ้าในเกมมีดวงจันทร์สว่างไสวแขวนอยู่ ดวงใหญ่กว่าและสว่างกว่าในโลกแห่งความเป็นจริงมาก แสงจันทร์สาดส่องลงมา ราวกับเคลือบสรรพสิ่งด้วยสีเงินยวง

【เวลาออนไลน์ปัจจุบัน: 21:47】

หลินเฟิงเหลือบมองเวลาของระบบ แล้วคำนวณในใจ

เขายังมีเวลาอีกประมาณชั่วโมงกว่าๆ

ชั่วโมงกว่าๆ สามารถทำอะไรได้ตั้งเยอะ

หลินเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึก ไม่รีบร้อนออกจากหมู่บ้าน แต่ยืนอยู่กับที่ แล้วเปิดหน้าต่างสเตตัสขึ้นมา

【ผู้เล่น: มู่เฟิง】

【เลเวล: 10 (4300/256000)】

【ขอบเขต: รวบรวมปราณขั้นศูนย์ (0/1000)】

【พลังชีวิต: 10190/10190】

【พลังวิญญาณ: 10100/10100】

【โจมตี: 1990】

【ป้องกัน: 1790】

สายตาของเขาหยุดอยู่ที่บรรทัด "ขอบเขต" คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

รวบรวมปราณขั้นศูนย์

ก่อนหน้านี้มัวแต่ก้มหน้าก้มตาฆ่าหมาป่าอัปเลเวล จนลืมเรื่องสำคัญแบบนี้ไปซะสนิท

หลินเฟิงกดดูคำอธิบายของขอบเขต—

【ขอบเขตรวบรวมปราณ: ขอบเขตเริ่มต้นของการบำเพ็ญเพียร มีทั้งหมดสิบขั้น ทุกครั้งที่เลื่อนขั้นหนึ่งระดับ จะได้รับโบนัสสเตตัสจากเคล็ดวิชาที่เกี่ยวข้อง และเพื่อเป็นการปูพื้นฐานสู่ขอบเขตสร้างรากฐาน การเลื่อนระดับขอบเขตจะต้องใช้ค่าประสบการณ์】

เขาเหลือบไปมองคำอธิบายของเคล็ดชักนำปราณอีกรอบ—

【เคล็ดชักนำปราณ (เคล็ดวิชาระดับขอบเขตรวบรวมปราณ): ทุกครั้งที่เลื่อนขั้น 1 ระดับ พลังวิญญาณ+500, พลังชีวิต+300 มีทั้งหมดสิบขั้น】

สมองของหลินเฟิงคำนวณอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้เขาอยู่รวบรวมปราณขั้นศูนย์ โบนัสจากเคล็ดวิชาเป็น 0

ถ้าอัปเป็นรวบรวมปราณขั้นหนึ่ง พลังวิญญาณจะเพิ่ม 500 พลังชีวิตเพิ่ม 300

รวบรวมปราณขั้นสอง ก็จะเพิ่มพลังวิญญาณอีก 500 พลังชีวิตอีก 300

ถ้าเต็มสิบขั้น ก็เท่ากับว่าพลังวิญญาณเพิ่มขึ้น 5000 พลังชีวิตเพิ่มขึ้น 3000!

แถม นี่เป็นแค่โบนัสพื้นฐานจากเคล็ดวิชา ยังไม่รวมสเตตัสที่ได้จากการอัปเลเวลอีกนะ

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น—หลังจากเลื่อนระดับขอบเขตแล้ว จะมีการปลดล็อกวิชาอาคมใหม่ๆ ด้วยหรือเปล่า?

หัวใจของหลินเฟิงเต้นเร็วขึ้น

เขามองดูค่าประสบการณ์ที่เหลืออยู่ 4300 แต้ม แล้วกดเปิดหน้าต่างเลื่อนระดับขอบเขตอย่างไม่ลังเล

【ต้องการใช้ค่าประสบการณ์ 1000 แต้ม เพื่อเลื่อนระดับขอบเขตเป็นรวบรวมปราณขั้นหนึ่งหรือไม่?】

【ใช่!】

แสงสว่างอันอบอุ่นสายหนึ่งพลุ่งพล่านขึ้นมาจากภายในร่างกาย แผ่ซ่านไปทั่วร่างในพริบตา ความรู้สึกนั้นคล้ายกับตอนที่ผู้ใหญ่บ้านถ่ายทอดพลังให้ แต่ดูนุ่มนวลกว่า เหมือนมีอะไรบางอย่างค่อยๆ ไหลเวียนอยู่ตามเส้นลมปราณ

【ขอแสดงความยินดี ขอบเขตของท่านเลื่อนระดับเป็นรวบรวมปราณขั้นหนึ่ง!】

【เคล็ดชักนำปราณเลื่อนเป็นขั้นที่หนึ่งอัตโนมัติ: พลังวิญญาณ+500, พลังชีวิต+300!】

【พลังวิญญาณปัจจุบัน: 10600/10600】

【พลังชีวิตปัจจุบัน: 10490/10490】

หลินเฟิงกำหมัดแน่น สัมผัสถึงพลังที่เพิ่มพูนขึ้นในร่างกาย

แค่นี้ยังไม่พอ

เขามองไปที่ระดับขอบเขตถัดไป—

【รวบรวมปราณขั้นสองต้องการค่าประสบการณ์: 2000】

【ค่าประสบการณ์คงเหลือปัจจุบัน: 3300】

กด!

【ขอแสดงความยินดี ขอบเขตของท่านเลื่อนระดับเป็นรวบรวมปราณขั้นสอง!】

【เคล็ดชักนำปราณเลื่อนเป็นขั้นที่สองอัตโนมัติ: พลังวิญญาณ+500, พลังชีวิต+300!】

【พลังวิญญาณปัจจุบัน: 11100/11100】

【พลังชีวิตปัจจุบัน: 10790/10790】

หลินเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึก รู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยทีเดียว

พลังวิญญาณไหลเวียนพลุ่งพล่านอยู่ภายในร่างกาย ทรงพลังและอัดแน่นกว่าก่อนหน้านี้มาก

เขายกมือขึ้นตามสัญชาตญาณ เพียงแค่รวมสมาธิคิด—

ลูกไฟลูกหนึ่งก็ควบแน่นขึ้นกลางฝ่ามือ

ใหญ่กว่า สว่างกว่า และร้อนแรงกว่าเดิม

หลินเฟิงจ้องมองลูกไฟลูกนั้นสองวินาที ก่อนจะยิ้มออกมา

รวบรวมปราณขั้นสอง อานุภาพของวิชาลูกไฟก็น่าจะเพิ่มขึ้นด้วยสินะ? ถึงแม้ในหน้าต่างระบบจะไม่ได้แสดงเอาไว้ แต่เขาสัมผัสได้เลยว่า ถ้าซัดลูกไฟลูกนี้ออกไป ความรุนแรงต้องมหาศาลกว่าเดิมแน่ๆ

เขาสลายลูกไฟทิ้ง แล้วมองไปที่ขอบเขตระดับถัดไป

【รวบรวมปราณขั้นสามต้องการค่าประสบการณ์: 4000】

【ค่าประสบการณ์คงเหลือปัจจุบัน: 1300】

ไม่พอ

ขาดอีก 2700 แต้ม

หลินเฟิงปิดหน้าต่างระบบ หันไปมองทางทิศนอกหมู่บ้าน

ป่าชิงอวิ๋น

ที่นั่นยังมีค่าประสบการณ์ที่เขาต้องการอยู่

หลินเฟิงก้าวเท้าเดินมุ่งหน้าไปทางหน้าหมู่บ้าน เพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง

"สหายตัวน้อย ดึกป่านนี้แล้วยังจะออกไปข้างนอกอีกล่ะ?"

หลินเฟิงหันกลับไป เห็นอวิ๋นหยางจื่อยืมถือโคมไฟอยู่หน้าประตูบ้านผู้ใหญ่บ้าน กำลังมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้ม

หลินเฟิงประสานมือคารวะ "ผู้อาวุโส ผู้น้อยอยากจะไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในป่าชิงอวิ๋นอีกสักรอบครับ"

อวิ๋นหยางจื่อเดินเข้ามาใกล้ กวาดตามองเขาแวบหนึ่ง ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

"โอ้? รวบรวมปราณขั้นสองแล้วรึ?" เขาลูบเครา พยักหน้ารัวๆ "ดี ดี! ความเร็วในการฝึกปรือของสหายตัวน้อยนี่ ตาเฒ่าคนนี้เพิ่งเคยพบเคยเห็นเป็นครั้งแรกจริงๆ นี่เพิ่งจะแค่วันเดียว ก็เลื่อนจากรวบรวมปราณขั้นศูนย์มาเป็นขั้นสองแล้ว ให้เวลาอีกหน่อย อนาคตต้องก้าวไกลแน่นอน!"

หลินเฟิงถ่อมตัว "เพราะผู้อาวุโสถ่ายทอดพลังให้ ผู้น้อยถึงมีวันนี้ได้ครับ"

อวิ๋นหยางจื่อโบกมือ "นั่นมันวาสนาของเจ้าเองต่างหาก ไปเถอะ ระวังตัวด้วยนะ ส่วนลึกของป่าชิงอวิ๋นมีสัตว์อสูรเลเวล 5 อยู่ ด้วยระดับความแข็งแกร่งของเจ้าในตอนนี้ น่าจะรับมือไหวอยู่"

หลินเฟิงกล่าวขอบคุณอีกครั้ง แล้วหันหลังเดินมุ่งหน้าไปทางนอกหมู่บ้าน

พอพ้นจากเขตหมู่บ้าน ป่าชิงอวิ๋นในยามค่ำคืนก็ดูราวกับสัตว์ร้ายร่างยักษ์ที่กำลังหมอบซุ่มอยู่

หลินเฟิงไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ก้าวเท้าเดินเข้าไปในป่า

ครั้งนี้เขามีเป้าหมายชัดเจน—ตามหาสัตว์อสูรเลเวล 5

หมาป่าชิงอวิ๋นเลเวล 1 ไม่พอยาไส้เขาแล้วล่ะ

เขาเดินตามเส้นทางเดิมเข้าไปลึกขึ้น ยิ่งเข้าไปลึก ต้นไม้ก็ยิ่งหนาทึบ พลังปราณก็ยิ่งหนาแน่น

เดินมาได้ประมาณสิบนาที ข้างหน้าก็มีเสียงคำรามต่ำๆ ของเสือดังขึ้นมา

หลินเฟิงชะงักฝีเท้า มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

เจอตัวแล้ว

เขาผ่อนฝีเท้าให้เบาลง เดินย่องตามเสียงไป

พอแหวกพุ่มไม้ออก ภาพเบื้องหน้าก็เปิดกว้าง

เสือร่างยักษ์ตัวหนึ่งกำลังหมอบอยู่บนหินสีเขียว ทั่วทั้งร่างปกคลุมด้วยขนสีเทาเข้ม หน้าผากมีลายพาดกลอนรูปตัว "王" ดวงตาสะท้อนแสงสีเขียวลึกลับในความมืด

【พยัคฆ์ชิงอวิ๋น (สัตว์อสูรเลเวล 5)】

【พลังชีวิต: 5000/5000】

【โจมตี: 1400】

【ป้องกัน: 1400】

【สกิล: พยัคฆ์ลงเขา, ฉีกกระชาก】

หลินเฟิงกวาดตามองสเตตัส ก็พอจะคำนวณในใจได้

โจมตีป้องกัน 1400 เลือด 5000

ตอนนี้เขาโจมตี 1990 รวมอุปกรณ์เข้าไปด้วย ทะลวงเกราะได้สบายๆ

แต่เพื่อความรวดเร็ว ใช้วิชาลูกไฟสะใจกว่า

หลินเฟิงไม่ได้พรางตัว แต่เดินออกไปตรงๆ เลย

พยัคฆ์ชิงอวิ๋นตื่นตัวทันที มันลุกขึ้นยืนบนโขดหิน จ้องมองเขาเขม็ง ในลำคอส่งเสียงขู่คำรามต่ำๆ

หลินเฟิงสะบัดมือขวา กระบี่ชิงเฟิงพุ่งทะยานออกจากฝัก ลอยอยู่ข้างกาย

มือซ้ายยกขึ้น ลูกไฟลูกหนึ่งควบแน่นขึ้นกลางฝ่ามือ

พยัคฆ์ชิงอวิ๋นชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด

สมองสัตว์อสูรที่ไม่ค่อยจะฉลาดของมัน ไม่อาจทำความเข้าใจได้เลยว่า—ทำไมมนุษย์คนนี้ถึงสามารถควบคุมทั้งกระบี่และไฟได้พร้อมกัน?

แต่สัญชาตญาณบอกมันว่า อันตราย!

มันส่งเสียงคำรามต่ำๆ ก่อนจะกระโจนเข้าใส่!

ความเร็วพุ่งทะยานปานสายฟ้าแลบ!

แต่หลินเฟิงเร็วกว่า

ลูกไฟหลุดจากฝ่ามือ พุ่งเข้าปะทะร่างพยัคฆ์ชิงอวิ๋นที่กำลังกระโจนเข้ามาเต็มๆ!

ตูม!

แสงไฟสีส้มอมแดงระเบิดออก พยัคฆ์ชิงอวิ๋นแผดเสียงร้องโหยหวน ร่างอันใหญ่โตถูกแรงระเบิดอัดกระเด็นถอยหลังไป ร่วงหล่นกระแทกพื้นอย่างแรง

-4000!

ตัวเลขความเสียหายขนาดมหึมาลอยขึ้นมา

หลินเฟิงอึ้งไปเลย

4000?

เขาจำได้ว่าตอนใช้วิชาลูกไฟโจมตีหมาป่าชิงอวิ๋น มันแค่ 2000 ดาเมจนี่นา

ตอนนี้ทำไมถึงเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าล่ะ?

เขาเข้าใจในทันที—เมื่อขอบเขตเลื่อนระดับ อานุภาพของวิชาลูกไฟก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย!

ถึงแม้ว่าหน้าต่างระบบจะไม่ได้ระบุไว้ แต่วิชาลูกไฟที่ใช้โดยผู้บำเพ็ญเพียรระดับรวบรวมปราณขั้นสอง ย่อมมีพลังโจมตีพื้นฐานสูงกว่าขั้นศูนย์อย่างแน่นอน!

แถมเขายังมีโบนัสวิชาอาคม 100% จากรากวิญญาณก่อกำเนิดอีกด้วย!

พยัคฆ์ชิงอวิ๋นตะเกียกตะกายพยายามจะลุกขึ้น แต่หลินเฟิงไม่เปิดโอกาสให้มันรอด

กระบี่ชิงเฟิงแปรสภาพเป็นลำแสงสีเขียว ทะลวงทะลุคอหอยของมันในพริบตา

-1500!

พยัคฆ์ชิงอวิ๋นนอนนิ่งสนิท

【ขอแสดงความยินดี ท่านสังหารสัตว์อสูรเลเวล 5·พยัคฆ์ชิงอวิ๋น, ได้รับค่าประสบการณ์ 5000 แต้ม!】

【เนื่องจากเลเวลของท่านสูงกว่าสัตว์อสูร ค่าประสบการณ์ที่ได้รับจึงลดลงเหลือ 50% ได้รับจริง 2500 แต้ม!】

【ผลของโบนัสค่าประสบการณ์ 1000% ทำงาน, ท่านได้รับค่าประสบการณ์จริง 25000 แต้ม!】

ดวงตาของหลินเฟิงเป็นประกาย

ค่าประสบการณ์ 25000 แต้ม!

เสือหนึ่งตัว เท่ากับหมาป่าสองตัวครึ่ง!

และนี่คือโดนหักไป 50% แล้วนะ ถ้าล่ามอนสเตอร์เลเวลเดียวกัน ก็จะได้ 50000 แต้มเลยทีเดียว!

เขาไม่รอช้า ใช้กระบี่ผ่ากะโหลกเสือ ควักเอาแก่นอสูรขนาดใหญ่กว่าของหมาป่าออกมาหนึ่งเม็ด

【ได้รับแก่นอสูรเลเวล 5 ×1】

จากนั้นก็เก็บซากศพเข้าไปในแหวนเฉียนคุนไท่ชู

ลุยต่อ!

หลินเฟิงราวกับนักล่าที่เปิดโปรแกรมโกง ออกไล่ล่าอย่างบ้าคลั่งในส่วนลึกของป่าชิงอวิ๋น

หนึ่งตัว

สองตัว

สามตัว

...

ฆ่าหนึ่งตัว ก็ได้ค่าประสบการณ์สองหมื่นห้า

หนึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว

หลินเฟิงเก็บกระบี่ ยืนอยู่กลางป่า พ่นลมหายใจออกมายาวๆ

เขาเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา—

【เลเวลปัจจุบัน: 10】

【ขอบเขตปัจจุบัน: รวบรวมปราณขั้นสอง】

【ค่าประสบการณ์คงเหลือ: 187500】

【ค่าประสบการณ์เพียงพอสำหรับเลื่อนระดับเป็นรวบรวมปราณขั้นสาม ต้องการเลื่อนระดับหรือไม่?】

หลินเฟิงกดตกลงอย่างไม่ลังเล

【หักค่าประสบการณ์ 4000 แต้ม, ขอบเขตเลื่อนระดับเป็นรวบรวมปราณขั้นสาม!】

【เคล็ดชักนำปราณเลื่อนเป็นขั้นที่สาม: พลังวิญญาณ+500, พลังชีวิต+300!】

【พลังวิญญาณปัจจุบัน: 11600】

【พลังชีวิตปัจจุบัน: 11090】

ค่าประสบการณ์ยังเหลืออีก 183500 แต้ม

จัดไป!

【รวบรวมปราณขั้นสี่ต้องการค่าประสบการณ์: 8000】

【หักค่าประสบการณ์ 8000 แต้ม, ขอบเขตเลื่อนระดับเป็นรวบรวมปราณขั้นสี่!】

【เคล็ดชักนำปราณเลื่อนเป็นขั้นที่สี่: พลังวิญญาณ+500, พลังชีวิต+300!】

【พลังวิญญาณปัจจุบัน: 12100】

【พลังชีวิตปัจจุบัน: 11390】

ค่าประสบการณ์ยังเหลืออีก 175500 แต้ม

【รวบรวมปราณขั้นห้าต้องการค่าประสบการณ์: 16000】

【หักค่าประสบการณ์ 16000 แต้ม, ขอบเขตเลื่อนระดับเป็นรวบรวมปราณขั้นห้า!】

【เคล็ดชักนำปราณเลื่อนเป็นขั้นที่ห้า: พลังวิญญาณ+500, พลังชีวิต+300!】

【พลังวิญญาณปัจจุบัน: 12600】

【พลังชีวิตปัจจุบัน: 11690】

ค่าประสบการณ์ยังเหลืออีก 159500 แต้ม

【รวบรวมปราณขั้นหกต้องการค่าประสบการณ์: 32000】

【หักค่าประสบการณ์ 32000 แต้ม, ขอบเขตเลื่อนระดับเป็นรวบรวมปราณขั้นหก!】

【เคล็ดชักนำปราณเลื่อนเป็นขั้นที่หก: พลังวิญญาณ+500, พลังชีวิต+300!】

【พลังวิญญาณปัจจุบัน: 13100】

【พลังชีวิตปัจจุบัน: 11990】

ค่าประสบการณ์ยังเหลืออีก 127500 แต้ม

【รวบรวมปราณขั้นเจ็ดต้องการค่าประสบการณ์: 64000】

【หักค่าประสบการณ์ 64000 แต้ม, ขอบเขตเลื่อนระดับเป็นรวบรวมปราณขั้นเจ็ด!】

【เคล็ดชักนำปราณเลื่อนเป็นขั้นที่เจ็ด: พลังวิญญาณ+500, พลังชีวิต+300!】

【พลังวิญญาณปัจจุบัน: 13600】

【พลังชีวิตปัจจุบัน: 12290】

ค่าประสบการณ์ยังเหลืออีก 63500 แต้ม

【รวบรวมปราณขั้นแปดต้องการค่าประสบการณ์: 128000】

【ค่าประสบการณ์ในปัจจุบันไม่เพียงพอ】

หลินเฟิงหยุดแค่นั้น

รวบรวมปราณขั้นเจ็ด

แค่ชั่วโมงกว่าๆ อัปจากรวบรวมปราณขั้นศูนย์รวดเดียวมาถึงขั้นเจ็ดเลย

เขาเปิดหน้าต่างสเตตัสแบบเต็มขึ้นมาดู—

【ผู้เล่น: มู่เฟิง】

【เลเวล: 10 (63500/256000)】

【ขอบเขต: รวบรวมปราณขั้นเจ็ด (0//128000)】

【พลังชีวิต: 12290】

【พลังวิญญาณ: 13600】

【โจมตี: 1990 (อุปกรณ์+500)】

【ป้องกัน: 1790 (อุปกรณ์+300)】

【เคล็ดวิชา: เคล็ดชักนำปราณ (ขั้นที่เจ็ด): พลังวิญญาณ+3500, พลังชีวิต+2100 (สะสม)】

หลินเฟิงมองดูสเตตัสพวกนี้ นิ่งเงียบไปเนิ่นนาน

พลังชีวิต 12290, พลังวิญญาณ 13600

โจมตี 1990, ป้องกัน 1790

นี่แค่เลเวล 10 เองนะ

แล้วถ้าเลเวล 20 ล่ะ? เลเวล 30 ล่ะ?

เขาไม่กล้าคิดเลย

หลินเฟิงดึงสติกลับมา มองดูท้องฟ้า

ดวงจันทร์เริ่มคล้อยต่ำลงไปทางทิศตะวันตกแล้ว ได้เวลาพอสมควร

เขาหันหลังเดินกลับไปทางหมู่บ้านหลิงซี

พอกลับมาถึงหน้าหมู่บ้าน ไม่น่าเชื่อว่าอวิ๋นหยางจื่อยังยืนรออยู่ตรงนั้น

พอเห็นหลินเฟิงกลับมา อวิ๋นหยางจื่อก็ตาเหลือกเบิกโพลง

"สหายตัวน้อย เจ้า... เจ้านี่มัน..."

เขาก้าวพรวดๆ สามก้าวรวบมาถึงตัวหลินเฟิง กวาดตามองขึ้นลงด้วยความตกตะลึงอย่างไม่ปิดบัง

"รวบรวมปราณขั้นเจ็ด?!"

อวิ๋นหยางจื่อสูดลมหายใจเข้าลึก

เขามีชีวิตมาสามร้อยปี อัจฉริยะแบบไหนบ้างที่ไม่เคยเห็น?

แต่คืนเดียว เลื่อนจากรวบรวมปราณขั้นสองมาเป็นขั้นเจ็ด?

นี่มันปีศาจชัดๆ เลยไม่ใช่หรือไง?

"สหายตัวน้อย เจ้า... เจ้าไปกินของวิเศษอะไรมาเนี่ย?" อวิ๋นหยางจื่ออดถามไม่ได้

หลินเฟิงหัวเราะ "ผู้อาวุโสพูดเล่นแล้วครับ ผู้น้อยก็แค่ไปล่าสัตว์อสูรมาสองสามตัวเท่านั้นเอง"

"สองสามตัว?" มุมปากของอวิ๋นหยางจื่อกระตุก "สัตว์อสูรแค่สองสามตัว ทำให้เจ้าเลื่อนขั้นติดต่อกันห้าขั้นได้เนี่ยนะ?"

หลินเฟิงอธิบายเรื่องโบนัสค่าประสบการณ์ลำบาก เลยได้แต่ตอบเลี่ยงๆ ไปว่า "อาจจะเป็นเพราะรากวิญญาณของผู้น้อยค่อนข้างพิเศษน่ะครับ"

อวิ๋นหยางจื่อจ้องมองเขาอยู่นาน สุดท้ายก็ถอนหายใจยาวๆ

"ช่างเถอะๆ ตาเฒ่าคนนี้ไม่ถามแล้ว" เขาตบไหล่หลินเฟิง "สหายตัวน้อย พรสวรรค์ระดับนี้ของเจ้า ตาเฒ่าคนนี้เพิ่งเคยพบเคยเห็นเป็นครั้งแรกในชีวิตจริงๆ ตั้งใจฝึกฝนให้ดีล่ะ ในอนาคตทั่วทั้งดินแดนบำเพ็ญเพียร จะต้องมีที่ให้เจ้าได้ยืนหยัดอย่างสง่างามแน่นอน"

หลินเฟิงประสานมือคารวะ "ขอบพระคุณสำหรับคำอวยพรครับผู้อาวุโส"

"เอาล่ะๆ รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ" อวิ๋นหยางจื่อโบกมือ "พรุ่งนี้ถ้ามีเวลาว่างก็แวะมาดื่มชาเป็นเพื่อนตาเฒ่าบ้างนะ"

หลินเฟิงรับคำ แล้วเดินเข้าไปในหมู่บ้าน

เขามองหามุมสงบๆ สักมุม แล้วรวมสมาธิคิด—

【ต้องการออกจากเกมหรือไม่?】

【ใช่】

โลกแห่งความเป็นจริง

หลินเฟิงลืมตาขึ้น สิ่งที่เห็นคือเพดานห้องของเขาเอง

แสงจันทร์สาดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามา ภายในห้องเงียบสงัด

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา—

สี่ทุ่มห้าสิบแปดนาที

เล่นไปชั่วโมงนิดๆ พอดีเป๊ะ

ในห้องนั่งเล่นเงียบกริบ พ่อกับแม่น่าจะยังอยู่ในเกม ส่วนประตูห้องหลินเหยาก็ปิดสนิท ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา

หลินเฟิงนอนอยู่บนเตียง มองดูเพดาน มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

รวบรวมปราณขั้นเจ็ด

ใช้เวลาแค่ชั่วโมงกว่าๆ

จากนั้นเขาก็หุบยิ้ม แววตาเปลี่ยนเป็นแจ่มชัด

แค่นี้ยังไม่พอหรอก

รวบรวมปราณขั้นเจ็ด ในดินแดนบำเพ็ญเพียรก็เป็นแค่ระดับเริ่มต้นเท่านั้น

เขาจำเป็นต้องแข็งแกร่งกว่านี้

แข็งแกร่งพอที่จะปกป้องทุกคน แข็งแกร่งพอที่จะไม่มีใครหน้าไหนกล้ามาแตะต้องครอบครัวของเขา

หลินเฟิงหลับตาลง แล้วเข้าสู่ห้วงนิทรา

ภายนอกหน้าต่าง แสงจันทร์ยังคงสาดส่องดุจสายน้ำ

(จบแล้ว)