ตอนที่ 98 กลุ่มเจ้าของหมู่บ้านระเบิดแล้ว!

ตอนที่ 98 กลุ่มเจ้าของหมู่บ้านระเบิดแล้ว!

ผู้อยู่อาศัยตึก 3 ห้อง 302 "เรื่องจริงแน่นอนค่ะ เมื่อวานกับวันนี้ฉันใช้แตงกวาพอกหน้ามาตลอด ริ้วรอยจางลงไปเยอะมากจริงๆ"

ผู้อยู่อาศัยตึก 3 ห้อง 303 "ฉันยืนยันได้ค่ะ ฉันไปซื้อมาพร้อมกับเธอเลย"

ดูจากเลขห้องก็รู้ว่าเป็นเพื่อนบ้านห้องติดกัน ดังนั้นการที่พวกเธอจะควงคู่กันไปซื้อแตงกวาก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

"มันเทพขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย พรุ่งนี้ฉันต้องไปลองซื้อมาพิสูจน์บ้างแล้ว"

"ฉันไปด้วย ฉันเอาด้วยคน!"

......

พอเห็นการยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลายคนก็ตัดสินใจทันทีว่าพรุ่งนี้จะมุ่งหน้าไปที่ร้านกรีนมาร์เก็ตเพื่อซื้อแตงกวากลับมาลองที่บ้าน จังหวะนั้นเอง ชิงชิง สมาชิกแก๊งคุณนายกลุ่มแรกที่เป็นลูกค้าประจำของเฉิงเหล่ยก็ร่วมวงด้วย

"ผักร้านนั้นอร่อยทุกอย่างเลยค่ะ พวกคุณควรซื้อไปชิมดูนะ โดยเฉพาะแตงโมลูกนั้นน่ะ"

เสี่ยวฉี ก็รีบเสริม "จริงค่ะ แล้วก็ฟักทองด้วย เอามาทำซุปนะ รสชาติหวานนุ่มไม่เลี่ยน กินแล้วสดชื่นสุดๆ"

ในชั่วพริบตา กลุ่มแชตเจ้าของหมู่บ้านว่านฝูก็ระเบิดเป็นจลจล กลายเป็นห้องเม้าท์มอยเรื่องความสวยความงามและของอร่อยของเหล่าคุณนายไปเสียแล้ว

เช้าวันรุ่งขึ้น เฉิงเหล่ยตื่นขึ้นมาด้วยความสดใส

ยอดขายเมื่อวานที่หมู่บ้านว่านฝูทำได้ไม่เลวเลย ทำให้เขาเริ่มเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ ถ้าสถานการณ์ยังเป็นแบบนี้ต่อไป รายได้ต่อเดือนหลักหมื่นหยวนคงเป็นเรื่องขี้ผง และเผลอๆ รายได้หลักแสนหยวนต่อเดือนก็อยู่แค่เอื้อม แถมคงมาถึงในอีกไม่ช้าด้วย ด้วยอารมณ์ที่เบิกบาน เฉิงเหล่ยล้างหน้าแปรงฟันแล้วเข้ามิติเกมไปเก็บผักตามปกติ ตอนนี้ยอดขายยังไม่ได้พุ่งพรวดพราดจนคุมไม่ได้ เขาเลยปล่อยให้มันเป็นไปตามดวง แต่ที่น่าแปลกคือตั้งแต่ย้ายร้านมา เขาก็ไม่เห็น "กระเจี๊ยบเขียว" งอกออกมาอีกเลย

เขาแต่งตัวออกจากบ้าน แวะหน้าหมู่บ้านสั่งเครปไข่แบบพิเศษ ใส่ไข่สองฟอง เพิ่มเนื้อแผ่น ไส้กรอกย่าง และแฮม เรียกได้ว่าเป็นการใช้ชีวิตแบบหรูหราฟุ่มเฟือยให้รางวัลตัวเองเสียหน่อย เขาขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าไปพลาง กินมื้อเช้าไปพลางอย่างอารมณ์ดี

พอถึงหน้าร้าน มื้อเช้าก็หมดพอดี แต่ทว่า... ทันทีที่เขาเห็นหน้าร้านตัวเอง เฉิงเหล่ยถึงกับอ้าปากค้าง!

ตอนนี้เวลาเพิ่งจะแปดโมงเช้ากว่าๆ ตามปกติแล้วพวกเจ้าของหมู่บ้านว่านฝูยังไม่น่าจะออกมาจับจ่ายใช้สอยกันเยอะขนาดนี้ แต่ที่หน้าร้านของเฉิงเหล่ยตอนนี้กลับเนืองแน่นไปด้วยผู้คน!

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

เฉิงเหล่ยจอดมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าแบบมึนๆ แล้วเตรียมจะเข้าไปเปิดประตูร้าน คุณนายบางคนที่เคยมาซื้อผักร้านเขาแล้วพอเห็นเฉิงเหล่ยก็ร้องตะโกนขึ้นมา "อุ๊ย! เถ้าแก่ร้านกรีนมาร์เก็ตมาแล้วค่า!"

เสียงตะโกนนั้นทำให้สายตาทุกคู่หันขวับมาจ้องที่เฉิงเหล่ยเป็นจุดเดียว

"แหม เถ้าแก่ ทำไมเพิ่งมาเอาป่านนี้ล่ะคะ!"

"นั่นสิ พวกเรารอมาเป็นชั่วโมงแล้วนะเนี่ย"

"เปิดร้านประสาอะไร มาซะสายเชียว"

......

เหล่าคุณนายหมู่บ้านว่านฝูส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว บ่นอุบที่เฉิงเหล่ยมาช้า เฉิงเหล่ยแอบงงในใจว่าทำไมวันนี้คนเยอะแถมมากันเช้าขนาดนี้ ท่ามกลางเสียงบ่นระงม เขาไขกุญแจเปิดประตูร้านทันที

พอกลอนประตูหลุดออก ฝูงชนก็พุ่งทะลักเข้าไปข้างในเหมือนน้ำป่าไหลหลาก เฉิงเหล่ยโดนเบียดจนเซไปเซมา แต่ถึงจะโดนเบียดจนอึดอัด จมูกของเขาก็อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมราคาแพงสารพัดยี่ห้อที่ลอยมาปะทะ

พอทุกคนเข้าไปข้างในได้ เฉิงเหล่ยก็เห็นภาพที่น่าตกใจ... ทุกคนกำลัง "รุมทึ้ง" แตงกวา!

ใช่ครับ มันคือการแย่งชิงแตงกวาอย่างบ้าคลั่ง! ตอนแรกยังมีคนใจเย็นหยิบถุงพลาสติกมาใส่ แต่คนข้างหลังเห็นท่าไม่ดี กลัวของหมด เลยใช้วิธีหอบแตงกวาไว้ในอ้อมกอดเป็นตั้งๆ แทน คราวนี้ก็เลยไม่มีใครสนใจถุงพลาสติกอีกต่อไป

"เถ้าแก่ ชั่งแตงกวาให้ฉันหน่อยค่ะ!" คุณนายสวมเสื้อสีเหลืองที่ชิงแตงกวาได้เป็นคนแรกตะโกนเรียกเฉิงเหล่ย

"มาแล้วครับๆ!" เฉิงเหล่ยที่ยังคงอยู่ในสภาวะงุนงงรีบเข้าไปช่วยจัดการทันที

"เถ้าแก่ ของฉันด้วย!"

"ของฉันด้วยค่ะ!"

"ได้ครับ ได้ครับ"

ถึงจะยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เฉิงเหล่ยก็เริ่มง่วนกับการชั่งของและเก็บเงินอย่างรวดเร็ว

"เถ้าแก่ แตงกวาหมดแล้วเหรอ?" ใครบางคนที่แย่งไม่ทันตะโกนถามเฉิงเหล่ยที่กำลังยุ่งอยู่

"หา?" เฉิงเหล่ยเงยหน้าขึ้นมองตามเสียง แล้วกวาดสายตาไปที่ชั้นวางแตงกวา... เชี่ยยย แตงกวาที่เหลืออยู่หลายสิบชั่ง โดนกวาดเรียบไม่เหลือแม้แต่ลูกเดียว!

"เดี๋ยวมีมาเพิ่มครับ รอแป๊บนึงนะ ผมขอจัดการตรงนี้ให้เสร็จก่อนแล้วจะไปหยิบมาให้" เนื่องจากในโกดังมิติยังมีของเหลือ เฉิงเหล่ยเลยกะว่าจะเคลียร์คิวตรงหน้าก่อนแล้วค่อยหาจังหวะแวบไปเอาออกมา

ผ่านไปไม่กี่นาที เฉิงเหล่ยก็ชั่งแตงกวาให้คนที่แย่งได้จนครบพร้อมเก็บเงินเสร็จสรรพ คนที่ได้ของแล้วก็ไม่รั้งอยู่ต่อ รีบเดินออกจากร้านไปทันที ดูท่าทางจุดประสงค์เดียวที่พวกเธอมาที่นี่วันนี้ก็คือแตงกวาเท่านั้น!

พอเคลียร์หน้างานเสร็จ เฉิงเหล่ยก็แวบเข้าไปในโกดังเล็กๆ หลังร้าน แล้วนำแตงกวาออกมาอีก 80 ชั่ง เนื่องจากคนไม่หนาตาเท่าช่วงแรกแล้ว ทุกคนเลยเลิกแย่งและกลับมาหยิบกันตามปกติ

ตอนนี้แหละเฉิงเหล่ยถึงมีโอกาสถาม "เอ่อ... ผมขอถามหน่อยครับ ทำไมวันนี้ทุกคนแห่กันมาซื้อแตงกวาร้านผมเยอะขนาดนี้ล่ะครับ?"

คุณนายเสื้อสีแดงตอบว่า "ก็เมื่อวานมีคนบอกในกลุ่มแชตหมู่บ้านน่ะสิว่าแตงกวาร้านเธอมันมีสรรพคุณช่วยลบเลือนจุดด่างดำได้ พวกเราเลยอยากซื้อไปลองดูน่ะจ้ะ"

ที่แท้ก็ซื้อไป "ใช้" จริงๆ ด้วย...

สรรพคุณเรื่องลบเลือนจุดด่างดำ เฉิงเหล่ยพอจะรู้มาบ้างเพราะเคยมีคนมาบ่นให้ฟัง แต่เขาไม่เคยหยิบมาทำเป็นจุดขาย เพราะเขายังไม่เคยลองด้วยตัวเอง อีกอย่างเขายังหนุ่มยังแน่น หน้าใสปิ๊งไม่มีริ้วรอยสักนิด เขาเลยไม่ค่อยใส่ใจเรื่องนี้ และเคยบอกไปแค่กับลูกค้าไม่กี่คนที่แวะมาซื้อเท่านั้น

นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีคนใจดีช่วยโปรโมตให้ในกลุ่มแชตหมู่บ้าน! ครั้งก่อนคุณนายชิงชิงก็ช่วยโปรโมตผักจนวันต่อมาขายดีขึ้นนิดหน่อย แต่นึกไม่ถึงว่าเมื่อคืนจะมีคนโปรโมตให้อีก และคราวนี้ผลลัพธ์มันรุนแรงยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า!

เฉิงเหล่ยอยากจะขอบคุณคนคนนั้นจริงๆ ช่างเป็นคนดีศรีสังคมอะไรขนาดนี้ ถ้าเขารู้ว่าเป็นใคร เขาจะแถมแตงกวาให้สักหลายๆ ชั่งเลยทีเดียว!

ไม่นานนัก แตงกวาที่เพิ่งเอาออกมาใหม่ก็ถูกขายจนเกือบหมด ทุกคนที่มาเมื่อเช้าต่างก็ได้แตงกวาติดมือกลับบ้านไปอย่างสมใจ ดูจากท่าทางเร่งรีบของแต่ละคน ก็รู้เลยว่าคงอยากจะรีบกลับไปพอกหน้าพิสูจน์ผลลัพธ์กันใจจะขาด

เมื่อครู่นี้ เฉิงเหล่ยขายแตงกวาไปได้ทั้งหมด 130 ชั่ง กวาดรายได้ไป 650 หยวน!

เห็นแบบนั้น เฉิงเหล่ยเลยตัดสินใจเอาแตงกวา 150 ชั่งสุดท้ายในโกดังออกมาวางจนหมด ถ้าคนในกลุ่มแชตเห็นข่าวแล้วยังไม่ได้มา คงจะมีคนตามมาอีกแน่ เอาออกมาวางไว้ทีเดียวจะได้ไม่เสียเวลา เป็นไปตามคาด ลูกค้าที่ตามมาหลังจากนั้นล้วนพุ่งเป้ามาที่แตงกวาทั้งสิ้น ยังไม่ทันจะถึงสิบเอ็ดโมงเช้า แตงกวา 150 ชั่งที่เพิ่งเอาออกมาก็เกลี้ยงแผงอีกรอบ! จนคนที่มาทีหลังได้แต่ทำหน้าผิดหวังกลับไป

ในพริบตาเดียว แตงกวาที่เฉิงเหล่ยเคยไม่ชอบที่สุด กลับกลายเป็นของล้ำค่าที่ใครๆ ก็แย่งชิงกันเสียอย่างนั้น!

ปกติแล้วเฉิงเหล่ยจะไม่แวบเข้ามิติเกมตอนอยู่ที่ร้านเพื่อเช็กว่าผักอะไรโตบ้าง แต่ตอนนี้ในเมื่อมีคนมาถามหาแตงกวาไม่หยุด เขาเลยตัดสินใจกัดฟัน เดินเข้าห้องน้ำแล้วแวบเข้ามิติเกมไปดูเสียหน่อยว่ามีแตงกวางอกออกมาบ้างไหม

เนื่องจากตอนนี้ที่ดินเป็นดินดำกับดินเหลือง โอกาสที่พืชเกรดสูงจะงอกออกมามีเยอะมาก ผักที่เขาเก็บได้เมื่อเช้าส่วนใหญ่เลยเป็นผักเลเวล 2 ทั้งนั้น แต่ไอ้แตงกวาเนี่ย... กลับไม่เห็นแม้แต่เงา!

ตอนแรกเฉิงเหล่ยก็ดีใจอยู่หรอกนะที่ได้แต่ผักเลเวล 2 แต่สถานการณ์ตอนนี้... เขาเริ่มจะภาวนาให้มันงอกออกมาเป็นแตงกวาธรรมดาๆ บ้างแล้วสิ!

จบตอน 98