ตอนที่ 93 แก๊งคุณนายลูกค้ากลุ่มแรก

ตอนที่ 93 แก๊งคุณนายลูกค้ากลุ่มแรก

หลังจากได้ยินคำชมจากเพื่อนสนิท เซียงหลันเองก็รู้สึกประหลาดใจไม่แพ้กัน รสมือของเธอน่ะ เพื่อนๆ ก็ชิมกันมาตั้งกี่ร้อยรอบแล้ว ทำไมวันนี้ถึงได้พร้อมใจกันชมเปาะขนาดนี้ล่ะ?

เซียงหลันหันไปถาม ซินเหยา คุณนายในชุดเดรสสีชมพู ซึ่งเป็นเพียงคนเดียวที่ยังดูนิ่งๆ อยู่

"ซินเหยา กับข้าวที่ฉันทำวันนี้อร่อยมากเลยเหรอ?"

ซินเหยาตอบว่า "ก็โอเคนะ ก็เหมือนเดิมนี่นา"

"ไม่ใช่ๆ แตงกวาทุบจานนี้มันอร่อยมากจริงๆ นะ ไม่เชื่อเธอต้องลองชิมดู" ชิงชิง (คุณนายชุดเขียว) ชี้ไปที่จานแตงกวาทุบตรงหน้า พลางคะยั้นคะยอให้เซียงหลันกับซินเหยาลองพิสูจน์

"ใช่เลย โดยเฉพาะซุปไข่มะเขือเทศนี่นะ เธอต้องลองซดดูสักคำ" คุณนายเสื้อขาวก็ชี้ไปที่ถ้วยซุปข้างตัวเสริมอีกแรง

เซียงหลันเริ่มรู้สึกกังขานิดๆ เธอคีบแตงกวาทุบขึ้นมาหนึ่งชิ้นแล้วส่งเข้าปากด้วยสายตาที่ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไหร่นัก รสมือตัวเองทำไมเธอจะไม่รู้ล่ะ ถึงจะทำอาหารเก่งแต่ก็ไม่ได้เก่งเว่อร์วังขนาดนั้น

ทว่า... ทันทีที่แตงกวาทุบสัมผัสลิ้น ความคิดของเธอก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง!

นี่เราทำอาหารอร่อยขนาดนี้เลยเหรอ?!

เซียงหลันรีบตักซุปไข่มะเขือเทศมาชิมอีกอย่าง รสชาติมันหวานกลมกล่อมตามธรรมชาติ กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งปาก นี่... ทั้งหมดนี้ฝีมือเธอจริงๆ เหรอเนี่ย?

เซียงหลันเริ่มสงสัยในตัวเองแล้วว่า ฝีมือการทำอาหารของเธอพุ่งกระฉูดขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่!

ชิงชิงและคุณนายเสื้อขาวเห็นสีหน้าของเซียงหลันก็ยิ้มอย่างผู้ชนะ "ฉันกับเสี่ยวฉีพูดไม่ผิดใช่ไหมล่ะ"

"ว้าว หลันหลัน เดี๋ยวนี้เธอทำอาหารเก่งขนาดนี้เลยเหรอ!" ซินเหยาหลังจากที่ได้ลองชิมทั้งแตงกวาทุบและซุปไข่มะเขือเทศแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะอุทานชมออกมา

พูดกันตามตรง พอโดนเพื่อนรุมชมขนาดนี้ เซียงหลันก็รู้สึกปลื้มใจสุดๆ ผู้หญิงเราน่ะใครบ้างล่ะจะไม่ชอบฟังคำชม

"เปล่าหรอกๆ จริงๆ แล้วเป็นเพราะวัตถุดิบมันดีน่ะจ้ะ" เซียงหลันตอบกลับอย่างถ่อมตัว

"ไม่ต้องมาถ่อมตัวเลยจ้ะ เราคบกันมาตั้งนาน ใครเป็นยังไงทำไมจะไม่รู้ จะมาเก็กทำไมเนี่ย" ชิงชิงเห็นปฏิกิริยาของเซียงหลันก็รีบแซวทันที

"นั่นสิๆ พวกเรารู้จักเธอดีกว่าใครเพื่อนนะ" เสี่ยวฉีช่วยเสริม

"ฉันไม่ได้ถ่อมตัวจริงๆ นะ ผักพวกนี้ฉันซื้อมาจากร้านขายของสดที่เพิ่งมาเปิดใหม่ตรงประตูทิศใต้น่ะ"

"ประตูทิศใต้มีร้านกรีนมาร์เก็ตเปิดใหม่ด้วยเหรอ?" ชิงชิงยังไม่รู้เรื่องนี้เลยถามขึ้นมาทันควัน

"ใช่จ้ะ เมื่อเช้าตอนฉันเอาเสื้อผ้าไปส่งซักแห้งถึงได้เห็น แถมผักในร้านนะไม่ถูกเลย แตงกวาเนี่ยกิโลละ 10 หยวน (ชั่งละ 5 หยวน) มะเขือเทศกิโลละ 32 หยวน (ชั่งละ 16 หยวน) แต่ฉันต่อราคาเขาเหลือชั่งละ 15 หยวนจ้ะ" เซียงหลันเริ่มเล่าประสบการณ์การช้อปปิ้งที่ร้านเฉิงเหล่ยเมื่อเช้าให้เพื่อนๆ ฟัง

"แพงขนาดนั้นเลยเหรอ?!" คราวนี้ซินเหยาหลุดปากอุทานออกมา เพราะเธอเองก็เป็นคนซื้อกับเข้าบ้านบ่อยๆ เลยรู้ราคาตลาดดี

"แพงเหรอ? ฉันไม่ยักกะรู้นะเนี่ย" ชิงชิงผู้ทำกับข้าวไม่เป็นหันไปถามเซียงหลันกับซินเหยา

"ก็ถือว่าเอาเรื่องอยู่นะ แพงที่สุดในย่านนี้เลยล่ะ แพงกว่าร้านจินฮุยเฟรชตั้งเยอะ"

"โอ้โห แพงขนาดนั้นเลยเหรอ" พอได้ยินชื่อจินฮุยเฟรชมาเปรียบเทียบ ชิงชิงถึงเริ่มมองเห็นภาพ

"แต่ ของแพงมันก็มีเหตุผลของมัน ดูสิทำกับข้าวออกมาอร่อยขนาดนี้" เซียงหลันยิ้มพลางบอก

"ก็จริงของเธอนะ"

จากนั้น ทุกคนก็เริ่มดื่มด่ำกับอาหารเลิศรสพลางเม้าท์มอยกันต่อไป

ทางด้านร้านกรีนมาร์เก็ตของเฉิงเหล่ย

หลังจากเซียงหลันเดินออกจากร้านไป ก็เริ่มมีคนทะยอยเดินเข้ามาเรื่อยๆ แต่กลับแทบไม่มีใครซื้อผักเลย มีเพียงไม่กี่คนที่ซื้อแตงกวาไป ส่วนผักอย่างอื่นหรือผลไม้แทบไม่มีใครแตะ

ที่สำคัญคือ คนที่ซื้อแตงกวาไปเนี่ย ดูเหมือนจะซื้อไปหั่นแปะหน้าพอกผิวซะมากกว่า ตอนนั้นเฉิงเหล่ยต้องใช้พรรณนาโวหารกล่อมอยู่นานสองนานเลยทีเดียว การมาเปิดร้านในที่ใหม่ที่ไม่มีชื่อเสียง ไม่มีลูกค้าเก่าเนี่ย มันช่างทำมาหากินลำบากเสียจริง แต่ทว่า สถานการณ์ทั้งหมดก็เริ่มเปลี่ยนไปในช่วงบ่าย...

ประมาณบ่ายสามโมงกว่าๆ เซียงหลันก็พาเพื่อนสาวอีก 3 คนมาที่ร้าน! ใช่แล้ว... พวกเธอติดใจรสชาติอาหารมื้อเที่ยงที่บ้านเซียงหลัน และเกิดความสงสัยใคร่รู้เกี่ยวกับร้านเปิดใหม่แห่งนี้ ก็เลยรวมกลุ่มกันมาดูให้เห็นกับตา

ตอนนั้น เฉิงเหล่ยกำลังนั่งสัปหงกอยู่ในร้าน  อากาศร้อนๆ ตอนบ่ายมันช่างน่านอนเหลือเกิน

ทันใดนั้น เขาได้ยินเสียงคุยกันจอแจ ดังแว่วมาว่ามีคนไม่ต่ำกว่าสามคนแน่นอน และในที่สุด เขาก็เห็นลูกค้าเบอร์หนึ่งของเมื่อเช้าเดินนำทีมพาเพื่อนอีกสามคนตรงดิ่งมาที่ร้าน

"ยินดีต้อนรับครับๆ" พอเห็นลูกค้าเก่าพาคนมาเพิ่ม เฉิงเหล่ยก็ดีดตัวตื่นขึ้นมาทันที เขารู้เลยว่าการที่เธอพาคนมาเยอะขนาดนี้ แสดงว่าผักของเขาพิชิตใจพวกเธอได้สำเร็จแล้ว!

เซียงหลันเดินเข้ามาถึงก็ถามทันที "เถ้าแก่ มะเขือเทศยังมีเหลือไหมจ๊ะ?"

"มีครับมี เลือกดูได้ตามสบายเลยครับ" เฉิงเหล่ยพยักหน้ารับคำรัวๆ จะไม่ตอบรับได้ไงล่ะ ก็ตั้งแต่มื้อเช้ามา นอกจากคุณนายคนนี้ก็ยังไม่มีใครยอมซื้อเจ้ามะเขือเทศนี่เลย

"ว้าว เถ้าแก่หล่อจังเลย" ชิงชิง คุณนายชุดเขียว หลังจากเดินตามเซียงหลันเข้ามา เธอก็เริ่มกวาดสายตาสำรวจร้านแวบหนึ่ง ก่อนจะไปสะดุดตาที่ตัวเฉิงเหล่ยแล้วหลุดอุทานออกมา

"หล่อจริงด้วยแฮะ" ซินเหยา คุณนายเสื้อขาวกระซิบกระซาบเสริมอีกคน

มีเพียงเสี่ยวฉี คุณนายเดรสชมพูที่ไม่ได้แสดงออกเว่อร์วังอะไร แต่สายตาของเธอก็ไม่ได้ละไปจากตัวเฉิงเหล่ยเลยแม้แต่วินาทีเดียว เฉิงเหล่ยเห็นสามสาวคนใหม่รุมจ้องเขาตาไม่กะพริบ แถมยังมีคนออกปากชมซึ่งๆ หน้า แม้มันจะเป็นความจริง (ที่เขาหล่อ) แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะเขินจนหน้าแดงระเรื่อ

"แฮ่มๆ สรุปพวกเธอเนี่ยมาดูผู้ชายหล่อหรือมาซื้อผักกันแน่จ๊ะ?" เซียงหลันที่นำทีมมาต้องแกล้งกระแอมขัดจังหวะ

"อ้อ มาซื้อผักจ้ะๆ" ชิงชิงรีบตอบ แต่สายตายังคงจ้องเฉิงเหล่ยค้างอยู่แบบนั้น

ผ่านไปครู่ใหญ่ คุณนายทั้งสามถึงยอมละสายตาจากเฉิงเหล่ยแล้วหันไปมองผักแทน ในร้านมีผักอยู่แค่ 4 อย่าง แต่เพราะพวกเธอได้สัมผัสความเทพของแตงกวากับมะเขือเทศมาแล้ว ครั้งนี้พวกเธอเลยตั้งใจจะเหมาผักอย่างอื่นไปลองบ้าง

ส่วนแตงโม พวกเธอก็ได้ชิมมาแล้วเหมือนกัน รสชาติหวานฉ่ำเย็นชื่นใจสุดๆ ดังนั้นพอมาถึง ทุกคนเลยจัดแตงโมลูกใหญ่กันไปคนละลูก

เซียงหลันเองก็ซื้อแตงโมเพิ่มอีกหนึ่งลูก เพราะแตงโมที่เธอเตรียมไว้ตอนมื้อเที่ยงโดนเพื่อนๆ รุมสกินจนเกลี้ยง แถมตอนนั่งเล่นไพ่นกกระจอกกัน ส่วนที่เหลือก็โดนสอยจนหมดไม่เหลือซาก

ครั้งนี้พวกเธอไม่เพียงแต่ซื้อแตงกวากับมะเขือเทศ แต่ยังซื้อถั่วฝักยาวกับฟักทองติดมือไปลองด้วย ฟักทองเฉิงเหล่ยขายไม่แพงมาก ชั่งละ 10 หยวน (กิโลละ 20) ส่วนถั่วฝักยาวราคาจะแรงหน่อย ชั่งละ 24 หยวน (กิโลละ 48)

ถึงแม้พวกเธอจะยังไม่เคยชิมฟักทองกับถั่วฝักยาวมาก่อน แต่ก็ไม่ได้บ่นเรื่องราคาเลย สำหรับพวกเธอแล้ว ถ้าซื้อกลับไปแล้วไม่อร่อย ครั้งหน้าก็แค่ไม่ต้องมาซื้อมันก็แค่นั้นเอง แต่ในเมื่อแตงกวากับมะเขือเทศมันอร่อยเทพขนาดนี้ อย่างอื่นก็น่าจะเด็ดไม่แพ้กันหรอกมั้ง

สรุปยอดรวมที่คุณนายทั้ง 4 คนเปย์ไปในครั้งนี้คือ 880 หยวน! ใครจะไปนึกว่าเฉิงเหล่ยเพิ่งจะเปิดร้านได้ไม่กี่วัน ทำธุรกิจกับคนไม่กี่คน ยอดขายวันแรกก็พุ่งทะลุหลักพัน (หยวน) ไปเรียบร้อยแล้ว

 ของดีราคาพรีเมียมมันทำเงินได้แบบนี้แหละ!

หลังจากซื้อเสร็จ แก๊งคุณนายก็รีบลาไปทันที เพราะมีภารกิจต้องไปสอยน้ำหอมดิออร์รุ่นใหม่ต่อ ก่อนไป ชิงชิงยังทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มหวานส่งให้เฉิงเหล่ย "พ่อหนุ่มรูปหล่อ แล้วพวกเราจะมาอุดหนุนใหม่นะจ๊ะ"

เฉิงเหล่ยได้ยินแบบนั้นก็ใจชื้นสุดๆ ดูท่าเขาจะเริ่มมีลูกค้าประจำแล้วแฮะ แถมไม่ได้มาแค่คนเดียว แต่มาทีเดียวสี่คนรวด!

วันแรกของการเปิดร้านใหม่ เฉิงเหล่ยก็ได้ครองใจ "แก๊งคุณนายลูกค้ากลุ่มแรก" ไปเป็นที่เรียบร้อย!

จบตอน 93