ตอนที่ 89 แผนเด็ดของเถ้าแก่จาง

ตอนที่ 89 แผนเด็ดของเถ้าแก่จาง

การสนทนาดูเหมือนจะตกอยู่ในสภาวะชะงักงัน ท่าทีของป้าเผยเจ้าของตึกนั้นชัดเจนมาก ไม่รับเงื่อนไขของแก ก็ต้องจ่ายเงินมา ไม่อย่างนั้น... ก็คงไม่มี "ไม่อย่างนั้น" อื่นแล้ว เฉิงเหล่ยคงต้องหาที่อยู่ใหม่สถานเดียว จังหวะนั้นเอง ป้าเสิ่นจากร้านข้างๆ ก็เดินมาหา ในมือถือเมล็ดแตงโมมาแทะพลางพิงกำแพงดูเหตุการณ์ด้วยท่าทางเหมือนคนมาดูงิ้ว

เฉิงเหล่ยเหลือบมองป้าเสิ่นแวบหนึ่งแต่ไม่ได้พูดอะไร ตอนนี้เขาไม่มีกะจิตกะใจจะไปต่อล้อต่อเถียงกับเธอ

ป้าเผยเห็นว่ามีคนนอกมามุงดู ก็เลยไม่ได้เร้าหรือให้เฉิงเหล่ยรับเงื่อนไขของแกต่อ เพราะเงื่อนไขพรรค์นั้น ถ้าต้องพูดต่อหน้าคนอื่น แกเองก็แอบเขินอายอยู่เหมือนกัน ทั้งเฉิงเหล่ยและป้าเผยต่างตกอยู่ในความเงียบ

ป้าเสิ่นยืนแทะเมล็ดแตงโมอยู่ตรงนั้น แถมยังคายเปลือกทิ้งลงพื้นอย่างไม่มีมารยาท เธอรู้ดีว่าวันนี้เป็นวันต่อสัญญาเช่าร้านของเฉิงเหล่ย ก็เลยตั้งใจเดินมาดูให้เห็นกับตา แถมร้านผักของเธอก็อยู่ติดกัน เธอเลยได้ยินอะไรแว่วๆ มาบ้าง โดยเฉพาะคำว่า "เงินไม่พอ" กับ "ขอรออีกสองสามวันได้ไหม" และเพราะคำพวกนี้นี่แหละที่ทำให้ป้าเสิ่นรีบแจ้นมาดูความพินาศ ในฐานะเพื่อนร่วมอาชีพ การเห็นคู่แข่งตกที่นั่งลำบากเนี่ย มันเป็นอะไรที่ชุ่มปอดสุดๆ

"พี่เผยครับ... เอาอย่างนี้ไม่ได้เหรอ ขอผัดผ่อนไปสักสองวันไม่ได้จริงๆ เหรอครับ?"

เฉิงเหล่ยมองป้าเผยที มองป้าเสิ่นที่อยู่ไม่ไกลที จริงๆ ตอนที่มีป้าเสิ่นอยู่ตรงนี้เขาไม่อยากจะพูดเรื่องนี้ต่อเลย แต่เห็นป้าเสิ่นไม่มีท่าทีจะขยับไปไหน เฉิงเหล่ยเลยจำต้องพูดออกมา เพราะยังไงคำพูดพวกนี้ก็ต้องพูดอยู่ดี ไม่อย่างนั้นป้าเผยก็คงไม่ยอมกลับไปง่ายๆ

"เสี่ยวเฉิงจ๊ะ พี่น่ะดีกับเธอสุดๆ แล้วนะ เพราะฉะนั้นเรื่องวันนี้ ไม่รับเงื่อนไขพี่ข้อนั้น ก็เอาเงินออกมาจ้ะ"

ป้าเผยรู้ดีว่าตอนนี้เฉิงเหล่ยไม่มีเงินก้อนใหญ่ขนาดนั้นแน่ เพราะถ้ามีเขาก็คงควักออกมาจ่ายนานแล้ว แถมป้าเผยเองก็ไม่ใช่คนโง่ แกมีทรัพย์สินหลักแปดหลัก ถ้ามองไม่ออกว่าเฉิงเหล่ยมีกำลังแค่ไหน แกคงไม่มานั่งบีบคั้นเฉิงเหล่ยแบบนี้หรอก

เป้าหมายของแกวันนี้ไม่ใช่เงิน แต่คือการบีบให้เฉิงเหล่ยยอมสยบต่างหาก แกขาดเงินเหรอ? คำตอบคือไม่เลยสักนิด

เฉิงเหล่ยตอนนี้จนปัญญาจริงๆ เขาขาดเงินอีกแค่เพียงนิดเดียวเท่านั้น แต่นิดเดียวที่ว่านี้กลับทำให้หนุ่มหล่อขั้นเทพอย่างเขาต้องกุมขมับ

จะว่าไป ตั้งแต่เขาได้มิติเกมมา เฉิงเหล่ยก็หาเงินได้หลายหมื่นหยวนแล้วนะ แต่เขาก็หมดไปกับการอัปเกรดเยอะเหมือนกัน ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือนด้วยซ้ำ ตามหลักแล้วถือว่าเก่งมากสำหรับมือใหม่ ถ้าให้เวลาเขาอีกนิด เขาต้องทำเงินได้มากกว่านี้แน่ๆ

"เถ้าแก่เสี่ยวเฉิงจ๊ะ ขาดเงินเหรอ? ขาดเหลือยังไงบอกฉันได้นะ เรื่องอื่นไม่มีหรอก แต่สี่ร้อยห้าร้อยเนี่ย ฉันพอจะมีให้ยืมอยู่นะ" ป้าเสิ่นคายเปลือกเมล็ดแตงโมทิ้งพลางพูดจาประชดประชันด้วยความใจดี (ปลอมๆ)

"ขอบคุณครับป้าเสิ่น"

เฉิงเหล่ยรู้ว่าป้าเสิ่นจงใจกวนประสาท สี่ร้อยห้าร้อยเนี่ยนะ? ทำไมไม่บอกว่าสี่พันห้าพันล่ะป้า! แน่นอนว่าต่อให้ป้าเสิ่นบอกว่าจะให้ยืมสี่พันห้าพัน เฉิงเหล่ยก็ไม่เชื่อหรอก เพราะป้าเสิ่นน่ะจ้องจะเขี่ยเขาออกไปตั้งแต่วันแรกที่เปิดร้านแล้ว

แค่ป้าแกไม่ซ้ำเติมตอนล้ม เขาก็ต้องกราบขอบคุณแล้ว อย่าไปหวังความช่วยเหลือเลย

ป้าเสิ่นยืนดูอยู่ครู่หนึ่งจนกระทั่งมีลูกค้าเข้าร้านตัวเอง ถึงได้ยอมถอยฉากออกไป

ทางฝั่งร้านของเฉิงเหล่ยก็มีลูกค้าแวะเวียนมาถามหา "กระเจี๊ยบเขียว" อยู่เรื่อยๆ แต่เพราะเขายังปลูกรอบใหม่ไม่ทัน ลูกค้าส่วนใหญ่เลยเดินคอตกกลับไปด้วยความผิดหวัง มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ยอมอยู่ซื้อผักอย่างอื่นในร้าน

ตอนนี้เฉิงเหล่ยอยากจะปลูกกระเจี๊ยบเขียวออกมาให้ได้สักรอบจริงๆ ถ้าทำได้ ค่าเช่าของเขาก็จะครบพอดี ด้วยยอดขายที่บ้าคลั่งของมัน รับรองว่าไม่เกินครึ่งชั่วโมงก็เกลี้ยงร้าน

ป้าเผยเองก็ไม่ได้เร่งเร้าเฉิงเหล่ยต่อ แต่อยู่รอจนกระทั่งเขาจัดการลูกค้าจนเสร็จ

พอถึงเวลาเที่ยงวัน ในร้านเริ่มไม่มีลูกค้าแล้ว ป้าเผยจึงเอ่ยขึ้นว่า

"เสี่ยวเฉิง ไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันไหมจ๊ะ จะได้คุยเรื่องนี้กันต่อ"

เฉิงเหล่ยปฏิเสธอย่างนุ่มนวล "พี่เผยครับ ผมยังต้องยุ่งต่อน่ะครับ เพราะตอนนี้เงินยังขาดอยู่อีกนิดหน่อย"

"งั้นก็ได้จ้ะ เดี๋ยวช่วงบ่ายพี่มาใหม่" พูดจบป้าเผยก็เดินจากไป

เฉิงเหล่ยมองตามหลังป้าเผยไปพลางถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดแรง เพราะป้าเผยอยู่เฝ้าเขามาครึ่งค่อนวัน ทำให้เขาไม่มีโอกาสแอบเข้าไปในมิติเกมเลย พอป้าเผยไปแล้ว เฉิงเหล่ยรีบเข้ามิติเกมทันที แต่เขาก็ต้องพบกับความผิดหวังเมื่อผักที่โตขึ้นมามีแค่เลเวล 1 กับ 2 เท่านั้น ไม่มีเลเวล 3 ออกมาเลย ระบบดูเหมือนจะไม่เข้าข้างเขาเลยสักนิด

ระบบนี้นอกจากจะคอยขุดหลุมฝังเขาแล้ว ก็หาข้อดีแทบไม่ได้เลยจริงๆ

เวลาช่วงบ่ายผ่านไปไวเหมือนโกหก พอถึงสามโมงเย็นกว่าๆ ป้าเผยก็โผล่มาอีกรอบ

"เสี่ยวเฉิงจ๊ะ พี่รอไม่ไหวแล้วนะ ไม่รับเงื่อนไขพี่ ก็เอาเงินค่าเช่าออกมาเดี๋ยวนี้จ้ะ"

ผ่านไปแค่ไม่กี่ชั่วโมง ท่าทีของป้าเผยเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวขึ้น ดูเหมือนแกจะอดใจไม่ไหวที่จะบีบให้เฉิงเหล่ยเลือกทางใดทางหนึ่งเสียที เฉิงเหล่ยเช็กยอดเงินคงเหลือ ถ้าเขาจะรักษาการทำงานของมิติเกมให้ปกติ เขาจะขาดเงินค่าเช่าอยู่อีกหนึ่งหมื่นหยวนเต็มๆ จนปัญญา เฉิงเหล่ยเลยลองส่งข้อความไปหาไอ้อ้วนเจิ้งจินเป่าอีกครั้ง ถามว่าพอจะให้ยืมอีกหมื่นนึงได้ไหม แต่หมอนั่นไม่ตอบกลับ ไม่รู้ว่ายุ่งอะไรอยู่ แถมช่วงนี้ก็หายหัวไปเลย ถ้าไม่บอกว่าไปทำธุระต่างจังหวัด เฉิงเหล่ยคงนึกว่ามันถูกอุ้มหายไปแล้ว

ในขณะที่เฉิงเหล่ยกำลังมืดแปดด้านและหาทางออกไม่ได้ "เถ้าแก่จาง" จากร้านข้างๆ ที่นานๆ จะโผล่มาที ก็เดินเข้ามาในร้าน ไม่รู้ว่าวันนี้เป็นวันรวมญาติหรือยังไง ป้าเสิ่นก็มาแล้ว เถ้าแก่จางก็ยังจะมาอีก

"อ้าว ป้าเผยก็อยู่ด้วยเหรอครับ"

"ใช่จ้ะ เสี่ยวจาง สบายดีนะ" ป้าเผยทักทายเถ้าแก่จางอย่างเป็นกันเอง

"เสี่ยวเฉิงกับป้าเผยยุ่งกันอยู่เหรอครับเนี่ย" เถ้าแก่จางหันมาทักเฉิงเหล่ยบ้าง

แต่ประโยคนี้ เฉิงเหล่ยฟังแล้วรู้สึกตะขิดตะขวงใจชอบกล ยุ่งกันอยู่? ยุ่งกะผีอะไรล่ะพี่!

"พี่จางมาได้ยังไงครับ" ถึงจะไม่ได้ชอบหน้าเถ้าแก่จางเท่าไหร่ แต่เฉิงเหล่ยก็ยังทักทายตามมารยาท

"ป้าเผยครับ เรื่องต่อสัญญากับเสี่ยวเฉิงตกลงกันไปถึงไหนแล้วล่ะ?" เถ้าแก่จางทักทายเสร็จก็หันไปคุยกับป้าเผยเรื่องสัญญาเช่าร้านทันที

"นั่นน่ะสิจ๊ะ พอดีเสี่ยวเฉิงยังขาดเงินอยู่นิดหน่อย เราเลยยังคุยๆ กันอยู่น่ะ" ป้าเผยไม่ได้ปิดบังอะไร บอกความลำบากของเฉิงเหล่ยออกไปตรงๆ

"อ้อ... อย่างนี้นี่เอง ถ้าเกิดว่าตกลงกันไม่ได้ ยังไงเราสองคนมาคุยกันหน่อยไหมครับ?"

ฮะ? มาคุยกันหน่อย?

เฉิงเหล่ยอึ้งไปเลย นี่เถ้าแก่จางไม่ได้มาเยี่ยมธรรมดา แต่มาเพื่อ "ซ้ำเติม" กันชัดๆ!

"ไม่รีบจ้ะ พี่ขอคุยกับเสี่ยวเฉิงให้จบก่อน ถ้าตกลงกันไม่ได้จริงๆ พี่ค่อยคุยกับเธอ"

พอเฉิงเหล่ยได้ยินป้าเผยพูดแบบนั้น เขาก็เข้าใจแจ่มแจ้งทันที ที่แท้ "คนให้ราคาสูง" ที่จ้องจะเซ้งร้านเขาตัดหน้า ก็คือเถ้าแก่จางนี่เอง!

โธ่เอ๊ย! ที่แท้ไอ้คนที่นิ่งเงียบและร้ายที่สุดก็คือเถ้าแก่จางนี่เอง วินาทีนี้เฉิงเหล่ยกลับรู้สึกว่าป้าเสิ่นที่แสดงออกตรงๆ ว่าเกลียดเขาน่ะ ช่างดูน่ารักและจริงใจกว่าหมอนี่เยอะเลย

"พี่เผยครับ คนที่ให้ราคาสูงเพื่อจะเช่าร้านนี้คือพี่จางเหรอครับ?" ถึงจะพอเดาได้ แต่เฉิงเหล่ยก็ยังถามย้ำกับป้าเผยเพื่อความชัวร์

"ใช่จ้ะเสี่ยวเฉิง แต่พี่ให้สิทธิเธอพิจารณาก่อนนะจ๊ะ"

"ป้าเผยครับ ผมเองก็มีใจจริงนะครับ ป้าลองพิจารณาเงื่อนไขของผมดูได้นะ" เถ้าแก่จางเห็นป้าเผยยังเข้าข้างเฉิงเหล่ย เลยรีบแทรกขึ้นมาทันที คราวนี้เฉิงเหล่ยงานเข้าของจริงแล้ว เถ้าแก่จางออกโรงเอง แถมยังใช้ไม้ตายที่โหดที่สุดอีกด้วย เฉิงเหล่ยไม่รู้เลยว่าตัวเองควรจะทำยังไงต่อไปดี...

จบตอน 89