ตอนที่ 51 ลูกผู้ชายเหล็กกล้า

ตอนที่ 51 ลูกผู้ชายเหล็กกล้า

หรือว่าความหล่อของเขาจะไม่สามารถทำให้น้าเผยหลงใหลจนลืมหูลืมตาไม่ขึ้นได้อีกต่อไปแล้ว?

เฉิงเหล่ยเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมาทันทีว่าเขา "แบไต๋" เร็วเกินไปหน่อย ถ้าเขารอให้สัญญาเช่าเสร็จสิ้นก่อนแล้วค่อยบอกความจริง ป่านนี้เขาคงไม่ต้องโดนน้าเผยตามตื๊อ และสามารถทุ่มเทให้กับการทำเงินได้อย่างเต็มที่

แต่แผนการย่อมพ่ายแพ้ต่อความเปลี่ยนแปลง เดิมทีเฉิงเหล่ยคิดว่าเขาจะหาเงินมาต่อสัญญาเช่าร้านได้ทันเวลา ซึ่งความจริงเขาก็ทำได้นั่นแหละ แต่เงินดันถูกเอาไปใช้อัปเกรดฟาร์มและซื้อเมล็ดพันธุ์ปริศนาจนหมดตัว แถมตอนนี้ยังเป็นหนี้หัวโตอีก

เฉิงเหล่ยเริ่มเสียดายแล้วจริงๆ ว่าจะรีบสารภาพไปทำไมกัน ตอนนี้น้าเผยไม่ "หิว" เขาแล้ว เรื่องมันเลยเริ่มจะคุยยากขึ้นมา

"น้าเผยครับ การต่อสัญญาครั้งนี้เราเซ็นสัญญากันก่อน แล้วผมขอผ่อนจ่ายค่าเช่าได้ไหมครับ?"

"ไม่ได้จ้ะ"

"ต้องจ่ายทีเดียว 80,000 หยวนเลยเหรอครับ?"

"ใช่จ้ะ"

น้าเผยในโหมดเจ้าของที่ไม่มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่เลย เธอเย็นชาได้อย่างสมบูรณ์แบบจริงๆ

"จริงด้วยครับน้า แตงกวาที่ผมเพิ่งรับมาใหม่นี่อร่อยมากเลยนะ เดี๋ยวผมหยิบให้สักสองสามชั่งเอากลับไปลองทานนะครับ"

พูดจบ เฉิงเหล่ยก็รีบกุลีกุจอหยิบแตงกวาของโปรดน้าเผยมาส่งให้เธออย่างประจบประแจง

"ไม่เป็นไรๆ น้าไม่ค่อยอยากกินแตงกวาเท่าไหร่ แตงกวาเธอน่ะอร่อยก็จริง แต่มันก็เหมือนกับเธอนั่นแหละ... เฮ้อ"

น้าเผยปรายมองเฉิงเหล่ยแล้วก็หยุดพูดกลางคัน ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

เฉิงเหล่ยเห็นน้าเผยถอนหายใจเขาก็รู้ดีว่าคำที่เธอไม่ได้พูดออกมาคืออะไร แต่ในเมื่อเขาโกหกแบไต๋ไปแล้ว จะให้มาตบหน้าตัวเองตอนนี้แล้วบอกว่า "ที่บอกว่าใช้การไม่ได้วันก่อนน่ะผมหลอกเล่น" มันก็กะไรอยู่

เฉิงเหล่ยคือใคร? เขาคือชายผู้เคร่งครัดในศักดิ์ศรีที่กล้าปฏิเสธคำชวน "กินข้าวถังอ่อน" (เกาะผู้หญิงกิน) ของหลิวชิงเหอ      ลูกสาวมหาเศรษฐีมาแล้วนะเว้ย!

แต่ถ้าสวรรค์ให้โอกาสเขาอีกครั้ง... เขาจะไม่ปฏิเสธคำชวนของหลิวชิงเหอแน่นอน!

เฉิงเหล่ยพยายามเปลี่ยนเรื่องอย่างเนียนๆ "จริงด้วยครับน้า เรื่องที่ผมให้น้าช่วยหาแฟนให้เป็นยังไงบ้างครับ?"

"อ๋อ เรื่องนั้นน่ะเหรอ... เดี๋ยวจะลองดูๆ ให้นะ"

น้าเผยคิดในใจว่า จะดูให้เพื่ออะไรล่ะจ๊ะ ในเมื่อเธอใช้การไม่ได้แบบนั้น ฉันจะหาแฟนไปให้เธอทำไม เสียเวลาเปล่าๆ

"น้าครับ มีอีกเรื่องที่ผมอยากจะบอก คือที่ผมบอกว่าผม 'นกเขาไม่ขัน' วันก่อนน่ะ จริงๆ ผมแค่พูดเล่นนะครับ แต่เรื่องหาแฟนเนี่ยผมเอาจริง น้าต้องช่วยเป็นหูเป็นตาให้ผมด้วยนะ"

เพียะ! เพียะ! เสียงตบหน้าตัวเองดังขึ้นในใจเฉิงเหล่ยสองฉาด ไหนล่ะลูกผู้ชายเหล็กกล้าที่ว่า!

"ห๊ะ! ที่เธอพูวันก่อนว่าเรื่องอย่างว่าเธอใช้การไม่ได้น่ะ เธอหลอกน้าเหรอ?"

พอน้าเผยได้ยินแบบนั้น เธอก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจ

"ครับ ใช่ครับ" เฉิงเหล่ยพยักหน้าตอบอย่างกระดากอาย

ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนี้เขาถังแตก เขาไม่มีทางพูดจาตบหน้าตัวเองแบบนี้แน่ และเขาก็รู้ดีว่าถ้าพูดออกไป น้าเผยต้องกลับมาตามหลอกหลอนเขาเหมือนเดิมแน่นอน และถ้าเขาจะใช้มุกเดิมหลอกเธออีกครั้ง เธอไม่มีทางหลงกลแน่

"โถ่เอ๊ย เสี่ยวเฉิง! น้าว่าแล้วเชียวว่าเธอต้องหลอกน้า ดูเธอก็แข็งแรงดีออกขนาดนี้ จะใช้การไม่ได้ได้ยังไงล่ะ"

พอน้าเผยได้รับคำยืนยัน ท่าทีของเธอก็เปลี่ยนไปแบบ 180 องศาทันที

"น้าครับ งั้นเรามาคุยเรื่องสัญญาเช่ากันต่อเถอะครับ" เฉิงเหล่ยเห็นท่าทีเธอเปลี่ยนไปเลยรีบเข้าเรื่อง

"อุ๊ย เรื่องนั้นไม่รีบหรอกจ้ะ ยังเหลือเวลาตั้งยี่สิบวัน เดี๋ยวค่อยว่ากันก็ได้ น้าเองก็ไม่ได้รีบใช้เงินอะไร"

ตอนนี้น้าเผยไม่มีความเย็นชาเหลืออยู่เลย เธอกลับมามีชีวิตชีวาเหมือนเดิม และดวงตาก็เริ่มกลับมาเป็นประกายฉ่ำวาวอีกครั้ง

"อ๋อ... งั้นก็ได้ครับ"

ก็นั่นแหละ... พอเฉิงเหล่ยกลับมาเป็นที่ "หิวโหย" ของน้าเผยอีกครั้ง ทุกอย่างก็ดูจะง่ายขึ้นมาทันที

เฮ้อ... เฉิงเหล่ยถอนหายใจในใจ ตรูเป็นคนแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?

"จริงด้วยเสี่ยวเฉิง เมื่อวานผู้หญิงที่อยู่กับเธอคือใครเหรอจ๊ะ เห็นเดินคุยกันยิ้มแย้มเชียว"

ในขณะที่เฉิงเหล่ยกำลังดูถูกตัวเองในใจ น้าเผยก็ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เจือไปด้วยความหึงหวง

เฉิงเหล่ยเลิกคิ้วขึ้นทันที น้าเผยไปเห็นเขาอยู่กับฉินอวี่เฟยเมื่อไหร่กันเนี่ย?

"อ๋อ คนนั้นน่ะเหรอครับ เธอเป็นลูกค้าผมเองครับ" เฉิงเหล่ยหัวเราะแล้วตอบอย่างร่าเริง

"ลูกค้า?"

"ครับ เป็นลูกค้าที่มาดีลงานร่วมกับร้านผักของผมครับ"

"อ๋อ เป็นแบบนี้นี่เอง น้าก็นึกว่า... ช่างเถอะ จ๊ะ จริงด้วยเสี่ยวเฉิง เย็นนี้ไปทานข้าวที่บ้านน้านะ น้าจะทำกุ้งมังกรออสเตรเลียให้ทาน น้าเพิ่งซื้อมาเมื่อวาน 5 ตัว ตั้งสองพันกว่าหยวนแน่ะ"

พอได้ฟังคำอธิบาย น้าเผยก็ยิ้มแก้มปริและรีบชวนเฉิงเหล่ยไปกินข้าวที่บ้านทันที

"เอ่อ... คือว่า..."

เฉิงเหล่ยอยากจะปฏิเสธใจจะขาด แต่ในเมื่ออีกฝ่ายเพิ่งจะใจกว้างเรื่องค่าเช่าไป ถ้าเขาไม่ไว้หน้าน้าเผยเลยมันจะดูไม่ดีหรือเปล่า

แต่อีกใจหนึ่ง พอเขาเพิ่งยืนยันว่าตัวเอง "ยังใช้งานได้" อีกฝ่ายก็รีบชวนไปกินข้าวที่บ้านทันที เฉิงเหล่ยเริ่มเป็นห่วงความปลอดภัยของตัวเองขึ้นมาแล้วสิ

"เย็นนี้คงไม่มีธุระอะไรใช่ไหมจ๊ะ ไปทานข้าวที่บ้านพี่นะ ให้พี่ได้ดูแลเธออย่างดี"

น้าเผยพูดพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอที่หนาเตอะของเธอ

เฉิงเหล่ยสังเกตเห็นจังหวะการกลืนน้ำลายนั่นได้อย่างแม่นยำ ถ้าเมื่อกี้ไม่มีท่าทางนั้นเขาอาจจะยังลังเลอยู่บ้าง แต่พอเห็นแล้ว... เขาไปไม่ได้เด็ดขาด!

"น้าเผยครับ เย็นนี้ผมคงต้องเปิดร้านจนดึกเลยครับ คงไปไม่ได้จริงๆ ผมต้องรีบหาเงินจ่ายค่าเช่าน่ะครับ"

เฉิงเหล่ยฝืนยิ้มแห้งๆ แล้วหาเหตุผลที่เขาคิดว่าพอจะฟังขึ้นที่สุดมาอ้าง

"เรื่องนั้นจะเป็นอะไรไปล่ะจ๊ะ ถ้าคืนนี้เธอไปทานข้าวที่บ้านน้า น้าจะลดค่าเช่าให้"

น้าเผยโบกมืออย่างป๋า พร้อมกับยื่นข้อเสนอสุดพิเศษให้ทันที

"ลดค่าเช่า"

พอนึกถึงคำนี้ ดวงตาของเฉิงเหล่ยก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

"ลดให้เท่าไหร่ครับ?" เขาข่มความตื่นเต้นในใจแล้วถามออกไป

"หนึ่งหมื่นหยวนจ้ะ"

หนึ่งหมื่น!

แค่กินข้าวหนึ่งมื้อลดได้ตั้งหมื่นหยวน เฉิงเหล่ยใจสั่นหวั่นไหวไปหมดแล้ว

"ตกลงครับ!"

เฉิงเหล่ยตอบตกลงอย่างว่องไว ก็แค่ไปกินข้าวบ้านน้าเผยเองจะเป็นไรไป ไม่ได้ไปทำอย่างอื่นสักหน่อย (มั้ง?)

"โอเคจ้ะ งั้นน้ากลับไปเตรียมตัวก่อนนะ เธอรีบมาล่ะ"

เมื่อเห็นเฉิงเหล่ยตกลง น้าเผยก็หัวเราะคิกคักเอามือปิดปาก ก่อนจะส่งสายตาหยาดเยิ้มให้หนึ่งทีแล้วรีบกลับบ้านไปเตรียมตัว

ไม่รู้ทำไม พอเฉิงเหล่ยเห็นสีหน้าสุดท้ายของน้าเผยก่อนไป เขาก็เริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมาตะหงิดๆ

ไม่เป็นไรหรอกมั้ง... ก็แค่ไปกินข้าวเอง ไม่เห็นจะมีอะไรเลย เฉิงเหล่ยได้แต่ปลอบใจตัวเองซ้ำๆ

เวลาผ่านไปจนถึงสองทุ่มกว่า เฉิงเหล่ยยุ่งจนไม่ได้เข้ามิติเกมเลย พอเข้าไปรอบนี้เขาก็เก็บเกี่ยวผักได้ชุดใหญ่ เป็นแตงกวา 80 ชั่ง และมะเขือเทศ 160 ชั่ง

ให้ตายเถอะ ตั้งแต่อัปเกรดมา เฉิงเหล่ยรู้สึกว่าพืชเลเวล 1 นี่ช่างมีวาสนาต่อกันเหลือเกิน (งอกเอาๆ)

หลังจากหว่านเมล็ด 300 เมล็ดสุดท้ายลงไป เฉิงเหล่ยยังไม่รีบซื้อเมล็ดพันธุ์ปริศนาเพิ่ม เขาอยากจะรอดูว่าผักชุดนี้จะออกมาเป็นอะไรก่อนค่อยตัดสินใจ เพื่อความสะดวกในการจัดการตอนที่เขากลับถึงห้องตอนตีหนึ่ง

ตอนนี้ในคลังมิติกาลเวลาของเขามีแตงกวา 180 ชั่ง, มะเขือเทศ 280 ชั่ง ส่วนถั่วแขกและเมล็ดพันธุ์ปริศนาเป็นศูนย์

อย่างไรก็ตาม มีสิ่งหนึ่งที่ยอดพุ่งไปถึงเลขสี่หลักแล้ว นั่นคือยอดเงินในบัญชี! เมื่อรวมเงินที่ได้จากโรงแรมและที่ขายเองในวันนี้ เขามีเงินทั้งหมด 2,892.6 หยวนแล้ว!

จบตอน 51