ตอนที่ 196 โค่นล้มบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งอเมริกา! กลยุทธ์การพัฒนาแห่งอนาคต!

ตอนที่ 196 โค่นล้มบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งอเมริกา! กลยุทธ์การพัฒนาแห่งอนาคต!

ในขณะที่ประเด็นเรื่อง การสแกนจ่ายเงินออฟไลน์ และ ยุคสังคมไร้เงินสด ... ที่บริษัท เจ๋อรัน เพย์ ได้พยายาม จุดกระแส และโปรโมตผ่านหน้าเว็บเวยป๋อออฟฟิเชียล... กำลังกลายเป็น ทอล์กออฟเดอะทาวน์ ที่ผู้คนกำลังให้ความสนใจและพูดถึงกันอย่างคึกคักนั้นเอง!...

ในที่สุด!... ทางการของประเทศเซี่ย ก็ได้ฤกษ์ แจกจ่าย ใบอนุญาตประกอบธุรกิจชำระเงิน ลอตแรก... ออกมาอย่างเป็นทางการซะที!

ซึ่งในลอตแรกนี้... มีบริษัทที่ สอบผ่าน และได้รับใบอนุญาต ไปครองทั้งหมด 27 แห่ง!... และแน่นอนว่า... บริษัท เจ๋อรัน เพย์ ก็เป็น 1 ใน 27 เสือปืนไว ที่คว้าตั๋วใบนี้มาได้สำเร็จ!

อันที่จริง... ถ้าอิงตาม ไทม์ไลน์ในประวัติศาสตร์เดิม... จำนวนบริษัทที่ได้รับใบอนุญาตลอตแรก ก็มี 27 แห่ง เท่ากันเป๊ะเลยนะ!

เพียงแต่ว่า ในไทม์ไลน์เดิม... 1 ใน 27 โควตานั้น เป็นของบริษัท Tenpay ของค่ายเพนกวิน!... แต่ทว่า ในโลกปัจจุบันนี้... Tenpay ได้โดน ควบรวมกิจการ เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของ เจ๋อรัน เพย์ ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!... ดังนั้น โควตาใบอนุญาต จึง ไม่ได้เพิ่มจำนวนขึ้น แต่อย่างใด

มันก็เปรียบเสมือนว่า... เจ๋อรัน เพย์ ได้เข้าไป สวมรอย และรับไม้ต่อ โควตาใบอนุญาต ของ Tenpay มาแทนนั่นเอง!

และสำหรับ ใบอนุญาตประกอบธุรกิจชำระเงิน ลอตนี้... ก็มี อายุการใช้งาน อยู่ที่ 5 ปี เต็ม!... และพอครบกำหนด 5 ปีปุ๊บ... บริษัทก็จะต้อง ยื่นเรื่องขอต่ออายุ กับทางการ อีกครั้ง

หลังจากที่ ใบอนุญาต อันล้ำค่า ตกมาอยู่ในมืออย่างราบรื่น!... เช้าวันรุ่งขึ้น... มู่ชิงหลาน ก็ไม่รอช้า รีบหอบเอกสาร เข้ามาเคาะประตูห้องทำงาน ของหลี่เจ๋อ ทันที!...

"ท่านประธานหลี่คะ!... ตอนนี้ ทาง เจ๋อรัน เพย์ ของเรา ได้รับ ใบอนุญาตประกอบธุรกิจชำระเงิน ลอตแรก จากทางรัฐบาล มาครอบครองเป็นที่เรียบร้อยแล้วค่ะ!"

"ท่านประธานหลี่ คิดว่า... ถึงเวลาอันสมควรแล้วหรือยังคะ?... ที่พวกเราจะกดปุ่ม สตาร์ตเครื่อง ผลักดันธุรกิจด้าน ผลิตภัณฑ์ทางการเงิน ... รวมไปถึง การปูพรม โปรโมตระบบสแกนจ่ายเงินออฟไลน์ อย่างเต็มรูปแบบน่ะค่ะ?" มู่ชิงหลาน เอ่ยถามเพื่อขออนุมัติ

สำหรับเรื่อง ใบอนุญาตชำระเงิน เนี่ย... หลี่เจ๋อ คอย เฝ้าติดตาม และจับตามองความเคลื่อนไหว มาโดยตลอดอยู่แล้ว!

ดังนั้น ทันทีที่ได้ยินรายงาน จากมู่ชิงหลาน... เขาจึง พยักหน้ารับ ทันที ก่อนจะตอบ "เยี่ยมมาก!... เราเริ่มดำเนินการได้เลย!... ก่อนหน้านี้ ตอนที่ดีลกับ โก่วตง มอลล์... พวกเราเพิ่งจะได้ เงินสด ก้อนโตระดับ 1,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มาอัดฉีด ไม่ใช่เหรอครับ?"

"ไอ้เงินก้อนนี้แหละ!... น่าจะ เหลือแหล่ สำหรับเอาไปละลาย ใช้เป็นงบโปรโมต และทำแคมเปญ สแกนจ่ายเงินออฟไลน์ ได้อย่างสบายๆ เลยล่ะ!... ส่วนในเรื่องของ... โครงการ ผลิตภัณฑ์ทางการเงิน นั้น... เดี๋ยวคุณลองไป นัดหารือ ขอคำปรึกษา กับ ประธานอวี๋ ที่บริษัท เจ๋อรัน อินเวสต์เมนต์ ดูนะครับ!"

"เพราะยังไงซะ ประธานอวี๋ แกก็เป็นคน สายไฟแนนซ์ โดยตรง!... ประสบการณ์และความรู้เรื่องทิศทางตลาดของแก แน่นปึ้ก และเข้าใจทะลุปรุโปร่ง กว่าพวกเราเยอะ!... ในเมื่อทีมงานฝั่งเรา ยัง ขาดประสบการณ์ ด้านผลิตภัณฑ์ทางการเงิน... เราก็อาจจะใช้กลยุทธ์... ไปว่าจ้าง บริษัทกองทุน มืออาชีพ จากภายนอก... ให้มารับหน้าที่ บริหารจัดการกองทุน แทนเราไปเลย ก็ได้..."

พูดถึงตรงนี้... หลี่เจ๋อ ก็ ชะงัก ไปนิดนึง...

เขาแอบคิดคำนวณอยู่ในใจ ลูกของเราน่าจะมี ความรู้และรู้ตื้นลึกหนาบาง อยู่ไม่น้อยเลยล่ะ!... จำได้ว่า ก่อนหน้านี้ ในเสียงสะท้อนความคิดของเขา ก็เคยบ่นๆ ให้ฟังอยู่ ว่าแพลตฟอร์ม Alipay ในอนาคต... ทำธุรกิจสายการเงิน ได้ ยิ่งใหญ่และอลังการ มหาศาลมาก!

ค่อยล้วงความลับเรื่องนี้ จากลูกดูดีกว่าแฮะ!... จะได้รู้ทะลุปรุโปร่งไปเลย ว่าไอ้โมเดลธุรกิจสายการเงิน ของ Alipay ในอนาคต รันระบบ และหากินกันยังไง...

เมื่อคิดแผนการในใจได้ดังนั้น... หลี่เจ๋อก็เงยหน้าขึ้นมา... แล้วสั่งการ มู่ชิงหลาน ต่อ "เอาเป็นว่า ในเบื้องต้น... เราคง ทิศทาง เอาไว้ตามนี้ก่อนก็แล้วกันนะครับ!... ในช่วง 1-2 วันนี้... ผมเองก็จะลอง ตกผลึกความคิด เกี่ยวกับโปรเจกต์นี้ ดูอีกทีเหมือนกัน... แล้วถ้าผม เกิดปิ๊งไอเดีย อะไรเด็ดๆ ขึ้นมา... ผมจะรีบเรียกคุณ มาคุยอีกทีนะ!"

"รับทราบค่ะ ท่านประธานหลี่!... ถ้าอย่างนั้น ภายใน 1-2 วันนี้ ดิฉันจะลองเข้าไป ขอคำชี้แนะ จากประธานอวี๋ ดูเบื้องต้นก่อนนะคะ!" มู่ชิงหลาน รีบขานรับ

"อืม..."

หลี่เจ๋อพยักหน้ารับเบาๆ... ในจังหวะนั้น เขาก็นึกเรื่องสำคัญ ขึ้นมาได้อีกเรื่อง จึงเอ่ยถามต่อ "เอ้อ! จริงสิ คุณมู่!... ช่วงนี้ สถานการณ์การเติบโต ของแอปพลิเคชัน เจ๋อรัน ตาเชอ ... เป็นยังไงบ้างแล้วล่ะครับ?"

มู่ชิงหลาน รีบกางโพย รายงานตัวเลขทันที "ท่านประธานหลี่คะ!... ในปัจจุบัน ธุรกิจ เจ๋อรัน ตาเชอ ของเรา... ได้ทำการ ปูพรม ขยายเครือข่าย ครอบคลุม เมืองเอกระดับมณฑล ทั่วประเทศ ครบทุกแห่ง 100% แล้วค่ะ!... และในส่วนของ เมืองระดับจังหวัด ทั่วๆ ไป... เราก็บุกเบิกพื้นที่ ไปได้ประมาณ 40% แล้วค่ะท่าน!"

"และเป้าหมายในสเตปต่อไป... พวกเราก็ตั้งใจเอาไว้ว่า จะพยายามเร่งเครื่อง เปิดให้บริการ ให้ครอบคลุม เมืองระดับจังหวัด ทั่วประเทศครบทุกแห่ง... ภายใน สิ้นปี นี้ให้จงได้ค่ะ!... ส่วนทางด้านของ สถิติยอดผู้ใช้งาน... ตอนนี้ เรามี คนขับรถที่ลงทะเบียน อยู่ในระบบ... ทะลุ 1 ล้านกว่าคน แล้วค่ะ!"

"และมียอด ผู้โดยสารที่ลงทะเบียน ทะลุ 40 ล้านคน เข้าไปแล้วค่ะท่าน!... ซึ่งมันก็ช่วยปั่น ยอดเรียกรถเฉลี่ยรายวัน ... ให้ทรงตัวอยู่ในระดับ 6 ถึง 8 ล้านออเดอร์ ต่อวัน ได้อย่างสวยงามเลยล่ะค่ะ!"

เมื่อได้ฟังรายงานตัวเลข... หลี่เจ๋อ ก็พยักหน้า ด้วยความพึงพอใจ

ถ้าลองนับนิ้วดูดีๆ... แอป เจ๋อรัน ตาเชอ เพิ่งจะเปิดตัวให้บริการมาได้แค่ 1 ปีบริบูรณ์ เท่านั้นเอง!... แต่ภายในเวลาแค่ 1 ปีสั้นๆ... กลับสามารถ ขยายอาณาจักร ได้ใหญ่โตมโหฬาร จนน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้!... แล้วแบบนี้ จะมีเหตุผลอะไร ให้หลี่เจ๋อ ต้องมารู้สึก ไม่พอใจ ด้วยล่ะ!?

ในตอนนั้นเอง... มู่ชิงหลาน ก็นึกเรื่องสำคัญขึ้นมาได้ จึงรีบรายงานเสริม "อ้อ! จริงสิคะ ท่านประธานหลี่!... เมื่อช่วงก่อนหน้านี้ไม่นาน... ในตลาดของเรา ดันมีแอปพลิเคชัน เรียกรถออนไลน์ น้องใหม่... โผล่ขึ้นมาท้าชิง เพิ่มอีก 2 เจ้า ด้วยนะคะ!"

"เจ้าแรก มีชื่อว่า ตีตีตาเชอ ... มีฐานที่มั่นอยู่ที่ปักกิ่ง!... ส่วนอีกเจ้า มีชื่อว่า ไคว่ตีตาเชอ ... เจ้านี้มีฐานที่มั่น อยู่ที่หางโจวค่ะท่าน!"

"และถ้าเรานำทั้ง 2 เจ้านี้ ไปรวมกับ หน้าเก่าอย่าง Yidao Yongche และ เจ๋อรัน ตาเชอ ของเรา!... นั่นก็เท่ากับว่า... ในสมรภูมิแอปเรียกรถออนไลน์ ในปัจจุบัน... มีผู้เล่น กระโดดลงมาฟาดฟันกัน ถึง 4 ค่าย เข้าไปแล้วล่ะค่ะ!"

"ถึงแม้ว่าในตอนนี้... ทั้ง ตีตีตาเชอ และ ไคว่ตีตาเชอ จะเพิ่ง เปิดตัว ออกมาได้แป๊บเดียว ก็เถอะค่ะ!... แต่อย่างที่เราทราบกันดี... ว่านับตั้งแต่ที่ เจ๋อรัน ตาเชอ ของเรา ได้ออกมาปฏิวัติวงการ และโชว์ความสำเร็จให้ประจักษ์... สมรภูมินี้ ก็กลายเป็น ขุมทรัพย์ ที่บรรดา กลุ่มทุนและนักลงทุน ต่างพากันจับจ้องตาเป็นมัน มาโดยตลอด!"

"และประกอบกับ ในปัจจุบัน... เจ๋อรัน ตาเชอ ของเรา ก็ยัง ปิดประตูตีแมว ไม่ยอมเปิดโต๊ะรับเงินระดมทุนเลยสักที!... ดิฉันเลยประเมินว่า... พวกกลุ่มทุน ที่กระหายอยากจะเข้ามาร่วมวงแย่งชิงเค้ก... คงจะต้อง เบนเข็ม หอบเงินไปอัดฉีด สนับสนุนพวกบริษัทเกิดใหม่อย่าง ตีตีตาเชอ และ ไคว่ตีตาเชอ อย่างแน่นอนค่ะท่าน!"

"และเมื่อเป็นเช่นนั้น!... ดิฉันเกรงว่า... ในก้าวต่อไปของสมรภูมินี้... บริษัทของเรา คงจะต้องเผชิญหน้า กับ พายุแห่งการแข่งขัน ที่ดุเดือดเลือดพล่าน อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แน่นอนค่ะท่าน!..."

เมื่อได้ฟังคำรายงานจากมู่ชิงหลาน... หัวใจของหลี่เจ๋อก็ กระตุก ขึ้นมาแวบหนึ่ง!

ตีตีตาเชอ งั้นเหรอ!?

สำหรับชื่อนี้... หลี่เจ๋อ คุ้นหู เป็นอย่างดีเลยล่ะ!

ก็แหม... เมื่อหลายปีก่อน เขาเคยได้ยิน ชื่อบริษัทนี้ เล็ดลอดออกมาจาก เสียงสะท้อนความคิด ของหลี่ตง มาแล้วนี่หว่า!... แถมเขายัง รู้ทะลุปรุโปร่ง ไปถึงอนาคตด้วยซ้ำ!... ว่าบริษัทหน้าใหม่บริษัทเนี้ย... ในอนาคต จะสามารถผงาดขึ้นมา เป็น จ้าวแห่งสมรภูมิแอปเรียกรถ ตัวจริงเสียงจริง ของแผ่นดินเซี่ย ได้สำเร็จ!

ดูทรงแล้ว... อีกไม่นานนี้ เจ๋อรัน ตาเชอ คงจะต้องเผชิญหน้า กับ สงครามและคู่แข่งที่แข็งแกร่ง จริงๆ ซะแล้วล่ะ!...

เอาจริงๆ... ถ้าอิงตามไทม์ไลน์ในประวัติศาสตร์เดิม... ทั้ง ตีตีตาเชอ และ ไคว่ตีตาเชอ ต้องรออีก 1 ปี นู่นเลยนะ... กว่าจะลืมตาดูโลก!

แต่ทว่า ในโลกใบนี้... ด้วยปรากฏการณ์ ผีเสื้อกระพือปีก จากการที่หลี่เจ๋อ ดันไปสร้าง เจ๋อรัน ตาเชอ ขึ้นมาตัดหน้าก่อน!... ก็เลยไป กระตุ้น ให้บริษัทคู่แข่งเหล่านี้... ถูกบีบให้ต้อง แจ้งเกิดก่อนกำหนด ไปด้วยโดยปริยาย!

แต่อย่างไรก็ตาม!... ในปัจจุบันนี้ เจ๋อรัน ตาเชอ ก็ถือว่าได้เปรียบ เพราะ ออกตัวสตาร์ต และกอบโกยตลาด ล่วงหน้าไปก่อนแล้ว ถึง 1 ปีเต็มๆ!

แถม อาณาเขตการให้บริการ ... ก็สยายปีกครอบคลุม เมืองเอกระดับมณฑล ครบ 100% และ เมืองระดับจังหวัด ถึง 40% ไปแล้ว!... กวาดยอด ผู้ใช้งาน มาตุนไว้ในกระเป๋า ทะลุ 40 ล้านคน!... และมีกองทัพคนขับ อีกตั้ง 1 ล้านกว่าชีวิต!

ดังนั้น... กับอีแค่เรื่อง การแข่งขัน ที่กำลังจะปะทุขึ้นในอนาคต... หลี่เจ๋อจึงไม่ได้รู้สึกหวั่นวิตก หรือกลัว เลยแม้แต่น้อย!

ขอเพียงแค่ ระบบภายในของบริษัท ไม่เกิดรวน หรือทำพังซะเอง !... ด้วย ข้อได้เปรียบของคนมาก่อน ที่มหาศาลขนาดนี้!... ถึงหลี่เจ๋อ จะไม่กล้าการันตี 100% ว่า เจ๋อรัน ตาเชอ จะสามารถ กินรวบ ผูกขาดตลาดได้ทั้งประเทศ ก็เถอะ!

แต่ถ้าเป็นแค่การ ป้องกันแชมป์ และรักษาบัลลังก์ ... ให้ยืนหยัดเป็น เบอร์ 1 ของวงการ ได้อย่างเหนียวแน่น ล่ะก็!... เรื่องแค่นี้... หลี่เจ๋อมี ความมั่นใจทะลุ 100% อย่างแน่นอนล้านเปอร์เซ็นต์!

เพราะสัจธรรมของการแข่งขัน ในสมรภูมิอุตสาหกรรมไอที!... นอกเหนือจากเรื่อง คุณภาพของผลิตภัณฑ์, เทคโนโลยี, และการบริการ แล้ว!...

อาวุธที่ ทรงพลานุภาพ และชี้ขาด ผลแพ้ชนะได้มากที่สุด!... ก็หนีไม่พ้น... ทักษะใน การสาดเงิน และเผาเงินแข่งขัน ต่างหากล่ะ!

และถ้าพูดถึงเรื่อง การเผาเงิน ล่ะก็!... คนอย่างหลี่เจ๋อ ไม่เคยกลัวหน้าไหน อยู่แล้ว!

แต่ถึงกระนั้น... เพื่อเป็นการ อุดรอยรั่ว และปิดประตูแพ้ อย่างสมบูรณ์แบบ!... หลี่เจ๋อก็ยังคงแอบคิดเผื่อเอาไว้ ว่าเมื่อถึงเวลา... เขาคงต้องลองไป ตะล่อมถาม หลี่ตง เพื่อดักฟัง เสียงสะท้อนจากอนาคต ดูอีกสักรอบ!... เผื่อว่าจะได้ ข้อมูลอินไซด์เด็ดๆ ที่เป็นประโยชน์ ต่อการขยายอาณาจักรของเจ๋อรัน ตาเชอ มาบ้าง!

เมื่อคิดตกผลึกได้ดังนั้น หลี่เจ๋อก็พูดปลอบใจ "เรื่อง การแข่งขัน น่ะ... มันเป็นเรื่องธรรมชาติ ที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้ อยู่แล้วล่ะคุณมู่!"

"พวกคุณ ก็แค่โฟกัสกับการ ทำหน้าที่ของตัวเอง ให้ดีที่สุด ก็พอ!... ไม่ว่าจะเป็น เรื่องการอัปเกรดฟีเจอร์และระบบ, การยกระดับการให้บริการ , รวมไปถึงการจัดระเบียบและควบคุมมาตรฐาน ของคนขับในระบบ... เรื่องพวกนี้แหละ คือสิ่งที่เราต้องทำให้ เนี้ยบ!"

"ส่วนถ้าสมมติว่า... เงินทุน มันเกิดขาดมือ หรือเริ่มร่อยหรอขึ้นมาเมื่อไหร่!... คุณก็แค่ เดินมาเบิก กับผมได้ตลอด 24 ชั่วโมงเลยครับ!... ในมือผมตอนนี้ ยังมี เงินสดก้อนโต นอนนิ่งๆ รอเอามาอัดฉีดให้ เจ๋อรัน ตาเชอ อยู่อีกเพียบ!"

"และถ้าเกิดว่า เงินมันไม่พอจริงๆ... อย่างแย่ที่สุด... เราก็แค่ เปิดโต๊ะระดมทุนเลย ก็แค่นั้นเอง!"

พูดก็พูดเถอะ!... ในปัจจุบันนี้ เงินสด ที่หลี่เจ๋อกำเอาไว้ในมือ ไม่ได้แค่ พอมีพอกินนะ... แต่มันเรียกว่า มหาศาลทะลักล้น เลยต่างหาก!

ก็ลองดูตัวเลข กำไรสุทธิ ของ เจ๋อรัน เทคโนโลยี เมื่อปีที่แล้วสิ!... ฟาดไปตั้ง 17,300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ!

และอิงตาม ธรรมเนียมปฏิบัติ ของเจ๋อรัน เทคโนโลยี... ที่จะ หั่นกำไรครึ่งหนึ่ง ออกมาจ่ายเป็น เงินปันผล ... ส่วนอีกครึ่งหนึ่ง ก็เก็บไว้เป็นงบประมาณสำหรับ บริหารบริษัท และอัดฉีดแผนกวิจัยพัฒนา

และในเมื่อ หลี่เจ๋อ ถือครองหุ้น เจ๋อรัน เทคโนโลยี สูงถึง 53.3%!... ลองคำนวณดูสิ!... แค่ยอด เงินปันผล จากเจ๋อรัน เทคโนโลยี เพียงบริษัทเดียว... เมื่อปีที่แล้ว หลี่เจ๋อก็ได้รับเงินโอนเข้าบัญชี ไปเหนาะๆ... ทะลุ 4,000 กว่าล้านดอลลาร์สหรัฐ เข้าไปแล้ว!

และถ้าเอาไป บวกรวม ... กับยอดปันผล จากฝั่งบริษัท Legend Legend , เฟิงฉือ มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า , รวมไปถึง เงินปันผลจาก หุ้นของค่ายหัวเว่ย... ที่เขาถือครองอยู่!

สรุปเบ็ดเสร็จ!... ตอนนี้ หลี่เจ๋อ มี เงินสด นอนแช่อยู่ในบัญชี... มหาศาลทะลุ 5,000 กว่าล้านดอลลาร์สหรัฐ เลยนะ!!

แน่นอนว่า... ตามแผนการดั้งเดิมของเขา... ไอ้เงิน 5,000 กว่าล้านดอลลาร์เนี่ย... เขาตั้งใจจะแบ่งออกมา สักประมาณ 3,000 ล้านดอลลาร์... เพื่อเอาไปเป็นทุน อัดฉีดและสนับสนุน บริษัทยักษ์ใหญ่ ในวงการ เซมิคอนดักเตอร์และชิปเซต ภายในประเทศ!

แต่ต่อให้หักเงินก้อนนั้นออกไปแล้วก็ตาม!... เงินสดก้อนที่เหลือ ที่เขาสามารถ หยิบจับมาใช้จ่ายได้ตามใจชอบ... ก็ยังคงเหลือเฟือ อยู่ในระดับ 2,000 กว่าล้านดอลลาร์สหรัฐ อยู่ดีนั่นแหละ!

ดังนั้น... สำหรับปัญหาเรื่อง เงินๆ ทองๆ ... คนอย่างหลี่เจ๋อ จึง ไม่เคยเดือดร้อน หรือขาดแคลน เลยแม้แต่นิดเดียว!

เมื่อได้รับ คำการันตีระดับชาติ จากบอสใหญ่แบบนี้!... มู่ชิงหลาน ก็ถึงกับ ยิ้มแฉ่ง หน้าบานเป็นจานดาวเทียม... เธอรีบตอบรับอย่างอารมณ์ดี "ถ้าท่านประธานหลี่ พูดแบบนี้ ดิฉันก็เบาใจแล้วค่ะ!... จริงๆ แล้ว ในปัจจุบัน บัญชีของบริษัท เจ๋อรัน ซอฟต์แวร์... ก็ยังมี เหลืออยู่อีกตั้ง 700-800 ล้านหยวน เลยนะคะ!"

"ดิฉันประเมินดูแล้ว... ไอ้เงินก้อนนี้ ก็น่าจะเพียงพอ... สำหรับเอาไปใช้เป็นงบประมาณ ในการ อัดฉีดขยายตลาด สเตปต่อไป ของเจ๋อรัน ตาเชอ ได้อย่างสบายๆ เลยล่ะค่ะ!"

"แต่ถ้าสมมติว่า... สถานการณ์การเงิน มันเกิด ตึงมือ หรือฝืดเคือง ขึ้นมาจริงๆ เมื่อไหร่!... ถึงตอนนั้น ดิฉันจะรีบวิ่งมา กราบเรียนรายงาน ให้ท่านประธานหลี่ ทราบทันทีเลยค่ะ!..."

"อืม..."

หลี่เจ๋อพยักหน้ารับอย่างอารมณ์ดี...

หลังจากนั้น... หลี่เจ๋อกับมู่ชิงหลาน ก็ยังคงนั่งสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็น... อัปเดตข้อมูล และสถานการณ์ ของบรรดาบริษัทลูก และโปรเจกต์ย่อยต่างๆ... ที่อยู่ภายใต้ร่มเงาของ เจ๋อรัน ซอฟต์แวร์ ต่อไป... ยาวนานไปจนถึงช่วงเวลา... 10 โมงเช้า!

และในจังหวะที่ มู่ชิงหลาน กำลังจะเก็บเอกสาร ลุกขึ้นขอตัวลากลับนั้นเอง... บังเอิญว่า... เสิ่นเชี่ยนหรู หญิงแกร่งจากค่าย Legend.. ก็เดินมา เคาะประตู ขอเข้าพบหลี่เจ๋อ พอดีเป๊ะ!

เมื่อเห็นมู่ชิงหลาน นั่งอยู่ในห้องด้วย... เสิ่นเชี่ยนหรู ก็ส่งยิ้มหวาน ทักทายอย่างมีมารยาท "อ้าว! ประธานมู่ ก็อยู่ด้วยเหรอคะเนี่ย!... แหม... ไม่ทราบว่า ดิฉันเข้ามา ขัดจังหวะการคุยธุระ ของพวกคุณหรือเปล่าคะเนี่ย?... หรือว่า... จะให้ดิฉัน กลับไปนั่งรอ แล้วค่อยเข้ามาหาใหม่ทีหลัง ดีคะ?"

พูดจบ... เสิ่นเชี่ยนหรู ก็ปรายตามอง ไปทางหลี่เจ๋อ เพื่อขออนุญาต

หลี่เจ๋อ รีบโบกมือปฏิเสธ "ไม่เป็นไรครับๆ!... ผมกับคุณมู่ ก็คุยธุระ กันเสร็จเรียบร้อยพอดีเลย!"

ทางด้านของมู่ชิงหลาน... ก็ส่งยิ้มบางๆ ตอบกลับเสิ่นเชี่ยนหรู เช่นเดียวกัน ก่อนจะเอ่ยลา "ในเมื่อ ประธานเสิ่น มี ธุระด่วน จะคุยกับท่านประธานหลี่... ถ้าอย่างนั้น ดิฉันก็ขอตัว ลากลับ ก่อนเลยก็แล้วกันนะคะ!"

พูดจบ มู่ชิงหลาน ก็หันไปโค้งศีรษะ ให้หลี่เจ๋อ "ท่านประธานหลี่คะ!... ถ้าท่านไม่มี คำสั่ง หรือข้อชี้แนะ อะไรเพิ่มเติมแล้ว... ดิฉันก็ขอตัว ไม่รบกวนเวลาคุยธุระ ของท่านกับประธานเสิ่น แล้วนะคะ"

"อืม"

หลี่เจ๋อพยักหน้ารับ

รอจนกระทั่ง มู่ชิงหลาน เดินคล้อยหลัง ออกจากห้องไปแล้ว... หลี่เจ๋อ ถึงได้หันมาถาม เสิ่นเชี่ยนหรู "ประธานเสิ่นครับ!... ที่มาพบผม วันนี้... มี ธุระด่วน หรือเรื่องสำคัญ อะไรหรือเปล่าครับ?"

เสิ่นเชี่ยนหรู รีบตอบรับ "อ้อ! ท่านประธานหลี่คะ!... ที่ดิฉันเข้ามาพบท่านในวันนี้ ก็เพื่อจะมารายงาน ความคืบหน้า เกี่ยวกับกำหนดการจัด... การแข่งขันชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 1 ของเกม League of Legends ... รวมไปถึง การเตรียมความพร้อม สำหรับการเปิดฉาก ลีกอีสปอร์ตระดับอาชีพ ในประเทศเซี่ยของเราน่ะค่ะ!"

"หืม!?"

หลี่เจ๋อ เลิกคิ้วด้วยความสนใจ ก่อนจะถามกลับ "หมายความว่า... ทางค่ายเกมได้ เคาะฤกษ์ กำหนดการจัดแข่งขัน ชิงแชมป์โลก อย่างเป็นทางการแล้วเหรอครับเนี่ย?"

เสิ่นเชี่ยนหรู พยักหน้ายืนยัน พร้อมกับรอยยิ้ม "ใช่ค่ะ!... ในช่วงที่ผ่านมา ดิฉันได้มีการ วิดีโอคอล คุยรายละเอียด กับทางทีมผู้บริหาร ของค่าย Riot Games อยู่หลายรอบเลยล่ะค่ะ!... และบทสรุป ก็คือ... พวกเราได้ เคาะมติเอกฉันท์ ร่วมกันแล้วค่ะ!... ว่าจะจัดการแข่งขัน League of Legends ชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 1 ขึ้น... ในวันที่ 18 มิถุนายน นี้ค่ะ!"

"และสำหรับ ลีกการแข่งขันระดับอาชีพในประเทศ ของเรานั้น!... ก็ได้กำหนดฤกษ์ เปิดม่านแข่งขัน อย่างเป็นทางการ... ในช่วง ปลายเดือนกรกฎาคม นี้ค่ะ!"

"และในขณะนี้... เราก็ได้ คัดเลือกและคอนเฟิร์ม รายชื่อ ทีมสโมสรอีสปอร์ตระดับอาชีพ ที่จะเข้าร่วมการแข่งขันในลอตแรก... ได้ครบทั้ง 12 ทีม เป็นที่เรียบร้อยแล้วค่ะท่าน!..."

เสิ่นเชี่ยนหรู สวมบทบาทนักพรีเซนต์... สาธยายข้อมูลและรายละเอียดต่างๆ ของโปรเจกต์นี้ ให้หลี่เจ๋อฟังอย่างละเอียดยิบ

หลังจากที่ตั้งใจฟังจนจบ... หลี่เจ๋อก็ พยักหน้า ด้วยความพึงพอใจ... ก่อนจะเอ่ยปากถาม อัปเดตสถิติ "ยอดเยี่ยมมากครับ!... เอ้อ! แล้วสถิติยอด จำนวนผู้เล่นเกม League of Legends ในประเทศของเราตอนนี้... พุ่งทะยาน ไปถึงไหนแล้วล่ะครับ?"

เสิ่นเชี่ยนหรู รีบกางโพย รายงานตัวเลขทันที "สำหรับ สถิติในประเทศ ของเรานะคะ... ปัจจุบันนี้ เรากวาดยอด ผู้เล่นที่ลงทะเบียน ทะลุกำแพง 13 ล้านกว่าไอดี ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วค่ะท่าน!... โดยมี ยอดผู้เล่นประจำรายเดือน อยู่ที่ประมาณ 8 ล้านไอดี... และมี ยอดผู้เล่นเข้าเกมรายวัน ทรงตัวอยู่ในระดับ 2,700,000 กว่าไอดี ค่ะ!"

"แต่ทว่า!... กราฟสถิติผู้เล่นของเรา ยังคงอยู่ในช่วง เติบโตพุ่งทะยาน แบบก้าวกระโดด อยู่เลยนะคะ!... ดิฉันจึงกล้าฟันธง และคาดการณ์เอาไว้เลยค่ะ!... ว่าพอเข็มนาฬิกา เดินไปถึงช่วง สิ้นปี นี้เมื่อไหร่!... ไอ้ตัวเลขสถิติทั้งหมดนี้ จะต้อง พุ่งทะยาน ดับเบิลเบิ้ลขึ้นเป็น 2 เท่า อย่างแน่นอนค่ะท่าน!"

เมื่อได้ฟังคำอธิบาย... หลี่เจ๋อ ก็ถึงบางอ้อ ทันที!

เอาจริงๆ นะ... ถึงแม้ว่าในปัจจุบันนี้ เกม League of Legends จะยังไม่สามารถ ฟันกำไร หรือหาเงินเข้าบริษัท ได้เป็นกอบเป็นกำก็เถอะ!... ก็แหงล่ะ ในเมื่อตัวเกม เปิดให้ เล่นฟรี นี่หว่า!

แต่ทว่า!... ฐานผู้เล่น ที่มีขนาด มหึมาและพองโต ... คือ ขุมทรัพย์แห่งอนาคต ที่ประเมินค่าไม่ได้เลยนะ!

แถมกราฟการเติบโต ก็ยังคง พุ่งทะยาน แบบไม่มีหยุดยั้งอีกต่างหาก!

หลี่เจ๋อ เชื่อขนมกินได้เลย ... ว่าทันทีที่ มหกรรมการแข่งขัน ชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 1 รูดม่านปิดฉากลง!... และมีการปล่อยแพ็กเกจ สกินแชมป์โลก สุดเอ็กซ์คลูซีฟ ออกมาวางขาย!... เมื่อถึงเวลานั้น... บรรดาสาวกและแฟนเกมสายเปย์ จะต้อง แห่แหนกันมาควักเงินซื้อ กันอย่างถล่มทลาย แน่นอน!

และเมื่อถึงเวลานั้น!... เกม League of Legends ก็จะกลายร่าง เป็น เครื่องจักรดูดเงิน ... ที่จะกอบโกยเม็ดเงินมหาศาล เข้าบริษัทได้อย่างน่าสะพรึงกลัวที่สุด!

...

ช่วงค่ำวันเดียวกัน...

หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจ หลี่เจ๋อก็เดินทางกลับมาพักผ่อนที่บ้าน

เนื่องจาก ในปัจจุบัน หลี่ตง ได้ก้าวเข้าสู่ช่วงชีวิต ของ นักศึกษาชั้นปี 4 เทอม 2 อย่างเต็มตัวแล้ว!... และในช่วงเวลานี้ เพื่อนร่วมรุ่นส่วนใหญ่ ก็ต่างพากันตระเวนออกไป ฝึกงาน กันหมด... ทำให้ไม่ค่อยมีวิชาเรียน ในมหาวิทยาลัยสักเท่าไหร่

ดังนั้น... ช่วงนี้ หลี่ตง จึงตัดสินใจ ย้ายสำมะโนครัว กลับมา นอนค้างที่บ้าน ... ไม่ได้กลับไปนอนเบียดใน หอพักมหาวิทยาลัย เหมือนแต่ก่อนแล้ว

ทันทีที่ หลี่เจ๋อ ผลักประตู เดินเข้าบ้านมา!... ภาพแรกที่ปะทะสายตา ก็คือภาพของ หลี่ตง ที่กำลังนั่งจุมปุ๊กอยู่บนโซฟากลางห้องนั่งเล่น... ในอ้อมแขวะนของเขา อุ้มยัยหนู หลี่รั่วเยียน น้องสาวตัวน้อยเอาไว้แน่น... เขากำลังเล่น หยอกล้อ กับน้องสาว อย่างสนุกสนาน... จนยัยหนู หัวเราะเอิ๊กอ๊าก ออกมาไม่หยุด!

ส่วนทางด้านของ หลินหว่าน... เธอก็นั่งอยู่บนโซฟา ตัวข้างๆ... มองดูภาพ สองพี่น้องหยอกล้อกัน ด้วยรอยยิ้ม แห่งความสุข ที่อาบไล้ไปทั่วใบหน้า

เมื่อได้เห็นภาพบรรยากาศ ครอบครัวที่แสนจะอบอุ่นและกลมเกลียว แบบนี้!... ภายในใจของหลี่เจ๋อ ก็อดไม่ได้... ที่จะระบาย รอยยิ้มละมุน ออกมา... โดยไม่รู้ตัว

หลี่เจ๋อจึงเอ่ยชวน "เสี่ยวตง ตามพ่อมาที่ห้องทำงานแป๊บสิ พ่อมีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่ตงก็รีบเงยหน้าขึ้นมาตอบรับ "อ้อ ได้ครับพ่อ"

ก่อนจะหันไปบอกหลินหว่านที่นั่งอยู่ข้างๆ "คุณแม่เล็กครับ ฝากดูแลรั่วรั่วด้วยนะครับ ผมขอไปคุยธุระกับพ่อที่ห้องทำงานแป๊บนึง"

"จ้ะ ไปเถอะ" หลินหว่านยิ้มรับอย่างอ่อนโยน พร้อมกับรับลูกสาวมาอุ้มไว้ในอ้อมอก

ทันทีที่เดินเข้ามาในห้องทำงาน หลี่ตงก็เป็นฝ่ายเปิดประเด็นถามขึ้นก่อน "พ่อมีเรื่องอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ?"

หลี่เจ๋อ เริ่มเกริ่น "เมื่อวานนี้ ทางการเพิ่งจะประกาศแจกใบอนุญาตประกอบธุรกิจชำระเงินลอตแรกออกมา... ลูกรู้ข่าวเรื่องนี้หรือเปล่า?"

หลี่ตงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบ "อ้อ! เรื่องนี้ผมไม่ได้ติดตามข่าวเลยครับ... แต่ผมก็พอจะระแคะระคายเรื่องที่รัฐบาลจะปล่อยใบอนุญาตมาบ้างแล้วล่ะครับ"

"แต่ผมว่านะ... ด้วยผลงานของ เจ๋อรัน เพย์... บวกกับเส้นสายและบารมีของพ่อ... ผมเชื่อว่าเราคงได้ใบอนุญาตมาครองแบบชิลๆ อยู่แล้ว ใช่ไหมล่ะครับ?"

หลี่เจ๋อหัวเราะเบาๆ พยักหน้ารับ "อืมมม ใช่แล้วล่ะ... เจ๋อรัน เพย์ ได้ใบอนุญาตมาเรียบร้อยแล้ว"

"พ่อก็เลยวางแผนเอาไว้ว่า... ก้าวต่อไป จะเริ่มผลักดันให้เจ๋อรัน เพย์ เปิดตัวฟีเจอร์ สแกนจ่ายเงินออฟไลน์ แบบเต็มรูปแบบ... และที่สำคัญที่สุด พ่อตั้งใจจะให้บริษัท กระโดดลงไปเล่น ในสมรภูมิ ธุรกิจการเงิน ด้วย"

"ที่พ่อเรียกแกเข้ามาคุย... ก็เพราะอยากจะขอคำปรึกษาเรื่องนี้แหละ... พ่ออายุเริ่มเยอะแล้ว ไอเดียหรือความคิดสร้างสรรค์บางอย่าง ก็คงสู้คนรุ่นใหม่วัยหนุ่มแบบแกไม่ได้หรอก"

"พ่อก็เลยอยากจะถามความเห็น... ว่าแกพอจะมี ไอเดียเด็ดๆ หรือ ข้อเสนอแนะ อะไร... ที่จะช่วยปูทาง ให้ เจ๋อรัน เพย์ เติบโตและยิ่งใหญ่กว่านี้ได้บ้างไหม?"

เมื่อได้ยินคำถามของหลี่เจ๋อ หลี่ตงก็ตกอยู่ในสภา ครุ่นคิด ทันที

พลางแอบบ่นงึมงำในใจ: [โอ๊ย! ไอ้เรื่องการเงินการลงทุนเนี่ย ผมก็มือสมัครเล่น เหมือนกันนั่นแหละครับพ่อ! แต่อย่างว่าแหละ... ในเมื่อ เจ๋อรัน เพย์ ก็คือร่างโคลนนิ่งของ Alipay ในอนาคต... งั้นผมก็แค่ ลอกแผนงาน ของ Alipay มาอธิบายให้พ่อฟัง ก็สิ้นเรื่อง!]

[เอาเข้าจริงๆ โมเดลของอินเทอร์เน็ตแบงกิ้ง ... หลักๆ ก็คือการ ดูดเงิน จากชาวบ้านธรรมดาทั่วไป... เอาไป ต่อยอดลงทุน เพื่อฟันกำไร!... ถ้าพูดกันตรงๆ มันก็คือการไป แย่งชามข้าว ของพวกธนาคารพาณิชย์นั่นแหละ!]

[และที่สำคัญ!... กว่าที่ทางการจะออก กฎหมายควบคุม หรือมีข้อบังคับเรื่องเงินทุนสำรอง ออกมาสกัดกั้น... ก็ต้องใช้เวลาอีกตั้ง หลายปี นู่น!... ในช่วงสุญญากาศนี้... ก็ให้ เจ๋อรัน เพย์ ของพ่อ เดินตามรอยความสำเร็จในยุคบุกเบิก ของ Alipay ไปซะเลยสิ!]

[และก่อนที่รัฐบาลจะออกกฎหมายมาคุม... เจ๋อรัน เพย์ ก็สามารถเล่นแร่แปรธาตุ โดยการเสนอ อัตราดอกเบี้ย ให้สูงปรี๊ดดด! ชนิดที่ว่าธนาคารไหนก็ให้ไม่ได้!... เพื่อจูงใจให้คนแห่กันถอนเงินมาฝากไว้ในระบบของเรา!]

[แถมยิ่งไปกว่านั้น!... เจ๋อรัน เพย์ ก็แค่ต้องทำตัวเป็น พ่อค้าคนกลาง ... เปิดแผงขาย ผลิตภัณฑ์ทางการเงิน สารพัดชนิด!... ไม่ว่าจะเป็น กองทุนรวม หรือ หุ้น... เอามาวางขายหน้าแอป ให้ผู้ใช้งานกดซื้อกันแบบง่ายๆ!]

[ส่วนเจ๋อรัน เพย์ น่ะเหรอ?... ก็นอนกิน ค่าธรรมเนียม หรือส่วนต่างไปเหนาะๆ!... แค่นี้ก็รับเละแล้วปะ!]

...

หลี่ตงยืนนิ่ง ประมวลผลและเรียบเรียง ข้อมูลแห่งโลกอนาคต ในสมองอยู่ครู่ใหญ่

ในที่สุด เขาก็เงยหน้าขึ้นมา สบตาหลี่เจ๋อ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "พ่อครับ... พอพูดถึงเรื่องนี้... ผมก็พอจะมี ไอเดีย ผุดขึ้นมาในหัวบ้างเหมือนกันนะครับ..."

ว่าแล้ว หลี่ตงก็เริ่มสาธยาย แผนงานฉบับลอกอนาคต ที่เพิ่งตกผลึกในหัวเมื่อครู่ ให้ผู้เป็นพ่อฟังเป็นฉากๆ

แน่นอนว่า หลี่เจ๋อ ดักฟังความคิด ทั้งหมดของลูกชายมาหมดแล้ว... ในตอนที่หลี่ตงกำลังอธิบายอย่างออกรส... หลี่เจ๋อก็ทำทีเป็นตั้งอกตั้งใจฟัง พร้อมกับ วิเคราะห์ตาม ไปด้วยในใจ

ก็ในเมื่อ ไอเดียพวกเนี้ย คือ สูตรสำเร็จ ที่ถูกพิสูจน์แล้วว่า โคตรจะเวิร์ก ในอนาคต!... คนระดับหลี่เจ๋อ ย่อมไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องตะขิดตะขวงใจ หรือคัดค้านอยู่แล้ว!

เมื่อหลี่ตงอธิบายจนจบ... หลี่เจ๋อก็แกล้งทำเป็น นิ่งเงียบ ใช้ความคิด อยู่พักหนึ่ง... ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "อืม... สมกับเป็นคนรุ่นใหม่จริงๆ!... ไอเดียที่แกเสนอมา... พอลองมาคิดทบทวนดูดีๆ แล้ว... เข้าท่า และสามารถเอาไปปรับใช้ได้จริง เลยนะเนี่ย!"

หลี่ตงหัวเราะร่วน พลางคิดในใจอย่างภาคภูมิ: [มันก็แน่อยู่แล้วสิครับพ่อ!... ก็ในเมื่อ ไอเดีย พวกนี้ คือ ตำราพิชัยสงคราม ที่ Alipay ลองผิดลองถูก จนประสบความสำเร็จมาแล้วในอนาคตนี่หว่า!... ถ้าไม่ใช่เพราะว่า ตอนหลัง ประธานหม่า แห่งอาลีบา เกิด หน้ามืดตามัว อยากจะ จับเสือมือเปล่า สร้างบริษัท Ant Group ... แต่ดันผลักไส ความเสี่ยง ทั้งหมด โยนให้ประเทศชาติต้องแบกรับแทน!... บวกกับสภาพเศรษฐกิจในตอนนั้น ที่ไม่เป็นใจ... แผนการนำ Ant Group เข้าตลาดหุ้น ถึงโดนรัฐบาล เบรกหัวทิ่ม !]

[ไม่งั้นนะ!... ถ้าปล่อยให้ Ant Group สามารถ IPO เข้าตลาดหุ้นได้สำเร็จล่ะก็!... โลกนี้ก็คงจะได้ต้อนรับ บริษัทระดับมหาอำนาจ... ที่มีมูลค่าทะลุ แสนล้านดอลลาร์ อีกหนึ่งบริษัทแน่นอน!]

ระหว่างที่คิด หลี่ตงก็ยิ้มมุมปาก แล้วพูดกับผู้เป็นพ่อต่อ "เอ้อ! พ่อครับ!... ผมว่าโปรดักต์ ออมทรัพย์เงินฝาก ของเจ๋อรัน เพย์ อันเนี้ย... เราตั้งชื่อให้มันจำง่ายๆ ว่า ยวี๋เอ๋อเป่า ดีไหมครับพ่อ?"

หลี่เจ๋อได้ยินชื่อก็ยิ้มรับทันที "เอาสิ!... เป็นชื่อที่ ความหมายดี และจำง่าย มาก... งั้นก็เคาะชื่อ ยวี๋เอ๋อเป่า นี่แหละ!"

พูดคุยเรื่องนี้จบ... หลี่เจ๋อก็นึกถึงประเด็นของแอป เจ๋อรัน ตาเชอ ขึ้นมาได้พอดี จึงเอ่ยปากถามต่อ "จริงสิ เสี่ยวตง... แล้วสำหรับ สมรภูมิแอปเรียกรถออนไลน์ ล่ะ... แกพอจะมี มุมมอง หรือไอเดีย เด็ดๆ อะไรมาแชร์ให้พ่อฟังบ้างไหม?"

"เมื่อเช้านี้... ประธานมู่ แห่ง เจ๋อรัน ซอฟต์แวร์ เพิ่งจะมารายงานพ่อว่า... ที่เมืองปักกิ่ง กับหางโจว... ดันมีแอปพลิเคชันเรียกรถ น้องใหม่ ผุดขึ้นมาท้าชิง 2 เจ้า..."

"เจ้าแรก ชื่อ ตีตีตาเชอ ... ส่วนอีกเจ้า ชื่อ ไคว่ตีตาเชอ "

"พ่อคิดว่า... อีกไม่นาน สมรภูมิเรียกรถออนไลน์ จะต้องเปิดฉาก ห้ำหั่นกันอย่างดุเดือด แน่นอน!... ถึงแม้ว่า เจ๋อรัน ตาเชอ ของเรา จะมีข้อได้เปรียบ ในฐานะผู้บุกเบิกตลาด ก็เถอะ..."

"แต่สัจธรรมของการทำธุรกิจ คือ การไม่เดินหน้า ก็เท่ากับถอยหลัง !... เพื่อรับมือกับสงครามที่กำลังจะปะทุขึ้น... เจ๋อรัน ตาเชอ ย่อมต้องหาทาง ขยายช่องว่าง และอัปเลเวล ความได้เปรียบของตัวเองให้มากกว่านี้..."

เมื่อได้ฟังคำถามของพ่อ... หลี่ตงก็ถึงกับ ชะงัก ด้วยความประหลาดใจ

[เชี่ยยย!... ทั้ง ตีตีตาเชอ และ ไคว่ตีตาเชอ โผล่หัว ออกมาเร็วกว่ากำหนดขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!?... ตามประวัติศาสตร์เดิม... สองค่ายนี้ ต้องรอจนถึงปี 2012 หรือปีหน้า นู่นไม่ใช่เหรอ ถึงจะจดทะเบียนตั้งบริษัทน่ะ!?]

[และพอมันเปิดตัวขึ้นมา!... สองค่ายนี้ ก็เปิดศึก สาดเงินสู้กัน ในสมรภูมิแอปเรียกรถ ชนิดที่ว่า ฟาดฟันกันจนล้มตายไปเลยทีเดียว!]

[จนสุดท้าย... บรรดา กลุ่มทุนและนายทุน หน้าเลือด ที่อยู่เบื้องหลังทั้ง 2 ค่าย... ทน ผลาญเงิน ไม่ไหว เพราะสู้กันจนกระเป๋าฉีก!... เลยต้องยอม สงบศึก แล้วจับสองบริษัทนี้มา ควบรวมกิจการ เข้าด้วยกัน!... จนกลายมาเป็น มหาอำนาจแอปเรียกรถ เพียงหนึ่งเดียว ภายใต้ชื่อ Didi อย่างที่เห็นในปัจจุบัน!]

[แต่เดี๋ยวก่อนนะ!... ไอ้บริษัท Didi ฉบับควบรวม เนี่ย... แบ็กอัปเบื้องหลัง คือ ตระกูลหลิ่ว ซึ่งได้ฉายาว่า "ทรยศชาติทั้งตระกูล" เลยไม่ใช่เหรอ!... แถมในบอร์ดบริหาร ยังมี อดีตทหารผ่านศึกจากกองทัพอเมริกา เข้าร่วมบริหารอีกต่างหาก!]

[และที่โคตรจะเลวร้ายที่สุด!... ก็คือตอนที่พวก ต้องการจะดันทุรัง เอาบริษัทไป IPO เข้าตลาดหุ้นอเมริกา ให้ได้!... พวกถึงขั้นยอม ขายชาติ... ด้วยการแอบส่งข้อมูล แผนที่และเส้นทางคมนาคม ภายในประเทศ ไปประเคนให้ฝั่งอเมริกา ซะอย่างนั้น!]

[ในเมื่อสวรรค์เมตตา ให้ฉันได้ ย้อนเวลา กลับมาแก้ไขอดีตแบบนี้แล้ว!... ยังไงฉันก็ต้องยุให้ เจ๋อรัน ตาเชอ ของพ่อ... กระทืบไอ้แอป ตีตีตาเชอ นี่ ให้ตายคาตีนซะตั้งแต่ยังไม่ตั้งไข่ให้ได้!... แล้วถ้า เจ๋อรัน เทคโนโลยี สามารถ กระทืบ บริษัทคอมพิวเตอร์อย่าง เหลียนเซี่ยง ซึ่งเป็นบริษัท ซื้อมาขายไป ของพวกตระกูลหลิ่ว ให้จมดินไปด้วยได้ล่ะก็... จะโคตรเพอร์เฟกต์เลยว่ะ!]

เมื่อคิดได้ดังนั้น... หลี่ตงก็รีบเค้นสมอง รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับ โมเดลธุรกิจของ Didi รวมไปถึง ไทม์ไลน์พัฒนาการของอุตสาหกรรมแอปเรียกรถ ในชาติก่อน ออกมาอย่างละเอียด...

...

ในขณะเดียวกัน... ทางฝั่งของ หลี่เจ๋อ... ที่กำลัง ดักฟังความคิด ของลูกชายตัวดีอยู่... ภายในใจของเขา ก็เต็มไปด้วยความ ตระหนกและตกใจ อย่างสุดขีด!

บอสใหญ่แห่งค่ายคอมพิวเตอร์ เหลียนเซี่ยง งั้นเหรอ!?

แต่พอหลี่เจ๋อ ฉุกคิด ทบทวนเรื่องราวในอดีต ... เขาก็เริ่ม ไม่แปลกใจ กับวีรกรรมความเลวทราม ของบริษัทแห่งนี้เลยแม้แต่นิดเดียว!

และยิ่งไปกว่านั้น... หลี่เจ๋อยัง จำฝังใจ ได้อย่างแม่นยำ!... ว่าในช่วงที่ เจ๋อรัน เทคโนโลยี กำลังจะเปิดตัว สมาร์ทโฟนแบรนด์ลูก อย่างส้มใหม่ๆ!... ไอ้ประธานหลิ่ว แห่งเหลียนเซี่ยง นี่แหละ... ที่ออกมาให้สัมภาษณ์ ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ ... กล่าวหาและประณาม ว่า เจ๋อรัน เทคโนโลยี กำลังทำลายกลไกตลาด และ บีบคั้นทำลาย โอกาสรอด ของบริษัทในประเทศ!

ดูจาก พฤติกรรมและความตอแหล ของมัน... ก็รู้เช่นเห็นชาติแล้วล่ะ ว่าสันดานมันเป็นยังไง!

ด้วยวีรกรรมความฉาวโฉ่ทั้งหมดนี้!... จึงไม่ใช่เรื่องแปลกเลย... ที่หลี่เจ๋อ จะรู้สึก ขยะแขยง และเกลียดขี้หน้า บริษัทเหลียนเซี่ยง และประธานหลิ่ว คนนี้ เข้าไส้มาโดยตลอด!

และที่สำคัญ!... ตลอดหลายปีที่ผ่านมา... หลี่เจ๋อ ก็รับรู้มาตลอด ว่าบริษัทเหลียนเซี่ยง คอย ลอบกัด และแทงข้างหลัง เจ๋อรัน เทคโนโลยี อยู่เป็นประจำ!... ไม่ว่าจะเป็นการ จ้าง กองทัพนักรบไซเบอร์ มาคอมเมนต์ด่าทอ... หรือพยายามดิสเครดิต สาดโคลนใส่เจ๋อรัน เทคโนโลยี สารพัดวิธี!

แต่โชคดี... ที่ เจ๋อรัน เทคโนโลยี ปีกกล้าขาแข็ง และเติบโตจนอยู่ตัว ไปแล้ว!

ผนวกรวมกับ การที่ตัวหลี่เจ๋อเอง... สามารถผงาดขึ้นครองบัลลังก์ มหาเศรษฐีอันดับ 1 ของโลก... ทำให้ บารมีและชื่อเสียง ของเขา พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด!

และข้อพิสูจน์ที่ชัดเจนที่สุด ก็คือ คุณภาพที่เหนือกว่า ของผลิตภัณฑ์ภายใต้แบรนด์เจ๋อรัน เทคโนโลยี... ที่ ดีจนหาที่ติไม่ได้ !

ด้วยเหตุปัจจัยทั้งหมดนี้... บรรดา ลูกไม้สกปรก และการลอบกัด ของบริษัทเหลียนเซี่ยง... จึงกลายเป็นอากาศธาตุ ... และไม่สามารถทำอันตราย หรือระคายผิว เจ๋อรัน เทคโนโลยี ได้เลยแม้แต่น้อย!

แต่ทว่า!... การที่เขาปล่อยผ่าน... ไม่ได้หมายความว่า เขาจะลืมรอยแค้นเหล่านี้นะ!

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา... หลี่เจ๋อ ได้อาศัย ความสัมพันธ์อันดี กับทาง รัฐบาลเมืองเซี่ยงไฮ้... ค่อยๆ ทะลวงและเจาะเข้าไปใน เครือข่ายการจัดซื้อของภาครัฐ ... จนสามารถ ฮุบโควตา สั่งซื้อ คอมพิวเตอร์สำนักงาน ให้กับหน่วยงานรัฐ... ปาดหน้า และแย่งชิ้นปลามัน จากบริษัทเหลียนเซี่ยง มาครองได้อย่างเป็นกอบเป็นกำ!

เรียกได้ว่า... ในปัจจุบันนี้ ส่วนแบ่งตลาด ในหมวดหมู่คอมพิวเตอร์จัดซื้อของรัฐ... ทาง เจ๋อรัน เทคโนโลยี สามารถ เบียดและตีตื้น ขึ้นมาฟาดฟัน กับบริษัทเหลียนเซี่ยง ได้อย่างสูสี ชนิดหายใจรดต้นคอเลยทีเดียว!

ด้วยเหตุนี้... ในสายตาของบริษัทเหลียนเซี่ยง... เจ๋อรัน เทคโนโลยี จึงเปรียบเสมือน หนามยอกอก ที่พวก เกลียดเข้ากระดูกดำ!

แต่ถึงจะเกลียดแค่ไหน... พวกก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี! เพราะ เจ๋อรัน เทคโนโลยี แข็งแกร่ง และทรงพลังเกินกว่าที่พวกจะหาญกล้ามาต่อกรแบบซึ่งหน้าได้!

ทางเดียวที่ทำได้... ก็คือ แอบกัดฟันกรอดๆ ด้วยความเจ็บแค้น... แล้วหันไปพึ่งพา วิธีสกปรก ที่ต่ำตมเยี่ยงหนูท่อ!... อย่างการจ้าง นักรบไซเบอร์ หรือจ้าง สื่อไร้จรรยาบรรณ... มาคอยเขียนข่าวด่าทอ สาดโคลนดิสเครดิต เจ๋อรัน เทคโนโลยี ไปวันๆ เท่านั้นเอง!

และมาวันนี้!... เมื่อหลี่เจ๋อ ได้ล่วงรู้ ความจริงแห่งอนาคต จากเสียงสะท้อนของลูกชาย... ว่าในอนาคตอันใกล้ ไอ้ตระกูลหลิ่วหน้าเลือดพวกนี้ จะบังอาจ ก่อวีรกรรม ขายชาติ !... เปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้น ในใจของหลี่เจ๋อ ก็ลุกโชนขึ้นมาทันที!

ฉันไม่ได้จะแย่งมาแค่ โควตาจัดซื้อของรัฐบาล หรอกนะ!... แต่ในตลาดผู้บริโภคทั่วไป ... ฉันก็จะ จัดหนักจัดเต็ม สกัดดาวรุ่ง และทำลายพวกแกให้ย่อยยับไปเลย!

เดี๋ยวต้องเตรียมเรื่องนี้สักหน่อยดีกว่า!... ต้องสั่งการให้ ทีมวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ ของเจ๋อรัน เทคโนโลยี... โคลนนิง และสร้างผลิตภัณฑ์คู่แข่ง ออกมาชน และปะทะกับ สินค้ายอดฮิต ของบริษัทเหลียนเซี่ยง แบบตาต่อตาฟันต่อฟัน ไปเลย!

จะขาดทุนก็ช่าง!... ฉันจะใช้กลยุทธ์ หั่นราคา เพื่อแย่งชิงและบดขยี้ ส่วนแบ่งการตลาด ของไอ้บริษัทเหลียนเซี่ยง... ให้พังพินาศ และหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ซะ!

ทางด้านของ หลี่ตง... ก็คงจะไม่มีวัน ล่วงรู้ได้เลยล่ะ!... ว่าพียงแค่ ความคิดเล่นๆ ในหัวของเขา... จะไปสะกิดต่อมเดือด ของผู้เป็นพ่อ... จนถึงขั้นทำให้หลี่เจ๋อ ลั่นวาจา สัญญาว่าจะ กระทืบและล้างบาง บริษัทเหลียนเซี่ยง ให้สิ้นซากขนาดนี้!

ซึ่งถ้าหาก หลี่ตง รับรู้ ความจริงข้อนี้เข้าล่ะก็!... เขาคงจะถึงขั้น ลุกขึ้นตบมือ ร้องเฮ ด้วยความสะใจ อย่างแน่นอน!

ในขณะเดียวกัน... หลี่ตง ก็ ตั้งสติ ก่อนจะเริ่มอธิบายความคิดของตัวเองออกมา "พ่อครับ... สำหรับเรื่องตลาด แอปเรียกรถออนไลน์... หลังจากที่ผมลองไตร่ตรอง รูปแบบบริการของ เจ๋อรัน ตาเชอ ดูแล้ว... ผมคิดว่า เรายังมี ช่องโหว่ ที่สามารถพัฒนาและอุดรอยรั่ว ได้อีกเยอะเลยครับ"

เมื่อได้ยินข้อเสนอจากลูกชาย... ถึงแม้ว่า หลี่เจ๋อ จะ รู้คำตอบอยู่แล้ว จากการแอบฟังความคิด ก็ตามที... แต่เขาก็ยังคงแกล้ง ตีหน้าซื่อ ถามกลับไปว่า "หืม?... เรายังสามารถ ขยายบริการ ไปทางไหนได้อีกเหรอ?... แกช่วยอธิบายให้พ่อฟัง แบบเจาะลึกหน่อยสิ"

หลี่ตง เริ่มอธิบาย "ง่ายๆ เลยครับพ่อ!... ผมมองว่า... บริการที่ เจ๋อรัน ตาเชอ นำเสนออยู่ในปัจจุบันเนี่ย... ยังเป็นแค่โมเดล การเรียกรถแท็กซี่ ในรูปแบบที่โคตรจะ ดั้งเดิม และพื้นฐาน เอามากๆ เลยครับ!"

"เรายังไม่ได้ทำการ แบ่งกลุ่มตลาด หรือจำแนก ความต้องการเฉพาะกลุ่ม ของทั้งฝั่งผู้โดยสาร และฝั่งคนขับ ให้มันชัดเจนและตอบโจทย์เลยสักนิด!"

หลี่ตง เว้นจังหวะหายใจนิดนึง... ก่อนจะยกตัวอย่างประกอบ "สมมติง่ายๆ นะครับ... มีคนขับรถบางคน ที่กำลังจะขับรถ จากจุด A ไปยังจุด B อยู่แล้ว..."

"ในเมื่อเขาต้องเดินทางด้วยเส้นทางนั้นอยู่ดี!... ทำไมเราไม่สร้างฟีเจอร์... ให้เขาสามารถ รับผู้โดยสาร ที่ต้องการเดินทางผ่าน เส้นทางเดียวกัน หรือจุดแวะพักระหว่างทาง ไปด้วยเลยล่ะครับ!... ให้ผู้โดยสารเหล่านี้ ได้ ติดรถไปด้วยกัน แบบคาร์พูล ซะเลย!"

"และสำหรับค่าโดยสาร ของบริการ ติดรถไปด้วยกัน ... เราก็สามารถ ปรับลดราคา ให้มันถูกลงมาหน่อยได้ครับ!... เพราะสำหรับตัวคนขับเอง... ยังไงซะ พวกเขาก็ต้องขับรถ ผ่านเส้นทางนั้น อยู่แล้ว!... การที่ได้แวะรับผู้โดยสารติดรถไปสักคนสองคน... แล้วได้ ค่าคอมมิชชัน หรือ ค่าน้ำมัน ติดปลายนวมมานิดหน่อย... ผมเชื่อว่า พวกเขาก็ย่อม แฮปปี้และยินดี ที่จะรับงานอยู่แล้วครับ!"

"ต่อให้ ค่าโดยสาร ที่ได้... จะ น้อยกว่า การขับรถรับส่งผู้โดยสารแบบปกติ ก็ตามที!... แต่พวกเขาก็ต้อง ยอมรับได้ อย่างแน่นอนครับ!"

"และอีกหนึ่งไอเดีย... ก็คือการพุ่งเป้า เจาะตลาด กลุ่มผู้ใช้งานระดับกลาง-ไฮเอนด์ ... ด้วยการเปิดตัว บริการรถรับส่งแบบ รถพรีเมียม / รถส่วนตัว ..."

หลี่ตง จัดการ สาธยาย และอธิบายคอนเซปต์ ของบริการ คาร์พูล และ รถพรีเมียม ให้หลี่เจ๋อฟังอย่างละเอียดยิบ!... รวมไปถึง โมเดลการบริหารจัดการ , ตลอดจน ข้อดีและข้อเสีย ของแต่ละบริการ อย่างครบถ้วน!

หลังจากที่สาธยายจบ... จู่ๆ หลี่ตง ก็เหมือนจะฉุกคิด อะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาจึงรีบพูดต่อ "อ้อ! จริงสิครับ!... มีอีกเรื่องนึง ที่ผมเพิ่งจะ ปิ๊งไอเดีย ขึ้นมาได้สดๆ ร้อนๆ เลย!... และผมรู้สึกว่า โคตรจะจำเป็น ที่จะต้องเตือนให้พ่อรับรู้เอาไว้!... เพื่อให้ทาง เจ๋อรัน ตาเชอ คอยระวัง ภัยมืดและความเสี่ยง ในจุดนี้เอาไว้ให้ดีครับ!"

"หืม?... ความเสี่ยง ที่แกว่า... คือเรื่องอะไร?" หลี่เจ๋อ ถามกลับด้วยความอยากรู้

หลี่ตง รีบอธิบาย "ง่ายๆ เลยครับพ่อ!... มันคือเรื่องของ ความปลอดภัย ล้วนๆ เลยครับ!... ซึ่งเรื่องนี้ ครอบคลุมทั้ง ความปลอดภัยของผู้โดยสาร และ ความปลอดภัยของคนขับ เลยนะครับ!"

"ก็แหม... สัจธรรมที่ว่า ป่าใหญ่ ย่อมมีนกทุกชนิด เป็นเรื่องจริงนี่ครับ!... ไม่ว่าจะเป็น ฝั่งคนขับ หรือฝั่งผู้โดยสาร... ยังไงซะ ก็ต้องมีพวก มิจฉาชีพ ... หรือพวกที่ มีความคิดสุดโต่ง โรคจิต ปะปนมาอยู่ในระบบ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้หรอกครับ!"

"เพราะฉะนั้น... ในประเด็นนี้ ผมมองว่า เจ๋อรัน ตาเชอ สมควรที่จะต้อง ยกระดับความเข้มงวด ... ในการ ตรวจสอบและคัดกรอง ประวัติอาชญากรรม รวมถึงข้อมูลส่วนตัว ของคนขับที่มาลงทะเบียน ให้มันรัดกุมมากยิ่งขึ้นครับ!"

"และอีกด้านนึง... ทางที่ดีที่สุด เราควรจะ ออกกฎเหล็ก บังคับให้คนขับทุกคน ต้องติดตั้ง กล้องวงจรปิด และเครื่องบันทึกเสียง เอาไว้ภายในรถด้วย!... เพื่อที่ว่า ถ้าเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน อะไรขึ้นมาจริงๆ... เราก็จะได้มี หลักฐาน มัดตัวไงครับ!"

"นอกจากนี้!... เรายังสามารถ เพิ่มฟีเจอร์ ผู้ติดต่อฉุกเฉิน ... และปุ่ม แจ้งตำรวจแบบเร่งด่วน ลงไปในแอป เจ๋อรัน ตาเชอ ได้ด้วยนะครับ!... เพื่อเป็นการการันตี ว่าถ้าสมมติ มีคนขับรถหน้ามืด คิดจะล่วงละเมิด หรือทำมิดีมิร้าย กับผู้โดยสารขึ้นมาเมื่อไหร่!... ผู้โดยสาร ก็จะสามารถ กดปุ่มแจ้งตำรวจ ได้ทันที ในเสี้ยววินาที!... เพื่อเป็นการ ตัดไฟแต่ต้นลม ป้องกันไม่ให้เกิด โศกนาฏกรรม ขึ้นไงครับ!"

"ไม่อย่างนั้นนะพ่อ!... ถ้าขืนเกิด คดีสะเทือนขวัญ อะไรขึ้นมาจริงๆ สักคดีล่ะก็!... ผลกระทบและแรงกระแทก ที่จะย้อนกลับมาทุบ บริษัทเจ๋อรัน ตาเชอ... จะต้อง หนักหนาสาหัส ชนิดที่ว่ารับมือไม่ไหว แน่นอนครับ!..."

เมื่อได้ฟัง คำเตือนเรื่องความเสี่ยง และ มาตรการป้องกัน ที่หลี่ตง ร่ายยาวมาทั้งหมด... หลี่เจ๋อ ก็ใช้ความคิดไตร่ตรองตามอยู่ครู่หนึ่ง... และเขาก็ตระหนักได้ว่า เรื่องพวกนี้ โคตรจะจำเป็น และสำคัญสุดๆ อย่างที่ลูกชายว่าจริงๆ!

ดังนั้น หลี่เจ๋อจึงพยักหน้ารับ ก่อนจะพูดขึ้น "อืม... เรื่องมาตรการความปลอดภัย ที่แกนำเสนอมา... เป็นสิ่งที่เราต้อง ให้ความสำคัญ จริงๆ !... เดี๋ยวพรุ่งนี้ พ่อจะเรียก ประธานมู่ แห่ง เจ๋อรัน ซอฟต์แวร์ เข้ามาพบ... แล้วจะ มอบหมายสั่งการ เรื่องนี้ให้เธอไปจัดการ"

"จะสั่งให้เธอ ไปจี้ทีมโปรเจกต์ของเจ๋อรัน ตาเชอ ให้รีบ พัฒนาฟีเจอร์ พวกนี้ขึ้นมาให้ไว!... และในขณะเดียวกัน ก็จะให้พวกเธอไป ประสานงาน กับทางเจ้าหน้าที่ตำรวจ... เพื่อเตรียมการฝังระบบ ปุ่มแจ้งตำรวจแบบเร่งด่วน ลงไปในแอปพลิเคชันด้วยเลย..."

"ดีเลยครับพ่อ!" หลี่ตง ขานรับ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้อีก "เอ้อ! จริงสิครับพ่อ!... มันยังมี ธุรกิจอีกประเภทนึง นะครับ... ที่ผมมองว่า เจ๋อรัน ตาเชอ น่าจะลอง กระโดดลงไปเล่น ดูสักตั้ง!"

"หืม?... ธุรกิจอะไร?" หลี่เจ๋อ เอ่ยถาม

หลี่ตง ตอบกลับอย่างมั่นใจ "ธุรกิจ รับจ้างขับรถแทน บริการคนขับรถแทน ไงครับพ่อ!"

"รับจ้างขับรถแทน งั้นเรอะ?" หลี่เจ๋อ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วย "อืม... เรื่องนี้ ก็ถือว่า น่าสนใจ และน่าลองเอาไปทำดูจริงๆ ว่ะ!... ถือซะว่า เป็นการ ขยายขอบเขต ธุรกิจของ เจ๋อรัน ตาเชอ ให้มันกว้างขวางขึ้นไปด้วยในตัว..."

สองพ่อลูกตระกูลหลี่ นั่งจับเข่าคุยหารือกัน อยู่ในห้องทำงาน... อย่างเมามัน ยาวนานต่อเนื่องเป็นชั่วโมง!

สำหรับมุมมองของหลี่เจ๋อแล้ว... การได้นั่งคุยกับลูกชายอย่าง หลี่ตง ในรอบนี้... มันทำให้เขา ได้รับ ข้อมูลอินไซด์ และไอเดียล้ำๆ ... มาตุนไว้ในสมอง อย่างเป็นกอบเป็นกำ!

ซึ่งข้อมูลระดับเทพพวกนี้แหละ!... ช่วยจุดประกาย ทำให้เขา ตกผลึก และสามารถวาง โรดแมป และโครงสร้างการบริหารงาน สำหรับก้าวต่อไป... ของทั้ง เจ๋อรัน เพย์ และ เจ๋อรัน ตาเชอ... ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง และชัดเจนแจ่มแจ้งที่สุด!

ดังนั้น... ทันทีที่ หลี่เจ๋อ ก้าวเท้ามาถึงบริษัท ในเช้าวันรุ่งขึ้นปุ๊บ!... เขาก็ไม่รอช้า รีบกดอินเตอร์คอม เรียกตัว มู่ชิงหลาน ให้เข้ามาพบ ที่ห้องทำงานทันที!

แล้วเขาก็จัดการ สาดคำสั่ง และถ่ายทอดวิทยายุทธ์ ในทุกๆ เรื่อง ที่เขาเพิ่งไปได้ไอเดียมา... สั่งการให้มู่ชิงหลาน รีบนำไป ปฏิบัติและลงมือทำ อย่างเร่งด่วน!

และทางฝั่งของมู่ชิงหลาน... ทันทีที่เธอ ได้นั่งฟัง แผนผังและวิสัยทัศน์ การพัฒนาสุดล้ำ ของทั้ง เจ๋อรัน เพย์ และ เจ๋อรัน ตาเชอ... จากปากของหลี่เจ๋อ จนจบ!... ตัวเธอเอง ก็ถึงกับตกอยู่ในสภา ช็อกตาตั้ง และตื่นตะลึงราวกับเห็นเทพเจ้า! เลยทีเดียว!

ภายในใจของเธอ เต็มเปี่ยมไปด้วยความ เลื่อมใส และศรัทธา ในตัวของหลี่เจ๋อ แบบสุดหัวใจ!

ในมุมมองของเธอ... การที่หลี่เจ๋อ สามารถกลั่นกรอง และวาง แผนการพัฒนา ออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไร้ที่ติ... แถมยัง ลงลึกและครอบคลุม ไปซะทุกอณู ขนาดนี้!... เป็นเซนส์และวิสัยทัศน์ทางธุรกิจ ... ที่เหนือชั้นและล้ำหน้า ชนิดที่ว่า มนุษย์ปุถุชนคนธรรมดา... ไม่มีทางเทียบติด เลยสักนิด!

เผลอๆ... มู่ชิงหลาน ยังแอบคิดในใจด้วยซ้ำ... ว่าไอ้โรดแมปการพัฒนา ทั้งฝั่ง เจ๋อรัน เพย์ และ เจ๋อรัน ตาเชอ ที่หลี่เจ๋อ นำเสนอมาทั้งหมดเนี่ย!... แทบจะเรียกได้ว่า เป็นการวิวัฒนาการ ของ 2 ธุรกิจนี้... ในร่าง สมบูรณ์แบบขั้นสุดยอด ไปแล้วด้วยซ้ำ!

หึๆ... แต่มู่ชิงหลาน จะไป ตรัสรู้ ได้ยังไงล่ะ!... ว่าไอ้คำพูด และวิสัยทัศน์ สุดอลังการ ทั้งหมดที่หลุดออกมาจากปากของหลี่เจ๋อน่ะ!... แท้จริงแล้ว ล้วนแต่เป็น ข้อมูลก๊อปปี้ ที่เขาไป ดักฟัง มาจากสมองของ หลี่ตง ลูกชายผู้ย้อนเวลา กลับมาเกิดใหม่... ทั้งสิ้นเลย!

แต่อย่างไรก็ตาม... ถึงแม้ว่า มู่ชิงหลาน จะรู้สึก ทึ่งและช็อก ไปกับวิสัยทัศน์ที่ก้าวไกล และความสมบูรณ์แบบ ของแผนงาน ที่หลี่เจ๋อ เสนอมา ก็ตามที... แต่ลึกๆ แล้ว เธอก็แอบรู้สึกว่า มันเป็นเรื่องที่ ไม่ได้เหนือความคาดหมาย หรือน่าแปลกใจ อะไรสักเท่าไหร่

ก็แหงล่ะสิ!... ในเมื่อทุกวันนี้ สถานะและบารมี ของหลี่เจ๋อ... ได้สถาปนาตัวเอง กลายเป็น ตำนานที่ยังมีลมหายใจ ... แห่งวงการธุรกิจประเทศเซี่ย... หรือกระทั่ง วงการธุรกิจระดับโลก ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วนี่หว่า!

ดังนั้น!... ต่อให้หลังจากนี้ หลี่เจ๋อ จะ อุตริ เสนอไอเดีย, โปรเจกต์, หรือแนวคิดอะไร... ที่ ล้ำโลกและน่าทึ่ง ออกมาอีกสักกี่สิบกี่ร้อยโปรเจกต์ ก็ตาม!... ถึงแม้ว่าผู้คน จะพากัน ฮือฮาและตาค้าง ... แต่ลึกๆ แล้ว ทุกคนก็จะรู้สึกไปในทิศทางเดียวกัน ว่ามันคือ เรื่องปกติและสมเหตุสมผล ที่มหาเศรษฐีระดับโลกอย่างเขา จะคิดค้นอะไรแบบนี้ ออกมาได้!

หลังจากที่ได้รับ โรดแมปการพัฒนา ของทั้งโปรเจกต์ เจ๋อรัน เพย์ และ เจ๋อรัน ตาเชอ... มาจากบอสใหญ่อย่างหลี่เจ๋อ เป็นที่เรียบร้อย!... มู่ชิงหลาน ก็ไม่รอช้า รีบกดปุ่ม ลงมือปฏิบัติการ ทันที!

เธอสั่งการ ให้ทีมพัฒนาโปรเจกต์ เจ๋อรัน ตาเชอ... เร่งเดินเครื่อง เขียนโค้ดและพัฒนา ฟีเจอร์ใหม่ๆ... อย่าง คาร์พูล , รถพรีเมียม , รวมไปถึง ปุ่มแจ้งตำรวจเร่งด่วน ... และฟีเจอร์บริการอื่นๆ อย่างเร่งด่วน!

และในขณะเดียวกัน... ตัวเธอเอง ก็ลงสนาม ไป เจรจาประสานงาน กับทางเจ้าหน้าที่ตำรวจ ด้วยตัวเอง!... เพื่อนำเสนอไอเดีย เรื่องการ ฝังระบบปุ่มแจ้งตำรวจเร่งด่วน ลงไปในแอป เจ๋อรัน ตาเชอ... ให้เป็นรูปเป็นร่าง!

ทางด้านของฝั่ง เจ๋อรัน เพย์... ทีมงานก็กดปุ่ม สตาร์ตเครื่อง พัฒนาโปรเจกต์ ยวี๋เอ๋อเป่า ขึ้นมาแล้วเช่นเดียวกัน!... โดยมู่ชิงหลาน ก็ต้องรับบทหนัก... วิ่งรอกไป ติดต่อเจรจา กับบรรดา บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุน ชื่อดังหลายแห่ง... เพื่อหารือ เรื่อง ความร่วมมือ ในโปรเจกต์นี้ด้วย!

ในฐานะที่เป็นถึง ประธานบริหารสูงสุด ของอาณาจักร เจ๋อรัน ซอฟต์แวร์!... ถึงแม้ว่า บริษัทลูก และ โปรเจกต์ย่อย แต่ละแห่ง... จะมี หัวเรือใหญ่ หรือผู้บริหารสายตรง คอยคุมบังเหียน อยู่แล้วก็ตามที

แต่ทว่า!... ในแง่ของ ภาพรวมและการควบคุมทิศทางระดับมหภาค ... ภาระอันหนักอึ้ง ทั้งหมดนี้... ก็ยังคงต้องตกเป็นหน้าที่ ของ มู่ชิงหลาน เพียงคนเดียว!... ที่ต้องรับบทเป็นคน สอดส่องและบัญชาการ ไปซะทุกเรื่อง!

ด้วยเหตุนี้!... ชีวิตในแต่ละวัน ของมู่ชิงหลาน... จึงหัวหมุนและวุ่นวาย ชนิดที่เรียกว่า ตีนแทบไม่ติดพื้น เลยทีเดียว!

แต่นี่ยังถือว่า โชคดี นะเนี่ย!... ที่โปรเจกต์และบริษัทลูก ระดับมาสเตอร์พีซ... อย่าง เจ๋อรัน แมป, เจ๋อรัน วิดีโอ, FlashGet ... ไปจนถึง เจ๋อรัน ถวนโก้ว... ตั้งไข่ติด และสามารถรันระบบ เข้าสู่ จุดเสถียร กันไปหมดแล้ว!... ทำให้ในช่วงระยะเวลานี้ ยังไม่มี ปัญหาหรือเรื่องคอขาดบาดตาย ... ที่จำเป็นจะต้อง ให้เธอ ลงไปล้วงลูก ด้วยตัวเอง!

ไม่อย่างนั้นนะ!... ต่อให้มู่ชิงหลาน จะเก่งกาจและสตรองแค่ไหน!... เธอก็คงจะ รับมือไม่ไหว และ ร่างแหลก อย่างแน่นอน!

แต่อย่างไรก็ตาม!... สำหรับมุมมองของ เวิร์กกิ้งวูแมน อย่างมู่ชิงหลาน แล้วล่ะก็!... การที่เธอ ได้มีโอกาส ยืนมองด้วยสองตาตัวเอง ... เฝ้ามองดูอาณาจักร เจ๋อรัน ซอฟต์แวร์... ค่อยๆ เติบโต หยั่งรากลึก และแผ่กิ่งก้านสาขา ผงาดขึ้นมาอย่างยิ่งใหญ่ ทีละก้าวๆ...

แถมยิ่งไปกว่านั้น!... เธอยังสามารถ มองเห็นได้อย่างชัดเจน เลยว่า... ในโลกอนาคตอันใกล้... ทั้งบริษัทลูก และโปรเจกต์ทุกตัว ภายใต้ร่มเงาของ เจ๋อรัน ซอฟต์แวร์ ทั้งระบบ... ล้วนแต่ มีอนาคตที่สดใส และศักยภาพที่ยิ่งใหญ่ระดับจักรวาล รอคอยอยู่ทั้งสิ้น!

มันก็ทำให้ ภายในใจของเธอ... เต็มตื้นและเอ่อล้น ไปด้วย ความภาคภูมิใจ และความรู้สึกประสบความสำเร็จ แบบสุดๆ!

ถึงแม้ว่า... แทบจะ ทุกโปรเจกต์ ของเจ๋อรัน ซอฟต์แวร์... ไปจนถึง โรดแมปการพัฒนา ระดับมหภาค ... และ การตัดสินใจชี้ขาด สำคัญๆ ทั้งหมด... จะล้วนเป็น ผลงานระดับมาสเตอร์พีซ ที่ถูกโยนลงมาจากมันสมอง ของบอสใหญ่ อย่าง หลี่เจ๋อ... ทั้งหมด ก็ตามทีเถอะ!

แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ ว่าอย่างน้อยๆ!... คนที่รับหน้าที่ เป็น แม่ทัพฝ่ายปฏิบัติการ คอยนำเอาไอเดียพวกนั้น มาปั้นให้เป็นรูปเป็นร่าง จนประสบความสำเร็จได้... ก็คือ ตัวเธอเองนี่หว่า!

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง!... เมื่อไหร่ก็ตาม ที่เธอเผลอคิดมโนไปถึงอนาคต... ว่ามีความเป็นไปได้สูงมาก!... ที่อาณาจักร เจ๋อรัน ซอฟต์แวร์ จะสามารถ ขยายร่าง เติบโตขึ้น... จนกลายเป็น บริษัทยักษ์ใหญ่มหาอำนาจ ... ที่มีสเกลและความยิ่งใหญ่ ทัดเทียม หรือไล่เลี่ย กับบริษัทแม่อย่าง เจ๋อรัน เทคโนโลยี!...

ในฐานะที่เธอ นั่งแท่นเป็น กัปตันเรือ ผู้กุมบังเหียน อาณาจักรแห่งนี้อยู่!... ดีกรี ความตื่นเต้น และความคาดหวัง ที่กำลังปะทุเดือด อยู่ภายในใจของมู่ชิงหลาน... ย่อมพุ่งทะยาน สูงปรี๊ดจน เหนือคำบรรยาย อย่างแน่นอน!