บทที่ 598 การค้าขาย

หลังจากเอ่ยคำ มูลาก็ได้โอนเงินในเกมจำนวนหนึ่งพันเหรียญ พร้อมทั้งข้อมูลคุณสมบัติของอุปกรณ์ระดับประณีตชิ้นหนึ่งให้แก่หลี่อัง

หลี่อังชายตาอ่านดูครู่หนึ่ง ก็พบว่าเอฟเฟกต์พิเศษของอุปกรณ์ชิ้นนี้คือการสร้างความเสียหายทางกายภาพแบบบริสุทธิ์ ซึ่งถือว่าค่อนข้างธรรมดาเกินไป

ความแข็งแกร่งของวัสดุก็ดูท่าทางจะไม่เพียงพอ หากหลี่อังนำมาแกว่งไกวใช้งานไม่กี่ครั้งก็คงจะพังเสียหายไปแล้ว

เขาจึงร้องขอให้อีกฝ่ายเปลี่ยนเป็นค่าตอบแทนสิ่งอื่นแทน

หลี่อังเปิดอ่านข้อมูลอุปกรณ์อีกหลายชิ้นที่มูลาทยอยส่งมาให้ ทว่าเขาก็ยังคงไม่รู้สึกสนใจสิ่งใดเลย

ประกอบกับการส่งมอบและแลกเปลี่ยนอุปกรณ์จำเป็นต้องมีการพบเจอกันในโลกแห่งความเป็นจริง

จึงปฏิเสธการแลกเปลี่ยน และขอให้มูลาหักลบมูลค่าของอุปกรณ์ตามราคาตลาด แล้วโอนเงินเกมมาให้ตนแทน

มูลาไม่ได้อิดออดแต่อย่างใด เขาโอนเงินในเกมจำนวน 3,000 เหรียญให้แก่หลี่อังในทันที

หลังจากนั้นทั้งสองคนก็พูดคุยกันอีกไม่กี่ประโยค ก่อนจะวางสายการติดต่อเพื่อนลง

“โอนเงินมาเร็วขนาดนี้เลยเหรอคะ?”

คุณหนูไฉแลบลิ้นปลิ้นตา “ซี้ด... ควักเงินในเกมออกมา 5,000 เหรียญได้โดยไม่เปลี่ยนสีหน้าเลย การเป็นนายหน้าขายข้อมูลมันทำเงินได้มหาศาลขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...”

“มันก็แน่อยู่แล้วสิ”

หลังจากวางสายการติดต่อเพื่อนลง หลี่อังก็เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ พลางเอ่ยอย่างราบเรียบว่า “อย่างไรเสียเกมสมรภูมิโลกสังหารก็เป็นหนทางเดียวที่นำไปสู่ความเหนือมนุษย์

กลุ่มทุน, สมาคมลับเก่าแก่, องค์กรเร้นลับแห่งใหม่ รวมถึงผู้เล่นสันโดษ ต่างก็ต้องหมุนรอบตัวมันทั้งนั้น

จนถึงตอนนี้ รอบตัวเกมสมรภูมิโลกสังหารได้เกิดการงอกเงยจนกลายเป็นตลาดเชิงพาณิชย์ที่สมบูรณ์แบบขึ้นมาแล้ว

อุตสาหกรรมขั้นปฐมภูมิที่เป็นการผลิตวัตถุดิบ

ยกตัวอย่างเช่น มนุษย์หมาป่าถอนฟันออกจากปากตนเองมาขาย, มัมมี่แกะผ้าพันศพบนร่างกายตนเองมาขาย หรือคนสวนที่เพาะปลูกและนำยาสมานแผลที่มีเอฟเฟกต์พิเศษมาวางจำหน่าย

อุตสาหกรรมขั้นทุติยภูมิที่เป็นการแปรรูปวัตถุดิบ

ยกตัวอย่างเช่น ช่างตีเหล็กที่ใช้ประโยชน์จากวัสดุมาหล่อหลอมสร้างอุปกรณ์ประกอบฉาก หรือช่างกลที่ใช้โลหะพิเศษมาผลิตแขนกลอันประณีต

รวมถึงอุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิที่คอยให้บริการในด้านต่างๆ

ยกตัวอย่างเช่น นายหน้าขายข้อมูลคอยขายข่าวสาร, นายหน้าคอยให้บริการเป็นคนกลาง หรือแพทย์ที่คอยให้บริการรักษาพยาบาล

นอกจากสิ่งเหล่านี้แล้ว ยังมีบริการปรุงอาหารเลิศรส, บริการเสริมสวยแต่งผม, บริการสะกดรอยสืบสวน, บริการตามหาแมวหาหมา, บริการลอบสังหาร ตลอดจนการแลกเปลี่ยนเงินเกมเป็นเงินสด...

ได้ยินมาว่าในพื้นที่แห่งหนึ่งของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีตลาดมืดแห่งหนึ่งที่เปิดขึ้นมาเพื่อผู้เล่นโดยเฉพาะ

องค์กรต่างๆ จากทั่วทุกมุมโลกล้วนส่งสายสืบเข้าไปฝังตัวและจัดวางอิทธิพลอยู่ที่นั่น

คอยซื้อขายไอเทม, แลกเปลี่ยนข้อมูล และส่งต่อข่าวสาร

นอกจากนี้ยังมีผู้เล่นสายอาชีพที่เน้นการดำรงชีวิตจำนวนไม่น้อย ที่พากันไปปักหลักตั้งถิ่นฐานและเปิดร้านค้าทำธุรกิจอยู่ใกล้ๆ กับตลาดมืดแห่งนั้น

เกมสมรภูมิโลกสังหารยังคงดำเนินไปตามกฎเกณฑ์ทางเศรษฐกิจ อัตรากำไรของอุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิยังคงสูงกว่าอุตสาหกรรมขั้นทุติยภูมิและปฐมภูมิอยู่ดี

ดังนั้น ในแง่หนึ่งแล้ว ผู้เล่นที่ครอบครองทักษะสายอาชีพด้านการดำรงชีวิต จึงถือเป็นกลุ่มคนที่สามารถทำเงินได้มากที่สุดในเกมสมรภูมิโลกสังหาร

พวกเขาสามารถอาศัยศักยภาพในการพัฒนาในช่วงหลังมาชดเชยความอ่อนด้อยของพลังรบในช่วงแรกเริ่มได้”

“อ้อ... อย่างนี้นี่เองค่ะ”

คุณหนูไฉพยักหน้ารับคำ “ดำนาในยามเที่ยงวัน ขุดเหมืองมันช่างแสนเข็ญ ขุดเจอแต่ทองแดง ความบริสุทธิ์มีแค่ห้า

การเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำงานหนักอย่างเดียวย่อมต้องเป็นได้แค่ลูกจ้างวันยังค่ำ

มีแต่การนั่งอยู่บนต้นน้ำเท่านั้น ถึงจะสามารถเป็นเจ้านายคนได้”

“...ส่วนต่างของราคาระหว่างสินค้าอุตสาหกรรมและเกษตรกรรม เธอจะเปรียบเทียบแบบนี้มันก็ไม่ได้ผิดหรอกนะ”

หลี่อังพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะเอ่ยอย่างรู้สึกปวดตับเล็กน้อยว่า “แต่ว่าบทกลอนล้อเลียนจากเกม ‘ตำนาน’ บทนี้ เธอไปได้ยินมาจากไหนกันเนี่ย?”

“ก็บนหน้าเว็บคอมพิวเตอร์ยังไงล่ะคะ”

ไฉไฉเอ่ยตอบราวกับเป็นเรื่องปกติ “ตำนานความคลาสสิกตลอดสิบห้าปี เป็นพี่น้องก็มาฟันฉันสิ คืนนี้มาร่วมศึกโลหิตที่เมืองชาบาค คุกคามสงครามเมืองทำพีเคออนไลน์นับหมื่นคน

ฉันเห็นโฆษณาของพวกเขาทำออกมาได้ประณีตสุดๆ เลยล่ะค่ะ”

หลังจากสิ้นคำ ไฉไฉก็ลอยตัวไปที่หน้าคอมพิวเตอร์ เคาะแป้นพิมพ์สองสามครั้ง บนหน้าจอก็ปรากฏโฆษณาเกมบนเว็บที่ดูโอ่อ่าอลังการและดุดันขึ้นมาทันที เป็นภาพของเงาร่างคนผู้หนึ่งที่สวมชุดเกราะเต็มยศสีทองส่องประกายระยิบระยับ กำลังแบกดาบเล่มยักษ์ไล่ล่าสังหารออร์คอยู่หลายตัว

“...คาดว่าคงจะไปขโมยไฟล์ CG มาจากเกมออฟไลน์กล่องไหนอีกตามเคยนั่นแหละ”

หลี่อังพูดพลางมองดู ทว่าเขากลับต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าโฆษณาเกมบนเว็บชิ้นนี้ไม่ได้ไปขโมยของใครมา แต่มันถูกสร้างขึ้นมาได้สมจริงเป็นอย่างยิ่ง ดูท่าทางจะทุ่มทุนสร้างไปไม่น้อยเลยทีเดียว

ไฟล์ CG เล่นจบลงอย่างรวดเร็ว ภาพบนหน้าจอขยายให้เห็นร่างในชุดเกราะทองคำกำลังปักดาบยักษ์ลงบนซากศพขนาดมหึมาของออร์ค ก่อนจะถอดหน้ากากออก

เผยให้เห็นใบหน้าของชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วนที่มีผิวสีเข้มคล้ำ

เขามองตรงมาที่กล้องพลางคลี่ยิ้มบางๆ เอ่ยคำพูดด้วยสำเนียงภาษาจีนกลางที่กึ่งชัดกึ่งไม่ชัดว่า “เป็นพี่น้องก็มาฟันฉันสิ ฉันกำลังรอคุณอยู่ที่โลกแห่งการกลับมาของตำนานหวนเล่นบลูมูนสุดเดือด”

เดี๋ยวก่อนนะ ทำไมชื่อเกมตำนานเกมนี้มันถึงยาวเฟื้อยขนาดนี้ล่ะ? แล้วเจ้าหมอนี่มันเป็นใครกันล่ะเนี่ย?

ตำแหน่งตรงนี้มันควรจะเป็นของกู่เทียนเล่อ, จางจาฮุย, พี่ซานจี, หวังเป่าเฉียง หรือคุณลุงอู๋หม่งต๋า ไม่ใช่เหรอ?

หลี่อังอึ้งไปหนึ่งถึงสองวินาที จึงจะสามารถขุดค้นข้อมูลของชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วนคนนี้ออกมาจากคลังความทรงจำได้

ชายคนนี้ดูเหมือนจะเป็นมหาเศรษฐีชาวสยามผู้หนึ่ง เขามีเชื้อสายตะวันออกและมีสายเลือดผู้ดีสยาม ทำธุรกิจเรือสำราญอยู่ในพื้นที่ทั้งสองแห่ง

ก่อนที่เกมสมรภูมิโลกสังหารจะเปิดฉากขึ้น มหาเศรษฐีชาวสยามคนนี้ก็มีพฤติกรรมอวดรวยและทำตัวโดดเด่น ข่าวคราวซุบซิบฉาวโฉ่กับดาราสาวไม่เคยขาดสาย ถือเป็นคนดังที่มีชื่อเสียงมาก มักจะปรากฏตัวอยู่บนหน้าบันเทิงอยู่บ่อยครั้ง

และตรงมุมล่างซ้ายของโฆษณาเกมออนไลน์ที่เขาลงแรงแสดงด้วยตัวเอง... มีตัวอักษรสีขาวกึ่งโปร่งใสลอยเด่นอยู่อย่างเลือนลาง

“ฉันคือ ปลุกเสก สะลึมสะลือ บาสง ซาหวังสุซีผู้นำขององค์กรเร้นลับยมบาลแห่งสยาม อยากจะเข้าร่วมกับฉันไหมล่ะ? อยากครอบครองความมั่งคั่งและอำนาจหรือเปล่า? ถ้าอย่างนั้นก็จงค้นหาหมายเลขผู้เล่น XV15***7841 แล้วแอดเพื่อนผู้ประสานงานของฉันมาได้เลยจ้า~”

เห็นได้ชัดว่า ตัวอักษรสีขาวโปร่งใสแถวนี้ ถูกลงอาคมคำสาปบิดเบือนการรับรู้บางอย่างเอาไว้

มีเพียงผู้เล่นเท่านั้นที่จะสามารถมองเห็นมันได้

“...ไม่สิ พี่ชายชาวสยามคนนี้ทำไมถึงเล่นใหญ่ได้ขนาดนี้เนี่ย?”

หลี่อังอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าพลางหัวเราะออกมาอย่างขบขัน “ถึงขนาดใช้เกมบนเว็บมาทำโฆษณาโปรโมตตัวเองเลยเนี่ยนะ

ไม่กลัวว่าจะดังเกินไป จนโดนคนอื่นเพ่งเล็งแล้วบุกมาฆ่าตายหรือไงกัน?

แถมองค์กรเร้นลับที่ทุกคนต่างก็รู้จักกันหมดแล้วเนี่ย มันยังจะสามารถเรียกว่าองค์กรเร้นลับได้อีกอย่างนั้นเหรอ?”

“แต่ว่า ทำแบบนี้มันไม่น่าจะได้ผลอะไรหรอกมั้งคะ?”

ไฉไฉเกาหัวแกรกๆ พลางเอ่ยว่า “ถ้าหากผู้เล่นสันโดษคิดจะเลือกเข้าร่วมองค์กรไหนสักแห่ง ก็ย่อมต้องเลือกปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์ในท้องถิ่น ไปกอดขาของทางส่วนกลางที่เป็นทางการสิคะ

หรืออย่างแย่ที่สุดก็ต้องไปกอดขาของกลุ่มทุนใหญ่ เพื่อจะได้กินหรูอยู่สบาย มีรถหรูมีสาวงาม ชีวิตเสเพลสุขสำราญ ได้ทำกิจกรรมร่วมกันหลายๆ คน

คงไม่น่าจะเดินทางไกลนับพันลี้เพื่อไปพึ่งพิงพี่ชายชาวสยามหรอกค่ะ”

“ใครจะไปรู้ล่ะ”

หลี่อังผายมือออก “บางทีจุดประสงค์ของมหาเศรษฐีชาวสยามคนนี้ อาจต้องการให้คนอื่นรับรู้ว่าเขามีศักยภาพมากพอที่จะทำตัวกร่างและโดดเด่นได้ โดยที่ไม่ต้องเผชิญกับการตายกะทันหัน

เพื่อทำให้ผู้เล่นในท้องถิ่นของสยามเกิดความเชื่อมั่นในตัวเขาก็ได้นะ

หรืออย่างน้อยที่สุด ขอเพียงสร้างชื่อเสียงให้ออกไปในวงกว้าง ย่อมต้องมีขั้วอำนาจเดินทางมาเจรจาขอร่วมมือด้วยอยู่แล้ว”

การห้ำหั่นปะทะกันของขั้วอำนาจระดับบนในเกมสมรภูมิโลกสังหาร ในเวลานี้ยังไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับหลี่อัง เขามีความต้องการเพียงดำเนินไปตามขั้นตอนอย่างเป็นระบบ ระเบียบ ยกระดับวิชาเล่นแร่แปรธาตุให้ถึงระดับกลาง เพื่อสืบเนื่องไปถึงการเพิ่มระดับของกล่องอสูรเวทมนตร์ต่อไป

“พักผ่อนสักหน่อย แล้วค่อยไปทำงานต่อแล้วกันนะ”

หลี่อังประสานนิ้วมือทั้งสิบเข้าด้วยกันพลางบิดขี้เกียจหนึ่งครั้ง ก่อนจะเปิดขวดเครื่องดื่มโอสถสุขสันต์ขึ้นมาดื่มกินอย่างสบายอารมณ์

ตัวเขาไม่ได้มีความรู้สึกเป็นปฏิปักษ์หรือประสงค์ร้ายใดๆ ต่อตัวของมูลาเลย ทั้งสองคนร่วมมือกันแบบยื่นหมูยื่นแมวเงินมาของไป ต่างมีความสุขราบรื่นดีมาโดยตลอด

และเขาก็ไม่ได้อยากจะสิ้นเปลืองเรี่ยวแรงขนานใหญ่ เพื่อไปขุดคุ้ยข้อมูลส่วนบุคคลของนายหน้าขายข้อมูลคนนี้ เพื่อลากตัวเขาออกมาจากหลังม่านแต่อย่างใด

อย่าว่าแต่จะสามารถสืบหาคดีจนเจอหรือไม่เลย ต่อให้ค้นพบเบาะแสร่องรอยขึ้นมาจริงๆ มันก็มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นแผนลวงที่มูลาจัดวางเตรียมการเอาไว้ล่วงหน้า สำหรับนายหน้าขายข้อมูลแล้ว การเตรียมทางหนีทีไล่เอาไว้เบื้องหลังแทบจะนับเป็นสัญชาตญาณในการเอาตัวรอดอยู่แล้ว

เพียงแต่ไม่รู้ว่า บรรดาผู้เล่นคนอื่นๆ ในทีมรับจ้างผ่านด่านกลุ่มนั้น จะดำเนินการสะกดรอยสืบหาตัวตนของมูลาต่อไปหรือไม่นะ...

...........