บทที่ 22 เทวทูตหยาน ปะทะ ดราก้อน!

บทที่ 22 เทวทูตหยาน ปะทะ ดราก้อน!

หยาน

《สถานะ: ลูกสาวคนโต》

《พรสวรรค์: เอ็นจิ้นชีวภาพย่อย ระดับ SSS+》

《ร่างกาย: ระดับพันตรี》

《ทักษะ: ศิลปะการต่อสู้ของเทวทูต》

《ความสามารถ: ไม่มี》

《การประเมิน: เด็กสาวจอมเจ้าเล่ห์ผู้มีศักยภาพอันน่าทึ่ง!》

ดราก้อน

《สถานะ: หลานชาย》

《พรสวรรค์: สายเลือดตระกูล D ระดับ SS+》

《ร่างกาย: ระดับพันตรี》

《ทักษะ: วิชาหกรูปแบบของกองทัพเรือ - โซล》

《ความสามารถ: ไม่มี》

《การประเมิน: เด็กน้อยผู้สืบทอดพรสวรรค์ของการ์ปมาอย่างสมบูรณ์แบบ!》

เมื่อมองดูหน้าต่างสถานะของเจ้าเด็กแสบทั้งสอง คาร์เตอร์ก็พยักหน้า

พรสวรรค์ของหยานนั้นทรงพลังอย่างมาก เรียกได้ว่าเธอจะกลายเป็น พลเรือเอก อย่างแน่นอนเมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ หากมีทรัพยากรมากพอ การจะกลายเป็นร่างเทพเจ้ารุ่นที่สามก็เป็นเรื่องง่ายเช่นกัน หลังจากเติบโตมาหลายเดือน สมรรถภาพทางกายของหยานก็มาถึงระดับพันตรีแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น หยานชอบเดินตาม เทวทูตมัว ดังนั้นผ่านการซึมซับอย่างค่อยเป็นค่อยไป เธอจึงเรียนรู้ ศิลปะการต่อสู้ของเทวทูต มาโดยธรรมชาติ

ส่วนดราก้อน แม้พรสวรรค์ของเขาจะต่ำกว่าหยานหนึ่งระดับ แต่ดราก้อนก็อายุสามขวบแล้ว แก่กว่าหยานถึงสองปี ดังนั้นสมรรถภาพทางกายของเขาจึงมาถึงระดับพันตรีเช่นกัน และภายใต้การฝึกฝนของการ์ป เขาก็ได้เรียนรู้ วิชาหกรูปแบบของกองทัพเรือ - โซล อีกด้วย

ยากที่จะบอกว่าใครจะเป็นผู้ชนะระหว่างสองคนนี้ หากดูที่สมรรถภาพทางกาย ทั้งคู่สูสีกันมาก แต่หยานมีปีกและบินได้

อย่างไรก็ตาม ดราก้อนอายุมากกว่าสองปี ประสบการณ์การต่อสู้และไหวพริบในการต่อสู้ของเขาเหนือกว่าหยานมาก

ดังนั้น จึงยากที่จะบอกจริงๆ ว่าใครจะเป็นผู้ชนะ

คาร์เตอร์ดูเหมือนจะครุ่นคิดอยู่นาน แต่จริงๆ แล้วเพิ่งผ่านไปแค่ไม่กี่วินาที

และการต่อสู้ระหว่างหยานกับดราก้อนก็กำลังจะปะทุขึ้น

เมื่อการต่อสู้เริ่มต้นขึ้น หยานก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้า ตั้งใจจะใช้ความได้เปรียบทางอากาศเพื่อกดดันดราก้อน

ดราก้อนจ้องมองหยานเขม็ง ทันทีที่เธอโจมตี เขาจะหลบทันทีแล้วฉวยโอกาสสวนกลับ

หยานบินวนรอบดราก้อนอยู่บนท้องฟ้า เพื่อมองหาช่องโหว่

ทว่าการป้องกันของดราก้อนนั้นรัดกุมไร้ที่ติ ผ่านไปนานขนาดนี้ เขาก็ยังไม่เผยช่องโหว่ให้เห็นแม้แต่นิดเดียว

ชั่วขณะหนึ่ง สนามฝึกซ้อมจึงตกอยู่ในสภาวะคุมเชิงกัน!

ในที่สุด หยานก็เป็นฝ่ายเริ่มก่อน ท้ายที่สุดแล้ว หากหยานไม่ลงมือ การประลองครั้งนี้คงจบลงด้วยผลเสมอ

ทันใดนั้น!

หยานพุ่งเข้าหาดราก้อนด้วยความเร็วสุดขีด รูม่านตาของดราก้อนหดเกร็ง เขาไม่คาดคิดเลยว่าความเร็วของหยานจะรวดเร็วขนาดนี้ เขาหลบไม่ทันและทำได้เพียงป้องกันการปะทะตรงๆ

ตูม!

ทั้งสองพุ่งชนกัน! และหลังจากนั้น...

เคยเห็นเด็กตีกันไหม? มันก็เป็นแบบนั้นแหละ จะหวังให้เป็นแบบไหนอีกล่ะ?

หยานกับดราก้อนแลกหมัดกันไปมา ผ่านไปสักพัก ดราก้อนก็ทนไม่ไหวและล้มลงไป

ท้ายที่สุดแล้ว หยานก็ครอบครองพรสวรรค์ เอ็นจิ้นชีวภาพย่อย ระดับ SSS+ ซึ่งมีอัตราการฟื้นฟูที่รวดเร็วไร้เทียมทาน

หลังจากการต่อสู้จบลง อาการบาดเจ็บของเธอก็แทบจะหายดีแล้ว แต่ดราก้อนไม่มีวิธีฟื้นฟูร่างกาย เขาแลกความเจ็บปวดกับหยาน และในท้ายที่สุด หยานก็ฟื้นตัวได้ แต่ดราก้อนกลับล้มพับไป!

"ฉันชนะแล้ว! ตั้งแต่นี้ไป นายต้องเรียกฉันว่าลูกพี่นะ!" หยานชูมือขึ้นอย่างตื่นเต้นและพูดด้วยความดีใจ "ได้ยินไหม! รีบเรียกฉันสิ"

"ลูก... ลูกพี่" ดราก้อนเรียกออกมาอย่างไม่เต็มใจนัก

ฉากนี้ถูกคาร์เตอร์ที่อยู่ด้านข้างแอบบันทึกภาพไว้ พร้อมกับตั้งแคปชั่นว่า: "ช็อก! การต่อสู้ระดับราชันย์ระหว่างสองราชา กลับกลายเป็นแบบนี้ไปได้!!"

"ฮ่าฮ่า! มาจัดงานเลี้ยงกันเถอะ!" คาร์เตอร์เก็บแมลงโทรศัพท์แล้วพูดอย่างมีความสุข "ถือซะว่าเป็นงานเลี้ยงต้อนรับพี่ก็แล้วกัน"

"หม่าม้าม่าม้า!"

"มาจัดงานเลี้ยงกันเถอะ!"

หลินหลินดีใจมากเมื่อได้ยินแบบนั้น ท้ายที่สุดแล้ว ในช่วงที่เธอตั้งครรภ์ คาร์เตอร์ก็ไม่ยอมให้เธอแตะเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เลยแม้แต่หยดเดียว

"จริงสิ!" คาร์เตอร์เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ "หลินหลิน ห้ามเธอแตะเหล้าเด็ดขาดนะ!"

"หา?!"

"ขอดื่มนิดเดียวไม่ได้เหรอคะ?"

หลินหลินทำหน้าน้อยใจ

"ไม่ได้!!!"

"อ๊าาา!" หลินหลินทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ แล้ววิ่งไปฟ้องการ์ป "พี่คะ! อัดเขาเลย! เขาไม่ยอมให้ฉันดื่ม!"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า~"

"ฉันไม่กล้าหรอก!" การ์ปเบ้ปากและพูดอย่างไม่ใส่ใจ "เจ้าคาร์เตอร์นี่เพิ่งจะซ้อมฉันไปเมื่อกี้นี้เอง"

หลังจากนั้น งานเลี้ยงก็เริ่มต้นขึ้นท่ามกลางสายตาที่รอคอยของทุกคน

"ดื่ม!"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"

เสียงหัวเราะดังระงมไปทั่วบริเวณ และเหล่า ทหารเรือ ที่การ์ปพามาด้วยก็เข้าไปคลุกคลีกับเหล่าเทวทูต

ดวงจันทร์ลอยเด่นอยู่เบื้องบน ขับไล่เมฆหนาทึบให้สลายไป และงานเลี้ยงก็ค่อยๆ เลิกรา

เวลาผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ในพริบตา และวันหยุดพักผ่อนของการ์ปก็สิ้นสุดลง วันนี้คือวันที่การ์ปต้องเดินทางกลับ

เกาะแห่งท้องฟ้า! ท่าเรือเอปเปอร์ยาร์ด!

"เอาล่ะ คาร์เตอร์ ฉันไปก่อนนะ" การ์ปจัดเสื้อคลุมให้เข้าที่และโบกมือให้คาร์เตอร์ "เจ้าเด็กดราก้อน ฉันฝากนายดูแลด้วยล่ะ!"

"โอ้! โชคดีนะ!" คาร์เตอร์ตอบอย่างไม่ใส่ใจ ท่าทางดูเย็นชา

โป๊ก!

"ไอ้บ้าเอ๊ย! นี่คือวิธีที่นายใช้ส่งพี่ชายสุดที่รักของนายงั้นเหรอ?" การ์ปโมโหจัด โน้มตัวไปข้างหน้าแล้วทุบกำปั้นลงบนหน้าผากของคาร์เตอร์ "หัดทำตัวให้มันน่ารักกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือไง!"

"มันเจ็บนะ! รู้ไหมว่าฉันโดนอัดมาตั้งแต่เด็กแล้วเนี่ย?" คาร์เตอร์ไม่ยอมอ่อนข้อเช่นกัน เขาเอาหัวโขกกับการ์ป และสองพี่น้องก็เริ่มทะเลาะกันอีกครั้ง

"..."

หลังจากการจากไปของการ์ป เกาะแห่งท้องฟ้า ก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ซึ่งเป็นเรื่องที่หาได้ยาก

และ! คาร์เตอร์ก็กำลังเตรียมตัวสำหรับการออกทะเลเช่นกัน โดยเฉพาะการหาเรือลำใหญ่ที่เหมาะสม

ท้ายที่สุดแล้ว! ตอนนี้หลินหลินกำลังตั้งครรภ์ พวกเขาจึงต้องเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่เวลาพาเธอออกทะเล

เรื่องความสะดวกสบายคงไม่ต้องพูดถึง ใครบ้างล่ะจะไม่อยากใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย?

ประเด็นสำคัญคือในเมื่อหลินหลินกำลังตั้งครรภ์ พวกเขาต้องนำอุปกรณ์การแพทย์และหมอไปด้วย เพื่อที่ว่าต่อให้พวกเขาจะกลับมาไม่ทันกำหนดคลอด เธอก็สามารถคลอดลูกบนเรือได้อย่างปลอดภัย

นอกจากนี้ยังต้องมีห้องครัวระดับมืออาชีพและห้องเก็บเสบียงขนาดใหญ่ เพื่อให้หลินหลินได้รับสารอาหารอย่างเพียงพอตลอดช่วงตั้งครรภ์

สุดท้ายคือเรื่องความปลอดภัยของเรือ ตัวเรือจะต้องติดตั้งอาวุธทรงพลัง และปัญหาเรื่องแหล่งพลังงานก็ต้องพร้อมใช้งานเช่นกัน

ความจริงแล้ว ตั้งแต่ตอนที่หลินหลินบ่นว่าเบื่อและอยากออกทะเล คาร์เตอร์ก็เริ่มจัดการเรื่องการสร้างเรือไว้แล้ว

และด้วยความสามารถทางเทคโนโลยีของเหล่าเทวทูต ความคืบหน้าในการสร้างเรือจึงรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว คาดการณ์ว่ามันจะสร้างเสร็จภายในไม่กี่วันนี้

นอกจากปัญหาเรื่องเรือแล้ว คาร์เตอร์ยังต้องจัดเตรียมคนให้อยู่เฝ้า เกาะแห่งท้องฟ้า และเขาจำเป็นต้องตัดสินใจขั้นสุดท้ายว่าควรพาคนไปกี่คน และจะพาใครร่วมเดินทางไปบ้าง

คาร์เตอร์กุมขมับ รู้สึกปวดหัวนิดหน่อย ท้ายที่สุดแล้ว มันคงไม่ดีแน่ถ้าปล่อยให้ เกาะแห่งท้องฟ้า ขนาดใหญ่แห่งนี้ไม่มีใครคอยเฝ้า

ยิ่งไปกว่านั้น ทรัพย์สินทั้งหมดของเขาก็อยู่บน เกาะแห่งท้องฟ้า ถ้าเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นมาจริงๆ เขาคงได้มานั่งเสียใจทีหลังแน่

"ฉันควรจะพาใครไปบ้างดีนะในการเดินทางครั้งนี้?" คาร์เตอร์ลูบหน้าผากพลางครุ่นคิด "หลินหลิน ดราก้อน หยาน และคาตาคุริต้องไปด้วยแน่ๆ ท้ายที่สุดแล้ว การทิ้งใครไว้บน เกาะแห่งท้องฟ้า ก็คงไม่ดีเท่าไหร่"

"ส่วนคนอื่นๆ ฉันจะพาทหารเทวทูตไปสัก 1,000 นาย พร้อมกับลูกเรือฝ่ายสนับสนุน พ่อครัว ช่างต่อเรือ ต้นหน ฯลฯ และที่สำคัญที่สุดคือ หมอ"

"ส่วน เทวทูตมัว ให้เธออยู่เฝ้า เกาะแห่งท้องฟ้า ที่นี่ก็แล้วกัน!"

คาร์เตอร์เชื่อมั่นในความสามารถของ เทวทูตมัว เป็นอย่างมาก และหลังจากการฝึกฝนในช่วงเวลาที่ผ่านมา เธอก็พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด

"ระบบ เปิดหน้าต่างสถานะของ เทวทูตมัว ให้ที!"

เทวทูตมัว

《สถานะ: ผู้บัญชาการเทวทูต》

《พรสวรรค์: เทวทูต ระดับ S+》

《ร่างกาย: ระดับกึ่งพลเรือเอกขั้นสุดยอด》

《ทักษะ: ศิลปะการต่อสู้ของเทวทูต, ฮาคิเกราะ ขั้นสูง, ฮาคิสังเกต ขั้นสูง》

《ความสามารถ: ไม่มี》

《การประเมิน: ทหารเทวทูตผู้จงรักภักดีอย่างแท้จริง อยู่ในระดับทหารซูเปอร์รุ่นที่สอง ห่างเพียงก้าวเดียวจากร่างเทพเจ้ารุ่นที่สาม!》

"มัวคือสุดยอดฝีมือในหมู่เทวทูตจริงๆ ด้วยเวลาสั้นๆ แค่นี้ เธอกลับเชี่ยวชาญ ฮาคิเกราะ ขั้นสูง และ ฮาคิสังเกต ขั้นสูงได้แล้ว" คาร์เตอร์มองหน้าต่างสถานะตรงหน้าแล้วพึมพำ "สมรรถภาพทางกายของเธอก็มาถึงจุดสูงสุดของระดับกึ่งพลเรือเอกแล้วเหมือนกัน"

"แบบนี้ฉันก็ปล่อยให้เธอเฝ้าที่นี่ได้อย่างเบาใจแล้ว"

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═