บทที่ 21 ความตกตะลึง! โทสะของเซี่ยเสวี่ย

### บทที่ 21 ความตกตะลึง! โทสะของเซี่ยเสวี่ย

เมื่อเห็นสัญญาณสีแดง พวกเขาไม่กล้าล่าช้า รีบพุ่งตรงไปยังทิศทางที่ส่งสัญญาณออกมา...

คืนที่เงียบสงัด ดวงจันทร์ถูกเมฆบดบัง มีเพียงแสงดาวประปรายส่องพื้นดิน ขณะนั้น เงาดำกว่าสิบร่างราวกับภูตพรายลอบเข้าไปในจวนเสนาบดีเงียบกริบ เวรยามถูกกำจัดโดยไร้เสียง ก่อนลากศพไปซ่อนไว้หลังภูเขาจำลอง หากมีใครได้เห็นคงต้องตกตะลึงเป็นแน่ เพราะบุรุษในชุดดำเหล่านี้สวมหน้ากากผ้าปิดบังใบหน้า ถืออาวุธแหลมคม ก้มตัวต่ำเดินอย่างรวดเร็ว ทุกย่างก้าวเบาไร้เสียง ฝีมือของพวกเขาเหนือกว่านักฆ่าทั่วไปอย่างสิ้นเชิง

ภายในห้อง ถังจื่อห่าวนั่งขัดสมาธิหลับตาแนบข้างเตียง พอได้ยินเสียงฝีเท้าแผ่วเบา เขาลืมตาทันที ดวงตาเล็ก ๆ ทอประกายคมกริบ คว้าดาบที่วางข้างเตียงก่อนเดินออกไป พลางออกคำสั่งแก่สององครักษ์เงาในห้อง

"หากมีใครล้ำเข้ามา ฆ่าได้ทันที!"

น้ำเสียงของเขาแข็งกร้าวน่าเกรงขาม ทำให้ผู้ฟังอดสะท้านไม่ได้

เมื่อผลักประตูออกไป ก็เห็นกลุ่มเงาดำพุ่งเข้ามา องครักษ์เงาจากมุมมืดปรากฏตัวพร้อมชักดาบออกมา ทั้งสองฝ่ายแผ่กลิ่นอายสังหารบาดคม บรรยากาศชวนอึดอัด ราวกับพร้อมเปิดศึกทุกเมื่อ!

ถังจื่อห่าวยืนอยู่หน้าประตู มองเห็นว่าศัตรูแต่ละคนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับนักรบห้าขั้นขึ้นไป ที่น่าหวั่นเกรงกว่านั้นคือยังมีจอมยุทธ์ระดับจ้าวยุทธร่วมอยู่ด้วย ในขณะที่ฝ่ายเขามีองครักษ์เงาที่อยู่ในระดับเดียวกันเพียงสี่ห้าคน พละกำลังของทั้งสองฝ่ายแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

"พวกเจ้าคือใคร? ใครเป็นคนส่งพวกเจ้ามา!?"

"คนที่ต้องการชีวิตพวกเจ้า!"

นักฆ่าชุดดำที่เป็นหัวหน้าตะโกนเสียงเย็นชา ก่อนโบกมือสั่งการ "ฆ่าพวกมันให้หมด อย่าให้เหลือรอด!"

ถังจื่อห่าวหรี่ตาลง รับรู้ถึงสถานการณ์ที่เป็นตายเท่ากัน เขาตะโกนลั่น "ปกป้องจวนเสนาบดี! ถ้าพวกมันเข้ามา ก็อย่าหวังได้ออกไปเป็นปกติ!"

เสียงของเขาดังก้องไปทั่วทั้งจวน…

ได้ยินดังนั้น องครักษ์สองนายที่อยู่ในห้องรีบพยุงถังเจิ้งอวี่ออกจากห้องโดยใช้เส้นทางลับ

อีกด้านหนึ่ง เซี่ยเสวี่ยที่เฝ้าปกป้องไป๋เยี่ยน ได้ยินเสียงต่อสู้ด้านนอก หัวใจเธอเต็มไปด้วยความกังวล เธอเหลือบมองไปยังนายหญิงที่ยังหมดสติ ก่อนนึกถึงคำสั่งของคุณหนู ทำให้เธอไม่อาจละจากไปได้ เธอจึงเดินวนไปมาในห้องอย่างกระวนกระวาย

ขณะนั้นเอง องครักษ์เงาสองนายก็ผลักประตูเข้ามาอย่างเร่งรีบ "คุณหนูเซี่ยเสวี่ย! คุณชายสั่งให้พาพวกท่านออกจากที่นี่!"

เซี่ยเสวี่ยขมวดคิ้วทันที "ด้านหน้าเป็นอย่างไรบ้าง? แล้วคุณชายล่ะ?"

"คุณชายกำลังต่อสู้อยู่ข้างหน้า! รีบพาท่านหญิงไปก่อนเถอะ!" พวกเขากล่าวอย่างร้อนรน ก่อนช่วยกันพยุงไป๋เยี่ยนขึ้น

เซี่ยเสวี่ยรีบเข้ามาขวาง "ให้ข้าพาท่านแม่ไปเอง นำท่านไปที่เรือนของคุณหนู!" กล่าวจบเธอก็แบกร่างไป๋เยี่ยนขึ้นหลัง ก่อนทะยานออกจากห้อง

องครักษ์ทั้งสองมองตามด้วยความชื่นชม นางสามารถแบกคนทั้งคนได้โดยไม่สะดุดแม้แต่น้อย!

ที่เรือนของถังซิน องครักษ์เงาสองนายก็มาถึง "คุณหนู! คุณชายสั่งให้พวกเราพาท่านออกจากจวน!"

ถังซินในชุดสีฟ้าอ่อน ก้าวออกมาพร้อมกับเซี่ยอวี้ที่อยู่เคียงข้าง เธอปรายตามององครักษ์ก่อนถาม "มีศัตรูมากเท่าไหร่? ฝีมือเป็นอย่างไร?"

"ศัตรูมีสิบแปดคน ฝีมืออยู่ในระดับนักรบห้าขั้นขึ้นไป และยังมีหนึ่งในนั้นเป็นจ้าวยุทธ! ส่วนท่านเสนาบดี คุณชายได้ส่งตัวไปยังที่ปลอดภัยแล้ว ขอให้คุณหนูรีบออกจากที่นี่!"

"ถึงขั้นส่งจ้าวยุทธมาด้วย? ข้าอยากรู้จริง ๆ ว่าใครเป็นคนลงทุนนัก!"

บนแผ่นดินหลงเถิง จ้าวยุทธมีไม่ถึงสามสิบคน และพวกเขาไม่ค่อยเข้าร่วมภารกิจสังหาร การที่จ้าวยุทธมาปรากฏตัวที่จวนเสนาบดีแสดงว่าต้องมีองค์กรนักฆ่าอยู่เบื้องหลัง!

"คุณหนู อันตรายเกินไป!" องครักษ์รีบห้าม

"ไม่ต้องสั่งสอนข้า ถอยไป!" เซี่ยอวี้สะบัดแขนเสื้อส่งแรงกระแทก องครักษ์ทั้งสองถึงกับกระเด็นออกไปด้วยแรงกดดันมหาศาล

พวกเขาตื่นตะลึง นางอยู่ระดับนักรบสี่ขั้นแท้ ๆ เหตุใดถึงมีพลังที่สามารถผลักพวกเขาออกไปได้อย่างง่ายดาย!?

ความจริงมีเพียงถังซินที่รู้ว่า เซี่ยเสวี่ยและเซี่ยอวี้ล้วนอยู่ระดับนักรบขั้นสูงสุด พวกนางเพียงกดระดับตนเองไว้ที่ระดับสี่เพื่อไม่ให้เป็นจุดสนใจ ที่แท้จริงแล้วฝีมือของพวกนางเกือบเทียบเท่าจ้าวยุทธ!

"คุณหนู ข้านำท่านหญิงมาแล้ว" เซี่ยเสวี่ยมาถึงพร้อมไป๋เยี่ยน

"ไปที่หน้าจวน" ถังซินกล่าว ก่อนเดินนำออกไป

ณ ลานหน้าจวน ศพนอนระเกะระกะ นักฆ่ากว่าสิบคนกำลังโรมรันอยู่กับถังจื่อห่าวและองครักษ์เงา ดาบทุกเล่มเปื้อนเลือด ทุกกระบวนท่าพุ่งเป้าเพื่อสังหาร!

"น้องสาว รีบพาท่านแม่ออกไป!" ถังจื่อห่าวร้องบอก

ถังซินเพียงปรายตามองก่อนหันไปสั่งเซี่ยอวี้ "ไปช่วยพวกเขา!"

ขณะที่นางสังเกตสถานการณ์ แผนหนึ่งก็เกิดขึ้นในใจ นางโน้มตัวกระซิบกับเซี่ยเสวี่ย "ฟังให้ดี..."

ดวงตาของเซี่ยเสวี่ยวาวโรจน์ "รับทราบเจ้าค่ะ!"

จากนั้น ถังซินหยิบเข็มเงินเล็ก ๆ ออกมา แล้วสะบัดมือ เข็มพุ่งเข้าใส่ไหล่ของจ้าวยุทธที่ต่อสู้กับถังจื่อห่าวทันที…   ###