บทที่ 299 การเปลี่ยนแปลงของสนามรบ (ฟรี)

บทที่ 299 การเปลี่ยนแปลงของสนามรบ

กรีนใช้พลังจิตควบคุมบอลคริสตัลสังเกตการณ์จากระยะไกล สายตามองเข้าไปในป่าหมอก

มองฉากในป่าหมอก คิ้วของกรีนก็คลายลงอย่างรวดเร็ว

ในป่าหมอก เพราะสาเหตุจากอุปกรณ์รบกวนของนักล่าวิญญาณ สนามพลังที่ใช้ต้านหมอกขาวเหล่านั้นหดตัวไปมากแล้ว สามารถรักษาไว้ได้เพียงขอบเขตคงที่ขอบเขตหนึ่ง

การข่มอสูรพันหูของหมอกขาวก็ไม่ได้ลดลง อสูรพันหูทุกตัวแสดงความหวาดกลัวต่อหมอกขาวอย่างผิดปกติ

ถึงขั้นอสูรพันหูบางตัวที่แตะหมอกขาว ยังส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนบางอย่าง จากนั้นพุ่งเข้าหาเขตแดนอย่างบ้าคลั่ง อยากหนีให้ห่างจากหมอกขาวข้างตัว

"ยังพอได้ สงครามรักษาแบบนี้ต่อไป ขอเพียงไม่ลุกลามไปถึงแผ่นดินหลักของโลกหมอก!"

มองสนามรบที่โดยรวมรักษาสมดุลไว้ กรีนเผยรอยโค้งพอใจที่มุมปาก

แต่เมื่อกรีนควบคุมบอลคริสตัลสังเกตการณ์กลับมายังกำแพง และสังเกตสถานการณ์ฝั่งมนุษย์อย่างละเอียด คิ้วของกรีนก็ค่อย ๆ ขมวดขึ้น

แตกต่างจากอสูรพันหูที่ไม่มีสติปัญญาสูงเหล่านั้น กองทัพฝั่งมนุษย์ตอนนี้ มีคนไม่น้อยเริ่มเผยความเหนื่อยล้า และเพราะมีคนบาดเจ็บล้มตาย ขวัญกำลังใจจึงลดลงไม่น้อย

โดยเฉพาะนักล่าที่ป้อนพลังให้อุปกรณ์รบกวน ความเหนื่อยล้าบนสีหน้าไม่อาจปกปิดได้เลย

ตอนนักล่าวิญญาณสองคนที่พลังงานใกล้หมด แบ่งยาหนึ่งหลอดกันใช้ กรีนก็รู้แล้วว่าตนควรควบคุมความคืบหน้าและความรุนแรงของสงครามนี้อย่างไร

"ดูท่าข้าต้องควบคุมการจ่ายยาสักหน่อย ทั้งไม่ให้เหล่านักล่าตีกลับอย่างง่ายดาย และไม่ให้อสูรพันหูได้เปรียบมากเกินไป!"

กรีนพูดเสียงต่ำ ตัดการเชื่อมต่อกับบอลคริสตัลสังเกตการณ์ กลับสู่ห้องใต้ดินอีกครั้ง เริ่มผลิตยา

...

หนึ่งวัน...สองวัน...สามวัน...สิบวัน!!!

สงครามดำเนินต่อเนื่องมาตลอด ไม่มีท่าทีหยุดแม้แต่น้อย แต่ขณะเดียวกันก็ไม่มีท่าทีขยายใหญ่ใด ๆ

อสูรพันหูยังคงพุ่งโจมตีกำแพงโดยไม่กลัวตาย เหล่านักล่าวิญญาณอาศัยการประสานอย่างเป็นระเบียบ ขวางอสูรพันหูไว้ด้านนอกกำแพง

หลายวันนี้ กรีนควบคุมจำนวนยา ทำให้สถานการณ์สงครามรักษาอยู่ในระดับค่อนข้างสมดุล พลังรบระดับต่ำของทั้งสองฝ่ายเข่นฆ่ากลับไปกลับมาในสนามรบ แต่ก็ไม่อาจช่วงชิงความได้เปรียบชี้ขาดได้เสมอ

ส่วนคนอื่นจะมองออกหรือไม่ว่านี่เป็นสิ่งที่กรีนจงใจทำ?

แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้!

ผ่านการวิเคราะห์สถานการณ์สนามรบ กรีนจะจัดจำนวนยาอย่างเป็นระเบียบมาก

ทุกครั้งหลังมอบยาจำนวนมากหนึ่งครั้ง จะจงใจเว้นช่วงว่างยาวมาก

จัสตินและคนอื่นมีแต่จะคิดว่ากรีนผลิตยามากเกินไปในครั้งเดียว พลังจิตใช้ไปมหาศาล จึงต้องพัก

แต่สิบวันผ่านไป กองหนุนที่มณฑลใหญ่รอบด้านส่งมาก็มาถึงกันแล้ว

นักล่าวิญญาณมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อทราบข่าวนี้ ก็เดินทางจากภายนอกมายังเมืองมาร์สไม่หยุด เข้าร่วมการต่อสู้แนวหน้า

เพราะอสูรพันหูที่ตายในสนามรบไร้ที่สิ้นสุด วิญญาณเหล่านั้นล้วนเป็นทรัพยากรล้ำค่า

ตามประสบการณ์ของเหล่านักล่าวิญญาณ หากสนามรบยังรักษาต่อไป นักล่าวิญญาณธรรมดาที่อยากเข้าร่วมในนั้น บางทีถึงขั้นต้องจ่ายราคาบางอย่างจึงจะได้

กำลังคนที่เพียงพอ ค่อย ๆ ลดความต้องการยา ถึงอย่างไรหนึ่งต่อหนึ่งอาจบาดเจ็บ แต่สามต่อหนึ่งไม่มีทาง

อีกทั้งบนสนามรบซึ่งหน้า ข้อได้เปรียบของมนุษย์ในฐานะชีวิตมีสติปัญญาก็เริ่มค่อย ๆ แสดงออกมา

อาวุธสงครามจำนวนมากติดตามกองหนุนของมณฑลใหญ่ต่าง ๆ ค่อย ๆ ถูกขนส่งถึงแนวหน้า ติดตั้งบนกำแพง

ปืนใหญ่พลังงานวิญญาณสารพัด หุ่นเชิดสงคราม ปรากฏในสนามรบ ข้อได้เปรียบของมนุษย์มากขึ้นเรื่อย ๆ

แต่ยังดีเพราะข้อบกพร่องของขนาดเขตแดน ไม่เพียงพอรองรับบุคลากรและอาวุธสงครามขนาดใหญ่เข้าสู่ภายใน แม้มนุษย์กำลังผลักดันแนวรบไม่หยุด แต่ก็ไม่ได้เข้าสู่โลกหมอก

ถึงอย่างไรการเข้าสู่โลกหมอก ก็เท่ากับเข้าสู่สนามเยือน จิตสำนึกโลกของอีกฝ่ายสามารถแสดงบทบาท นักล่าที่เข้าไปอย่างหยิ่งผยองกลับจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

โลกนักล่าวิญญาณเพราะการรบกวนของโลกไม่รู้จัก หลังช่องทางโลกถูกสร้างจนถึงระดับหนึ่ง ไม่นานก็จะถูกพลังจากโลกไม่รู้จักทำลาย ดังนั้นโลกนักล่าวิญญาณเพราะข้อจำกัดนี้ จึงสูญเสียความสามารถรุกรานต่างโลกขนาดใหญ่

สถานการณ์สนามรบยังคงรักษาต่อไป แต่การมาถึงของกองหนุน ทำให้สนามรบที่กดดันทั้งหมดดูผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย

จัสตินเพราะกองหนุนมาถึง จึงถอยกลับไปด้านหลัง มอบอำนาจบัญชาการแนวหน้าทั้งหมดให้มันรา ส่วนตนกลับเข้าเมือง สื่อสารกับแม่ทัพกองหนุนที่มณฑลใหญ่ต่าง ๆ ส่งมา

...

บอลคริสตัลสีน้ำเงินบินอยู่บนท้องฟ้า บนกำแพงของสนามรบด้านล่าง มีคนเงยหน้ามองบอลคริสตัลสีน้ำเงินนั้นเป็นครั้งคราว แววตาเต็มไปด้วยความสงสัย

"บอลคริสตัลบนนั้นคืออะไรกันแน่ ข้าเห็นมันบินมาสิบกว่าวันแล้ว วนอยู่เหนือสนามรบตลอด?" นักล่าวิญญาณคนหนึ่งที่เพิ่งผลัดเปลี่ยนลงจากสนามรบ ร่างเปื้อนเมือกสีขาวกึ่งโปร่งใส ชี้บอลคริสตัลสีน้ำเงินบนฟ้าอย่างอยากรู้ ถามสหายข้างตัว

สหายข้างตัวเขาก็มองตามทิศทางที่เขาชี้ไปยังบอลคริสตัลบนท้องฟ้า แววตายังแฝงความสะเทือนใจเล็กน้อย

นักล่าวิญญาณเทียบกับจอมเวทไม่ได้ การควบคุมละเอียดพื้นฐานเทียบจอมเวทไม่ได้ หากอยากควบคุมบอลคริสตัลแบบนี้ในระยะไกล ความยากไม่ต่ำเลย

"รู้จักสินค้าพิเศษใหม่ล่าสุดของเมืองมาร์สหรือไม่?" ชายวัยกลางคนเสียงแหบที่เดินอยู่หน้าสุดของทีม มองบอลคริสตัลด้านบนแล้วพูด

"รู้สิ ก็คือยาฟื้นฟูพลังงานวิญญาณกับน้ำยาชีวิตไม่ใช่หรือ! ตอนนี้ทั้งทวีปรู้แล้ว ของศักยภาพไร้ขีดจำกัด!" นักล่าวิญญาณที่ถามในตอนแรกตอบทันที

ชายวัยกลางคนยกมือขวาชี้บอลคริสตัลแล้วพูด "ตามข่าวจากกองทหารรักษาเมือง คนที่ปล่อยบอลคริสตัลนั้น ก็คือคนใต้บังคับบัญชาของอาจารย์ผู้พัฒนายาสองชนิดนี้!"

เหล่านักล่าวิญญาณตกใจก่อน จากนั้นก็พยักหน้าด้วยท่าทางเข้าใจทันที

"ข้าก็ว่าอยู่ ความยากในการผลิตยาเหล่านั้นสูงเกินจริง การควบคุมพลังวิญญาณแทบไปถึงระดับศิลปะ ความยากในการควบคุมบอลคริสตัลนี้ก็ไม่ต่ำเหมือนกัน คาดว่ามีเพียงนักล่าวิญญาณที่ผลิตยาได้เหล่านั้น จึงทำการควบคุมละเอียดแบบนี้สำเร็จ"

เหล่านักล่าวิญญาณด้านล่างพูดคุยเรื่องบอลคริสตัล

ส่วนในบอลคริสตัลด้านบน ดวงตาคู่หนึ่งกำลังลอยอยู่บนพื้นผิว สังเกตรูปแบบสนามรบอย่างละเอียด

...